Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έξοδος
Έξοδος 35-36 — με τον Brown
Άνοιγμα
Στο σημερινό μάθημα, αντλημένο από το Υπόμνημα για ολόκληρη τη Βίβλο των Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown, στρεφόμαστε στην Έξοδο 35-36. Αυτά τα κεφάλαια καταγράφουν τα πρόθυμα δώρα και την επιδέξια εργασία που ύψωσαν τη σκηνή του μαρτυρίου για τη λατρεία του Θεού. Το υπόμνημα καθοδηγεί τους αναγνώστες στην προτρεπτική από το Πνεύμα γενναιοδωρία του Ισραήλ και την πιστή εκτέλεση του θείου σχεδίου, δείχνοντας πώς η υπακοή και η αφοσίωση μαζί υπηρετούν τη δόξα του Κυρίου.
Διαβάστε
Με προετοιμασμένες καρδιές, διαβάστε την Έξοδο 35-36 αργά και με προσευχή. Δώστε προσοχή στις εκούσιες προσφορές που έφεραν άνδρες και γυναίκες, στον διορισμό του Βεσελεήλ και του Οολιάβ, και στην άφθονη προμήθεια που σταμάτησε περαιτέρω συνεισφορές. Αφήστε τον Λόγο να διαμορφώσει την κατανόησή σας για την πρόθυμη προσφορά και την επιμελή υπηρεσία.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι Jamieson, Fausset και Brown ξεκινούν με την αναχώρηση της συναγωγής από τον Μωυσή.
Εδάφιο 20. 20, 21. και αναχώρησαν όλη η συναγωγή των υιών Ισραήλ από προσώπου Μωυσέως —Δεν έγιναν ενθουσιώδεις ομιλίες, ούτε είχαν οι άνθρωποι Βίβλους στο σπίτι τους για να συγκρίνουν τις απαιτήσεις του ηγέτη τους και να δουν αν αυτά ήταν έτσι. Αλλά δεν είχαν καμία αμφιβολία ότι τους μετέφερε το θέλημα του Θεού, και εντυπωσιάστηκαν τόσο έντονα από την αίσθηση ότι ήταν καθήκον τους, ώστε έκαναν μια αυθόρμητη προσφορά των καλύτερων και πολυτιμότερων θησαυρών που κατείχαν.Στη συνέχεια εξετάζουν την πρόθυμη ανταπόκριση εκείνων των οποίων οι καρδιές συγκινήθηκαν.
Εδάφιο 21. 21. και ήλθον, έκαστος ού η καρδία αυτού εκίνησεν αυτόν —Ένα ισχυρό στοιχείο αναμφίβολα αυτής της εξαιρετικής ανοιχτόκαρδης γενναιοδωρίας ήταν η ανάμνηση της πρόσφατης παράβασής τους, η οποία τους έκανε 'ζηλωτές καλών έργων' (συγκρίνετε 2 Κορινθίους 7:11). Αλλά μαζί με αυτό το κίνητρο, υπήρχαν και άλλα ανώτερα και ευγενέστερα—μια αρχή αγάπης προς τον Θεό και αφοσίωσης στην υπηρεσία Του, μια αγωνιώδης επιθυμία να εξασφαλίσουν το όφελος της παρουσίας Του, και ευγνωμοσύνη για τα σημάδια της θείας Του εύνοιας: υπό τη συνδυασμένη επίδραση αυτών των παραγόντων ο λαός ήταν τόσο πρόθυμος και έτοιμος να ρίξει τις συνεισφορές του στο ταμείο του αγιαστηρίου. έκαστος ού το πνεύμα αυτού έκανε πρόθυμο —Η ανθρώπινη φύση είναι πάντα η ίδια, και υπονοείται ότι ενώ ένα εξαιρετικό πνεύμα ευσεβούς γενναιοδωρίας επικρατούσε στις καρδιές του λαού γενικά, υπήρχαν εξαιρέσεις—κάποιοι που ήταν πολύ προσκολλημένοι στον κόσμο, που αγαπούσαν τα υπάρχοντά τους περισσότερο από τον Θεό τους, και που δεν μπορούσαν να τα αποχωριστούν· όχι, ούτε για την υπηρεσία της σκηνής του μαρτυρίου.Το υπόμνημα στρέφεται στη συνέχεια στον ζήλο που επέδειξαν ο Βεσελεήλ, ο Οολιάβ και οι εργάτες.
Εδάφιο 1. 1. Και ειργάζοντο ο Βεσελεήλ και ο Οολιάβ, και πας σοφός την καρδίαν άνθρωπος, κ.λπ.—Εδώ είναι ένα λαμπρό παράδειγμα ζήλου και δραστηριότητας στο έργο του Κυρίου. Δεν επιτράπηκε καμία περιττή καθυστέρηση και από τη στιγμή που τοποθετήθηκε ο πρώτος πάσσαλος στο έδαφος μέχρι την τελική ολοκλήρωση του ιερού οικοδομήματος, αυτός και οι συνεργάτες του εργάστηκαν με όλες τις ενέργειες τόσο του νου όσο και του σώματος αφοσιωμένοι στο έργο. Και ποια ήταν η κύρια κινητήρια δύναμη της επίπονης και ακούραστης επιμέλειάς τους; Δεν μπορούσαν να κινητοποιηθούν από κανένα από τα συνηθισμένα κίνητρα που δίνουν ώθηση στην ανθρώπινη βιομηχανία, από καμία επιθυμία για απόκτηση κέρδους· καμία φιλοδοξία για τιμή· καμία άποψη για την ικανοποίηση μιας απλής αγάπης για εξουσία στην καθοδήγηση των εργασιών ενός μεγάλου σώματος ανδρών. Ένιωσαν το κίνητρο—την ισχυρή ακαταμάχητη ώθηση ανώτερων και αγιότερων κινήτρων—υπακοή στην εξουσία, ζήλο για τη δόξα, και αγάπη για την υπηρεσία του Θεού.Συνεχίζουν σημειώνοντας την καθημερινή προσφορά εκούσιων δώρων στον Μωυσή.
Εδάφιο 3. 3. και ελάμβανον (οι εργάτες) παρά Μωυσέως πάσαν την προσφοράν, την οποίαν έφερον οι υιοί Ισραήλ, κ.λπ.—Φαίνεται ότι η οικοδομή άρχισε μετά τις πρώτες λίγες συνεισφορές· προχωρούσε σταδιακά, και δεν προέκυψε καμία ανάγκη να ανασταλούν οι εργασίες ούτε για το συντομότερο διάστημα, λόγω έλλειψης των απαραίτητων υλικών. έφερον έτι προς αυτόν εκούσιας προσφοράς κάθε πρωί, κ.λπ.—Ο Μωυσής, όπως και άλλοι ανατολικοί άρχοντες, είχε τις πρωινές του συγκεντρώσεις για να υποδέχεται τον λαό (βλ. Έξοδος 36:1) και ενώ εκτελούσε τα δικαστικά του καθήκοντα, ο λαός του έφερνε εκούσιες προσφορές κάθε πρωί. Κάποιοι που δεν είχαν τίποτα άλλο να δώσουν παρά τη χειρωνακτική τους εργασία, θα περνούσαν μεγάλο μέρος της νύχτας βιαζόμενοι να ολοκληρώσουν το αυτοεπιβαλλόμενο έργο τους πριν από την αυγή· άλλοι μπορεί να ένιωθαν τις καρδιές τους να πιέζονται από σιωπηλές σκέψεις στα κρεβάτια τους να ανοίξουν τα σεντούκια τους και να δώσουν ένα μέρος του συσσωρευμένου θησαυρού τους στον ευσεβή σκοπό. Όλοι όσοι οι καρδιές τους συγκινήθηκαν από ευσέβεια, μετάνοια ή ευγνωμοσύνη, έσπευσαν με ζήλο στην παρουσία του Μωυσή, όχι όπως προηγουμένως, για να διευθετηθούν οι διαφωνίες τους, αλλά για να καταθέσουν στο βήμα του τις συνεισφορές τους στο αγιαστήριο του Θεού (2 Κορινθίους 9:7).
Σκεφτείτε
Τέλος, τονίζουν την αξιοσημείωτη ακεραιότητα που επέδειξαν οι τεχνίτες.
Εδάφιο 5. 5. και ελάλησαν προς Μωυσήν, λέγοντες, Ο λαός φέρει πολύ περισσότερα από αρκετά, κ.λπ.—Με τους υπολογισμούς που τα έμπειρα μάτια των εργατών τους επέτρεψαν να κάνουν, ήταν ομόφωνα της γνώμης ότι η προσφορά ήδη υπερέβαινε κατά πολύ τη ζήτηση και ότι δεν απαιτούνταν άλλες συνεισφορές. Μια τέτοια αναφορά αντικατοπτρίζει την ύψιστη τιμή στον χαρακτήρα τους ως ανθρώπων της αυστηρότερης τιμής και ακεραιότητας, οι οποίοι, παρόλο που είχαν στην κατοχή τους ένα ανείπωτο ποσό από τα πολυτιμότερα πράγματα και θα μπορούσαν, χωρίς κανένα κίνδυνο ανθρώπινης ανακάλυψης, να ιδιοποιηθούν πολλά για δική τους χρήση, ήταν πολύ υψηλών αρχών για τέτοιες πράξεις υπεξαίρεσης. Αμέσως, εκδόθηκε διακήρυξη για να σταματήσουν περαιτέρω συνεισφορές [Έξοδος 36:6].Κλείνουν αντλώντας το διαρκές μάθημα για τη χριστιανική γενναιοδωρία.
Εδάφιο 37. 37. έκαμε παραπέτασμα για την . . . θύρα —Κουρτίνες από περίτεχνα κεντημένα έργα συχνά κρέμονται στην είσοδο των σκηνών των μεγάλων νομάδων σεΐχηδων, και σε όλη την Περσία, στην είσοδο των καλοκαιρινών σκηνών, τζαμιών και παλατιών. Προτιμώνται ως πιο δροσερές και πιο κομψές από τις ξύλινες πόρτες. Αυτό το κεφάλαιο περιέχει μια διδακτική αφήγηση: είναι το πρώτο παράδειγμα δωρεών που έγιναν για τη λατρεία του Θεού, δοσμένες από τους μισθούς των παθών και των κόπων του λαού. Ήταν ευπρόσδεκτες στον Θεό (Φιλιππησίους 4:18), και αν οι Ισραηλίτες έδειξαν τέτοια γενναιοδωρία, πόσο μάλλον πρέπει να δείξουν όσοι έχουν το προνόμιο να ζουν υπό τη χριστιανική διαθήκη (1 Κορινθίους 6:20· 1 Κορινθίους 16:2).
Απαντήστε
Πώς η ανάμνηση της προηγούμενης αμαρτίας αναζωπυρώνει τον ζήλο για την υπηρεσία του Θεού στη ζωή σας; Με ποιους τρόπους θα μπορούσατε να προσφέρετε τους καλύτερους πόρους σας χωρίς να περιμένετε εξωτερική πίεση; Πού σας καλεί ο Κύριος να εργαστείτε επιμελώς για τη δόξα Του αντί για προσωπικό όφελος;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για το παράδειγμα των πρόθυμων καρδιών του Ισραήλ και των πιστών χεριών που έχτισαν τη σκηνή του μαρτυρίου. Χάρισέ μας την ίδια από το Πνεύμα προτρεπτική γενναιοδωρία και ακλόνητη επιμέλεια στο έργο που μας έχεις δώσει. Κράτησέ μας από το να παρακρατούμε ό,τι είναι δικό Σου και από το να επιδιώκουμε τη δική μας τιμή. Είθε κάθε προσφορά και κάθε έργο να γίνεται μόνο για τη δόξα Σου, μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →