Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 35-36 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής μας κληρονομιάς, στρεφόμαστε σήμερα στο Commentary on the Old and New Testaments του Daniel D. Whedon, του οποίου η Αρμινιανή-Ουεσλεϋανή σαφήνεια έχει καθοδηγήσει επί μακρόν τον λαό που ονομάζεται Μεθοδιστής στην προσεκτική ανάγνωση της Αγίας Γραφής. Με καρδιές ανοιχτές στο Πνεύμα που ενέπνευσε τόσο τον ψαλμωδό όσο και τον σχολιαστή, ετοιμαζόμαστε να δεχτούμε τον λόγο που και κρίνει και παρηγορεί.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα μαζί τους Ψαλμούς 35 και 36, επιτρέποντας στις αρχαίες προσευχές του Δαβίδ να διαμορφώσουν τις δικές μας κραυγές για δικαιοσύνη και την εμπιστοσύνη μας στην ακλόνητη αγάπη του Θεού. Διαβάστε αργά, κάνοντας παύσεις όπου το Πνεύμα σας ωθεί, ώστε ο λόγος να κατοικήσει πλούσια ανάμεσά μας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινάει εισάγοντας την ιστορική περίσταση του Ψαλμού 35.
Εισαγωγή. Ψαλμός του Δαβίδ. Αυτός ο ψαλμός ανήκει στην πρώιμη ζωή του Δαβίδ, και ταιριάζει στην κατάστασή του όταν ο Σαούλ είχε θανατώσει τους ιερείς και είχε σφαγιάσει τους κατοίκους της Νοβ, κατόπιν υποκίνησης του Δωήκ. Η πράξη είχε ρίξει έναν σκοτεινό τρόμο πάνω στο έθνος, και είχε βυθίσει τον Δαβίδ στο σκοτάδι της απελπισίας όσον αφορά οποιαδήποτε συμφιλίωση με τον Σαούλ. 1 Σαμουήλ 2:0. Από πολλές απόψεις αυτός ο ψαλμός μοιάζει με τον Ψαλμό 34:0, με τη διαφορά ότι περιορίζεται στα υποκειμενικά πάθη του συγγραφέα, και ξεσπά σε φαινομενικά σκληρή κατάρα. Στον Ψαλμό 35:19 βρίσκουμε μια προφητική αναφορά στον Χριστό. Συγκρίνετε Ιωάννης 15:25. Πράγματι, ολόκληρος ο ψαλμός έχει Μεσσιανική σημασία. Όσον αφορά το καταρατικό μέρος, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι ο Δαβίδ μιλά και ενεργεί από τη συνείδηση ότι είναι ο χρισμένος βασιλιάς του Ισραήλ, και οι ενέργειες εξετάζονται από την άποψη του δημόσιου δικαίου και της δικαιοσύνης.Στη συνέχεια σκιαγραφεί την τριπλή δομή του ψαλμού.
Δεν είναι απλός μάρτυρας, όπου το ζήτημα αφορά το δόγμα και τη θρησκευτική πίστη, ούτε η σχέση του με τους εχθρούς του είναι αυτή ενός ιδιώτη. Η υπόθεσή του είναι η υπόθεση του έθνους και του Θεού, και οι παρακλήσεις του εναντίον των εχθρών του δεν υπερβαίνουν τη δικαιοσύνη των ανθρώπινων δικαστηρίων, ούτε το δίκαιο μέτρο της ατομικής ανταπόδοσης. Εμπιστεύεται την υπόθεσή του εξ ολοκλήρου στον Θεό, απέχοντας από κάθε βήμα προς ιδιωτική εκδίκηση. Οι πράξεις του, από την αρχή μέχρι το τέλος, προς τους εχθρούς του είναι άψογες. Βλέπε στον Ψαλμό 109:0. Ο ψαλμός χωρίζεται σε τρεις στροφές, Ψαλμοί 35:1-28, κάθε μία κλείνοντας με μια έκφραση ελπίδας και εμπιστοσύνης. Η πρώτη είναι μια ειλικρινής παράκληση για κρίση εναντίον των εχθρών του· η δεύτερη, μια δήλωση της δικής του φιλικής συμπεριφοράς προς αυτούς, η οποία έρχεται σε αντίθεση με το σκοτάδι της αχαριστίας τους· η τελευταία είναι μια επίσημη, συνετή και συγκινητική έκκληση για την παρέμβαση της θείας δικαιοσύνης.Στρέφοντας στον Ψαλμό 36, ο Whedon παρέχει τον τίτλο του και την πιθανή του ρύθμιση.
Εισαγωγή. Εις τον αρχιμουσικόν, Ψαλμός του Δαβίδ του δούλου του Κυρίου. Δεν υπάρχουν θετικές ενδείξεις με τις οποίες να καθοριστεί η ημερομηνία ή η περίσταση αυτού του ψαλμού. Έχει μια αξιοσημείωτη ομοιότητα με τους Ψαλμούς 12, 13, 37, και ταιριάζει στην κατάσταση της κοινωνίας κατά την περίοδο της εξορίας. Αν ο Δαβίδ τον έγραψε, ήταν πιθανότατα κατά την ύστερη ζωή του, ως διαλογισμός πάνω στην θλιβερή ηθική παρακμή των καιρών, και τη μακροθυμία και την πιστότητα του Θεού. Αλλά οι τρεις τελευταίοι στίχοι φαίνεται να είναι ιστορικοί, (βλέπε σημειώσεις,) και η παρακμή για την οποία παραπονιέται, με την προσκόλληση της πίστης στο έλεος και την εθνική πιστότητα του Θεού, (στ. 5-9,) ακούγονται περισσότερο σαν φωνές από την αιχμαλωσία παρά από οποιαδήποτε περίοδο της εποχής του Δαβίδ. Ο ψαλμός περιέχει τρεις στροφές των εννέα, δεκατριών και έξι στίχων. Ψαλμοί 36:1-4, μια περιγραφή της καρδιάς και της συμπεριφοράς του ανεξέλεγκτου παραβάτη· Ψαλμοί 36:5-9, η αντίθετη δικαιοσύνη και η αγάπη του Θεού· Ψαλμοί 36:10-12, μια προσευχή για την ειδική προστασία των δικαίων, με μια σίγουρη πρόβλεψη της βέβαιης πτώσης των ασεβών. ΤΙΤΛΟΣ: Δαβίδ ο δούλος του Κυρίου Μόνο εδώ και στους Ψαλμούς 18:0, τίτλος, (βλέπε,) εμφανίζεται αυτή η μορφή. Συγκρίνετε 2 Σαμουήλ 23:1. Φαίνεται να έχει σχεδιαστεί για να προσελκύσει ιδιαίτερη προσοχή στα λόγια του, διεκδικώντας θεία εξουσία για την ομιλία, όπως η φόρμουλα, 'Παύλος, απόστολος του Ιησού Χριστού.' 2 Κορινθίους 1:1Στη συνέχεια ανιχνεύει την ηθική κατάπτωση των ασεβών στην πρώτη στροφή.
Στίχοι 3-4. 3, 4. Τα λόγια του στόματός του Από το σιωπηλό μαντείο της αμαρτίας εν μέσω της καρδιάς του, (Ψαλμοί 36:1,) και την αυτοκολακεία των Ψαλμών 36:2, η ανάπτυξη της αμαρτίας έχει τώρα λάβει τη μορφή λέξεων, οι οποίες, όπως οι σκέψεις του, είναι ανομία και δόλος. Η συνομιλία του και ο αντικειμενικός του κανόνας ζωής συμμορφώνονται με την κακή του καρδιά. Σχεδιάζει κακό στο κρεβάτι του Οι απομονωμένες και νυχτερινές του ώρες δίνονται στην επεξεργασία σχεδίων κακίας. Βλέπε Παροιμίες 4:16, και συγκρίνετε Ψαλμοί 63:6. Έχει σταματήσει… να κάνει το καλό Η αμαρτία του αρχικά εκδηλώνεται αρνητικά. Καθώς ο απώτερος σκοπός της ζωής του είναι αμαρτωλός, έχει 'σταματήσει' το καθήκον και την πρακτική της αρετής ως μη υποβοηθητικά στα σχέδιά του. Θέτει τον εαυτό του σε έναν δρόμο… όχι καλό Παίρνει μια σταθερή θέση στην κακή του πορεία ζωής. Η περιγραφή είναι κλιμακωτή, ανεβαίνοντας από την ακρόαση διεφθαρμένων κλίσεων, στην αυτοκολακεία, τα λόγια, τις κακές επινοήσεις, την παραμέληση κάθε ενάρετης ζωής, τις επιβεβαιωμένες συνήθειες του κακού. Συγκρ. Ψαλμοί 1:1
Σκεφτείτε
Ο Whedon κλείνει την επεξεργασία του Ψαλμού 35 επιβεβαιώνοντας τη βεβαιότητα της τελικής κρίσης.
Στίχος 27. 27. Ότι ευνοούν Ευχαριστούνται, ευφραίνονται, όχι από ευνοιοκρατία, αλλά για δικαιοσύνη. Η δίκαιη υπόθεσή μου Εβραϊκά, η δικαιοσύνη μου. Ευημερία του δούλου του Η δικαιοσύνη δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετική παρά με την υπεράσπιση και τη σωτηρία των δικαίων, και αυτό πάντα συνεπάγεται την ήττα και την τιμωρία των ασεβών. Η ευημερία του Δαβίδ ήταν η ουσιώδης προϋπόθεση της δίκαιης διοίκησης στην περίπτωση. Αν η δικαιοσύνη δεν εκτελείται πάντα άμεσα για τους δικαίους, έχει την υπόσχεση της αιώνιας Αλήθειας ότι θα εκτελεστεί στο τελικό αποτέλεσμα, και εξ ου η διδασκαλία που δέχεται η πίστη, μιας μελλοντικής κρίσης. Ο καταληκτικός στίχος είναι μια έκφραση πίστης στο τελικό αποτέλεσμα, το οποίο θα πρέπει να είναι το θέμα συνεχούς επαίνου.Στον Ψαλμό 36 καταλήγει με την ξαφνική ανατροπή εκείνων που συνωμοτούν εναντίον των δικαίων.
Στίχος 12. 12. Εκεί έπεσαν οι εργάτες της ανομίας Το επίρρημα είναι εμφατικό. 'Εκεί', όπου είχαν κάνει όλα τα σχέδιά τους και είχαν εναποθέσει τις ελπίδες τους για επιτυχία, ακόμη και 'εκεί' έπεσαν. Ο τόπος και η στιγμή που είχαν ορίσει για τον θρίαμβο των κακών τους σκοπών, ο Θεός επέλεξε ως την καταλληλότερη για την ανατροπή τους. Βλέπε σημείωση στον Ψαλμό 2:5.
Απαντήστε
Πώς η διαβεβαίωση ότι ο Θεός θα δικαιώσει τον χρισμένο του διαμορφώνει τις παρούσες δοκιμασίες σας; Με ποιους τρόπους η αντίθεση μεταξύ των ασεβών και της πηγής της ζωής μπορεί να προσκαλέσει βαθύτερη εμπιστοσύνη στο θείο έλεος; Πού σας ωθεί το Πνεύμα να εμπιστευτείτε την υπόθεσή σας εξ ολοκλήρου στον Κύριο αντί για ιδιωτική εκδίκηση;
Προσευχηθείτε
Ω δίκαιε Κριτή όλης της γης, σε ευχαριστούμε για το φως που έριξε στον λόγο σου ο δούλος σου Daniel D. Whedon. Χάρισέ μας χάρη να παρακαλούμε την υπόθεσή μας μόνο ενώπιον του θρόνου σου, να χαιρόμαστε στην αφθονία του οίκου σου, και να αναπαυόμαστε στην υπόσχεση ότι οι εργάτες της ανομίας θα πέσουν εκεί όπου έστησαν τις παγίδες τους. Κράτησέ μας στο φως σου για να δούμε φως, και ας είναι η ευημερία του δούλου σου το συνεχές μας τραγούδι· δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →