Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αριθμοί
Αριθμοί 1-3 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα στρεφόμαστε στην προσεκτική ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου για τα κεφάλαια 1 έως 3 των Αριθμών. Ο Καλβίνος μας καθοδηγεί μέσα από την απογραφή των πολεμιστών του Ισραήλ και τον ειδικό ρόλο που ανατέθηκε στη φυλή του Λευί. Τα σχόλιά του αποκαλύπτουν πώς ο Θεός επιβεβαιώνει την κυρίαρχη τάξη Του πάνω στον λαό Του ενώ τον προετοιμάζει για το ταξίδι που έρχεται. Θα ακούσουμε καθώς ο Καλβίνος δείχνει τις προσεκτικές διευθετήσεις που διατήρησαν τόσο την αγιότητα όσο και την ενότητα μεταξύ των φυλών. Οι γνώσεις του μας βοηθούν να δούμε τον ίδιο Θεό να εργάζεται σήμερα για την τάξη της Εκκλησίας Του. Ας δεχθούμε αυτά τα αρχαία λόγια με φρέσκια προσοχή και ταπεινές καρδιές.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Σας προσκαλούμε τώρα να διαβάσετε τα κεφάλαια 1, 2 και 3 των Αριθμών στη δική σας Βίβλο. Προσέξτε τις επαναλαμβανόμενες εντολές να απαριθμηθεί ο λαός και την προσεκτική τοποθέτηση κάθε φυλής γύρω από τη σκηνή. Παρατηρήστε πώς οι Λευίτες ξεχωρίζονται για ιερή υπηρεσία. Καθώς διαβάζετε, σκεφθείτε την τάξη και την αγιότητα που απαιτεί ο Θεός από τον λαό της διαθήκης Του. Αφιερώστε χρόνο με τις λίστες και τις οδηγίες για την κατασκήνωση.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος αρχίζει σημειώνοντας τον λόγο για αυτή τη δεύτερη απαρίθμηση του λαού.
1. Και ο Κύριος μίλησε στον Μωυσή στην έρημο του Σινά. Αν και αυτή είναι η πρώτη απαρίθμηση του λαού για την οποία έχουμε λογαριασμό, εντούτοις, επειδή ο Θεός είχε ήδη επιβάλει φόρο σε κάθε πρόσωπο, το ποσό του οποίου έχει καταγραφεί, συμπεραίνουμε ότι ήταν στην πραγματικότητα η δεύτερη. Αλλά ο λόγος για να απαριθμηθεί ο λαός δεύτερη φορά ήταν, επειδή επρόκειτο πολύ σύντομα να μετακινήσουν το στρατόπεδό τους από την έρημο του Σινά για να καταλάβουν τη γη της επαγγελίας. Εφόσον, όμως, η ασεβειά τους τους εμπόδισε να το κάνουν, έγινε μια τρίτη απογραφή λίγο πριν την πραγματική είσοδό τους στη γη, και με αυτόν τον σκοπό, ώστε να είναι προφανές, με σύγκριση, πόσο θαυμαστά ο λαός είχε διατηρηθεί με την ανάδυση μιας νέας γενιάς, παρά τις τόσες πληγές και τόση σφαγή· διότι αν και ένα μεγάλο μέρος τους είχε αποκοπεί, βρέθηκαν σχεδόν τόσα πρόσωπα όσα πριν.Για τον τρόπο της απογραφής, ο Καλβίνος γράφει:
Περαιτέρω, πρέπει να παρατηρηθεί ότι ο λαός δεν απαριθμήθηκε παρά μόνο με εντολή του Θεού, ώστε να επιβεβαιώσει έτσι την υπέρτατη κυριαρχία Του πάνω τους· και επίσης, ότι ο τρόπος της απογραφής διευθετήθηκε έτσι, ώστε να μην υπάρχει σύγχυση τάξεων ούτε μέσω απάτης ούτε αταξίας· διότι αυτός ήταν ο λόγος για τον οποίο κάθε φυλή είχε τους επιστάτες της, μήπως κάποιος εισχωρήσει σε φυλή στην οποία δεν ανήκε· και αυτό αναφέρεται ρητά για διαβεβαίωση, αφού διαφορετικά πολλοί θα μπορούσαν να υποψιαστούν ότι ένα τόσο μεγάλο πλήθος δύσκολα θα μπορούσε να διακριθεί σε τάξεις με βεβαιότητα, ώστε το συνολικό άθροισμα να υπολογιστεί χωρίς λάθος.Ο Καλβίνος εξηγεί στη συνέχεια γιατί οι Λευίτες απαριθμήθηκαν χωριστά από τον υπόλοιπο Ισραήλ.
47. Αλλά οι Λευίτες, μετά τη φυλή των πατέρων τους. Θα δούμε πράγματι αργότερα ότι απαριθμήθηκαν και αυτοί, αλλά ο Μωυσής εννοεί ότι δεν συμπεριλήφθηκαν στην γενική απογραφή του λαού, επειδή ο Θεός τους είχε εκλέξει να είναι ιδιοκτησία Του, και έτσι τους είχε αποχωρίσει από τον υπόλοιπο λαό. Γράφει, επομένως, ότι «δεν απαριθμήθηκαν στο μέσο των άλλων», δηλαδή ώστε να σχηματίζουν αδιάκριτα μέρος του πλήθους. Τώρα, μήπως κάποιος αντιτείνει ότι ο Μωυσής ενήργησε φιλόδοξα αποδίδοντας στη δική του φυλή εξαιρετική διάκριση, δηλώνει ότι δεν το έκανε αυτό αυθόρμητα, αλλά ότι με εντολή του Θεού οι Λευίτες είχαν λάβει ξεχωριστή τάξη· διότι οι μεταφραστές αποδίδουν αυτό το χωρίο εσφαλμένα, «Και ο Θεός είπε στον Μωυσή», σαν να δήλωνε ότι η φυλή του Λευί αποχωρίστηκε τότε πρώτη φορά όταν λήφθηκε το άθροισμα του λαού, αφού θα ήταν παράλογο να παραλειφθεί ένα μέρος, εκτός αν το θέλημα του Θεού είχε ήδη δηλωθεί. Ο Μωυσής, επομένως, δείχνει γιατί παρέλειψε τη δική του φυλή, δηλαδή επειδή ο Θεός είχε αφιερώσει τους Λευίτες για τη φύλαξη και την υπηρεσία της σκηνής. Τώρα, αν δεν ήταν νόμιμο για τη σκηνή να μεταφέρεται ή να στήνεται από όλα τα πρόσωπα αδιάκριτα, η αγιότητά της επιβλήθηκε με αυτό το σύμβολο· διότι η θρησκεία δεν θα είχε κρατηθεί σε τόση ευλάβεια, αν επιτρεπόταν σε όλους χωρίς διάκριση να ανακατεύονται με τα ιερά πράγματα. Εν τω μεταξύ, οι Ισραηλίτες υπενθυμίστηκαν ότι όλοι χωρίς εξαίρεση ήταν ανάξιοι να παρουσιαστούν ενώπιον του Θεού, όταν τους απαγορεύτηκε η πρόσβαση στο αγιαστήριο· ενώ η αξιοπρέπεια που αποδόθηκε σε μία μόνο φυλή δεν ήταν λόγος καυχήματος, αφού εξαρτιόταν μόνο από την καλή ευαρέσκεια του Θεού. Ο Θεός, λοιπόν, έδωσε στους Λευίτες πρόσβαση στη σκηνή Του, όχι επειδή είχαν κερδίσει αυτή την τιμή με κάποια αρετή τους, αλλά για να προσφέρει μαρτυρία της δωρεάν εύνοιάς Του. Ταυτόχρονα, κάτω από αυτή την εικόνα παρέστησε τη μελλοντική ιεροσύνη του Χριστού, ώστε οι πιστοί να είναι βέβαιοι ότι ο Μεσίτης, μέσω του οποίου άλλοι θα είχαν πρόσβαση στον Θεό, επρόκειτο να είναι από το ανθρώπινο γένος· και επομένως ο Θεός δηλώνει μέσω του Ησαΐα ότι θα λάβει τους Λευίτες υπό τη βασιλεία του Χριστού από το γενικό και διασκορπισμένο σώμα του λαού. (Ησαΐας 66:21.) Όσον αφορά το αξίωμά τους, ας αναζητηθεί στον κατάλληλο τόπο.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Καλβίνος συνδέει τα αποτελέσματα της απογραφής με την ειδική ευλογία του Θεού στη φυλή του Ιούδα.
20. Και οι γιοι του Ρουβήν, του πρωτότοκου γιου του Ισραήλ. Αν κάποιος φιλονίκος ισχυριστεί ότι μία οικογένεια δεν μπορούσε να αυξηθεί σε 250 χρόνια σε τόσο μεγάλο αριθμό, και έτσι απορρίψει ως ασαφές αυτό που υπερβαίνει τον συνήθη κανόνα της φύσης, πρέπει να έχουμε κατά νου αυτό που έχω ήδη δηλώσει, ότι, επειδή αυτή η αύξηση εξαρτιόταν από τη δύναμη του Θεού, τίποτα δεν είναι πιο παράλογο από το να μετρηθεί με συνηθισμένους κανόνες. Διότι η πρόθεση του Πνεύματος είναι να παρουσιάσει στα μάτια μας την απίστευτη δύναμη του Θεού σε ένα εμφανές και σημαντικό θαύμα. Εν τω μεταξύ, αν συγκρίνετε τη φυλή του Ρουβήν με μερικές από τις άλλες, παρουσιάζει στους αριθμούς της κάποια σημάδια της κατάρας, ώστε να συμπεράνουμε ότι ο Ρουβήν υποβαθμίστηκε από τις τιμές της πρωτοτοκίας του· διότι οι φυλές του Συμεών, του Ισσάχαρ, του Ζαβουλών, του Δαν και του Νεφθαλεί ήταν πολυπληθέστερες, ενώ από τον Ιωσήφ μόνο, που ήταν ένας από τους νεότερους, κατέβηκε μια γενιά που σχεδόν διπλασίασε τον αριθμό του. Η ευλογία του Θεού, όμως, είναι πιο εμφανής στη φυλή του Ιούδα, σε αντιστοιχία με την προφητεία του Ιακώβ· διότι με αυτό το προνόμιο, ως ήταν, είχε ήδη κληθεί στο δικαίωμα της πρωτοτοκίας και στην υπεροχή, εφόσον ξεπερνούσε όλους τους κυριότερους.Σχετικά με την αντικατάσταση των πρωτοτόκων από τους Λευίτες, ο Καλβίνος παρατηρεί:
12. Και εγώ, ιδού, έχω λάβει τους Λευίτες. Λίγο πιο κάτω θα δούμε πιο καθαρά γιατί ο Θεός διεκδικεί μία φυλή για τον Εαυτό Του· τώρα μόνο δείχνει ότι οι Λευίτες ανήκουν δικαιωματικά σε Αυτόν, επειδή με ειδικό προνόμιο τα πρωτότοκα του λαού διατηρήθηκαν στην καταστροφή των Αιγυπτίων. Ο Θεός, επομένως, δηλώνει ότι εκείνοι, των οποίων οι ζωές διαφυλάχθηκαν έτσι δωρεάν, αγοράστηκαν για τον Εαυτό Του. Εφόσον, λοιπόν, είχε την ελεύθερη επιλογή να αφιερώσει στον Εαυτό Του τα πρωτότοκα κάθε φυλής, δεν ήταν λιγότερο ελεύθερος να λάβει μόνο το δωδέκατο μέρος του λαού από μία φυλή. Έτσι κόβει κάθε λαβή για παράπονο, εφόσον θα ήταν αφόρητη αχαριστία να αποσύρουν από τον έλεγχό Του εκείνους που είχε θαυματουργικά λυτρώσει· επομένως λέει ότι δεν χάθηκαν στη γενική σφαγή, ώστε να τους υποτάξει στον Εαυτό Του.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η επιμονή του Θεού στην ακριβή τάξη στην απογραφή αμφισβητεί οποιαδήποτε επιπόλαιη προσέγγιση μπορεί να έχουμε προς τις εντολές Του; Με ποιους τρόπους μπορεί ο χωρισμός των Λευιτών να μας υπενθυμίζει την ανάγκη για αφιερωμένη υπηρεσία στην Εκκλησία σήμερα; Πού βλέπετε την πατρική φροντίδα του Θεού στον τρόπο που απέτρεψε τις φυλετικές διαμάχες μέσω αυτών των διευθετήσεων;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Παντοκράτορ, ὁ ἀριθμήσας τὸν Ἰσραὴλ κατὰ φυλὰς καὶ παρατάξας αὐτοὺς πέριξ τῆς σκηνῆς τῆς παρουσίας Σου, διάταξον τὰς ζωὰς ἡμῶν διὰ τῆς αὐτῆς διαθηκικῆς πιστότητος. Ἵδρυσον ἐν ἡμῖν τοὺς σταθμοὺς οὓς Σὺ διορίζεις, φυλάσσων τὸ ἅγιον καὶ καταβάλλον πᾶσαν ὑπερήφανον ἔννοιαν ἥτις θὰ διέταρασσε τὴν ἐκκλησίαν Σου. Χάρισαι ἡμῖν ταπεινὰς καρδίας ἵνα περιπατῶμεν εὐχαρίστως ἐν τοῖς τόποις οὓς Σὺ διέταξας, διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →