Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους
Προς Εβραίους 10 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα ανοίγουμε το δέκατο κεφάλαιο της προς Εβραίους με την σταθερή καθοδήγηση του Ιωάννη Καλβίνου, του οποίου η κατά στίχο ερμηνεία φωτίζει την εφάπαξ επάρκεια της προσφοράς του Χριστού. Η προσεκτική έκθεση του Καλβίνου αντιπαραβάλλει τις επαναλαμβανόμενες σκιές της παλαιάς διαθήκης με την ζωντανή πραγματικότητα που δίνεται τώρα στο ευαγγέλιο, αποκαλύπτοντας κάθε προσπάθεια να επαναληφθεί αυτό που ο Χριστός έχει ολοκληρώσει. Τα λόγια του μας προσκαλούν να αναπαυθούμε στο τετελεσμένο έργο αντί να επιστρέψουμε σε αναποτελεσματικές τελετές. Καθώς ακούμε, ας δώσει το Πνεύμα σαφήνεια για να δούμε γιατί οι τελετές του νόμου δεν μπορούσαν ποτέ να τελειοποιήσουν τη συνείδηση και γιατί η μοναδική θυσία του Χριστού παραμένει αιωνίως αποτελεσματική για όλους όσοι πιστεύουν.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ησύχασε την καρδιά σου και διάβασε αργά το δέκατο κεφάλαιο της προς Εβραίους, επιτρέποντας στο επιχείρημα του αποστόλου σχετικά με τις θυσίες και την καινή διαθήκη να ξεδιπλωθεί. Πρόσεξε την επαναλαμβανόμενη έμφαση στην τελειότητα, την ανάμνηση αμαρτιών και την μία προσφορά που αληθινά αγιάζει. Άσε το κείμενο να μιλήσει πρώτα· έπειτα θα ακούσουμε την έκθεση του Καλβίνου για το νόημά του και τις συνέπειές του για την πίστη και τη λατρεία σήμερα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά αποσυσκευάζοντας τη χρήση της μεταφοράς της σκιάς από τον απόστολο η οποία αντλείται από την εικαστική τέχνη.
1. Διότι ο Νόμος έχων σκιάν κλπ. Έχει δανεισθεί αυτήν την ομοιότητα από την εικαστική τέχνη διότι η σκιά εδώ είναι με έννοια διαφορετική από ό,τι έχει στους Κολοσσαείς 2:17 όπου καλεί τα αρχαία τυπικά ή τις τελετές σκιές επειδή δεν κατείχαν την πραγματική ουσία αυτού που αντιπροσώπευαν. Αλλά τώρα λέγει ότι ήσαν σαν ακατέργαστα περιγράμματα τα οποία σκιαγραφούν την τέλεια εικόνα διότι οι ζωγράφοι πριν εισαγάγουν τα ζωντανά χρώματα με το πινέλο συνήθως σημειώνουν τα περιγράμματα αυτού που προτίθενται να παραστήσουν. Αυτή η ασαφής παράσταση καλείται από τους Έλληνας σκιαγραφία την οποία θα μπορούσατε να ονομάσετε στα λατινικά «umbratilem» σκιώδη. Οι Έλληνες είχαν επίσης την εικόνα την πλήρη ομοιότητα. Εξ ου και τα «εικόνια» καλούνται εικόνες (imagines) στα λατινικά οι οποίες αντιπροσωπεύουν με ζωντάνια τη μορφή ανδρών ή ζώων ή τόπων.Στρεφόμενος στις ετήσιες θυσίες ο Καλβίνος αποδεικνύει γιατί η επανάληψή τους αποδεικνύει την ανεπάρκειά τους.
Τας οποίας προσέφερον κατ’ έτος κλπ. Ομιλεί ιδιαιτέρως περί της ετησίας θυσίας της μνημονευομένης στο Λευιτικόν 16 μολονότι όλαι αι θυσίαι περιλαμβάνονται εδώ υπό ένα είδος. Τώρα συλλογίζεται ούτως Όταν δεν υπάρχει πλέον καμία συνείδησις αμαρτίας τότε δεν υπάρχει ανάγκη θυσίας αλλά υπό τον Νόμον η προσφορά της αυτής θυσίας επανελαμβάνετο συχνά τότε δεν εδόθη ικανοποίησις εις τον Θεόν ούτε απεμακρύνθη η ενοχή ούτε καθησυχάσθησαν αι συνειδήσεις ειδεμή θα είχε γίνει τέλος της θυσίας. Πρέπει περαιτέρω να παρατηρήσωμεν προσεκτικώς ότι καλεί εκείνας τας αυτάς θυσίας αι οποίαι ήσαν ωρισμέναι διά παρόμοιον σκοπόν διότι καλύτερη αντίληψη δύναται να σχηματισθή περί αυτών από τον σκοπόν διά τον οποίον ο Θεός τας καθίδρυσε παρά από τα διάφορα ζώα τα οποία προσεφέροντο.Ο Καλβίνος στη συνέχεια αποκαλύπτει την υπεράσπιση των Παπιστών υπέρ της λειτουργίας εφαρμόζοντας τη λογική του αποστόλου απευθείας εις τας αξιώσεις αυτών.
Και τούτο το εν πράγμα είναι άφθονα επαρκές διά να αναιρέση και να εκθέση την πανουργίαν των Παπιστών διά της οποίας φαίνονται εις εαυτούς ευφυώς να αποφεύγουν ένα παράλογον υπερασπιζόμενοι την θυσίαν της λειτουργίας διότι όταν αντιλέγεται εις αυτούς ότι η επανάληψις της θυσίας είναι περιττή αφού η δύναμις εκείνης της θυσίας την οποίαν προσέφερεν ο Χριστός είναι αιώνιος αυτοί αμέσως αποκρίνονται ότι η θυσία εν τη λειτουργία δεν είναι διαφορετική αλλά η αυτή. Αυτή είναι η απάντησις αυτών. Αλλά τι αντιθέτως λέγει ο Απόστολος; Αρνείται ρητώς ότι η θυσία η οποία προσφέρεται επανειλημμένως μολονότι η αυτή είναι αποτελεσματική ή ικανή να κάμη εξιλέωσιν. Τώρα μολονότι οι Παπισταί έπρεπε να κραυγάζουν χίλιας φοράς ότι η θυσία την οποίαν προσέφερεν ο Χριστός άπαξ είναι η αυτή με και όχι διαφορετική από εκείνην την οποίαν κάμνουν καθημερινώς εγώ θα εξακολουθώ πάντοτε να υποστηρίζω συμφώνως προς τας ρητάς λέξεις του Αποστόλου ότι αφού αι προσφοραί του Χριστού επέτυχον να ειρηνεύσουν τον Θεόν όχι μόνον ετέθη τέλος εις τας προτέρας θυσίας αλλά ότι είναι επίσης ασεβές να επαναλαμβάνεται η θυσία. Είναι λοιπόν τελείως προφανές ότι η προσφορά του Χριστού εν τη λειτουργία είναι ιερόσυλος. [164]
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος οδηγεί το επιχείρημα στο συμπέρασμά του σχετικά με την παύση της Λευιτικής ιερωσύνης.
11. Και κάθε ιερέας, κ.λπ. Εδώ είναι το συμπέρασμα όλου του επιχειρήματος, — ότι η πρακτική της καθημερινής θυσίας είναι ασυμβίβαστη και εντελώς ξένη προς την ιερωσύνη του Χριστού· και ότι επομένως μετά την έλευσή του οι Λευιτικοί ιερείς, των οποίων το έθιμο και η σταθερή πρακτική ήταν να προσφέρουν καθημερινά, καθαιρέθηκαν από το αξίωμά τους· διότι ο χαρακτήρας των πραγμάτων που είναι αντίθετα είναι ότι όταν ένα πράγμα εγκαθίσταται, το άλλο πέφτει στο έδαφος. Μέχρι τώρα έχει κοπιάσει αρκετά, και περισσότερο από αρκετά, υπερασπιζόμενος την ιερωσύνη του Χριστού· το συμπέρασμα λοιπόν είναι, ότι η αρχαία ιερωσύνη, η οποία είναι ασυμβίβαστη με αυτήν, έχει παύσει· διότι όλοι οι άγιοι βρίσκουν πλήρη καθαγιασμό στην μία προσφορά του Χριστού. Ταυτόχρονα η λέξη τετελείωκεν, την οποία αποδίδω «έχει καθαγιάσει», μπορεί ακόμη να αποδοθεί «έχει τελειοποιήσει»· αλλά προτιμώ την πρώτη σημασία, επειδή εδώ πραγματεύεται ιερά πράγματα. [167]
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στη δική σου ζωή πειράζεσαι να προσθέσεις κάτι στο τετελεσμένο έργο του Χριστού;
2. Πώς διαμορφώνει η οριστικότητα της προσφοράς του Χριστού τον τρόπο που προσεγγίζεις την εξομολόγηση και τη βεβαιότητα;
3. Ποιο πρακτικό βήμα μπορείς να κάνεις αυτή την εβδομάδα για να αναπαυθείς πληρέστερα στην μία θυσία που τελειοποιεί τη συνείδηση;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλεύσπλαχνε, σε αἰνοῦμεν διὰ τὴν ἅπαξ προσφορὰν τοῦ Υἱοῦ σου, δι’ ἧς ἐτελείωσε διὰ παντὸς τοὺς ἁγιαζομένους καὶ ἔγραψε τοὺς νόμους σου ἐπὶ τῶν καρδιῶν ἡμῶν κατὰ τὴν ὑπόσχεσιν τῆς καινῆς διαθήκης. Δὸς ἡμῖν χάριν νὰ πλησιάζωμεν μετὰ πλήρους πληροφορίας πίστεως, ἔχοντες καθαρισμένας τὰς συνειδήσεις ἡμῶν καὶ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν μηκέτι μνημονευομένας, ἵνα ἀναπαυώμεθα ἐν τῷ τετελεσμένῳ ἔργῳ αὐτοῦ καὶ μὴ ἐπιστρέφωμεν εἰς τὰς σκιὰς αἱ ὁποῖαι δὲν δύνανται νὰ τελειοποιήσωσι τὸν προσκυνητήν. Φύλαξον ἡμᾶς διὰ τοῦ κυρίαρχου Πνεύματός σου ἐν χαρμόσυνῃ πεποιθήσει μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς ἐμφανίσεως αὐτοῦ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →