← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης

Ιωάννης 8 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ιωάννης 8Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στις σελίδες του Ευαγγελίου του Ιωάννη, η ένταση μεταξύ νόμου και χάριτος φτάνει σε δραματικό ύψος καθώς ο Ιησούς αντιμετωπίζει τους γραμματείς και τους Φαρισαίους. Σήμερα στρεφόμαστε στην προσεκτική έκθεση του Ιωάννη Καλβίνου για το κεφάλαιο 8, όπου ο Μεταρρυθμιστής δείχνει πώς ο Χριστός και υποστηρίζει τη θεία δικαιοσύνη και προσφέρει απροσδόκητο έλεος. Οι γνώσεις του Καλβίνου μας βοηθούν να δούμε την καρδιά του Σωτήρα που αρνείται να παγιδευτεί από ανθρώπινα σχέδια αλλά προσφέρει έναν δρόμο μετάνοιας. Καθώς ακούμε, ας ανοίξει το Πνεύμα τα μάτια μας στο φως που μόνο ο Χριστός παρέχει.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα το κεφάλαιο 8 του Ιωάννη αργά και προσεκτικά. Προσέξτε την αντιπαράθεση στον ναό, τη σιωπή του Ιησού και τα λόγια που τελικά ελευθερώνουν μια ένοχη γυναίκα. Αφήστε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη, ακούγοντας τόσο την προειδοποίηση όσο και την πρόσκληση που αντηχούν μέσα από αυτούς τους στίχους.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά αντιμετωπίζοντας την κειμενική ιστορία και την υποδοχή της αφήγησης. 3. Και οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι φέρνουν σε αυτόν. Είναι αρκετά σαφές ότι αυτό το απόσπασμα ήταν άγνωστο παλαιότερα στις ελληνικές Εκκλησίες· και κάποιοι εικάζουν ότι έχει μεταφερθεί από κάπου αλλού και έχει εισαχθεί εδώ. Αλλά επειδή πάντα έχει γίνει δεκτό από τις λατινικές Εκκλησίες, και βρίσκεται σε πολλά παλαιά ελληνικά χειρόγραφα, και δεν περιέχει τίποτα ανάξιο αποστολικού πνεύματος, δεν υπάρχει λόγος να αρνηθούμε να το εφαρμόσουμε προς όφελός μας. Όταν ο Ευαγγελιστής λέει ότι οι γραμματείς έφεραν σε αυτόν μια γυναίκα, εννοεί ότι έγινε με συμφωνία μεταξύ τους, για να στήσουν παγίδες στον Χριστό. Αναφέρει ρητά τους Φαρισαίους, επειδή ήταν οι κύριοι στην τάξη των γραμματέων. Υιοθετώντας αυτό το πρόσχημα για συκοφαντία, δείχνουν τεράστια κακία, και ακόμη και τα ίδια τα χείλη τους τους κατηγορούν· γιατί δεν κρύβουν ότι έχουν σαφή εντολή του Νόμου, και επομένως έπεται ότι ενεργούν κακόβουλα θέτοντας ένα ερώτημα σαν να ήταν αμφίβολο ζήτημα. Αλλά η πρόθεσή τους ήταν να εξαναγκάσουν τον Χριστό να απομακρυνθεί από το αξίωμά του να κηρύττει χάρη, ώστε να φανεί ασταθής και ευμετάβλητος. Δηλώνουν ρητά ότι οι μοιχαλίδες καταδικάζονται από τον Μωυσή, (Λευιτικόν 20:10,) ώστε να κρατήσουν τον Χριστό δεσμευμένο από την ήδη δοθείσα απόφαση του Νόμου, γιατί δεν ήταν νόμιμο να αθωώσουν εκείνους που ο Νόμος καταδίκαζε· και, από την άλλη, αν είχε συμφωνήσει με τον Νόμο, θα μπορούσε να θεωρηθεί κάπως ανόμοιος με τον εαυτό του. Στον στίχο 6, ο Καλβίνος γράφει για τη σκόπιμη συμπεριφορά του Χριστού προς τους κατηγόρους του. 6. Και ο Ιησούς σκύβοντας κάτω. Με αυτή τη στάση σκόπευε να δείξει ότι τους περιφρονούσε. Εκείνοι που εικάζουν ότι έγραψε αυτό ή το άλλο, κατά τη γνώμη μου, δεν κατανοούν το νόημά του. Ούτε εγκρίνω την ευφυΐα του Αυγουστίνου, που νομίζει ότι με αυτόν τον τρόπο υποδεικνύεται η διάκριση μεταξύ Νόμου και Ευαγγελίου, επειδή ο Χριστός δεν έγραψε σε πλάκες λίθου, (Έξοδος 31:18,) αλλά σε άνθρωπο, που είναι σκόνη και γη. Διότι ο Χριστός μάλλον σκόπευε, κάνοντας τίποτα, να δείξει πόσο ανάξιοι ήταν να ακουστούν· ακριβώς όπως αν κάποιος, ενώ άλλος του μιλούσε, σχεδίαζε γραμμές στον τοίχο, ή γύριζε την πλάτη του, ή έδειχνε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο ότι δεν πρόσεχε τι λεγόταν. Έτσι και σήμερα, όταν ο Σατανάς προσπαθεί, με διάφορες μεθόδους, να μας αποσπάσει από τον ορθό δρόμο της διδασκαλίας, οφείλουμε περιφρονητικά να παραβλέψουμε πολλά πράγματα που μας προβάλλει. Οι Παπικοί μας ενοχλούν, όσο μπορούν, με πολλές ασήμαντες φλυαρίες, σαν να ρίχνουν σύννεφα στον αέρα. Αν οι ευσεβείς διδάσκαλοι απασχολούνται επίπονα εξετάζοντας καθεμία από αυτές τις φλυαρίες, θα αρχίσουν να υφαίνουν τον ιστό της Πηνελόπης· [208] και επομένως τέτοιες καθυστερήσεις, που δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να εμποδίζουν την πρόοδο του Ευαγγελίου, παραβλέπονται σοφά. Ο Καλβίνος στη συνέχεια εξηγεί την απαίτηση της αναμαρτησίας στην κρίση σύμφωνα με τον νόμο. 7. Εκείνος που είναι χωρίς αμαρτία μεταξύ σας. Είπε αυτό σύμφωνα με το έθιμο του Νόμου· γιατί ο Θεός πρόσταξε οι μάρτυρες να θέτουν με τα ίδια τους τα χέρια τους κακοποιούς σε θάνατο, σύμφωνα με την απόφαση που είχε εκδοθεί εναντίον τους· ώστε να χρησιμοποιείται μεγαλύτερη προσοχή στη μαρτυρία, (Δευτερονόμιον 17:7.) Υπάρχουν πολλοί που προχωρούν βιαστικά να καταβάλουν τον αδελφό τους με ψευδομαρτυρία, επειδή δεν νομίζουν ότι προκαλούν θανάσιμο τραύμα με τη γλώσσα τους. Και αυτό το επιχείρημα ακριβώς είχε βάρος σε αυτούς τους συκοφάντες, απελπισμένους καθώς ήταν· γιατί μόλις το δουν, αφήνουν κατά μέρος εκείνα τα άγρια πάθη με τα οποία ήταν φουσκωμένοι όταν ήρθαν. Ωστόσο υπάρχει αυτή η διαφορά μεταξύ της εντολής του Νόμου και των λόγων του Χριστού, ότι στον Νόμο ο Θεός απλώς πρόσταξε να μην καταδικάζουν έναν άνθρωπο με τη γλώσσα, εκτός αν τους επιτρεπόταν να τον θανατώσουν με τα ίδια τους τα χέρια· αλλά εδώ ο Χριστός απαιτεί από τους μάρτυρες τέλεια αθωότητα, ώστε κανείς να μην πρέπει να κατηγορεί άλλον για έγκλημα, εκτός αν είναι καθαρός και ελεύθερος από κάθε σφάλμα. Τώρα αυτό που είπε, εκείνη την εποχή, σε λίγα πρόσωπα, οφείλουμε να το θεωρούμε ως λεγόμενο σε όλους, ότι όποιος κατηγορεί άλλον, οφείλει να επιβάλλει στον εαυτό του νόμο αθωότητας· διαφορετικά, δεν καταδιώκουμε πονηρές πράξεις, αλλά μάλλον είμαστε εχθρικοί προς τα πρόσωπα των ανθρώπων.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος ολοκληρώνει την αφήγηση τονίζοντας τον σκοπό της χάριτος του Χριστού. Πήγαινε, και μη αμάρτανε πλέον. Από αυτό συμπεραίνουμε ποιος είναι ο σκοπός της χάριτος του Χριστού. Είναι, ώστε ο αμαρτωλός, συμφιλιωμένος με τον Θεό, να τιμά τον Αρχηγό της σωτηρίας του με καλή και άγια ζωή. Εν συντομία, με τον ίδιο λόγο του Θεού, όταν μας προσφέρεται συγχώρεση, καλούμαστε επίσης σε μετάνοια. Επιπλέον, αν και αυτή η προτροπή κοιτάζει προς το μέλλον, ακόμη ταπεινώνει τους αμαρτωλούς ανακαλώντας στη μνήμη την παρελθούσα ζωή τους.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή σας αισθάνεστε την ένταση μεταξύ δικαιοσύνης και ελέους που τονίζει ο Καλβίνος; Πώς η άρνηση του Χριστού να καταδικάσει αλλά η κλήση σε αγιότητα διαμορφώνει την άποψή σας για τη μετάνοια; Με ποιον τρόπο θα μπορούσατε να επεκτείνετε το ίδιο υπομονετικό φως σε άλλους που ο Ιησούς πρόσφερε στη γυναίκα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ ἐρευνῶν τὰς καρδίας καὶ ἐκτείνων κυρίαρχον ἔλεος εἰς τοὺς συντετριμμένους, δὸς ἡμῖν νὰ σταθῶμεν ἐνώπιόν Σου μήτε δικαιολογοῦντες τὴν ἁμαρτίαν ἡμῶν μήτε ἀπελπιζόμενοι τῆς χάριτός Σου. Διὰ τοῦ Ἁγίου Σου Πνεύματος, σιώπησον πᾶσαν αὐτοδίκαιον φωνὴν ἐν ἡμῖν καὶ ἕλκυσον ἡμᾶς πρὸς τὸν Υἱόν, ὅστις λαλεῖ εἰρήνην καὶ προσκαλεῖ ἡμᾶς νὰ περιπατῶμεν ἀπὸ τοῦ νῦν ἐν καινῇ ὑπακοῇ. Κράτησον ἡμᾶς πλησίον τοῦ φωτὸς τῆς διαθήκης Σου μέχρις οὗ ἴδωμέν Σε πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →