← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους

Εβραίους 5 — με τον Whedon

Εβραίους 5Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της Γουεσλεϊανής μας κληρονομιάς στρεφόμαστε σήμερα στο Υπόμνημα του Daniel D. Whedon για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Με ευλαβική σαφήνεια ο Whedon αναπτύσσει την επιστολή προς τους Εβραίους, ανιχνεύοντας πώς ο Χριστός εκπληρώνει και υπερβαίνει κάθε ιερατικό αξίωμα. Η Αρμινιανή του έμφαση στην υπάκουη πίστη και την άγια επιμονή καθοδηγεί τη μελέτη μας μέσω του πέμπτου κεφαλαίου. Ως Μεθοδιστές, δεχόμαστε την έκθεσή του ως μέσο χάριτος, προσκαλώντας το Πνεύμα να εμβαθύνει την ένωσή μας με τον τέλειο Αρχιερέα που έμαθε την υπακοή μέσω του πάθους.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα το πέμπτο κεφάλαιο της προς Εβραίους επιστολής με πνεύμα προσεκτικής προσοχής. Ακούστε το ιερό κείμενο ως τον ζωντανό λόγο που μας καλεί από την πνευματική νηπιότητα στην ωριμότητα εν Χριστώ. Αφήστε κάθε στίχο να ερευνήσει την καρδιά και να διεγείρει την άγια επιθυμία για βαθύτερη συμμόρφωση με τον συμπονετικό μας Αρχιερέα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Whedon ξεκινά εκθέτοντας τις ιδιότητες της αρχιεροσύνης. Στίχος 1. 2. Πραγματικές ιδιότητες της αρχιεροσύνης που εκδηλώνονται στον Χριστό, Εβραίους 5:1-10. 1. Διότι ο Άγιος Παύλος είχε εισαγάγει τον Ιησού ως αρχιερέα στην προς Εβραίους 4:14-16. τώρα προχωρά να δείξει ποιες είναι οι ιδιότητες ενός αρχιερέα, (Εβραίους 5:1-4,) και ότι αυτές οι ιδιότητες ανήκουν κατ' εξοχήν στον Χριστό, Εβραίους 5:5-10. Κάθε αρχιερέας Όσον αφορά τον Ιουδαίο αρχιερέα συμβουλευτείτε τη σημείωσή μας, Ματθαίος 26:3. Το νόημα είναι, ότι όντας λαμβανόμενος από… ανθρώπους, ενεργεί για τους ανθρώπους. ένας άνθρωπος στέκεται για τους ανθρώπους σε ιερατικά καθήκοντα προς τον Θεό. Δώρα και θυσίες Αυστηρά, δώρα θα ήταν οποιαδήποτε προσφορά γινόταν στον Θεό, και θυσίες θα ήταν σφαγμένα ζώα, αλλά οι δύο ιδέες συγχωνεύτηκαν στην πράξη. Στη συνέχεια αποδεικνύει πώς ο Χριστός εκπληρώνει τη θεία κλήση. Στίχος 5. 5. Έτσι και στην προς Εβραίους 5:5-10 τώρα δείχνεται ότι ο Χριστός εκπλήρωσε το περίγραμμα του αρχιερέα που σκιαγραφήθηκε στην προς Εβραίους 5:1-4. Πρώτον ο συγγραφέας δείχνει ότι εκπληρώνει την προς Εβραίους 5:4, και από εκεί κινείται προς τα πίσω στην προς Εβραίους 5:1. Πρώτον, ο Χριστός δεν ήταν σφετεριστής. Δεν δόξασε τον εαυτό του Η δόξα αυτού του θείου αξιώματος του αποδόθηκε από τον θείο Πατέρα του. Αλλά αυτός Η ονομαστική πτώση του 'δόξασε αυτόν' εννοείται. Ήταν το θείο Ον που, στον Ψαλμό 2:7, τον ανακήρυξε Υιό και Βασιλιά, και που στον Ψαλμό 110:4, τον ανακήρυξε Ιερέα, ο οποίος απένειμε την τιμή αυτής της αρχιεροσύνης. Ο Whedon στη συνέχεια κατεβαίνει με τον συγγραφέα στη Γεθσημανή. Στίχος 7. 7. Από την κορυφή της εξύψωσης του Μεσσία ο συγγραφέας μας κατεβαίνει αμέσως στη σκηνή της βαθύτερης αγωνίας του στον κήπο της Γεθσημανής. Δείχνει, με πινελιές βαθιάς συγκίνησης, ότι οι θλίψεις που υπέμεινε εκεί ήταν ένα υιικό πάθος που υπέστη για να του δώσει πλήρη καταλληλότητα για να προσφέρει σωτηρία σε όλους τους υπάκουους σε αυτόν. Ο σκοπός του είναι να δείξει ότι αυτή η βαθιά κάθοδος είναι η πηγή και η προϋπόθεση της μετέπειτα ανόδου του ως εξυψωμένου δωρητή σωτηρίας σε εμάς. Στις ημέρες της σάρκας του Όπως είναι τώρα στις ημέρες της δόξας της ανάστασής του, στον θρόνο της θείας βασιλείας του. Προσευχές… δεήσεις… κραυγές… δάκρυα Τόσο βαθύς στα βάθη των θλίψεών του τότε όσο εξυψωμένος στα ύψη της δόξας του τώρα. Προφανώς η σκηνή της Γεθσημανής απεικονίζεται εδώ, όχι με λεκτική παράθεση από κανέναν από τους ευαγγελιστές, αλλά με κάτι από τη φρεσκάδα ενός πρωτότυπου. Τέλος δείχνει την τελειοποιητική δύναμη της πάσχουσας υπακοής. Στίχος 8. 8. Η τελευταία πινελιά που τελειοποιεί τον θεοποιημένο άνθρωπο για να γίνει ο Σωτήρας των πασχόντων ανθρώπων είναι ότι αποκτά εμπειρία από το δικό του πάθος. Αν και… Υιός Και, επομένως, θα μπορούσαμε να υποθέσουμε, πάνω από κάθε πάθος. Έμαθε την υπακοή… πράγματα… υπέφερε Κάποιοι από τους αρχαίους σχολιαστές σκανδαλίστηκαν από αυτή τη δήλωση. 'Τι! δεν ήταν υπάκουος πριν υποφέρει;' Σίγουρα, αλλά όχι με μια πάσχουσα υπακοή. Ήταν μια επιπρόσθετη υπακοή που έμαθε όταν υπέφερε. την οποία δεν μπορούσε να συνειδητοποιήσει, ή να εκθέσει ως πρότυπο σε άλλους, χωρίς το πάθος. Οι παλαιοί Έλληνες συγγραφείς αφθονούσαν σε διάφορες μορφές του αξιώματος ότι το πάθος είναι πηγή σοφίας. Η δοκιμασία είναι τόσο το σχολείο όσο και η δοκιμασία της αρετής. όχι μόνο αποδεικνύει, αλλά δημιουργεί, βάθος και δύναμη χαρακτήρα. Οι πιο δοκιμασμένοι άγιοι στη γη θα είναι οι υψηλότεροι άγιοι στον ουρανό. και αυτός που θα είναι Κύριος όλων αυτών θα έχει υπάρξει ο βαθύτερος πάσχων από όλους.
Σκεφτείτε

Σκέψου

Ο Whedon πιέζει την αναγκαιότητα της ανάπτυξης πέρα από την πνευματική νηπιότητα. Στίχος 14. 14. Η στερεά τροφή ανήκει… στην πλήρη ηλικία Η στερεά τροφή έρχεται μετά την προς Εβραίους 7:1, και συνίσταται στο να ξεκινήσει κανείς από τον Μελχισεδέκ, και να αναπτύξει ολόκληρη την ιεροσύνη του Χριστού όπως βασίζεται στην Παλαιά Διαθήκη, και δομείται στην Καινή. Καλό και κακό Στη θρησκευτική διδασκαλία. Εδώ μπορούμε να σημειώσουμε ότι, 1. Αυτά τα στοιχεία, αν και υποτιμημένα σε τάξη σε σύγκριση με περαιτέρω και υψηλότερες αλήθειες, είναι υψίστης σημασίας. Είναι για την αρχή της πνευματικής ζωής ό,τι είναι το γάλα για την πρώιμη σωματική ζωή. 2. Ο απόστολός μας ταυτίζει την πρόοδο στη χριστιανική γνώση με την πρόοδο στη χριστιανική ζωή. Οι χαμηλές επιδόσεις στη χριστιανική γνώση, που προκύπτουν από έλλειψη ενδιαφέροντος για τη χριστιανική αλήθεια, είναι ένα με μια αδύναμη, νηπιακή χριστιανική ζωή. Το βαθύ ενδιαφέρον για τις χριστιανικές αλήθειες, που προκύπτει από τη ζωογόνο και ελεγκτική τους δύναμη, ταυτίζεται με τη χριστιανική ζωτικότητα, ακεραιότητα και δραστηριότητα. 3. Ο απόστολος δεν αναγνωρίζει, στην παρούσα περικοπή, αυτή την τελειότητα της χριστιανικής ζωής ως επιτυγχανόμενη αμέσως. Φαίνεται να προϋποθέτει ότι, συνήθως, ο ισχυρός χριστιανικός χαρακτήρας επιτυγχάνεται προοδευτικά μέσω της μελέτης, της εμπειρίας και της ανάπτυξης. Ολοκληρώνει ταυτίζοντας την πρόοδο στη γνώση με την πρόοδο στη ζωή. Στίχος 9. 9. Τελειοποιήθηκε Ένας ατελής Σωτήρας θα ήταν χωρίς τη Γεθσημανή και τον σταυρό. Και από αυτή τη βαθιά τελειοποίηση πηγάζει όλη η δόξα και η δύναμή του να σώζει. Υπακούστε σε αυτόν Σημειώστε τη συμφωνία μεταξύ της υπακοής του στον τελευταίο στίχο και της υπακοής σε αυτόν. Αυτός τελειοποιήθηκε από την υπακοή του στον Θεό, αυτοί από την υπακοή τους, σύμφωνα με το σίγουρο πρότυπο, σε αυτόν.
Απαντήστε

Απάντησε

1. Σε ποιον τομέα της ζωής μου προσκολλώμαι ακόμα στο πνευματικό γάλα αντί να λαμβάνω στερεά τροφή; 2. Πώς με ενθαρρύνει το υπάκουο πάθος του Χριστού να υπομείνω τις παρούσες δοκιμασίες με υιική εμπιστοσύνη; 3. Πού με καλεί το Πνεύμα να μετακινηθώ από την αμβλεία ακοή σε δεκτική, ενεργή πίστη;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για τους πιστούς κόπους του Daniel D. Whedon και για το φως που ρίχνει το υπόμνημά του στον άγιο λόγο σου. Χάρισέ μας, με το ίδιο Πνεύμα που έχρισε τον μεγάλο μας Αρχιερέα, αυτιά για να ακούμε και καρδιές για να υπακούμε. Απάλλαξέ μας από κάθε νωθρή αντίσταση σε βαθύτερη αλήθεια. Τελειοποίησέ μας μέσω των ίδιων των δοκιμασιών που θα θέλαμε να αποφύγουμε, ώστε να γίνουμε μέτοχοι της αγιότητας του Χριστού. Ενδυνάμωσε κάθε αδύναμο άγιο μεταξύ μας να προχωρήσει στην πλήρη ωριμότητα, και κράτησέ μας σταθερούς στην χαρούμενη βεβαιότητα ότι θα σώσεις όλους όσους υπομένουν. Στο όνομα του Ιησού, του συμπονετικού μας Αρχιερέα, Αμήν.

Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →