Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 25-26 — με τον Gill
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από την Ειδική Βαπτιστική Έκθεση της Αγίας Γραφής του Ιωάννη Γκιλ. Σε αυτές τις σελίδες ο Γκιλ ξεδιπλώνει προσεκτικά τις προσευχές και τις ομολογίες του ψαλμωδού στους Ψαλμούς 25 και 26, ανιχνεύοντας θέματα εμπιστοσύνης, θείας καθοδήγησης και διαθήκης ελέους. Οι παρατηρήσεις του κατά στίχο μας προσκαλούν να παραμείνουμε στη γλώσσα του κειμένου και να λάβουμε διδαχή για τη ζωή της πίστης. Καθώς προχωρούμε σήμερα στους παλμούς, θα ακολουθήσουμε τη σειρά παρατηρήσεων του Γκιλ, επιτρέποντας στις γνώσεις του να διαμορφώσουν την ανάγνωση και την απόκρισή μας. Προετοιμάστε την καρδιά σας για να ακούσετε προσεκτικά τόσο τη Γραφή όσο και αυτόν τον έμπιστο σχολιαστή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε τη Βίβλο σας και διαβάστε τους Ψαλμούς 25 και 26 αργά και προσευχητικά. Προσέξτε τις επαναλαμβανόμενες κραυγές για καθοδήγηση, τις ομολογίες αμαρτίας και τη σταθερή εμπιστοσύνη στο έλεος και την αλήθεια του Κυρίου. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν πριν προχωρήσετε στην έκθεση του Γκιλ. Διαβάστε κάθε κεφάλαιο μία φορά χωρίς βιασύνη, έπειτα επιστρέψτε στους αρχικούς στίχους του Ψαλμού 25 για να αρχίσετε τη μελέτη.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Γκιλ ανοίγει σχολιάζοντας τον στίχο 1.
Στίχος 1. Προς εσένα, Κύριε, υψώνω την ψυχή μου. Είτε «εν προσευχή», όπως προσθέτει η Χαλδαϊκή παράφραση· και δηλώνει ειλικρινή, στοργική, εγκάρδια προσευχή προς τον Θεό, προσέγγιση προς αυτόν με αληθινή καρδιά· διότι αν η καρδιά δεν υψωθεί, η ύψωση των οφθαλμών ή των χεριών στην προσευχή είναι άχρηστη· βλέπε Θρήνους 3:41· ή κατά τρόπο προσφοράς προς τον Κύριο, όπως ερμηνεύουν ορισμένοι Ιουδαίοι συγγραφείς· ο Δαβίδ δεν παρουσίαζε μόνο το σώμα του στη δημόσια λατρεία, αλλά και την ψυχή του ως ζωντανή θυσία, αγία και ευπρόσδεκτη στον Θεό, που ήταν η λογική του λατρεία· ή αλλιώς ως «παρακαταθήκη», την οποία εμπιστεύθηκε στα χέρια του Θεού, για να βρίσκεται υπό τη φροντίδα και την προστασία του· και τότε η έννοια είναι η ίδια με τον Ψαλμό 31:5· η φράση χρησιμοποιείται μερικές φορές για να εκφράσει έντονη και σφοδρή επιθυμία για κάτι· και μπορεί εδώ να εννοεί την πολύ μεγάλη επιθυμία του ψαλμωδού για κοινωνία με τον Θεό· η οποία αλλού εκφράζεται από αυτόν με το να λαχανιάζει προς αυτόν και με το να διψά για αυτόν σε ξηρά και διψασμένη γη, Ψαλμός 42:1· οι επιθυμίες της ψυχής του δεν ήταν προς μάταια πράγματα, τις ματαιότητες και τα είδωλα των εθνών, αλλά μόνο προς τον Θεό και προς την ανάμνηση του ονόματός του.Ο Γκιλ συνεχίζει με τις παρατηρήσεις του στον στίχο 5.
Στίχος 5. Οδήγησέ με στην αλήθεια σου και δίδαξέ με· εννοώντας τον λόγο του Θεού, τις Γραφές της αλήθειας· και το Ευαγγέλιο, που είναι ο λόγος της αλήθειας και η ίδια η αλήθεια, Ιωάννης 17:17· και η έννοια είναι είτε ότι ο Θεός θα τον οδηγήσει με το Πνεύμα του όλο και περισσότερο σε όλη την αλήθεια, όπως περιέχεται στον λόγο του· είτε ότι θα τον οδηγήσει με αυτόν και σύμφωνα με αυτόν, ώστε να διαμορφώσει τις αρχές και τη συμπεριφορά του πιο σύμφωνα με αυτόν, που είναι το πρότυπο και ο κανόνας της πίστης και της πράξης· η οποία οδήγηση γίνεται με τη διδασκαλία· και οι λόγοι που προβάλλονται για να χορηγηθούν όλες οι παραπάνω αιτήσεις ακολουθούν, διότι εσύ είσαι ο Θεός της σωτηρίας μου· ο οποίος, με άπειρη σοφία, σχεδίασε το σχέδιο και τη μέθοδο αυτής στον Υιό του και με αυτόν την πραγματοποίησε, και με το Πνεύμα του είχε κάνει εφαρμογή αυτής σε αυτόν· και αφού ο Κύριος είχε κάνει τόσο μεγάλα πράγματα για αυτόν, ελπίζει ότι οι αιτήσεις που είχε κάνει θα χορηγηθούν· προσθέτει, σε εσένα περιμένω όλη την ημέρα· ή συνεχώς, δημόσια και ιδιωτικά, προσέχοντας σε όλα τα καθήκοντα της θρησκείας, όμως όχι εμπιστευόμενος σε αυτά, αλλά στον Κύριο· και γι' αυτό παρακαλούσε να μην ντραπεί για την ελπίδα και την προσδοκία του για απελευθέρωση και σωτηρία.Ο Γκιλ στη συνέχεια ασχολείται με τον στίχο 10.
Στίχος 10. Όλες οι οδοί του Κυρίου είναι έλεος και αλήθεια· με τις οποίες εννοούνται, όχι οι οδοί στις οποίες ο Κύριος θα ήθελε να περπατούν οι άνθρωποι του· αν και αυτές είναι καλές και γεμάτες χάρη, ορθές και αληθινές· οι εντολές του δεν είναι βαριές, ο ζυγός του είναι ελαφρύς και το φορτίο ελαφρύ· οι οδοί του είναι οδοί ευχαρίστησης και τα μονοπάτια του μονοπάτια ειρήνης· αλλά μάλλον οι οδοί στις οποίες ο ίδιος ο Κύριος περπατά· όχι οι οδοί της πρόνοιάς του, αν και αυτές είναι έλεος και αλήθεια για τον δικό του λαό· κάθε βήμα που κάνει είναι σε οδό καλοσύνης και ευσπλαχνίας προς αυτούς, και σε αλήθεια και πιστότητα στις υποσχέσεις του· αλλά οι οδοί και οι μέθοδοι που έχει λάβει προς την πνευματική και αιώνια σωτηρία του λαού του· όπως στα συμβούλια και τους σκοπούς του, στους οποίους υπάρχει μεγάλη επίδειξη της χάρης και του ελέους του· στην εκλογή τους εν Χριστώ, ως σκεύη ελέους, και η οποία είναι εκ χάριτος και όχι εκ έργων· στον προσδιορισμό να στείλει τον Υιό του να πεθάνει για αυτούς, που πηγάζει από το τρυφερό έλεος του Θεού μας· στην απόφαση να τους καλέσει με τη χάρη του και να τους υιοθετήσει στην οικογένειά του και τελικά να τους δοξάσει· όλα αυτά προέρχονται από την ελεήμονα αγάπη του· και όλα αυτά, τα συμβούλιά του από παλιά, είναι πιστότητα και αλήθεια, αφού δεν μπορούν ποτέ να ματαιωθούν, αλλά πάντα πραγματοποιούνται· όπως επίσης στη διαθήκη του, που πηγάζει από τη χάρη, οικοδομείται πάνω στο έλεος και περιέχει τα βέβαια ελέη του Δαβίδ, και πάντα εκπληρώνεται· η πιστότητα του Θεού δεσμεύεται να τη φυλάξει, και οι υποσχέσεις της είναι ναι και αμήν εν Χριστώ· και ομοίως τα βήματα που έχει λάβει εν Χριστώ, τον Μεσίτη της διαθήκης, ο οποίος είναι πλήρης χάριτος και αλήθειας· «έλεος» εμφανίζεται στην αποστολή του και στη λύτρωση δι' αυτού· και «αλήθεια» στην εκπλήρωση της υπόσχεσης γι' αυτόν· και τόσο το έλεος όσο και η αλήθεια συναντώνται εν αυτώ· και έτσι συναντώνται στα διάφορα χαρίσματα της χάριτος που έρχονται δι' αυτού· όπως ιδιαίτερα η δικαίωση και η συγχώρηση της αμαρτίας, και στα δύο υπάρχει επίδειξη χάριτος και ελέους· και επίσης της αλήθειας της αγιότητας και της δικαιοσύνης· και το έλεος και η αλήθεια του Θεού εμφανίζονται σε αυτές τις οδούς του, προς εκείνους που φυλάττουν τη διαθήκη του και τα μαρτύριά του· με τα οποία εννοούνται, όχι η διαθήκη των έργων και οι εντολές του νόμου, που μερικές φορές ονομάζονται μαρτύρια του Θεού, διότι μαρτυρούν ποιο είναι το θέλημά του να γίνει· αλλά αυτά παραβιάζονται και δεν φυλάττονται τέλεια από κανέναν· ούτε είναι κάποια εύνοια ή υψηλό προνόμιο να δείχνεται αυτή η διαθήκη και τα καθήκοντά της, όπως υπονοείται για τη διαθήκη εδώ εννοούμενη, όπως φαίνεται από τον Ψαλμό 25:14· γι' αυτό πρέπει να εννοείται η διαθήκη της χάριτος, η οποία γίνεται με τον Χριστό και τον λαό του εν αυτώ· και τα «μαρτύρια» είναι οι υποσχέσεις της, που μαρτυρούν για τη χάρη, το έλεος, την αλήθεια και την πιστότητα του Θεού· και η φύλαξη αυτών γίνεται με την πίστη· η πίστη αρπάζει τη διαθήκη, τις ευλογίες και τις υποσχέσεις της και διεκδικεί συμφέρον σε αυτές, όπως έκανε ο Δαβίδ, Β' Σαμουήλ 23:5· βλέπε Ησαΐας 56:4· και κρατά ή διατηρεί την αρπαγή της· δεν θα αφήσει την αρπαγή της από τη διαθήκη και τα μαρτύριά της, αλλά διεκδικεί το συμφέρον της, ακόμη και όταν τα πράγματα είναι χειρότερα γι' αυτήν· και κρατά στερεά τη χαρά της ελπίδας μέχρι τέλους· και σε αυτούς όλα τα βήματα που ο Κύριος κάνει εμφανίζονται ως έλεος και αλήθεια.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Γκιλ ολοκληρώνει το τμήμα αντανακλώντας στον στίχο 14.
Το μυστικό του Ευαγγελίου του είναι με αυτούς· και τα μυστήρια αυτού, που κρατήθηκαν μυστικά από τότε που άρχισε ο κόσμος· όπως το μυστήριο μιας τριάδας Προσώπων στη Θεότητα· η ένωση των δύο φύσεων εν Χριστώ· η αναγέννηση του Πνεύματος· η ένωση των αγίων με τον Χριστό και η κοινωνία τους με αυτόν· η κλήση των εθνών· η ανάσταση των νεκρών· και η αλλαγή των ζώντων αγίων· και θα τους δείξει τη διαθήκη του· τη διαθήκη της χάριτος, η οποία έγινε με τον Χριστό για αυτούς από την αιωνιότητα, γίνεται γνωστή σε αυτούς στον καιρό, όταν καλούνται από τη χάρη του Θεού και γίνονται μέτοχοι της χάριτος της διαθήκης, τότε ο Κύριος αποκαλύπτει τον εαυτό του ως Θεό και Πατέρα της διαθήκης τους· τους δείχνει ότι ο Υιός του είναι ο εγγυητής, ο Μεσίτης, ο Λυτρωτής και ο Σωτήρας τους· βάζει το Πνεύμα του μέσα τους για να εμφυτεύσει τη χάρη της διαθήκης σε αυτούς, να σφραγίσει τις ευλογίες αυτής σε αυτούς και να μαρτυρήσει για το συμφέρον τους σε αυτές, όπως συγχώρηση, δικαίωση και υιοθεσία· και να εφαρμόσει τις υπερβολικά μεγάλες και πολύτιμες υποσχέσεις αυτής σε αυτούς.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στις δικές σας προσευχές βρίσκετε τον εαυτό σας να υψώνει την ψυχή του στον Κύριο όπως κάνει ο ψαλμωδός;
2. Πώς η αναμονή στον Θεό όλη την ημέρα διαμορφώνει τον τρόπο που αντιμετωπίζετε αποφάσεις ή δυσκολίες;
3. Με ποιους τρόπους μπορεί το μυστικό του Κυρίου να γίνει πιο πραγματικό σε εσάς μέσω συνεχούς διαλογισμού στη διαθήκη του;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε φιλάνθρωπε, ὑψώνουμε τὶς ψυχές μας σὲ σένα μὲ εἰλικρίνεια καὶ ἐμπιστευόμαστε μόνο τὸ ἔλεός σου διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν. Ὁδήγησέ μας στὴν ἀλήθειά σου, δίδαξέ μας τὶς ὁδούς σου, καὶ ἐνθυμήσου μας κατὰ τὰ σπλάχνα σου καὶ τὶς ἐπαγγελίες τῆς διαθήκης σου. Στήριξε τὰ μάτια μας πάντοτε σὲ σένα, καὶ ἀπόσπασε τὰ πόδια μας ἀπὸ κάθε παγίδα ποὺ θὰ μᾶς ἔμπλεκε, γιὰ νὰ περπατᾶμε στὶς ὁδούς σου μὲ ταπεινὴ ἐμπιστοσύνη στὴ χάρη σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →