Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Λουκάς 18 — με τον Κόουκ
Άνοιγμα
Στις ήσυχες ώρες της καθημερινής αφοσίωσης στρεφόμαστε ξανά στο Σχολιασμό της Αγίας Γραφής του Thomas Coke. Ως πρώτος Μεθοδιστής επίσκοπος και πιστός σύντροφος του Wesley, ο Coke ανοίγει τις Γραφές με ποιμαντική θέρμη και ευαγγελική σαφήνεια. Η προσέγγισή του στο δέκατο όγδοο κεφάλαιο του Λουκά μας προσκαλεί να σταθούμε σε δύο παραβολές που πιέζουν την καρδιά προς την επίμονη προσευχή και την γνήσια ταπεινοφροσύνη. Είθε το Πνεύμα που καθοδήγησε την πένα του Coke να καθοδηγήσει τώρα την ακρόασή μας, ώστε αυτά τα αρχαία λόγια να διαμορφώσουν ζωντανή πίστη στη δική μας εποχή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα ολόκληρο το δέκατο όγδοο κεφάλαιο του Λουκά. Καθώς τα λόγια εκφωνούνται, αφήστε τις παραβολές της επίμονης χήρας και του Φαρισαίου με τον τελώνη να εγκατασταθούν βαθιά. Παρατηρήστε πώς κάθε σκηνή περιστρέφεται γύρω από τη στάση της καρδιάς ενώπιον του Θεού. Διαβάστε αργά, κάνοντας παύσεις όπου το Πνεύμα εφιστά την προσοχή, και δεχθείτε το κεφάλαιο ως ζωντανή προσφώνηση και όχι ως μακρινή ιστορία.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Coke ξεκινά εξηγώντας την κλήση στην επίμονη προσευχή.
Στίχος 1. Λουκάς 18:1 . Είπε δε παραβολήν, κ.λπ.— Αλλά, [δε,] τους δίδαξε με παραβολή, ότι οι άνθρωποι πρέπει να επιμένουν στην προσευχή, και να μην αποθαρρύνονται. Heylin. Το μόριο. δε, αλλά, υποδηλώνει σαφώς, ότι αυτή η παραβολή έχει σχέση με την ομιλία του προηγούμενου κεφαλαίου, και εκφωνήθηκε την ίδια στιγμή. Ο ευαγγελιστής λέει ότι σκοπός της ήταν να δείξει, ότι οι άνθρωποι πρέπει πάντοτε να προσεύχονται, και να μην αποκάμνουν· δηλαδή, πρέπει συχνά να προσεύχονται· διότι έτσι σημαίνει η λέξη πάντοτε, Ιωάννης 18:20 . Η εικόνα ανεβαίνει ακόμη ψηλότερα στο επίθετο που δίνεται στις πρωινές και βραδινές θυσίες· οι οποίες, λόγω της συχνότητάς τους, ονομάζονται, ολοκαύτωμα διαρκές: και, σε αναφορά σε αυτό, οι άνθρωποι κατευθύνονται να προσεύχονται αδιαλείπτως, 1 Θεσσαλονικείς 5:17 . Βλέπε Λουκάς 2:37 .Στη συνέχεια στρέφεται στην προειδοποίηση κατά των αυτοδικαίων πνευμάτων.
Στίχος 9. Λουκάς 18:9 . Είπε δε και την παραβολήν ταύτην — Ο Σωτήρας μας, αφού ενθάρρυνε και επέβαλε το καθήκον της επιμονής και της υπομονής στην προσευχή, προχώρησε, σε άλλο παράδειγμα, να προειδοποιήσει κατά ενός αυτοδικαίου Φαρισαϊκού πνεύματος, το οποίο πρέπει να απορριφθεί, και να συστήσει την ταπεινοφροσύνη και την αυτοταπείνωση, τα οποία πρέπει να έχουν θέση στην καρδιά, αν ποτέ βρούμε αποδοχή των προσώπων και των προσευχών μας: και απεύθυνε αυτή την ομιλία σε μια ομάδα ανθρώπων, οι οποίοι είχαν μεγάλη εμπιστοσύνη στην αξία τους, και έκαναν αυτό το μεγάλο τους επιχείρημα στον Θεό για αποδοχή, και οι οποίοι κοίταζαν με περιφρόνηση και απαξίωση τους άλλους, ως μη άξιους να συγκριθούν με τους εαυτούς τους, ή να τους λάβει υπόψη ο Θεός.Στη συνέχεια αντιπαραβάλλει την ταπεινή προσέγγιση του τελώνη.
Στίχος 13. Λουκάς 18:13 . Ο δε τελώνης μακρόθεν εστώς, — Εντυπωσιασμένος από μια βαθιά αίσθηση των αμαρτιών του, ο τελώνης φαινόταν τόσο άθλιος στα μάτια του, που δεν ανέβαινε ανάμεσα στον λαό του Θεού, αλλά στεκόταν μακρόθεν, στην αυλή των Εθνικών, ίσως έξω από τον πέτρινο τοίχο, που ονομάζεται από τον απόστολο το μεσότοιχο του φραγμού, τον οποίο δεν επιτρεπόταν να περάσουν οι Εθνικοί και οι ακάθαρτοι Ισραηλίτες. Εδώ, με τα μάτια του στραμμένα στο έδαφος, χτυπώντας το στήθος του, με αυτή την πράξη έκανε μια δημόσια ομολογία των μεγάλων του παραβάσεων ενώπιον όλων όσων τον έβλεπαν, και, στην πικρία της ψυχής του, έκραξε έντονα για έλεος. Και αυτός, όπως και ο Φαρισαίος, εκφωνούσε τις προσευχές του δυνατά· αλλά όσον αφορά το ότι η προσευχή του ήταν ομολογία της αμαρτίας του, η δυνατή εκφώνησή της δεν προερχόταν από ματαιοδοξία, αλλά από την αγωνία της ψυχής του: διότι αντί να του προσδώσει τιμή, αυτή η προσευχή τον ταπείνωνε πολύ, καθώς δεν ανέφερε κανένα μείγμα καλού για να μετριάσει τα κακά της προηγούμενης ζωής του· αλλά ανοιχτά ομολόγησε ότι ήταν αμαρτωλός, και ζήτησε καταφύγιο στο έλεος του Θεού μέσω του Ιησού Χριστού, του μεγάλου εξιλαστηρίου, και του μοναδικού θεμελίου της ελπίδας του. Και ότι δεν υποκρινόταν, ήταν φανερό από τον τόπο που επέλεξε για τις προσευχές του, όπου λίγοι τον έβλεπαν, από τη μελαγχολία του προσώπου του, και από όλη του τη συμπεριφορά. Η λέξη αμαρτωλός, όπως εδώ, συχνά σημαίνει έναν εγκαταλελειμμένο ασεβή, έναν βαρύ αμαρτωλό. Βλέπε Ματθαίος 9:10-11 . Λουκάς 6:32-33 ; Λουκάς 6:32-33 ; Λουκάς 6:49 .
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Coke καταλήγει συνδέοντας τις παραβολές για να διδάξει την ταπεινοφροσύνη στην προσευχή.
Μπορούμε επιπλέον να παρατηρήσουμε, ότι προτείνοντας αυτή την παραβολή αμέσως μετά από εκείνη της επίμονης χήρας, ο Κύριός μας μας δίδαξε, ότι αν και οι προσευχές μας πρέπει να είναι πολύ έντονες και συχνές, πρέπει πάντα να συνοδεύονται από τη βαθύτερη ταπεινοφροσύνη· διότι καμία διάθεση του νου δεν είναι πιο κατάλληλη για τόσο αδύναμα και εύθραυστα όντα όπως οι άνθρωποι να εμφανίζονται ενώπιον του μεγάλου Θεού, από μια απόλυτη αυτοταπείνωση. Βλέπε τις Συμπεράσματα και Σκέψεις.Τέλος, αντλεί το ηθικό δίδαγμα της δικαίωσης μέσω της ταπεινοφροσύνης.
Και όμως ο Κύριός μας έχει δηλώσει, υπέρ αυτού του αμαρτωλού,—ότι επέστρεψε δικαιωμένος μάλλον παρά ο άλλος. Και ο μόνος λόγος ήταν, 'επειδή δεν δικαίωσε τον εαυτό του.' Προσθέτει, Διότι πας ο υψών εαυτόν ταπεινωθήσεται, και ο ταπεινών εαυτόν υψωθήσεται. Τέτοιο είναι το ηθικό δίδαγμα με το οποίο ο Κύριός μας ολοκληρώνει αυτή την πανέμορφη παραβολή: και ποια καλύτερη επίδραση ή εφαρμογή μπορούμε να κάνουμε ή να αντλήσουμε από την θεϊκή του παρατήρηση, παρά επαναλαμβάνοντας και συστήνοντάς την στη σοβαρή μελέτη των ειλικρινών μαθητών του; Πας ο υψών εαυτόν ταπεινωθήσεται, και ο ταπεινών εαυτόν υψωθήσεται. ΣΚΕΨΕΙΣ.— 1ον, Η πρόθεση της παραβολής που μας δόθηκε, Λουκάς 18:1-8 όπως πληροφορούμαστε στον πρώτο στίχο, είναι να μας ενθαρρύνει στην επίμονη προσευχή, ακόμη και αν δεν βρίσκουμε πάντα την άμεση απάντηση στα αιτήματά μας. Έχουμε, 1. Την παραβολή της επίμονης χήρας και του άδικου κριτή.
Απαντήστε
Απάντησε
Πού στις δικές μου προσευχές έχω κουραστεί αντί να επιμείνω; Πώς θα μπορούσε η στάση του τελώνη να αναδιαμορφώσει τον τρόπο που προσεγγίζω τον Θεό σήμερα; Σε ποιες κρυφές θέσεις η αυτοδικαίωση μεταμφιέζεται ακόμα σε αφοσίωση;
Προσευχηθείτε
Προσευχήσου
Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για την πιστή μαρτυρία του Thomas Coke, ο οποίος άνοιξε τον λόγο σου με τόση τρυφερή φροντίδα. Χάρισέ μας την επιμονή να προσευχόμαστε χωρίς να αποκάμνουμε και την ταπεινοφροσύνη να στεκόμαστε μακρόθεν, χτυπώντας το στήθος αντί να καυχιόμαστε. Ας ερευνήσει το ίδιο Πνεύμα που ερεύνησε τις καρδιές του Φαρισαίου και του τελώνη και τις δικές μας, ώστε κάθε υπερήφανη σκέψη να καταρριφθεί και κάθε κραυγή για έλεος να ακουστεί. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →