Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας
Ιερεμίας 13-14 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεστάντης)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Τα κεφάλαια δεκατρία και δεκατέσσερα του Ιερεμία παρουσιάζουν τις κυρίαρχες συναλλαγές του Κυρίου με τον λαό της διαθήκης του Ιούδα. Ο προφήτης λαμβάνει εντολή να εκτελέσει ένα σημείο σχετικά με μια λινή ζώνη, η οποία πρώτα φοριέται κοντά στο σώμα και μετά αφαιρείται, θάβεται και αργότερα ανασύρεται σε κατάσταση καταστροφής. Αυτή η ενέργεια συνδέεται με έναν περαιτέρω λόγο σχετικά με μια σοβαρή ξηρασία που στερεί τη βροχή από τη γη. Σε όλη τη διάρκεια και των δύο κεφαλαίων η έμφαση βρίσκεται στην πρωτοβουλία του Κυρίου στην εγκαθίδρυση και στη συνέχεια στην αφαίρεση των προνομίων που κάποτε χορηγήθηκαν στον λαό του. Η αφήγηση προχωρά με θεία εντολή και όχι με ανθρώπινη πρωτοβουλία, υπογραμμίζοντας ότι η πορεία της κρίσης ακολουθεί τον καθορισμένο σκοπό του Θεού και όχι κάποια απρόβλεπτη περίσταση.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Καθώς διαβάζονται τα κεφάλαια, προσέξτε την ακολουθία της συμβολικής ενέργειας και την δηλωμένη ερμηνεία της, σημειώνοντας πώς η ζώνη πρώτα αντιπροσωπεύει την εγγύτητα και μετά τη φθορά. Παρατηρήστε τη μετάβαση από αυτό το σημείο στην περιγραφή της ξηρασίας και των προσευχών που προσφέρονται εν μέσω αυτής. Σημειώστε τις επαναλαμβανόμενες δηλώσεις ότι ο Κύριος δεν θα στραφεί από τη μεσιτεία μόλις έρθει ο ορισμένος χρόνος της κρίσης. Η ανάγνωση πρέπει να γίνει με προσοχή στους ακριβείς όρους με τους οποίους η σχέση της διαθήκης τόσο επιβεβαιώνεται όσο και αποσύρεται.
Μελετήστε
Μελέτη
Η αρχική εντολή κατευθύνει τον προφήτη να αποκτήσει μια λινή ζώνη και να τη δέσει γύρω από τη μέση του. Το ένδυμα στη συνέχεια μεταφέρεται στον Ευφράτη και κρύβεται σε μια σχισμή του βράχου. Σε ένα δεύτερο ταξίδι η ίδια ζώνη ανακτάται, τώρα χαλασμένη και άχρηστη για τίποτα. Η εξήγηση που παρέχεται στο κείμενο ταυτίζει τη ζώνη με τον οίκο του Ιούδα και τον οίκο του Ισραήλ, τους οποίους ο Κύριος είχε κάνει να προσκολληθούν στον εαυτό του ώστε να είναι για λαό, για όνομα, για έπαινο και για δόξα. Η αφαίρεση και η επακόλουθη σήψη επομένως σημαίνουν την απόσυρση του Κυρίου από αυτή την εγγύτητα και την επακόλουθη ατιμία που καταλαμβάνει έναν λαό που δεν διατηρείται πλέον κοντά. Η κυριαρχία της ενέργειας είναι εμφανής στη επαναλαμβανόμενη φράση ότι ο ίδιος ο Κύριος διέταξε τον προφήτη τόσο να φορέσει όσο και να θάψει τη ζώνη. Κανένα ανθρώπινο σχέδιο δεν ξεκινά το σημείο· ολόκληρη η ακολουθία προέρχεται από τον θείο λόγο. Το κεφάλαιο δεκατέσσερα συνεχίζει το ίδιο θέμα υπό άλλη μορφή. Αναγγέλλεται μια ξηρασία στην οποία το έδαφος ραγίζει, οι πύλες μαραίνονται και οι ευγενείς στέλνουν τους υπηρέτες τους για νερό μόνο για να βρουν τις δεξαμενές άδειες. Ο προφήτης λαμβάνει εντολή να μιλήσει στον λαό σχετικά με αυτή την θλίψη, όμως η μεσιτεία που ακολουθεί συναντά τη δήλωση ότι ο Κύριος δεν θα ακούσει. Ακόμη και οι πιο επίσημες μορφές ικεσίας απορρίπτονται μόλις το διάταγμα της κρίσης έχει εκδοθεί. Το κείμενο έτσι διακρίνει μεταξύ της συνήθους προθυμίας του Κυρίου να δέχεται τις προσευχές του λαού του και της σταθερής απόφασης που τώρα διέπει την παρούσα ώρα. Η ίδια η ξηρασία παρουσιάζεται όχι ως φυσική ατυχία αλλά ως άμεση συνέπεια της εντολής του Κυρίου πάνω στους ουρανούς. Έτσι τόσο η συμβολική ταφή της ζώνης όσο και η συγκράτηση της βροχής υπηρετούν για να εκθέσουν μία συνεπή αλήθεια: ο Κύριος διατηρεί πλήρη εξουσία πάνω στα προνόμια που κάποτε χορήγησε και πάνω στις κρίσεις που τώρα εκτελεί.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Το πρότυπο που παρουσιάζεται σε αυτά τα κεφάλαια βρίσκει παραλληλισμούς αλλού στην Γραφή όπου ο Κύριος πρώτα φέρνει έναν λαό κοντά και μετά τον απομακρύνει όταν οι υποχρεώσεις της διαθήκης παραβλέπονται επίμονα. Η ίδια αρχή εμφανίζεται στην προηγούμενη ιστορία του Ισραήλ υπό τους κριτές και στην μεταγενέστερη απομάκρυνση του βόρειου βασιλείου. Μέσα στο προφητικό σώμα η εικόνα ενός λαού αφιερωμένου για τη δόξα του Κυρίου επανεμφανίζεται στον Ησαΐα, όπου το έθνος περιγράφεται ως στέφανος που κρατιέται στο θείο χέρι. Η Καινή Διαθήκη εφαρμόζει τις ίδιες κατηγορίες στην εκκλησία, προειδοποιώντας ότι κλάδοι που κάποτε εμβολιάστηκαν μπορεί να κοπούν αν δεν συνεχίσουν στην πίστη. Η έμφαση της Μεταρρύθμισης στην κυριαρχία του Θεού στην εκλογή και την απόρριψη βρίσκει σαφή απεικόνιση εδώ, διότι το κείμενο επιμένει ότι η απόφαση να χαλάσει τη ζώνη και να κλείσει τους ουρανούς ανήκει στον Κύριο μόνο. Ταυτόχρονα το πλαίσιο της διαθήκης παραμένει άθικτο: η κρίση πέφτει σε εκείνους που πρώτα συστάθηκαν ως η ίδια η κτήση του Κυρίου.
Απαντήστε
Απόκριση
Με ποιους τρόπους η παρούσα κατάσταση της εκκλησίας απαιτεί ανανεωμένη προσοχή στους όρους της διαθήκης αντί για εξάρτηση από παλαιά προνόμια; Πώς η άρνηση της μεσιτείας στο κεφάλαιο δεκατέσσερα διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο οι πιστοί οφείλουν να προσεγγίζουν τον Θεό όταν η αμαρτία έχει ανεχθεί για πολύ καιρό; Ποια απόδειξη στην καθημερινή ζωή θα έδειχνε ότι κάποιος ακόμη προσκολλάται στον Κύριο όπως η ζώνη κάποτε προσκολλήθηκε στη μέση του προφήτη;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, που από παλιά έδεσες τον λαό σου στον εαυτό σου με διαθήκη και διατήρησες το δικαίωμα τόσο να διατηρείς όσο και να αφαιρείς, χάρισε να μην στηριζόμαστε σε προηγούμενα ελέη ενώ συνεχίζουμε σε τρόπους που ατιμάζουν το όνομά σου. Κράτα μας ενήμερους ότι το ίδιο χέρι που κάποτε τοποθέτησε τη ζώνη κοντά τώρα έχει εξουσία να την πετάξει μακριά. Κλίνε τις καρδιές μας να τρέμουν στον λόγο σου, μήπως οι ουρανοί κλείσουν ενάντια στις προσευχές μας. Διατήρησε μέσα στην εκκλησία σου ένα υπόλοιπο που περπατά σύμφωνα με τους όρους της διαθήκης, και στήριξέ μας με τη δική σου κυρίαρχη χάρη μόνο, διαμέσου του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.