← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιησούς του Ναυή

Ιησούς του Ναυή 19-20 — με τον Μακλάρεν

Ιησούς του Ναυή 19-20Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα του Eterniseed που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν. Στην πραγματεία του για τα κεφάλαια 19 και 20 του Ιησού του Ναυή, ο Μακλάρεν καθοδηγεί τους αναγνώστες μέσα από την αρχαία πρόνοια των πόλεων καταφυγίου, αποκαλύπτοντας στρώματα θείας σοφίας και ελέους ενσωματωμένα στο νομικό πλαίσιο του Ισραήλ. Η έκθεσή του μας προσκαλεί να παραμείνουμε στο κείμενο με ιστορική διορατικότητα και πνευματική προσοχή, επιτρέποντας στο απόσπασμα να διαμορφώσει την κατανόησή μας για τη δικαιοσύνη, την πρόθεση και το καταφύγιο στον Θεό. Ας προετοιμάσουμε τις καρδιές μας για να δεχθούμε αυτούς τους διαχρονικούς στοχασμούς.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στραφείτε τώρα στα κεφάλαια 19 και 20 του Ιησού του Ναυή. Διαβάστε αργά την κατανομή των φυλετικών εδαφών και την προσεκτική εγκατάσταση των έξι πόλεων καταφυγίου. Προσέξτε την σκόπιμη τοποθέτηση αυτών των πόλεων και τις διασφαλίσεις που περιβάλλουν το δικαίωμα ασύλου. Αφήστε τον μετρημένο ρυθμό της αφήγησης να εγκατασταθεί στο πνεύμα σας πριν στραφούμε στην έκθεση του Μακλάρεν.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ξεκινά εξετάζοντας τον θεσμό των πόλεων καταφυγίου. Ο Κύριός μας μας δίδαξε ότι μέρη της Μωσαϊκής νομοθεσίας δόθηκαν εξαιτίας της 'σκληρότητας' των καρδιών του λαού. Η ηθική και θρησκευτική κατάσταση των αποδεκτών της αποκάλυψης καθορίζει και λαμβάνεται υπόψη στη μορφή και τα περιεχόμενα της αποκάλυψης. Αυτό είναι εντυπωσιακά προφανές σε αυτόν τον θεσμό των 'πόλεων καταφυγίου'. Δεν έχουν τυπολογική σημασία, αν και μπορεί να απεικονίζουν χριστιανική αλήθεια. Αλλά η αληθινή τους σημασία είναι ότι αποτελούν παραδείγματα αποκάλυψης που επιτρέπει, και ενώ επιτρέπει, ελέγχει, ένα έθιμο για την κατάργηση του οποίου ο Ισραήλ δεν ήταν έτοιμος. Στη συνέχεια εξετάζει τον ρόλο που ανατίθεται στον εκδικητή του αίματος. Ι. Οι πόλεις καταφυγίου χρειάζονταν, επειδή ο 'εκδικητής του αίματος' αναγνωριζόταν ότι εκτελούσε επιτακτικό καθήκον. 'Αίμα για αίμα' ήταν ο νόμος για το τότε στάδιο πολιτισμού. Όσο πιο αδύναμη ήταν η κεντρική αρχή, τόσο μεγαλύτερη η ανάγκη συμπλήρωσής της με την άγρια δικαιοσύνη της προσωπικής εκδίκησης. Ούτε ο Ισραήλ ούτε τα γύρω έθνη ήταν έτοιμα για την υψηλότερη εντολή της Επί του Όρους Ομιλίας. 'Οφθαλμόν αντί οφθαλμού, και οδόντα αντί οδόντος', αντιστοιχούσε στο στάδιο προόδου τους· και το να τους βιάσουμε να προχωρήσουν στο 'Εγώ δε λέγω υμίν, Μη αντιστήναι τω πονηρώ', θα οδηγούσε μόνο σε αποδυνάμωση του περιορισμού του κακού, και δεν θα είχε ανταπόκριση στις συνειδήσεις των ακροατών. Είναι κοινός τόπος ότι νομοθεσία που είναι πολύ μπροστά από τη δημόσια γνώμη είναι άχρηστη, εκτός από το να δημιουργεί υποκριτές. Και ο θείος νόμος διαμορφώθηκε σύμφωνα με αυτή την αλήθεια. Επομένως ο γκοέλ, ή συγγενής-εκδικητής του αίματος, όχι μόνο επιτρεπόταν αλλά και επιτασσόταν από τον Μωυσή. Ο Μακλάρεν στρέφεται στη συνέχεια στον αποφασιστικό ρόλο του κινήτρου στον καθορισμό της ενοχής. ΙΙ. Ένα άλλο εντυπωσιακό μάθημα από τις πόλεις καταφυγίου είναι η τώρα καλά γνωστή αλήθεια ότι η ίδια πράξη, όταν γίνεται από διαφορετικά κίνητρα, δεν είναι η ίδια. Ο συγγενής-εκδικητής δεν έδινε προσοχή στο κίνητρο της σφαγής. Το καθήκον του ήταν να σκοτώσει, όποια και αν ήταν η πρόθεση του σφαγέα. Το άσυλο της πόλης καταφυγίου ήταν ανοιχτό για τον ακούσιο ανθρωποκτόνο, και μόνο γι' αυτόν. Ο εκούσιος φόνος δεν είχε διαφυγή εκεί. Έτσι διδασκόταν το μάθημα ότι το κίνητρο έχει υπέρτατη σημασία στον καθορισμό της φύσης μιας πράξης. Στα μάτια του Θεού, μια πράξη γίνεται όταν αποφασίζεται, και δεν γίνεται, αν και γίνεται, όταν δεν εννοούνταν από τον δράστη. 'Όποιος μισεί τον αδελφό του είναι ανθρωποκτόνος', και αυτός που σκοτώνει τον αδελφό του ακούσια δεν είναι. Υποθέτουμε ότι το έχουμε μάθει τόσο καλά ώστε είναι τετριμμένο να επαναλαμβάνουμε το μάθημα.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Μακλάρεν εξάγει μαθήματα σχετικά με τη σταδιακή ηθική πρόοδο. Αναμφίβολα πολλά πράγματα στους σημερινούς θεσμούς των λεγόμενων χριστιανικών εθνών και στις εκκλησίες προορίζονται να εξαφανιστούν, καθώς οι αρχές του Χριστιανισμού γίνονται πιο καθαρά διακριτές και εφαρμόζονται πιο ειλικρινά στην κοινωνική και εθνική ζωή. Αλλά ο καλός ποιμένας δεν οδηγεί υπερβολικά το ποίμνιό του, αλλά, όπως ο Ιακώβ, 'οδηγεί απαλά, σύμφωνα με τον ρυθμό των ζώων που είναι μπροστά' του. Πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι να φέρουμε τον κόσμο σταδιακά στο χριστιανικό ιδεώδες. Το να καταργήσουμε ή να επιβάλουμε θεσμούς ή έθιμα με βία είναι άχρηστο. Οι επαναστάσεις που γίνονται με βία δεν διαρκούν ποτέ. Το να κόψουμε το δέντρο ούπα μπορεί να είναι πολύ ηρωικό, αλλά ποια είναι η χρήση του, αν το έδαφος είναι γεμάτο σπόρους άλλων, και το κλίμα και οι συνθήκες ευνοούν την ανάπτυξή τους; Αλλάξτε το υψόμετρο της γης, και η 'χλωρίδα' θα αλλάξει από μόνη της. Οι θεσμοί είναι το αποτέλεσμα ολόκληρης της νοητικής και ηθικής κατάστασης ενός έθνους, και όταν αυτή αλλάζει, και όχι πριν, αλλάζουν και αυτοί. Η Καινή Διαθήκη στη μεταχείριση της δουλείας και του πολέμου μας δείχνει τον χριστιανικό τρόπο καταστροφής των κακών· δηλαδή, με την εγκαθίδρυση των αρχών που θα τα καταστήσουν αδύνατα. Είναι καλύτερο να περικυκλώσουμε το δέντρο και να το αφήσουμε να πεθάνει παρά να το κόψουμε. Κλείνει κατευθύνοντας την προσοχή στον Χριστό ως το καταφύγιο του πιστού. Και εμείς έχουμε μια 'ισχυρή πόλη' στην οποία μπορούμε 'συνεχώς να καταφεύγουμε'. Ο Ισραηλίτης είχε δικαίωμα να εισέλθει μόνο αν η πράξη του ήταν ακούσια, αλλά εμείς έχουμε το δικαίωμα να κρυφτούμε στον Χριστό ακριβώς επειδή αμαρτήσαμε εκούσια. Η βιαστική, πρόθυμη φυγή του ανθρώπου που άκουσε το βήμα του εκδικητή πίσω του, και φοβόταν κάθε στιγμή να πληγεί στην καρδιά από το σπαθί του, μπορεί κάλλιστα να απεικονίσει αυτό που πρέπει να είναι η σπουδή της φυγής μας για να 'αρπάξουμε την ελπίδα που προτίθεται μπροστά μας στο ευαγγέλιο'. Η ασφάλειά του, μόλις βρέθηκε μέσα στην πύλη, και μπορούσε να στραφεί και να κοιτάξει ήρεμα τον διώκτη που κουνούσε το άχρηστο δόρυ του και έτριζε τα δόντια του από απογοήτευση, δεν είναι παρά μια αδύναμη σκιά της ασφάλειας εκείνων που αναπαύονται στην αγάπη του Χριστού, και προστατεύονται από το έργο Του για τους αμαρτωλούς. 'Εγώ δίδω εις αυτούς ζωήν αιώνιον· και δεν θέλουσιν απολεσθή εις τον αιώνα, και ουδείς θέλει αρπάσει αυτούς εκ της χειρός Μου.'
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή σας μπορεί ο Θεός να σας συναντά με υπομονετική προσαρμογή αντί για άμεση τελειότητα; Πώς η διάκριση μεταξύ πρόθεσης και αποτελέσματος αναδιαμορφώνει τον τρόπο που κρίνετε τις δικές σας πράξεις ή εκείνες των άλλων; Με ποιους τρόπους μαθαίνετε να φεύγετε γρήγορα στο καταφύγιο που παρέχει ο Χριστός όταν η συνείδηση κατηγορεί;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Θεέ πολυεύσπλαχνε, σε δοξάζομεν διὰ τὴν κληρονομίαν τὴν ὁποίαν πιστῶς διένειμας εἰς τὸν λαόν σου καὶ διὰ τὸ καταφύγιον τὸ ὁποῖον ἐλεημόνως ἡτοίμασας ἐν Χριστῷ. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, χάρισον εἰς ἡμᾶς ταχεῖαν πίστιν νὰ καταφύγωμεν εἰς αὐτὸ τὸ καταφύγιον, ἥσυχον ἐμπιστοσύνην ὅτι κανεὶς ἐκδικητὴς δὲν δύναται νὰ φθάσῃ τοὺς κεκρυμμένους ἐν τῷ Υἱῷ σου, καὶ ὑπομονετικὰς καρδίας αἱ ὁποῖαι ἀντανακλῶσι τὴν ἀνοχήν σου πρὸς ἀλλήλους. Κράτησον ἡμᾶς ἀναπαυομένους ἐν τῷ εὐαγγελίῳ μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς πλήρους ἀπολυτρώσεως. Ἀμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →