← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Κριτές

Κρ 7-8 — με τον Ματθαίο Χένρι

Κριτές 7-8Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το υπόμνημα του Ματθαίου Χένρι στους Κριτές 7–8 μας καλεί να παρακολουθήσουμε τη μικρή ομάδα του Γεδεών να θριαμβεύει μόνο με την πίστη. Ο Χένρι δείχνει πώς ο Θεός συρρικνώνει σκόπιμα τον στρατό ώστε η νίκη να μην μπορεί να αποδοθεί στην ανθρώπινη δύναμη. Η προσεκτική ερμηνεία του τονίζει τόσο την πρακτική ηγεσία που άσκησε ο Γεδεών όσο και τα πνευματικά μαθήματα που είναι ενσωματωμένα σε κάθε λεπτομέρεια της εκστρατείας. Καθώς ακολουθούμε την ερμηνεία του Χένρι, μας υπενθυμίζεται ότι ο Κύριος εξακολουθεί να ευαρεστείται να εργάζεται μέσω της αδυναμίας ώστε όλη η δόξα να παραμένει δική του. Αυτό το μάθημα επομένως προετοιμάζει τις καρδιές μας να εμπιστευόμαστε τις μεθόδους του Θεού ακόμη και όταν φαίνονται απίθανες να επιτύχουν.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε αργά και προσευχητικά τα κεφάλαια 7 και 8 των Κριτών. Προσέξτε τις επαναλαμβανόμενες μειώσεις του στρατού του Γεδεών, την κρυφή επίσκεψη στο εχθρικό στρατόπεδο και τα ασυνήθιστα όπλα των σαλπίγγων, των αγγείων και των δαυλών. Αφήστε την αφήγηση να προκαλέσει τόσο δέος για τη δύναμη του Θεού όσο και ερωτήματα για το πώς μπορεί ακόμη να επιλέγει να πολεμά μέσω μικρών, υπάκουων ομάδων σήμερα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά αφηγούμενος τις πρωινές προετοιμασίες του Γεδεών δίπλα στο πηγάδι του Χαρώδ. Εδώ, Ι. Ο Γεδεών αφοσιώνεται με κάθε δυνατή φροντίδα και επιμέλεια στο να εκτελέσει το έργο ενός καλού στρατηγού, οδηγώντας τα στρατεύματα του Ισραήλ εναντίον των Μαδιανιτών (εδ. 1): Σηκώθηκε νωρίς, ως άνθρωπος που είχε την καρδιά του στο έργο του και φοβόταν να χάσει χρόνο. Τώρα που είναι βέβαιος ότι ο Θεός είναι μαζί του, είναι ανυπόμονος για καθυστέρηση. Στρατοπέδευσε κοντά σε ένα διάσημο πηγάδι, ώστε ο στρατός του να μην υποφέρει από έλλειψη νερού, και κατέλαβε το υψηλότερο έδαφος, το οποίο πιθανώς θα μπορούσε να του δώσει κάποιο πλεονέκτημα, διότι οι Μαδιανίτες βρίσκονταν χαμηλότερα στην κοιλάδα. Σημείωσε, η πίστη στις υποσχέσεις του Θεού δεν πρέπει να χαλαρώνει, αλλά μάλλον να επιταχύνει τις προσπάθειές μας. Όταν είμαστε βέβαιοι ότι ο Θεός προπορεύεται, τότε πρέπει να κινηθούμε, Β' Βασ. ε' 24. Ο Χένρι εξηγεί στη συνέχεια τη διπλή μείωση του στρατού που άφησε μόνο τριακόσιους άνδρες. 1. Ο στρατός αποτελούνταν από 32.000 άνδρες, μικρός στρατός σε σύγκριση με αυτόν που είχαν φέρει τώρα στο πεδίο οι Μαδιανίτες· ο Γεδεών ήταν έτοιμος να τους θεωρήσει πολύ λίγους, αλλά ο Θεός έρχεται σε αυτόν και του λέει ότι είναι πολλοί, εδ. 2. Όχι ότι δεν έπραξαν καλά όσοι προσφέρθηκαν πρόθυμα σε αυτή την εκστρατεία, αλλά ο Θεός έκρινε σκόπιμο να μην χρησιμοποιήσει όλους όσοι ήρθαν. Συχνά βλέπουμε τον Θεό να επιτελεί μεγάλα πράγματα με λίγα χέρια, αλλά αυτή ήταν η μοναδική φορά που τους μείωσε σκόπιμα. Εάν η Δεβόρρα πρόσφατα κατηγόρησε εκείνους που δεν ήρθαν σε βοήθεια του Κυρίου, μήπως στην επόμενη μεγάλη πράξη έπρεπε να απομακρυνθούν εκείνοι που έρχονται; Ναι· (1.) Ο Θεός θα έδειχνε έτσι ότι όταν χρησιμοποιεί κατάλληλα όργανα στην υπηρεσία του δεν τα χρειάζεται, αλλά μπορεί να κάνει το έργο του χωρίς αυτά, ώστε να μην είναι υπόχρεος σε αυτά για την υπηρεσία τους, αλλά εκείνα σε αυτόν για την απασχόλησή τους. (2.) Θα έφερνε έτσι σε ντροπή για τη δειλία τους εκείνους που είχαν υποταχθεί αδιαμαρτύρητα στους Μαδιανίτες και δεν τόλμησαν να αντισταθούν εξαιτίας της αριθμητικής ανισότητας. Τώρα έβλεπαν ότι, εάν είχαν εξασφαλίσει μόνο την εύνοια του Θεού, ένας από αυτούς θα μπορούσε να διώξει χίλιους. (3.) Θα σιγούσε και θα απέκλειε έτσι την καύχηση. Αυτός είναι ο λόγος που δίνεται εδώ από εκείνον που γνωρίζει την υπερηφάνεια που υπάρχει στις καρδιές των ανθρώπων: Μήπως ο Ισραήλ καυχηθεί εναντίον μου. Δικαίως στερήθηκαν την τιμή της επιτυχίας. Το χέρι μου με έσωσε είναι λόγος που δεν πρέπει ποτέ να βγει από το στόμα εκείνων που θα σωθούν. Εκείνος που καυχάται ας καυχάται στον Κύριο, και κάθε σάρκα ας σιωπήσει ενώπιόν του. Ο Χένρι στρέφεται έπειτα στην θεία ενθάρρυνση που έλαβε ο Γεδεών μέσω του ονείρου των Μαδιανιτών. Ο στρατός του Γεδεών έχοντας μειωθεί όπως βρήκαμε, έπρεπε είτε να πολεμήσει με πίστη είτε καθόλου· ο Θεός επομένως παρέχει εδώ ενισχύσεις για την πίστη του, αντί ενισχύσεων για τις δυνάμεις του. Ο Χένρι τέλος περιγράφει λεπτομερώς τον νυχτερινό συναγερμό που σήμανε ο Γεδεών με σάλπιγγες και δαυλούς. 1. Η επίθεση που έγινε εδώ ήταν, σε πολλές περιστάσεις, παρόμοια με εκείνη που έκανε ο Αβραάμ εναντίον του στρατού που είχε αιχμαλωτίσει τον Λωτ. Ο αριθμός των ανδρών ήταν σχεδόν ο ίδιος: ο Αβραάμ είχε 318, ο Γεδεών 300· και οι δύο διαίρεσαν τις δυνάμεις τους, και οι δύο έκαναν την επίθεση τη νύχτα και και οι δύο νίκησαν υπό μεγάλες δυσκολίες (Γεν. ιδ' 14, 15)· και ο Γεδεών δεν είναι μόνο γιος του Αβραάμ (έτσι ήταν και οι Μαδιανίτες από την Κετούρα) αλλά κληρονόμος της πίστης του. Ο Γεδεών, (1.) Διαίρεσε τον στρατό του, μικρό καθώς ήταν, σε τρία τάγματα (εδ. 16), ένα από τα οποία διοικούσε ο ίδιος (εδ. 19), διότι οι μεγάλοι στρατοί (και έναν τέτοιο θα έδειχνε) συνήθως διαιρούνταν σε δεξιά πτέρυγα, αριστερή πτέρυγα και το κύριο σώμα του στρατού. (2.) Διέταξε όλους να κάνουν όπως έκανε εκείνος, εδ. 17. Τους είπε τώρα, πολύ πιθανόν, τι έπρεπε να κάνουν, αλλιώς το πράγμα ήταν τόσο παράξενο που δύσκολα θα το έκαναν ξαφνικά, αλλά εκείνος, κάνοντάς το πρώτος, θα έδινε σήμα σε αυτούς πότε να το κάνουν, όπως οι αξιωματικοί ασκούν τους στρατιώτες με το πρόσταγμα ή με τον κτύπο του τυμπάνου: Κοίταξέ με, και κάνε το ίδιο. Τέτοιο είναι το πρόσταγμα που δίνει ο Κύριός μας Ιησούς, ο αρχηγός της σωτηρίας μας, στους στρατιώτες του· διότι μας άφησε παράδειγμα, με εντολή να το ακολουθήσουμε: Όπως κάνω εγώ, έτσι να κάνετε και εσείς. (3.) Έκανε την κάθοδό του τη νύχτα, όταν ήταν ασφαλείς και δεν το περίμεναν καθόλου, κάτι που θα τους έφερνε σε μεγάλη σύγχυση, και όταν το μικρό μέγεθος του στρατού του δεν θα γινόταν αντιληπτό. Τη νύχτα όλοι οι φόβοι είναι πιο τρομεροί, ιδιαίτερα στο βαθύ της νύχτας, όπως ήταν αυτό, λίγο μετά τα μεσάνυχτα, όταν άρχιζε η μεσαία φρουρά, και ο συναγερμός θα τους ξυπνούσε από τον ύπνο. Διαβάζουμε για τρόμο τη νύχτα ως πολύ τρομερό (Ψαλ. Ϟα' 5), και φόβο τη νύχτα, Άσμ. γ' 8. (4.) Αυτό που στόχευε ο Γεδεών ήταν να τρομάξει αυτό το τεράστιο πλήθος, να τους δώσει όχι μόνο μοιραία ήττα, αλλά πολύ επαίσχυντη. Εξόπλισε τον στρατό του με κάθε άνδρα να έχει σάλπιγγα στο δεξί χέρι και πήλινο αγγείο με δαυλό μέσα στο αριστερό, και ο ίδιος δεν θεώρησε υποτιμητικό να βαδίσει μπροστά τους έτσι οπλισμένος. Θα έκανε απλώς αστείο το να κατακτήσει αυτόν τον στρατό, και εξέρχεται εναντίον τους μάλλον ως εναντίον παρέας παιδιών παρά εναντίον στρατού στρατιωτών. Η παρθένος, η θυγατέρα της Σιών, σε περιφρόνησε και σε χλεύασε, Ησ. λζ' 22. Η ολιγάριθμη δύναμή του ευνόησε το σχέδιό του· διότι, όντας τόσο λίγοι, βάδισαν προς το στρατόπεδο με μεγαλύτερη μυστικότητα και ταχύτητα, ώστε δεν έγιναν αντιληπτοί μέχρι να βρεθούν πολύ κοντά στο στρατόπεδο· και φρόντισε να δώσει τον συναγερμό όταν μόλις είχαν ανέβει οι φρουροί (εδ. 19), ώστε οι σκοποί, όντας τότε άγρυπνοι, να διαδώσουν γρηγορότερα τον συναγερμό στο στρατόπεδο, που ήταν η καλύτερη υπηρεσία που μπορούσαν να του προσφέρουν. Τρεις τρόπους επινόησε ο Γεδεών για να προκαλέσει τρόμο σε αυτόν τον στρατό και έτσι να τους φέρει σε σύγχυση. [1.] Με μεγάλο θόρυβο. Κάθε άνδρας έπρεπε να σαλπίσει με τον πιο τρομερό τρόπο που μπορούσε και να σπάσει ένα πήλινο αγγείο ταυτόχρονα· πιθανώς ο καθένας έσπασε το αγγείο του στο διπλανό του, και έτσι έσπασαν και τα δύο μαζί, κάτι που δεν θα έκανε μόνο μεγάλο κρότο, αλλά ήταν σύμβολο του τι θα ήταν τα αποτελέσματα του τρόμου, ακόμη και οι Μαδιανίτες να σκοτώνουν ο ένας τον άλλον. [2.] Με μεγάλη λάμψη. Οι αναμμένοι δαυλοί ήταν κρυμμένοι στα αγγεία, σαν λυχνάρι κάτω από μόδιο, μέχρι να φτάσουν στο στρατόπεδο, και τότε, βγαίνοντας όλοι μαζί ξαφνικά, θα έκαναν μια εκτυφλωτική εμφάνιση και θα διέτρεχαν το στρατόπεδο σαν αστραπή. Ίσως με αυτούς έβαλαν φωτιά σε μερικές από τις σκηνές στην άκρη του στρατοπέδου, κάτι που θα αύξανε πολύ τη σύγχυση. [3.] Με μεγάλη κραυγή. Κάθε άνδρας έπρεπε να φωνάξει, Για τον Κύριο και για τον Γεδεών, έτσι νομίζουν κάποιοι ότι πρέπει να διαβαστεί στο εδ. 18, διότι εκεί η μάχαιρα δεν υπάρχει στο πρωτότυπο, αλλά υπάρχει στο εδ. 20, Η μάχαιρα του Κυρίου και του Γεδεών. Φαίνεται ότι δανείστηκε τη λέξη από το όνειρο του Μαδιανίτη (εδ. 14): είναι η μάχαιρα του Γεδεών. Βρίσκοντας ότι το όνομά του ήταν τρόμος για αυτούς, το χρησιμοποίησε έτσι εναντίον τους, αλλά προτάσσει το όνομα του Ιεχωβά, ως το σχήμα χωρίς το οποίο το δικό του ήταν απλώς ένα ασήμαντο μηδενικό. Αυτό θα έδινε ζωή στους δικούς του άνδρες, που μπορούσαν κάλλιστα να πάρουν θάρρος όταν είχαν έναν τέτοιο Θεό όπως ο Ιεχωβά και έναν τέτοιο άνδρα όπως ο Γεδεών, και τους δύο για να πολεμήσουν και για να πολεμήσουν για αυτούς· καλά μπορούσαν να ακολουθήσουν εκείνοι που είχαν τέτοιους αρχηγούς. Θα έφερνε επίσης τους εχθρούς τους σε τρόμο, που είχαν παλαιότερα ακούσει για το μεγάλο όνομα του Ιεχωβά και πρόσφατα για τον Γεδεών. Η μάχαιρα του Κυρίου είναι το παν για την επιτυχία της μαχαίρας του Γεδεών, όμως η μάχαιρα του Γεδεών πρέπει να χρησιμοποιηθεί. Οι άνθρωποι τα όργανα και ο Θεός ο κύριος δράστης, και οι δύο πρέπει να ληφθούν υπόψη στις θέσεις τους, αλλά οι άνθρωποι, οι μεγαλύτεροι και οι καλύτεροι, πάντα σε υποταγή και υποταγή στον Θεό. Αυτός ο στρατός έπρεπε να νικηθεί καθαρά από τρόμους, και αυτοί είναι ιδιαίτερα η μάχαιρα του Κυρίου. Αυτοί οι στρατιώτες, εάν είχαν μαχαίρια στις πλευρές τους, αυτό ήταν όλο, δεν είχαν κανένα στα χέρια τους, αλλά κέρδισαν τη νίκη φωνάζοντας «Η μάχαιρα». Έτσι οι εχθροί της Εκκλησίας νικούνται από μάχαιρα που βγαίνει από το στόμα, Απ. ιθ' 21.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι κλείνει το τμήμα αντλώντας ευαγγελικές και εσχατολογικές παραλληλίες από τη νίκη. 2. Αυτή η μέθοδος που ελήφθη εδώ για την ήττα των Μαδιανιτών μπορεί να αναφερθεί, (1.) Ως τυπολογία της καταστροφής της βασιλείας του διαβόλου στον κόσμο με το κήρυγμα του αιώνιου ευαγγελίου, τον ήχο εκείνης της σάλπιγγας και την προβολή εκείνου του φωτός από πήλινα αγγεία, διότι τέτοιοι είναι οι διάκονοι του ευαγγελίου, στους οποίους έχει εναποτεθεί ο θησαυρός εκείνου του φωτός, Β' Κορ. δ' 6, 7. Έτσι ο Θεός επέλεξε τα μωρά πράγματα του κόσμου για να ντροπιάσει τους σοφούς, ένα κριθαρένιο κέικ για να ανατρέψει τις σκηνές της Μαδιάμ, ώστε η υπεροχή της δυνάμεως να είναι μόνο του Θεού· το ευαγγέλιο είναι μάχαιρα, όχι στο χέρι, αλλά στο στόμα, η μάχαιρα του Κυρίου και του Γεδεών, του Θεού και του Ιησού Χριστού, εκείνου που κάθεται στον θρόνο και του Αρνίου. (2.) Ως απεικόνιση των τρόμων της μεγάλης ημέρας. Έτσι το εφαρμόζει ο εξαίρετος επίσκοπος Χολ· εάν αυτά τα αγγεία, οι σάλπιγγες και οι πυρσοί τρόμαξαν και αποθάρρυναν τόσο πολύ τα υπερήφανα στρατεύματα της Μαδιάμ και του Αμαλήκ, ποιος θα μπορέσει να σταθεί ενώπιον του τελευταίου τρόμου, όταν η σάλπιγγα του αρχαγγέλου θα ηχήσει, τα στοιχεία θα είναι σε φλόγα, οι ουρανοί θα παρέλθουν με μεγάλο θόρυβο και ο ίδιος ο Κύριος θα κατέλθει με κραυγή!
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στις παρούσες συνθήκες μου μπορεί ο Θεός να μειώνει τους πόρους μου ώστε να φανεί μόνο η δύναμή του; 2. Πόσο έτοιμος είμαι να ενεργήσω σε έναν λόγο από τον Θεό ακόμη και όταν οι ορατές πιθανότητες φαίνονται αδύνατες; 3. Ποια «σάλπιγγες και δαυλούς» έχει τοποθετήσει ο Κύριος στα χέρια μου που φαίνονται αδύναμα αλλά προορίζονται να διακηρύξουν το όνομά του;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε τῶν δυνάμεων, καθὼς κάποτε μείωσες τὸν στρατὸ τοῦ Γεδεών, ἵνα ἡ νίκη ᾖ μόνον σή, δίδαξον ἡμᾶς νὰ τιμῶμεν τὴν δόξαν σου ὑπὲρ πᾶν ἀνθρώπινον πλεονέκτημα καὶ νὰ δεχώμεθα τὰς μειώσεις αἱ ὁποῖαι ἀφήνουν χῶρον διὰ τὴν δύναμίν σου. Δώρησον ἡμῖν θάρρος νὰ ἐγερθῶμεν εἰς τὸν λόγον σου καὶ ταπεινοφροσύνην νὰ διακηρύξωμεν ὅτι ἡ μάχαιρα εἶναι τοῦ Κυρίου ὅταν ἔλθῃ ἡ ἀπελευθέρωσις. Πλήρωσον ἡμᾶς τοῦ Πνεύματός σου, ἵνα σοὶ ἐμπιστευώμεθα ὁλοψύχως καὶ σοὶ δίδωμεν πᾶσαν τὴν αἴνεσιν. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →