Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις
Πράξεις 8 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο σημερινό μάθημα στρεφόμαστε στις Πράξεις των Αποστόλων με τη βοήθεια του Ιωάννη Καλβίνου, του οποίου η προσεκτική ερμηνεία ανοίγει το όγδοο κεφάλαιο σε εμάς. Ο Καλβίνος δείχνει πώς η διασπορά της πρώτης εκκλησίας υπό διωγμό υπηρέτησε τον ευρύτερο σκοπό του Θεού να διαδώσει το ευαγγέλιο. Το σχόλιό του τονίζει τόσο την άγρια αντίθεση που αντιμετώπισαν οι πιστοί όσο και τους απροσδόκητους τρόπους με τους οποίους ο Λόγος προχώρησε στη Σαμάρεια. Θα ακούσουμε καθώς ο Καλβίνος ιχνηλατεί την κίνηση από τα Ιεροσόλυμα προς τα έξω και εξετάζει τις πρώτες συναντήσεις με νέους ακροατές του ευαγγελίου. Οι γνώσεις του μας προσκαλούν να δούμε το χέρι του Θεού ακόμη και σε καιρούς δοκιμασίας και να σκεφτούμε πώς το ίδιο ευαγγέλιο συνεχίζει να αντιμετωπίζει καρδιές σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα το κεφάλαιο 8 των Πράξεων ολόκληρο. Καθώς ακούτε, παρατηρήστε τη γρήγορη εξάπλωση του ευαγγελίου πέρα από τα Ιεροσόλυμα, την τόλμη του Φιλίππου και την απροσδόκητη αντίδραση του Σίμωνα του μάγου. Αφήστε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη, προσέχοντας τόσο τα εξωτερικά γεγονότα όσο και το εσωτερικό έργο του Πνεύματος που περιγράφεται στο κείμενο.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά εξετάζοντας την έκρηξη του διωγμού μετά τον θάνατο του Στεφάνου.
1. Εκείνη την ημέρα. Ο διωγμός άρχισε από τον Στέφανο, μετά από αυτό, όταν η μανία τους ανάφτηκε έτσι, άναψε εναντίον όλων, του ενός και του άλλου. Διότι οι ασεβείς είναι σαν άλογα ζώα, γιατί όταν γευτούν αίμα γίνονται πιο επιθυμητικοί γι' αυτό και γίνονται πιο σκληροί μέσω της διάπραξης φόνου. Διότι ο Σατανάς, που είναι ο πατέρας κάθε σκληρότητας, αφαιρεί πρώτα από αυτούς κάθε αίσθημα ανθρωπιάς όταν εμποτιστούν με αθώο αίμα· μετά από αυτό, διεγείρει μέσα τους μια άσβεστη δίψα για αίμα, από όπου προέρχονται εκείνες οι βίαιες επιθέσεις για να διαπράξουν φόνο· έτσι ώστε όταν αρχίσουν, δεν θα κάνουν ποτέ τέλος με τη θέλησή τους. Επιπλέον, όταν τους δοθεί δύναμη να βλάψουν, η τόλμη τους αυξάνεται με την πάροδο του χρόνου, έτσι ώστε παρασύρονται πιο ακραία, πράγμα που ο Λουκάς επίσης σημειώνει όταν λέει, Ο διωγμός ήταν μεγάλος. Αναμφίβολα η Εκκλησία είχε μικρή ανάπαυση πριν, ούτε ήταν ελεύθερη από την ενόχληση των ασεβών· αλλά ο Κύριος λυπήθηκε τους δικούς του για ένα διάστημα, ώστε να έχουν κάποια ελευθερία, και τώρα άρχισαν να διώκονται πιο σκληρά.Ο Καλβίνος στη συνέχεια αναφέρεται στη διασπορά των πιστών και την εξάπλωσή της στη Σαμάρεια.
Διασκορπίστηκαν όλοι. Είναι βέβαιο ότι δεν διασκορπίστηκαν όλοι, αλλά η Γραφή χρησιμοποιεί καθολική σημείωση, για αυτό που λέμε, Παντού ή έξω. [495] Το σύνολο είναι αυτό, ότι όχι μόνο λίγοι ήταν σε κίνδυνο· επειδή η σκληρότητα των εχθρών μαίνονταν σε όλη την Εκκλησία. Πολλοί συχνά καταφεύγουν στα πόδια τους, από αδυναμία καρδιάς, ακόμη και όταν ακούνε κάποια ελαφριά φήμη, αλλά αυτοί είναι σε άλλη περίπτωση. Διότι δεν έφυγαν απερίσκεπτα, αποθαρρυμένοι, [496] αλλά επειδή δεν είδαν άλλο μέσο να ειρηνεύσουν τη μανία των αντιπάλων. Και λέει, ότι διασκορπίστηκαν όχι μόνο σε διάφορα μέρη της Ιουδαίας, αλλά ότι ήρθαν ακόμη και στη Σαμάρεια· έτσι ώστε το μεσαίο τείχος άρχισε να γκρεμίζεται, που έκανε διαίρεση μεταξύ των Ιουδαίων και των Εθνών, (Προς Εφεσίους 2:14.) Διότι η μεταστροφή της Σαμάρειας ήταν, όπως ήταν, οι πρώτοι καρποί της κλήσης των Εθνών. Διότι αν και είχαν περιτομή, όπως είχε ο λαός του Θεού, όμως γνωρίζουμε ότι υπήρχε μεγάλη διαφωνία, και όχι χωρίς μεγάλη αιτία, επειδή είχαν στη Σαμάρεια μόνο μια πλαστή λατρεία του Θεού, όπως ο Χριστός βεβαιώνει, επειδή ήταν μόνο μια άνοστη μίμηση. [497] Επομένως ο Θεός άνοιξε την πύλη για το ευαγγέλιο τότε, ώστε το σκήπτρο του Χριστού, που στάλθηκε από τα Ιεροσόλυμα, να έρθει στους Εθνικούς. Εξαιρεί τους αποστόλους από αυτόν τον αριθμό, όχι ότι ήταν ελεύθεροι από τον κοινό κίνδυνο, αλλά επειδή είναι καθήκον ενός καλού ποιμένα να αντιταχθεί στις εισβολές των λύκων για την ασφάλεια του ποιμνίου του.Για την άφιξη του Φιλίππου στη Σαμάρεια, ο Καλβίνος γράφει:
5. Ο Λουκάς είπε ότι όλοι κήρυξαν τον Λόγο του Θεού, τώρα κάνει μνεία μόνο του Φιλίππου, τόσο επειδή το κήρυγμά του ήταν πιο καρποφόρο και αποτελεσματικό από το κήρυγμα των υπολοίπων, όσο και επειδή ακολούθησαν αξιοσημείωτες ιστορίες, τις οποίες θα προσθέσει αργότερα. Έθεσε την πόλη της Σαμάρειας για την πόλη Σαμάρεια που ερημώθηκε από τον Υρκανό, και ξαναχτίστηκε από τον Ηρώδη, και ονομάστηκε Σεβαστή. Διαβάστε τον Ιώσηπο, στα Δέκατο Τρίτο και Δέκατο Πέμπτο Βιβλία των Αρχαιοτήτων. Όταν λέει ότι ο Φίλιππος κήρυξε τον Χριστό, σημαίνει ότι το όλο σύνολο του ευαγγελίου περιέχεται στον Χριστό. Η άλλη ομιλία που χρησιμοποιεί λίγο μετά είναι πιο τέλεια· όμως είναι ένα και το αυτό στην ουσία. Ενώνει τη βασιλεία του Θεού και το όνομα του Χριστού μαζί· αλλά επειδή αποκτούμε αυτή την αγαθότητα μέσω του Χριστού, να βασιλεύει ο Θεός σε εμάς, και να οδηγούμε ουράνια ζωή, ανανεωμένοι σε πνευματική δικαιοσύνη, και νεκροί στον κόσμο, επομένως το κήρυγμα του Χριστού περιέχει αυτό το σημείο επίσης κάτω από αυτό. Αλλά το σύνολο είναι αυτό, ότι ο Χριστός επισκευάζει με τη χάρη του τον κόσμο, που καταστρέφεται· το οποίο συμβαίνει όταν μας συμφιλιώνει με τον Πατέρα. Δεύτερον, όταν μας αναγεννά με το Πνεύμα του, ώστε η βασιλεία του Θεού να εγκατασταθεί σε εμάς όταν ο Σατανάς τίθεται σε φυγή. Επιπλέον, ενώ δήλωσε πριν, ότι οι απόστολοι δεν κούνησαν ούτε ένα πόδι από τα Ιεροσόλυμα, πρέπει να θεωρηθεί ότι μιλάει για έναν από τους επτά διακόνους σε αυτό το μέρος, των οποίων οι θυγατέρες προφήτευαν επίσης.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Καλβίνος εφαρμόζει αυτά τα γεγονότα στην εκκλησία της εποχής του και της δικής μας.
Αυτά τα πράγματα πρέπει να εφαρμοστούν και στον δικό μας καιρό. Αν η μανία των εχθρών μας φαίνεται κάποτε σαν να έχει πέσει σε ύπνο, έτσι ώστε να μην εκτοξεύει φλόγες μακριά, ας γνωρίζουμε ότι ο Κύριος φροντίζει για την αδυναμία μας· όμως, ας μην φανταστούμε στο μεταξύ ότι θα έχουμε συνεχή ανακωχή, αλλά ας είμαστε έτοιμοι να υποφέρουμε σκληρότερα πλήγματα, όποτε ξεσπάσουν ξαφνικά. Ας θυμηθούμε επίσης, ότι αν κάποτε η σταθερότητα ενός ανθρώπου έχει ακονίσει τη σκληρότητα των εχθρών μας, η ευθύνη του κακού αποδίδεται άδικα σε αυτόν. Διότι ο Λουκάς δεν δυσφημεί τον Στέφανο, [494] όταν λέει, ότι μέσω αυτού η Εκκλησία ταλαιπωρήθηκε πιο σκληρά από πριν· αλλά μάλλον το μετατρέπει αυτό σε έπαινο του, επειδή έκανε ανδρείως, ως ο σημαιοφόρος, ενθάρρυνε άλλους με το παράδειγμά του να πολεμήσουν γενναία. Όταν την ονομάζει Εκκλησία που ήταν στα Ιεροσόλυμα, η έννοιά του δεν είναι ότι υπήρχαν Εκκλησίες αλλού, αλλά περνά σε αυτά που ακολούθησαν από αυτό. Διότι ενώ υπήρχε μόνο αυτό το ένα σώμα των ευσεβών σε όλο τον κόσμο, διασπάστηκε σε κομμάτια μέσω της φυγής· όμως ξεπήδησαν περισσότερες Εκκλησίες αμέσως από εκείνα τα χωλά μέλη που διασκορπίστηκαν εδώ και εκεί, και έτσι το σώμα του Χριστού εξαπλώθηκε μακριά και πλατιά, ενώ πριν ήταν κλεισμένο μέσα στα τείχη των Ιεροσολύμων,
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η αφήγηση του Καλβίνου για τον διωγμό αμφισβητεί τις προσδοκίες μας για ασφάλεια στην ακολουθία του Χριστού; Με ποιους τρόπους μπορεί η διασπορά των πιστών ακόμη να υπηρετεί την εξάπλωση του ευαγγελίου σήμερα; Πού βλέπετε την ανάγκη για την ίδια σταθερότητα που ο Καλβίνος επαινεί στους αποστόλους;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Παντοκράτορ, ὁ μετατρέπων τὸν διασκορπισμὸν τοῦ λαοῦ σου εἰς τὴν ἐξάπλωσιν τοῦ εὐαγγελίου σου, χάρισον ἡμῖν χάριν νὰ διακηρύττωμεν τὸν Χριστὸν ὅπου ἡ πρόνοιά σου μᾶς στέλλει. Διὰ τοῦ αὐτοῦ Πνεύματος, ὅπερ ὡδήγησε τὸν Φίλιππον πρὸς τὸν Αἰθίοπα, ἄνοιξον καρδίας νὰ δεχθοῦν τὸν λόγον σου καὶ ἐνίσχυσον ἡμᾶς νὰ προσκολλώμεθα εἰς τὸν Υἱόν σου μόνον, φυλάττων ἡμᾶς ἀπὸ πᾶσαν ψευδῆ δύναμιν ἥτις θὰ ἀνταγωνίζετο τὸ ὄνομά του. Ἐκπλήρωσον τὰς διαθηκικὰς σου ὑποσχέσεις ἐν ἡμῖν, ἵνα τὸ εὐαγγέλιον προχωρήσῃ ἕως τῶν περάτων τῆς γῆς πρὸς δόξαν τοῦ ὀνόματός σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →