Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις
Πράξεις 1 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα του Eterniseed που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν πάνω στο πρώτο κεφάλαιο των Πράξεων. Η προσεκτική ερμηνεία του Μακλάρεν τονίζει πώς ο αναστημένος Κύριος συνεχίζει το έργο Του μέσω του λαού Του δια μέσου των αιώνων. Στα επόμενα λίγα λεπτά θα διαβάσουμε το κεφάλαιο, θα μελετήσουμε επιλεγμένες παραγράφους από την πραγματεία του, θα εξετάσουμε τις συνέπειές τους, θα ανταποκριθούμε με περισυλλογή και θα κλείσουμε με προσευχή. Ας χρησιμοποιήσει το Πνεύμα αυτά τα αρχαία λόγια για να διεγείρει φρέσκια πίστη και υπακοή σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε ολόκληρο το πρώτο κεφάλαιο των Πράξεων. Προσέξτε τη μετάβαση από τις τελευταίες εντολές του αναστημένου Κυρίου στην αναμονή και την προσευχή των μαθητών. Αφήστε το κείμενο να προετοιμάσει το έδαφος για τις γνώσεις του Μακλάρεν σχετικά με τη συνεχιζόμενη δράση του Χριστού. Όταν τελειώσετε, επιστρέψτε εδώ έτοιμοι για μελέτη.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ξεκινά συνδέοντας την αρχή και το τέλος του βιβλίου.
Έτσι αρχίζει και έτσι τελειώνει αυτό το Βιβλίο. Συνδέω την αρχή και το τέλος, επειδή νομίζω ότι η παράθεση ρίχνει μεγάλο φως στον σκοπό του συγγραφέα και υποδεικνύει μερικά πολύ σημαντικά μαθήματα. Η αναφορά στην «πρώτη πραγματεία», η οποία φυσικά είναι το Ευαγγέλιο κατά Λουκάν, υπονοεί ότι αυτό το Βιβλίο πρέπει να θεωρείται συνέχεια του, και οι όροι της αναφοράς δείχνουν την ίδια τη σύλληψη του συγγραφέα για αυτό που επρόκειτο να κάνει στον δεύτερο τόμο του. «Την πρώτη πραγματεία έκανα… για όλα όσα ο Ιησούς άρχισε να κάνει και να διδάσκει μέχρι την ημέρα κατά την οποία ανελήφθη.» Δεν είναι το φυσικό συμπέρασμα ότι η δεύτερη πραγματεία θα μας πει τι συνέχισε ο Ιησούς «να κάνει και να διδάσκει» αφού ανελήφθη; Νομίζω ναι. Και έτσι ο συγγραφέας εκθέτει αμέσως, για όσους έχουν μάτια να δουν, τι σκοπεύει να κάνει και για τι νομίζει ότι πρόκειται να είναι το βιβλίο του.Στη συνέχεια ασχολείται με τον κοινό τίτλο του βιβλίου.
Άρα, λοιπόν, το όνομα «Πράξεις των Αποστόλων», το οποίο δεν είναι σύγχρονο με το ίδιο το βιβλίο, είναι κάπως εσφαλμένο. Οι περισσότεροι Απόστολοι δεν ακούγονται ποτέ σε αυτό. Υπάρχουν, το πολύ, μόνο τρεις ή τέσσερις από αυτούς για τους οποίους καταγράφεται κάτι στο βιβλίο. Αλλά το πρώτο μας κείμενο παρέχει έναν βαθύτερο λόγο για να θεωρήσουμε αυτόν τον τίτλο ανεπαρκή και ακόμη και παραπλανητικό. Διότι, αν το θέμα της ιστορίας είναι αυτό που έκανε ο Ιησούς Χριστός, τότε το βιβλίο δεν είναι οι «Πράξεις των Αποστόλων», αλλά οι «Πράξεις του Ιησού Χριστού» μέσω των υπηρετών Του. Αυτός, και μόνο Αυτός, είναι ο Δράστης· και οι άνθρωποι που εμφανίζονται σε αυτό δεν είναι παρά όργανα στα χέρια Του, Αυτός μόνο είναι ο κινητήρας των πιονιών στη σκακιέρα.Ο Μακλάρεν προχωρά στη συνέχεια για να απεικονίσει τη συνεχιζόμενη δράση του Χριστού μέσω παραδειγμάτων στην αφήγηση.
Έχω ήδη υποδείξει ότι η φρασεολογία του πρώτου από τα κείμενά μου οδηγεί φυσικά στο συμπέρασμα ότι το θέμα αυτού του Βιβλίου των Πράξεων είναι το συνεχές έργο του αναληφθέντος Σωτήρα, και ότι η γλώσσα δεν εξαναγκάζεται όταν ερμηνεύεται έτσι είναι πολύ σαφές σε οποιονδήποτε ρίξει έστω και επιπόλαια μια ματιά στα περιεχόμενα του ίδιου του βιβλίου. Διότι δεν υπάρχει τίποτα σε αυτό πιο προφανές και αξιοσημείωτο από τον τρόπο με τον οποίο, σε κάθε στροφή της αφήγησης, τα πάντα αναφέρονται στον ίδιο τον Ιησού Χριστό.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μακλάρεν αντλεί πρακτικά μαθήματα από αυτές τις αλήθειες σχετικά με το συνεχές έργο του Χριστού.
Τώρα αυτές οι αλήθειες για τη συνεχή δραστηριότητα του Κυρίου μας στη διδασκαλία και το έργο από τον ουρανό μπορεί να μας αποδώσουν μερικά όχι ασήμαντα μαθήματα. Τι βάθος και ζεστασιά και πραγματικότητα δίνουν οι σκέψεις στη σχέση του χριστιανού με τον Ιησού Χριστό! Πρέπει να κοιτάξουμε πίσω σε εκείνον τον Σταυρό ως το θεμέλιο όλης της ελπίδας μας. Ναι! Αλλά πρέπει να σκεφτούμε, όχι μόνο έναν Χριστό που έκανε κάτι για εμάς πριν από πολύ καιρό στο παρελθόν, και εκεί ένα τέλος, αλλά έναν Χριστό που σήμερα ζει και βασιλεύει, «να κάνει και να διδάσκει» σύμφωνα με τις ανάγκες μας. Τι γλυκύτητα και ιερότητα προσδίδουν τέτοιες σκέψεις σε όλα τα εξωτερικά γεγονότα, τα οποία μπορούμε να θεωρήσουμε ως λειτουργία της αγάπης Του, και ως κινούμενα από τα χέρια που καρφώθηκαν στον Σταυρό για εμάς, και τώρα κρατούν το σκήπτρο του σύμπαντος για την ευλογία της ανθρωπότητας! Τι πηγή ελπίδας ανοίγουν στην εκτίμηση μελλοντικών πιθανοτήτων νίκης για την αλήθεια και την καλοσύνη!
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Πώς αλλάζει η αναγνώριση του Ιησού ως του αληθινού Δράστη στις Πράξεις τον τρόπο που βλέπετε τη δική σας υπηρεσία; Σε ποια περιοχή της ζωής χρειάζεστε περισσότερο να θυμάστε ότι το διδακτικό έργο Του συνεχίζεται μέσω του Πνεύματος; Πού μπορεί να πειρασθείτε να αντιμετωπίσετε την παρελθούσα λύτρωση ως τελειωμένη ενώ παραμελείτε την παρούσα εφαρμογή;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ιησού, αναληφθείς αλλά πάντα ενεργός, Σε ευχαριστούμε που το έργο που άρχισες στη γη το συνεχίζεις από τον ουρανό. Φύλαξέ μας από το να φανταζόμαστε ότι η αποκάλυψη ή η λύτρωσή Σου χρειάζεται οποιαδήποτε προσθήκη από εμάς. Αντίθετα, κάνε μας πρόθυμα όργανα στο χέρι Σου, έτοιμους να χρησιμοποιηθούμε και μετά να παραμεριστούμε όπως εσύ επιλέγεις. Δίδαξέ μας ταπεινότητα ώστε να καυχόμαστε μόνο σε Εσένα, και χάρισέ μας ελπίδα που βλέπει πέρα από τις παρούσες σκιές στη βέβαιη νίκη Σου. Κάθε κομμάτι που προσφέρουμε ας συγκεντρωθεί στο τέλειο όλο Σου, μέχρις ότου η βασιλεία παραδοθεί στον Πατέρα και Εσύ είσαι τα πάντα εν πάσι. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →