Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας
Ιερεμίας 33-34 — με τον Μπράουν
Άνοιγμα
Σήμερα ανοίγουμε το σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset, και David Brown για ολόκληρη τη Βίβλο στον Ιερεμία 33–34. Οι σημειώσεις τους ανά στίχο ανιχνεύουν την υπόσχεση του Κυρίου για αποκατάσταση, τον ερχόμενο Μεσσία που φέρει το όνομα 'Ο Κύριος η Δικαιοσύνη μας', και τη σοβαρή προειδοποίηση κατά της παραβίασης της διαθήκης στις ημέρες του Σεδεκία. Καθώς ακούμε, είθε το Πνεύμα να μας δώσει αυτιά να ακούσουμε τόσο την παρηγοριά της θείας πιστότητας όσο και την κλήση να περπατήσουμε στην ελευθερία που εξασφάλισε ο Χριστός.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με καρδιές έτοιμες να δεχτούν τον λόγο, ας διαβάσουμε τα κεφάλαια 33 και 34 του Ιερεμία. Σταθείτε στις επανειλημμένες διαβεβαιώσεις ότι ο Κύριος θα εκπληρώσει τον καλό του λόγο και στις σοβαρές συνέπειες που ακολουθούν όταν ο λαός του ανακαλεί την ελευθερία που είχε υποσχεθεί. Ζητήστε από το Πνεύμα να κάνει τις αρχαίες υποσχέσεις ζωντανές και τις αρχαίες προειδοποιήσεις ερευνητικές για εμάς σήμερα.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι Jamieson, Fausset, και Brown ανοίγουν το κεφάλαιο δηλώνοντας το όνομα που δόθηκε θεϊκά στην Ιερουσαλήμ.
Στίχος 16. 16. Ιερουσαλήμ —Στο :- , αντί αυτού, είναι 'Ισραήλ'. Το 'όνομα' στα Εβραϊκά πρέπει εδώ να συμπληρωθεί από αυτό το χωρίο· και για 'αυτός' (Μεσσίας, ο αντιτυπικός 'Ισραήλ'), το προηγούμενο εκεί (Ησαΐας 49:3), έχουμε 'αυτή' εδώ, δηλαδή την Ιερουσαλήμ. Ονομάζεται με το ίδιο όνομα όπως ο Μεσσίας, 'Ο Κύριος η Δικαιοσύνη μας', λόγω της μυστικής ενότητας μεταξύ αυτής (ως κυριολεκτικής εκπροσώπου της πνευματικής Εκκλησίας) και του Κυρίου και Συζύγου της. Έτσι, ό,τι ανήκει στην Κεφαλή ανήκει και στα μέλη (Εφεσίους 5:30· Εφεσίους 5:32). Ως εκ τούτου, η Εκκλησία ονομάζεται 'Χριστός' (Ρωμαίους 16:7· 1 Κορινθίους 12:12). Η Εκκλησία με αυτό δηλώνει ότι αντλεί όλη της τη δικαιοσύνη από τον Χριστό (Ησαΐας 45:24· Ησαΐας 45:25). Για χάρη της Ιερουσαλήμ, κυριολεκτικής και πνευματικής, ο Θεός ο Πατέρας δίνει αυτό το όνομα (Ιεχωβά, Τσιδκένου, 'Ο Κύριος η Δικαιοσύνη μας') στον Χριστό.Στη συνέχεια εκθέτουν την αδιάλειπτη ιεροσύνη που εξασφαλίζεται στον Μεσσία και μοιράζεται με τον λαό του.
Στίχος 18. 18. Η κυριολεκτική ιεροσύνη του Μεσσία (Εβραίους 7:17· Εβραίους 7:21· Εβραίους 7:24-28), και η πνευματική ιεροσύνη και οι θυσίες των ακολούθων Του (Ιερεμίας 33:11· Ρωμαίους 12:1· Ρωμαίους 15:16· 1 Πέτρου 2:5· 1 Πέτρου 2:9· Αποκάλυψη 1:6), δεν θα πάψουν ποτέ, σύμφωνα με τη διαθήκη με τον Λευί, που παραβιάστηκε από τους ιερείς, αλλά εκπληρώθηκε από τον Μεσσία (Αριθμοί 25:12· Αριθμοί 25:13· Μαλαχίας 2:4· Μαλαχίας 2:5· Μαλαχίας 2:8).Στρέφοντας στο κεφάλαιο 34, εκθέτουν την προδοσία της ανάκλησης της ελευθερίας που κάποτε είχε δοθεί στους δούλους.
Στίχος 17. 17. όχι . . . διακηρύσσοντας ελευθερία —Αν και οι Ιουδαίοι είχαν φαινομενικά απελευθερώσει τους δούλους τους, ουσιαστικά δεν το έκαναν ανακαλώντας την ελευθερία που είχαν παραχωρήσει. Ο Θεός δεν κοιτάζει τις εξωτερικές εμφανίσεις, αλλά την ειλικρινή πρόθεση. Διακηρύσσω μια ελευθερία —ανταπόδοση που αντιστοιχεί στο αδίκημα (Ματθαίος 7:2· Ματθαίος 18:32· Ματθαίος 18:33· Γαλάτες 6:7· Ιακώβου 2:13). Οι Ιουδαίοι που δεν θα έδιναν ελευθερία στους αδελφούς τους θα λάβουν οι ίδιοι 'μια ελευθερία' ολέθρια γι' αυτούς. Ο Θεός θα τους απελευθερώσει από την ευτυχισμένη και ασφαλή υπηρεσία Του (Ιακώβου 2:13- :), η οποία είναι πραγματική 'ελευθερία' (Ψαλμοί 119:45· Ιωάννης 8:36· 2 Κορινθίους 3:17), μόνο για να περάσουν κάτω από τη φρικτή δουλεία άλλων επιστατών, το 'σπαθί', κ.λπ. για να απομακρυνθούν —Τα Εβραϊκά εκφράζουν αναταραχή (βλ. 2 Κορινθίους 3:17- : ). Συγκρίνετε Δευτερονόμιο 28:25 Δευτερονόμιο 28:48· Δευτερονόμιο 28:64· Δευτερονόμιο 28:65, σχετικά με την ανήσυχη αναταραχή των Ιουδαίων στις αδιάκοπες μετακινήσεις τους από τόπο σε τόπο στη διασπορά τους.
Σκεφτείτε
Κλείνουν αγκυροβολώντας κάθε υπόσχεση στη διαθήκη που στέκεται τόσο σταθερή όσο οι διατάξεις της ημέρας και της νύχτας.
Στίχος 25. 25. (Ιερεμίας 31:35· Ιερεμίας 31:36· Γένεση 8:22· Ψαλμοί 74:16· Ψαλμοί 74:17). Εγώ που έχω θεσπίσει τους νόμους της φύσης είμαι ο ίδιος Θεός που έχει κάνει διαθήκη με την Εκκλησία.Πιέζουν την τελική λέξη ότι η πιστότητα του Θεού στη δημιουργία εγγυάται την πιστότητά του στο σπέρμα του Δαβίδ.
Στίχος 26. 26. Ισαάκ — (Ψαλμοί 105:9· Αμώς 7:9· Αμώς 7:16).
Απαντήστε
Πού έχω αντιμετωπίσει τις υποσχέσεις του Θεού σαν να μπορούσαν να αποτύχουν; Σε ποια παρούσα σχέση μπαίνω στον πειρασμό να αποσύρω την ελευθερία ή τη συγχώρεση που κάποτε έδωσα; Πώς η βεβαιότητα της ιεροσύνης του Μεσσία με ωθεί να προσφέρω τον εαυτό μου ως ζωντανή θυσία σήμερα;
Προσευχηθείτε
Ὦ Κύριε ἡ Δικαιοσύνη ἡμῶν, πλήρωσον πᾶσαν ὑπόσχεσιν τῆς διαθήκης Σου τῆς λαληθείσης διὰ Ἱερεμίου, ἵνα περιπατῶμεν ἐν ἀληθινῇ ἐλευθερίᾳ καὶ μηδέποτε ἐπιστρέψωμεν εἰς τὴν δουλείαν τῆς ἁμαρτίας. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, ῥίζωσον τὰς καρδίας ἡμῶν ἐν τῇ σταθερότητι τοῦ λόγου Σου καὶ ποίησον τὸ ὄνομα ὃ ἔθου ἐπὶ τὸν λαόν Σου τὴν καθ’ ἡμέραν χαρὰν ἡμῶν. Διὰ τοῦ τετελεσμένου ἔργου τοῦ Υἱοῦ Σου, διαμόρφωσον ἡμᾶς πρὸς εὐγνώμονα ὑπακοὴν ἕως οὗ πᾶσα ὑπόσχεσις εὕρῃ τὸ Ἀμὴν αὐτῆς ἐν τῇ νέᾳ Ἱερουσαλήμ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →