← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 147-148 — με τον Clarke

Ψαλμοί 147-148Σχόλια του Adam Clarke στην Αγία Γραφή20 λεπ
Άνοιγμα
Στο θερμό φως της Γουεσλεϊανής χάριτος στρεφόμαστε σήμερα στο Σχολιασμό του Adam Clarke για ολόκληρη την Αγία Γραφή. Η απλή, ευλαβική έκθεση του Clarke ανοίγει τους Ψαλμούς για κάθε πιστό που λαχταρά να ψάλλει με κατανόηση και να περπατά σε πρακτική αγιότητα. Οι σημειώσεις του για τους Ψαλμούς 147 και 148 μας καλούν να δούμε την πρόνοια του Θεού σε κάθε εποχή και να ανταποκριθούμε στο κάλεσμα της δημιουργίας για δοξολογία. Είθε το Πνεύμα που ενέπνευσε αυτά τα άσματα να ζωογονήσει και τις καρδιές μας καθώς μελετούμε μαζί.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τους Ψαλμούς 147 και 148 δυνατά με ευγνώμονες καρδιές. Ακούστε πώς ο ψαλμωδός συγκεντρώνει κάθε έργο του Θεού, από τα αστέρια πάνω μέχρι τα πλάσματα κάτω, σε έναν μεγάλο χορό δοξολογίας. Ακούστε για τη φροντίδα του Κυρίου για την Ιερουσαλήμ και για όλους όσοι ελπίζουν στο έλεός Του. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στην απλή έννοια της Γραφής να ανυψώσει το πνεύμα σας προς τον Θεό που χτίζει, θεραπεύει και συντηρεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Clarke ξεκινά καθορίζοντας το ιστορικό πλαίσιο του Ψαλμού 147. Στίχος 1. ΨΑΛΜΟΣ ΡΜΖ' Ο ψαλμωδός δοξάζει τον Θεό για την αγαθότητά Του προς την Ιερουσαλήμ, 1-3· δείχνει το μεγάλο Του έλεος προς αυτούς που Τον εμπιστεύονται, 4-6· Τον εξυψώνει για τα ελέη Του και την προνοιακή Του καλοσύνη, 7-11· για την υπεράσπιση της Ιερουσαλήμ, 12-15· για τα θαύματά Του στις εποχές, 16-18· και τον λόγο Του προς τον Ιακώβ, 19, 20. ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΨΑΛΜΟ ΡΜΖ' Αυτός ο Ψαλμός, ο οποίος είναι χωρίς τίτλο στα Εβραϊκά, Χαλδαϊκά και Βουλγάτα, αποδίδεται από τις άλλες Εκδόσεις στον Αγγαίο και τον Ζαχαρία. Πιθανότατα γράφτηκε μετά την αιχμαλωσία, όταν οι Εβραίοι ήταν απασχολημένοι με την ανοικοδόμηση της Ιερουσαλήμ, όπως μπορεί να συναχθεί από τον δεύτερο και δέκατο τρίτο στίχο. Μπορεί να είναι απαραίτητο να σημειωθεί ότι όλες οι Εκδόσεις, εκτός από τη Χαλδαϊκή, διαιρούν αυτόν τον Ψαλμό στο τέλος του ενδέκατου στίχου, και αρχίζουν έναν νέο Ψαλμό στον δωδέκατο. Με αυτή τη διαίρεση οι αριθμοί των Ψαλμών συμφωνούν στις Εκδόσεις με τα Εβραϊκά· οι πρώτοι ήταν, μέχρι τώρα, ένας πίσω. Στίχος Ψαλμοί 147:1. Η δοξολογία είναι πρέπουσα. — Είναι ευπρεπές, αρμόζον και σωστό κάθε νοήμον πλάσμα να αναγνωρίζει το Υπέρτατο Ον: και καθώς Αυτός δεν κάνει τίποτα άλλο παρά καλό στα παιδιά των ανθρώπων, έτσι και αυτοί πρέπει να μιλούν καλά για το όνομά Του. Ο Clarke στη συνέχεια παρέχει την πλήρη ανάλυση του ψαλμού. Στίχος 20. Στίχος Ψαλμοί 147:20. Και ως προς τις κρίσεις Του — Τα θαυμαστά διατάγματα του νόμου Του, κανένα έθνος δεν τα είχε γνωρίσει· και κατά συνέπεια, δεν γνώριζε τα ένδοξα πράγματα στο μέλλον στα οποία αναφέρονταν. ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΕΚΑΤΟΝΤΟΥ ΤΕΣΣΕΡΑΚΟΣΤΟΥ ΕΒΔΟΜΟΥ ΨΑΛΜΟΥ Τα μέρη αυτού του Ψαλμού είναι δύο: - Ι. Μια προτροπή να δοξάζουμε τον Θεό, Ψαλμοί 147:1, η οποία επαναλαμβάνεται, Ψαλμοί 147:7· Ψαλμοί 147:12. ΙΙ. Τα επιχειρήματα για να πειστούμε γι' αυτό: η γενναιοδωρία, η σοφία, η δύναμη, η πρόνοια, η δικαιοσύνη και το έλεος του Θεού, στα οποία αναφέρεται σε όλο τον Ψαλμό. Ι. Η προτροπή προτείνεται εν συντομία, 'Δοξάστε τον Κύριο.' Την οποία ο προφήτης, ως ο ψάλτης της χορωδίας, αρχίζει· και στη συνέχεια επαναλαμβάνει πληρέστερα, 'Ψάλλετε στον Κύριο,' κ.λπ. Και πάλι 'Δοξάστε τον Κύριο, Ιερουσαλήμ,' κ.λπ., Ψαλμοί 147:12, όπου οι Αραβικοί, Ελληνικοί και Λατινικοί μεταφραστές αρχίζουν έναν νέο Ψαλμό: αλλά στα Εβραϊκά είναι ενωμένοι, και αποτελούν έναν μόνο ύμνο. Ο προφήτης, αφού τελείωσε την προτροπή του, προσθέτει τους λόγους γι' αυτήν. Ο Clarke στρέφεται στη συνέχεια για να εισαγάγει τον Ψαλμό 148. Στίχος 1. ΨΑΛΜΟΣ ΡΜΗ' Ο ψαλμωδός καλεί όλη τη δημιουργία να δοξάσει τον Κύριο. Οι άγγελοι και οι ορατοί ουρανοί, 1-6· η γη και η θάλασσα, 7· τα μετέωρα, 8· βουνά, λόφοι και δέντρα, 9· θηρία, ερπετά και πτηνά, 10· βασιλείς, πρίγκιπες και ισχυροί άνδρες, 11· άνδρες, γυναίκες και παιδιά, 12, 13· και ιδίως όλος ο λαός του Ισραήλ, 14. ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΨΑΛΜΟ ΡΜΗ' Αυτός ο Ψαλμός δεν έχει τίτλο: αλλά από τη Συριακή αποδίδεται στον Αγγαίο και τον Ζαχαρία, και η Μετάφραση των Εβδομήκοντα και η Αιθιοπική την ακολουθούν. Ως ύμνος δοξολογίας, αυτός είναι ο πιο μεγαλειώδης σε ολόκληρο το βιβλίο. Στίχος Ψαλμοί 148:1. Αινείτε τον Κύριον εκ των ουρανών — Η Χαλδαϊκή μεταφράζει, 'Αινείτε τον Κύριον, άγια πλάσματα εκ των ουρανών. Αινείτε Αυτόν, στρατιές υπέρτατων αγγέλων. Αινείτε Αυτόν, όλοι οι άγγελοι που υπηρετούν ενώπιόν Του.' מן השמים min hashshamayim σημαίνει οτιδήποτε ανήκει στους ουρανούς, όλους τους κατοίκους τους· όπως מן הארץ min haarets, Ψαλμοί 148:7, σημαίνει οτιδήποτε ανήκει στη γη, όλους τους κατοίκους και τις παραγωγές της. Ο Clarke κλείνει την ενότητα πιέζοντας την παγκόσμια πρόσκληση για δοξολογία. Στίχος 14. Στίχος Ψαλμοί 148:14. Και υψώνει το κέρας — Υψώνει σε δύναμη και εξουσία τον λαό Του. Η δοξολογία — Ο Ιεχωβά είναι το αντικείμενο της δοξολογίας όλων των αγίων Του. Ένας λαός κοντά Του. — Ο μόνος λαός που Τον γνωρίζει, και Τον πλησιάζει με τις θυσίες και τις προσφορές που Αυτός ο ίδιος έχει ορίσει. Αινείτε τον Κύριον! Ω, τι ύμνος δοξολογίας είναι αυτός! Είναι ένας παγκόσμιος χορός! Όλη η κτιστή φύση έχει ένα μερίδιο, και όλοι εκτελούν τα αντίστοιχα μέρη τους. Όλα τα νοήμονα όντα καλούνται ιδιαιτέρως να δοξάσουν Αυτόν που τα δημιούργησε με την αγάπη Του, και τα συντηρεί με την ευεργεσία Του. Ο άνθρωπος ειδικότερα, σε όλα τα στάδια της ύπαρξής του — βρεφική ηλικία, νεότητα, ενηλικίωση και γηρατειά: όλα τα ανθρώπινα όντα έχουν το ιδιαίτερο ενδιαφέρον τους στον μεγάλο Πατέρα των πνευμάτων κάθε σάρκας. Αγαπά τον άνθρωπο, οπουδήποτε κι αν βρίσκεται, οποιουδήποτε χρώματος, σε οποιεσδήποτε συνθήκες, και σε όλα τα στάδια του προσκυνήματός του από την κούνια μέχρι τον τάφο του.
Σκεφτείτε
Ο Clarke πιέζει την τελική προτροπή σε κάθε αναγνώστη. Ας ανέβει ο ψίθυρος του βρέφους, η κραυγή του ενήλικα και ο αναστεναγμός του ηλικιωμένου, στον παγκόσμιο γονέα, ως προσφορά ευγνωμοσύνης. Αυτός φυλάει αυτούς που κρέμονται από το στήθος· ελέγχει και κατευθύνει τους πεισματάρηδες και τους επιπόλαιους, και συντηρεί τα γηρατειά στις αδυναμίες τους· και αγιάζει σ' αυτά τα πάθη που φέρνουν το τέλος της ζωής. Αναγνώστη, αυτός είναι ο Θεός σου! Πόσο μεγάλος, πόσο καλός, άγιος, ελεήμων, πόσο συμπονετικός! Ανάπνευσε την ψυχή σου προς Αυτόν· ανάπνευσέ την μέσα Του· και ας διατηρηθεί στον κόρφο Του μέχρι η θνητότητα να καταποθεί από τη ζωή, και ό,τι είναι ατελές να εκλείψει. Ο Ιησούς είναι η θυσιαστική σου προσφορά· ο Ιησούς είναι ο Μεσίτης σου. Έχει λάβει την ανθρωπότητά σου, και την έχει τοποθετήσει στον θρόνο! Αυτός δημιουργεί τα πάντα νέα· και η πίστη στο αίμα Του θα σε φέρει στη δόξα Του! Αμήν! αλληλούια! Ο όμορφος πρωινός ύμνος του Αδάμ και της Εύας, (Paradise Lost, βιβλίο ε', στίχος 153, κ.λπ. Ο Clarke ολοκληρώνει την ανάλυση υπενθυμίζοντας το ιδιαίτερο προνόμιο της Εκκλησίας. Κανένα όνομα δεν είναι τόσο υψηλό και άξιο. 2. 'Η δόξα Του είναι πάνω από τη γη και τον ουρανό.' Όλο το καλό προέρχεται από Αυτόν. Ο προφήτης ολοκληρώνει αυτόν τον Ψαλμό με την αγαθότητα του Θεού προς την Εκκλησία, η οποία του παρέχει έναν ακόμη λόγο: - 1. Αυτός επίσης 'υψώνει το κέρας,' κ.λπ. Τη δύναμη και τη δόξα του λαού Του. 2. 'Αυτός είναι ο έπαινος,' κ.λπ. Ο Οδηγός του Ισραήλ. 3. 'Ακόμη και των παιδιών του Ισραήλ,' κ.λπ. Ένας λαός αφιερωμένος στον Θεό. Όλα αυτά πρέπει να γίνουν κατανοητά όχι μόνο για τον Ισραήλ κατά σάρκα, αλλά για την πνευματική Εκκλησία του Θεού. Τώρα, αυτούς που είναι αληθινοί Ισραηλίτες, και ιδίως αυτούς, τους παρακινεί να ψάλλουν, - 'Αλληλούια! Αινείτε τον Κύριο!'
Απαντήστε
1. Σε ποιο σημείο της καθημερινότητάς σας χρειάζεται περισσότερο να θυμάστε ότι ο Κύριος συγκεντρώνει τους απόκληρους και θεραπεύει τους συντετριμμένους στην καρδιά; 2. Πώς μπορεί το κάλεσμα για δοξολογία από όλη τη δημιουργία να διαμορφώσει τον τρόπο που μιλάτε για την πρόνοια του Θεού στον συνηθισμένο καιρό και την εργασία; 3. Με ποια απλή πράξη υπακοής αυτή την εβδομάδα μπορείτε να ενωθείτε με τη χορωδία αυτών που φοβούνται τον Κύριο και ελπίζουν στο έλεός Του;
Προσευχηθείτε
Ελεήμων Πατέρα, σε ευχαριστούμε για το καθαρό φως του λόγου σου που μας ανοίχτηκε από πιστούς υπηρέτες. Χάρισέ μας χάρη να σε δοξάζουμε όχι μόνο με τα χείλη μας αλλά με ζωές που χαρακτηρίζονται από άγιο φόβο και σταθερή ελπίδα. Καθώς οικοδομείς την Εκκλησία σου και επουλώνεις τους συντετριμμένους, ενίσχυσε τις πύλες των καρδιών μας και γέμισέ μας με το καλύτερο σιτάρι των υποσχέσεών σου. Ας μας υπενθυμίζει κάθε εποχή, κάθε αστέρι και κάθε πλάσμα την σοφή και αγαπητή σου κυριαρχία. Είθε το ίδιο Πνεύμα που κίνησε τον ψαλμωδό να μας κινήσει να ψάλλουμε και να υπηρετούμε μέχρι όλη η γη να ενωθεί με το ουράνιο άσμα. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Σχόλια του Adam Clarke στην Αγία Γραφή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →