← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 111-112 — με τον Whedon

Ψαλμοί 111-112Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Ανοίγουμε τις καρδιές μας σήμερα στο Υπόμνημα του Daniel D. Whedon για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη, καθώς εξηγεί τους Ψαλμούς 111 και 112. Αυτοί οι δίδυμοι ψαλμοί αλληλούια προβάλλουν τη δόξα του Ιεχωβά και την ευλογία αυτού που τον φοβάται. Η πιστή έκθεση του Whedon αναδεικνύει τον αλφαβητικό τους σχεδιασμό και το βάθος της διαθήκης, προσκαλώντας τους Μεθοδιστές να δεχτούν τόσο τη θεία χάρη όσο και την άγια ζωή ως ένα αδιαίρετο δώρο. Είθε το Πνεύμα να εφαρμόσει κάθε γραμμή στον αγιασμό μας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ευλάβεια ας διαβάσουμε τώρα δυνατά το πλήρες κείμενο των Ψαλμών 111 και 112, επιτρέποντας στα ζευγαρωμένα άσματα δοξολογίας να αντηχήσουν στη συνάθροισή μας προτού στραφούμε στις προσεκτικές σημειώσεις του Whedon.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Whedon ξεκινά συγκρίνοντας την τυπική δομή των Ψαλμών 111 και 112. Εισαγωγή. Οι Ψαλμοί 111, 112 παρουσιάζουν μια μοναδική ομοιότητα στην τυπική τους δομή. Είναι και οι δύο αλφαβητικοί, κάθε γραμμή, θεωρώντας το 'αλληλούια' ως τίτλο, ξεκινώντας με ένα νέο γράμμα του αλφαβήτου κατά σειρά, και έτσι ο καθένας περιλαμβάνει ολόκληρο το εβραϊκό αλφάβητο. Και στους δύο, επίσης, κάθε στίχος έχει δύο γραμμές, εκτός από την πρώτη και τις δύο τελευταίες, οι οποίες έχουν τρεις. Αλλά αυτά τα τεχνητά σημάδια δεν έχουν εξηγητική σημασία, πέρα από το να επιβεβαιώνουν την αρχή του παραλληλισμού στην εβραϊκή ποίηση. Αυτή είναι επίσης η πρώτη από μια άλλη σειρά ψαλμών αλληλούια, (Ψαλμοί 111-113· Ψαλμοί 115-117,) οι οποίοι αρχίζουν ή τελειώνουν με 'Αινείτε τον Γιαχ'. Ο ψαλμός που έχουμε μπροστά μας υμνεί τον Ιεχωβά, ενώ ο επόμενος ψαλμός μιλά για τον έπαινο του δίκαιου ανθρώπου. Έτσι οι Ψαλμοί 111:3-5· Ψαλμοί 111:9, μιλούν για τη δικαιοσύνη, τη χάρη και την πιστότητα του Ιεχωβά, ενώ οι ίδιες ιδιότητες αποδίδονται στον δίκαιο άνθρωπο στους Ψαλμούς 112:3-4· Ψαλμοί 112:7-8. Στη συνέχεια αναπτύσσει το θέμα των έργων του Θεού στη διακυβέρνηση και τη λύτρωση. Έτσι ο Θεός και η ευσέβεια παρουσιάζονται σε ενότητα, και αυτοί οι δύο ψαλμοί είναι απλώς δύο μέρη ενός συνόλου. Στον Ψαλμό 111:0, τα έργα του Θεού αποτελούν το θέμα. Είναι μεγάλα, έντιμα, θαυμαστά, παντοδύναμα, ελεήμονα, δίκαια, πιστά. Τα σχέδιά του είναι βαθιά και περιεκτικά, και η πάροδος του χρόνου δεν μειώνει καθόλου την πιστότητά του σε αυτή την αιώνια διαθήκη που έχει συνάψει με τον λαό του. Ειδικά έχει επιτελέσει μια 'λύτρωση για τον λαό του', (Ψαλμοί 111:6· Ψαλμοί 111:9,) η οποία τώρα ανοίγει νέες πηγές χαράς και αιτία επαίνου και ελπίδας. Η διαθήκη που φαινόταν σπασμένη και απορριφθείσα τώρα εμφανίζεται επιβεβαιωμένη και ανανεωμένη από τις ίδιες τις κρίσεις που είχαν σκοτεινιάσει τις ελπίδες του έθνους. Το ασάφιο και μεταεξόριστο ύφος και τόνος του ψαλμού πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη. Πρέπει να τον αναφέρουμε στην εποχή της επιστροφής των εξόριστων. Στρέφοντας στον δεύτερο ψαλμό, ο Whedon εισάγει τη διακήρυξή του για την ευλογία του ευσεβούς ανθρώπου. Εισαγωγή. Όπως ο Ψαλμός 111:0 εξέφραζε τους επαίνους του Ιεχωβά σε όλα του τα έργα, έτσι και αυτός δηλώνει την ευλογία του ανθρώπου που πραγματικά φοβάται και υπακούει στον Θεό. Στον πρώτο, ο Θεός επαινείται· στον δεύτερο, ο ευσεβής άνθρωπος. Οι δύο είναι ζευγάρια. Η ίδια τεχνητή δομή χαρακτηρίζει και τους δύο. Δείτε περισσότερα στην εισαγωγική σημείωση του Ψαλμού 111:0. Η Βουλγάτα εισάγει στον τίτλο 'της επιστροφής του Αγγαίου και του Ζαχαρία', το οποίο δεν υπάρχει στα Εβραϊκά, αλλά μπορεί να βασίστηκε σε κάποια παράδοση ότι συντέθηκε, ή τουλάχιστον χρησιμοποιήθηκε, με την ευκαιρία της επιστροφής των εξόριστων, για να ενθαρρύνει τον λαό στη συνεχή υπηρεσία του Θεού. Το επιχείρημα είναι απλό. Ο δίκαιος άνθρωπος είναι ευλογημένος στους απογόνους του, (Ψαλμοί 112:2·) στον πλούτο του, (Ψαλμοί 112:3·) στο να υποστηρίζεται στην ταλαιπωρία, (Ψαλμοί 112:4·) στην συνετή διαχείριση των υποθέσεών του, (Ψαλμοί 112:5·) στην εγκαθίδρυση και τη μονιμότητα των έργων του, (Ψαλμοί 112:6·) στο θάρρος και την εμπιστοσύνη στον διωγμό, (Ψαλμοί 112:7-8·) στην ακλόνητη ορθότητα και φιλανθρωπία του, (Ψαλμοί 112:9·) στην καταστροφή των φθονερών ασεβών που επιδιώκουν την καταστροφή του, (Ψαλμοί 112:10.) Ως εγκώμιο για την πιστή τήρηση του νόμου, ο ψαλμός πρέπει να συγκριθεί με τους Ψαλμούς 1, 15
Σκεφτείτε

Σκέψου

Σχετικά με την πηγή της αληθινής σοφίας, ο Whedon καταλήγει: Στίχος 10. 10. Η αρχή της σοφίας Όχι μόνο με την έννοια της χρονικής σειράς, αλλά και ως κύρια ή πρώτη σε αξιοπρέπεια. Βλέπε Παροιμίες 1:7· Παροιμίες 4:7, όπου εμφανίζεται η ίδια λέξη, 'αρχή'. Η κατανόηση πρέπει εδώ να ληφθεί με την ηθική της έννοια της σοφίας, της φρόνησης, της διακριτικότητας· η οποία πάντα θεωρούνταν δώρο του Θεού και εγγύηση επιτυχίας και ευτυχίας. Ιώβ 28:28· Παροιμίες 13:15. Ο έπαινός του διαρκεί Ποιος έπαινος; Κάποιοι υποθέτουν ότι εννοείται ο έπαινος του σοφού ανθρώπου, που τηρεί τις εντολές, όπως στον Ψαλμό 112:0. Αλλά ο Ιεχωβά στα έργα του είναι το θέμα του ψαλμού, και η αντωνυμία αναφέρεται πιο σωστά στον 'Κύριο' στο πρώτο μέλος του στίχου, στον οποίο οφείλεται κάθε έπαινος. Τέλος, πιέζει τη μοίρα εκείνων που αντιτίθενται στον λαό του Θεού: Στίχος 10. 10. Το πνεύμα του κόσμου προς τον Χριστό και την Εκκλησία του εκτίθεται καλά σε αυτόν τον στίχο. Λυπημένος Σωστότερα, εξοργισμένος. Τρίζουν τα δόντια τους Εκφραστικό μιας έκρηξης ανίσχυρης οργής. Βλέπε Ψαλμοί 35:16· Ψαλμοί 37:12· Πράξεις 7:54. Λιώνουν Οι συνδυασμοί τους διαλύονται, οι οπαδοί τους μειώνονται, και οι καρδιές τους γίνονται αδύναμες και ασθενικές, καθώς βλέπουν τη ματαιότητα όλων των σχεδίων τους, και θυμούνται ότι ο Θεός και η κοινή γνώμη είναι εναντίον τους. Ψαλμοί 68:2. Η επιθυμία των ασεβών θα χαθεί Στην εβραϊκή ψυχολογία αυτό σημαίνει απλώς ότι η επιθυμία δεν θα ικανοποιηθεί. Ενώ η επιθυμία ή το πάθος παραμένει —δηλαδή, ο φθόνος, η ζήλια, το μίσος, η οργή, προς τον Θεό και τον άγιο λαό του— η ικανοποίηση αποκλείεται. Όπως ο διψασμένος άνθρωπος, όταν του αφαιρείται το νερό, γίνεται θύμα της όρεξής του, έτσι και αυτοί χάνονται στην ήττα και την απογοήτευση της κακίας τους, η οποία τώρα επιστρέφει στην ψυχή και γίνεται μια φωτιά που είναι άσβεστη. Βλέπε Παροιμίες 10:28· Παροιμίες 11:7.
Απαντήστε

Απάντησε

1. Πώς η ενότητα αυτών των ψαλμών διεγείρει τον δικό σου φόβο Κυρίου και την ευχαρίστησή σου στις εντολές του; 2. Σε ποια παρούσα περίσταση χρειάζεσαι την πιστότητα της διαθήκης που ο Whedon εντοπίζει για να στηρίξει την ελπίδα σου; 3. Πού σε καλεί το Πνεύμα να αντικατοπτρίσεις τη χαρισματική συμπόνια του Θεού πιο καθαρά στην καθημερινή σου συμπεριφορά;
Προσευχηθείτε

Προσευχήσου

Ελεήμων και αιώνιε Θεέ, σε ευχαριστούμε για το φως των έργων σου και το πρότυπο της άγιας ζωής που μας τίθεται σε αυτούς τους ψαλμούς. Δώσε να είναι ο φόβος του Κυρίου η αρχή της σοφίας σε καθέναν από εμάς, και η δικαιοσύνη μας να λάμπει ως αντανάκλαση της δικής σου. Ενίσχυσε τον λαό σου να περπατάει ευθέως, να δίνει στους φτωχούς, και να σε εμπιστεύεται εν μέσω κακών ειδήσεων. Είθε η επιθυμία των ασεβών να χαθεί και ο έπαινος του Κυρίου να διαρκέσει για πάντα. Μέσω του Χριστού του Λυτρωτή μας προσευχόμαστε. Αμήν.

Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →