Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γαλάτες
Προς Γαλάτας 5 — με τον Μάθιου Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το διαχρονικό σχόλιο του Μάθιου Χένρι στο πέμπτο κεφάλαιο των Γαλατών μας προσκαλεί σε μια προσεκτική μελέτη της χριστιανικής ελευθερίας και της κλήσης να περπατάμε κατά το Πνεύμα. Σε αυτούς τους στίχους ο απόστολος προειδοποιεί ενάντια στην επιστροφή στη δουλεία ενώ παροτρύνει τους πιστούς προς γνήσια ελευθερία που εκφράζεται με αγάπη. Οι σκέψεις του Χένρι μας βοηθούν να δούμε τόσο τα δογματικά θεμέλια όσο και την πρακτική εφαρμογή του ευαγγελίου. Καθώς ακούμε τις γνώσεις του, υπενθυμιζόμαστε ότι το να στεκόμαστε σταθεροί στον Χριστό δεν είναι απλώς μια ιδέα αλλά μια καθημερινή στάση πίστης. Ας καθοδηγήσουν τα λόγια του τις καρδιές μας προς βαθύτερη εξάρτηση από το Πνεύμα και μακριά από τη σάρκα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε ολόκληρο το πέμπτο κεφάλαιο των Γαλατών. Προσέξτε την ισχυρή προτροπή να στέκεστε σταθεροί στην ελευθερία και την έντονη αντίθεση ανάμεσα στα έργα της σάρκας και τον καρπό του Πνεύματος. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει πριν στραφείτε στην έκθεση του Χένρι και ζητήστε από τον Κύριο να ανοίξει την καρδιά σας για να δεχθείτε τόσο προειδοποίηση όσο και ενθάρρυνση από αυτούς τους στίχους.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ανοίγει την εφαρμογή της προηγούμενης ομιλίας.
Στο πρώτο μέρος αυτού του κεφαλαίου ο απόστολος προειδοποιεί τους Γαλάτες να προσέχουν τους ιουδαΐζοντες διδασκάλους, που προσπαθούσαν να τους επαναφέρουν κάτω από τον ζυγό του νόμου. Είχε επιχειρηματολογήσει εναντίον τους προηγουμένως και είχε δείξει εκτενώς πόσο αντίθετες ήταν οι αρχές και το πνεύμα εκείνων των διδασκάλων προς το πνεύμα του ευαγγελίου· και τώρα αυτό είναι κατά κάποιον τρόπο το γενικό συμπέρασμα ή η εφαρμογή όλης εκείνης της ομιλίας. Αφού φάνηκε από όσα είχαν λεχθεί ότι μπορούμε να δικαιωθούμε μόνο με πίστη στον Ιησού Χριστό και όχι με τη δικαιοσύνη του νόμου, και ότι ο νόμος του Μωυσή δεν ήταν πλέον σε ισχύ ούτε οι χριστιανοί είχαν καμία υποχρέωση να τον τηρούν, γι' αυτό θα ήθελε να στέκονται σταθεροί στην ελευθερία με την οποία ο Χριστός μας ελευθέρωσε και να μην εμπλακούν ξανά με τον ζυγό της δουλείας. Εδώ παρατηρήστε, 1. Κάτω από το ευαγγέλιο είμαστε ελευθερωμένοι, έχουμε εισαχθεί σε κατάσταση ελευθερίας, στην οποία απελευθερωθήκαμε από τον ζυγό του τελετουργικού νόμου και από την κατάρα του ηθικού νόμου· έτσι ώστε δεν είμαστε πλέον δεμένοι με την τήρηση του ενός ούτε δεμένοι με την αυστηρότητα του άλλου, που καταριέται καθέναν που δεν συνεχίζει σε όλα όσα είναι γραμμένα σε αυτόν για να τα κάνει, Γαλ. γ΄ 10. 2. Οφείλουμε αυτή την ελευθερία στον Ιησού Χριστό. Αυτός είναι που μας ελευθέρωσε· με τα προσόντα του ικανοποίησε τις απαιτήσεις του σπασμένου νόμου και με την εξουσία του ως βασιλιάς μας απάλλαξε από την υποχρέωση εκείνων των σαρκικών διατάξεων που είχαν επιβληθεί στους Ιουδαίους. Και, 3. Είναι επομένως καθήκον μας να στεκόμαστε σταθεροί σε αυτή την ελευθερία, σταθερά και πιστά να προσκολλώμαστε στο ευαγγέλιο και στην ελευθερία του και να μην επιτρέπουμε στον εαυτό μας, για οποιονδήποτε λόγο, να εμπλακούμε ξανά στον ζυγό της δουλείας ούτε να πεισθούμε να επιστρέψουμε πίσω στον νόμο του Μωυσή. Αυτή είναι η γενική προειδοποίηση ή προτροπή, την οποία στους επόμενους στίχους ο απόστολος ενισχύει με αρκετούς λόγους ή επιχειρήματα. Ως,Ο Χένρι στη συνέχεια διακηρύττει επίσημα τις συνέπειες της αναζήτησης δικαίωσης από τον νόμο.
Ι. Ότι η υποταγή τους στην περιτομή και η εξάρτησή τους από τα έργα του νόμου για δικαιοσύνη αποτελούσαν σιωπηρή αντίφαση της πίστης τους ως χριστιανών και κατάπτωση όλων των πλεονεκτημάτων τους από τον Ιησού Χριστό, εδ. 2-4. Και εδώ μπορούμε να παρατηρήσουμε, 1. Με ποια επισημότητα ο απόστολος βεβαιώνει και διακηρύττει αυτό: Ιδού, εγώ ο Παύλος σας λέγω (εδ. 2), και το επαναλαμβάνει (εδ. 3), μαρτυρώ σε σας· σαν να είχε πει, 'Εγώ, που απέδειξα τον εαυτό μου απόστολο του Χριστού και ότι έλαβα την εξουσία και τις οδηγίες μου από αυτόν, διακηρύττω και είμαι έτοιμος να δεσμεύσω την πίστη και τη φήμη μου επ' αυτού, ότι αν περιτμηθείτε ο Χριστός δεν θα σας ωφελήσει τίποτε, κ.λπ.' όπου δείχνει ότι αυτό που έλεγε τώρα δεν ήταν μόνο θέμα μεγάλης σημασίας αλλά και κάτι στο οποίο μπορούσε κανείς να βασιστεί με απόλυτη βεβαιότητα. Ήταν τόσο μακριά από το να είναι κήρυκας της περιτομής (όπως κάποιοι ίσως ανέφεραν ότι ήταν) ώστε το θεωρούσε θέμα μέγιστης σημασίας να μην υποταχθούν σε αυτήν. 2. Τι είναι αυτό που διακηρύττει τόσο επίσημα και με τόση βεβαιότητα· είναι ότι, αν περιτμηθούν, ο Χριστός δεν θα τους ωφελήσει τίποτε, κ.λπ. Δεν πρέπει να υποθέσουμε ότι είναι η απλή περιτομή για την οποία μιλά εδώ ο απόστολος ή ότι ήταν σκοπός του να πει ότι κανείς από τους περιτμημένους δεν μπορούσε να έχει κανένα όφελος από τον Χριστό· γιατί όλοι οι άγιοι της Παλαιάς Διαθήκης είχαν περιτμηθεί και ο ίδιος είχε συναινέσει στην περιτομή του Τιμοθέου. Αλλά πρέπει να εννοηθεί ότι μιλά για την περιτομή με την έννοια που την επέβαλαν οι ιουδαΐζοντες διδάσκαλοι, οι οποίοι δίδασκαν ότι εκτός αν περιτμηθούν και τηρήσουν τον νόμο του Μωυσή, δεν μπορούσαν να σωθούν, Πράξ. ιε΄ 1. Ότι αυτό είναι το νόημά του φαίνεται από το εδ. 4, όπου εκφράζει το ίδιο πράγμα με το να δικαιωθούν από τον νόμο ή να αναζητούν δικαίωση από τα έργα του. Τώρα σε αυτή την περίπτωση, αν υποταχθούν στην περιτομή με αυτή την έννοια, διακηρύττει ότι ο Χριστός δεν θα τους ωφελήσει τίποτε, ότι ήταν οφειλέτες να κάνουν όλο τον νόμο, ότι ο Χριστός έγινε ανενεργός γι' αυτούς και ότι έπεσαν από τη χάρη. Από όλες αυτές τις εκφράσεις φαίνεται ότι με αυτόν τον τρόπο απαρνήθηκαν τον τρόπο δικαίωσης που ο Θεός είχε θεσπίσει· ναι, ότι έθεσαν τον εαυτό τους κάτω από αδυναμία να δικαιωθούν ενώπιόν του, γιατί έγιναν οφειλέτες να κάνουν όλο τον νόμο, που απαιτούσε τέτοια υπακοή που δεν ήταν ικανοί να εκτελέσουν και επέβαλλε κατάρα σε όσους απέτυχαν σε αυτόν και επομένως τους καταδίκαζε αλλά δεν μπορούσε να τους δικαιώσει· και, κατά συνέπεια, ότι έχοντας έτσι αποστατήσει από τον Χριστό και στηρίξει τις ελπίδες τους στον νόμο, ο Χριστός δεν θα τους ωφελούσε τίποτε ούτε θα ήταν ενεργός γι' αυτούς. Έτσι, καθώς με το να περιτμηθούν απαρνήθηκαν τον χριστιανισμό τους, έκοψαν και τον εαυτό τους από κάθε πλεονέκτημα από τον Χριστό· και επομένως υπήρχε ο μέγιστος λόγος γιατί έπρεπε να προσκολληθούν σταθερά σε εκείνη τη διδασκαλία που είχαν αποδεχθεί και να μην επιτρέψουν στον εαυτό τους να φερθούν κάτω από αυτόν τον ζυγό της δουλείας. Σημειώστε, (1.) Αν και ο Ιησούς Χριστός είναι ικανός να σώσει μέχρι τέλους, όμως υπάρχουν πλήθη στους οποίους δεν θα ωφελήσει τίποτε. (2.) Όλοι όσοι επιδιώκουν να δικαιωθούν από τον νόμο καθιστούν έτσι τον Χριστό ανενεργό γι' αυτούς. Με το να στηρίζουν τις ελπίδες τους στα έργα του νόμου, χάνουν όλες τις ελπίδες τους από αυτόν· γιατί δεν θα είναι Σωτήρας κανενός που δεν θα τον αναγνωρίζει και δεν θα βασίζεται σε αυτόν ως τον μόνο Σωτήρα τους.Ο Χένρι στη συνέχεια εκθέτει τη φύση της χριστιανικής ελπίδας διαμέσου του Πνεύματος.
ΙΙ. Για να τους πείσει σε σταθερότητα στη διδασκαλία και την ελευθερία του ευαγγελίου, θέτει μπροστά τους το δικό του παράδειγμα και εκείνο άλλων Ιουδαίων που είχαν αποδεχθεί τη χριστιανική θρησκεία και τους γνωστοποιεί ποιες ήταν οι ελπίδες τους, δηλαδή ότι διαμέσου του Πνεύματος περίμεναν την ελπίδα της δικαιοσύνης με πίστη. Αν και ήταν Ιουδαίοι από τη φύση και είχαν ανατραφεί κάτω από τον νόμο, όμως, αφού διαμέσου του Πνεύματος οδηγήθηκαν στη γνώση του Χριστού, είχαν απαρνηθεί κάθε εξάρτηση από τα έργα του νόμου και προσδοκούσαν δικαίωση και σωτηρία μόνο με πίστη σε αυτόν· και επομένως πρέπει να είναι η μέγιστη ανοησία σε εκείνους που δεν είχαν ποτέ υπάρξει κάτω από τον νόμο να επιτρέψουν στον εαυτό τους να φερθούν σε υποταγή σε αυτόν και να στηρίξουν τις ελπίδες τους στα έργα του. Εδώ μπορούμε να παρατηρήσουμε, 1. Τι είναι αυτό για το οποίο οι χριστιανοί περιμένουν: είναι η ελπίδα της δικαιοσύνης, με την οποία εννοούμε κυρίως την ευτυχία του άλλου κόσμου. Αυτή ονομάζεται η ελπίδα των χριστιανών, καθώς είναι το μεγάλο αντικείμενο της ελπίδας τους, το οποίο επιθυμούν και επιδιώκουν πάνω από κάθε άλλο πράγμα· και η ελπίδα της δικαιοσύνης, καθώς οι ελπίδες τους γι' αυτήν στηρίζονται σε δικαιοσύνη, όχι τη δική τους αλλά εκείνη του Κυρίου μας Ιησού: γιατί, αν και μια ζωή δικαιοσύνης είναι ο δρόμος που οδηγεί σε αυτή την ευτυχία, όμως είναι η δικαιοσύνη του Χριστού μόνη που την έχει εξασφαλίσει για εμάς και εξαιτίας της οποίας μπορούμε να περιμένουμε να οδηγηθούμε στην κατοχή της. 2. Πώς ελπίζουν να αποκτήσουν αυτή την ευτυχία, δηλαδή με πίστη, δηλαδή στον Κύριό μας Ιησού Χριστό, όχι με τα έργα του νόμου ή οτιδήποτε μπορούν να κάνουν για να την αξίζουν, αλλά μόνο με πίστη, δεχόμενοι και βασιζόμενοι σε αυτόν ως τον Κύριο τη δικαιοσύνη μας. Είναι μόνο με αυτόν τον τρόπο που περιμένουν είτε να δικαιωθούν εδώ είτε να την κατέχουν στο εξής. Και, 3. Από πού προέρχεται ότι περιμένουν έτσι την ελπίδα της δικαιοσύνης: είναι διαμέσου του Πνεύματος. Σε αυτό ενεργούν υπό την καθοδήγηση και την επιρροή του Αγίου Πνεύματος· είναι υπό την ηγεσία του και με τη βοήθειά του που πείθονται και ενδυναμώνονται να πιστέψουν στον Χριστό και να προσδοκούν την ελπίδα της δικαιοσύνης διαμέσου αυτού. Όταν ο απόστολος έτσι παρουσιάζει την περίπτωση των χριστιανών, υπονοείται ότι αν περίμεναν να δικαιωθούν και να σωθούν με οποιονδήποτε άλλο τρόπο ήταν πιθανό να συναντήσουν απογοήτευση, και επομένως ότι είχαν μεγάλη ανάγκη να προσκολληθούν στη διδασκαλία του ευαγγελίου που είχαν αποδεχθεί.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι ολοκληρώνει το κεφάλαιο στρεφόμενος στην πρακτική ευσέβεια.
Στο τελευταίο μέρος αυτού του κεφαλαίου ο απόστολος έρχεται να προτρέψει αυτούς τους χριστιανούς σε σοβαρή πρακτική ευσέβεια, ως το καλύτερο αντίδοτο ενάντια στις παγίδες των ψευδοδιδασκάλων. Δύο πράγματα ιδιαίτερα τους πιέζει:—
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Πού στη ζωή σας αισθάνεστε μια έλξη προς παλιά πρότυπα δουλείας αντί να αναπαύεστε στο τελειωμένο έργο του Χριστού; Πώς μπορεί το να περπατάτε κατά το Πνεύμα να αλλάξει τον τρόπο που ανταποκρίνεστε στη σύγκρουση ή στον πειρασμό σήμερα; Ποιο ένα βήμα αγάπης προς έναν αδελφό ή αδελφή θα μπορούσατε να κάνετε αυτή την εβδομάδα ως απόδειξη πίστης που εργάζεται διαμέσου αγάπης;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Πατέρα, ευχαριστούμε σε για την ελευθερία που ο Χριστός αγόρασε για εμάς. Φύλαξέ μας από κάθε ζυγό δουλείας και δίδαξέ μας να στεκόμαστε σταθεροί στην ελευθερία του ευαγγελίου. Γέμισέ μας με το Πνεύμα σου ώστε να περπατάμε με αγάπη, να σταυρώνουμε τη σάρκα και να φέρουμε τον καρπό που σε ευαρεστεί. Φύλαξε την εκκλησία σου από ψευδή διδασκαλία και χάρισε μας σταθερές καρδιές που επιμένουν στην αλήθεια. Ας αντανακλούν οι ζωές μας την ελπίδα της δικαιοσύνης με πίστη μόνο, για τη δόξα του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →