Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους
Προς Εβραίους 4 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε στο σημερινό μάθημα έξι κινήσεων που αντλείται από το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ στην Ιερά Γραφή. Στο τέταρτο κεφάλαιο της προς Εβραίους η εμπνευσμένη γραφή προτρέπει τους πιστούς να εισέλθουν στην ανάπαυση του Θεού με επιμένουσα πίστη, ενώ το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ συγκεντρώνει τις γνώσεις του Ουίθαμ, του Τσαλόνερ και άλλων καθολικών ερμηνευτών για να φωτίσει κάθε στίχο. Στα επόμενα είκοσι λεπτά θα διαβάσουμε το κεφάλαιο, θα μελετήσουμε επιλεγμένες παραγράφους από το σχόλιο, θα εξετάσουμε το δογματικό τους βάθος, θα απαντήσουμε με προσωπικό στοχασμό και θα ολοκληρώσουμε με προσευχή. Ας μας οδηγήσει το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ στον ζωντανό λόγο που κρίνει τις καρδιές και μας οδηγεί στον θρόνο της χάριτος.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε τη Βίβλο σας και διαβάστε αργά και προσευχητικά το τέταρτο κεφάλαιο της προς Εβραίους. Ακούστε την επαναλαμβανόμενη πρόσκληση να εισέλθετε στην ανάπαυση του Θεού, την προειδοποίηση κατά της σκλήρυνσης της καρδιάς και την εικόνα του Χριστού ως συμπονετικού αρχιερέα μας. Κάντε παύση μετά από κάθε παράγραφο για να αφήσετε τους εμπνευσμένους λόγους να εγκατασταθούν. Όταν τελειώσετε, επιστρέψτε εδώ έτοιμοι να μελετήσετε πώς το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ ξεδιπλώνει το νόημα του κεφαλαίου για την Εκκλησία σήμερα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χέιντοκ ανοίγει το σχόλιο στην προς Εβραίους κεφάλαιο 4 με προτροπή προς τον φόβο.
Καθολικό Σχόλιο Βίβλου του Χέιντοκ Ας φοβηθούμε λοιπόν, κ.λπ. Ο άγιος Παύλος συνεχίζει την προτροπή του προς αυτούς, να μην γίνουν όμοιοι με τους απίστους Ιουδαίους και έτσι να αποκλειστούν από τον τόπο της αιώνιας ανάπαυσης. (Ουίθαμ)Στη συνέχεια εξηγεί την αναγγελία των καλών νέων και την αναγκαιότητα της πίστης.
Σε εμάς....έχει αναγγελθεί, όπως και σε αυτούς. Δηλαδή, όπως ο πλούτος της χώρας της Χαναάν αναγγέλθηκε από τον Ιησού του Ναυή και τον Χάλεβ στον λαό, αλλά αυτοί δεν τους πίστεψαν· έτσι η ευτυχία της βασιλείας των ουρανών έχει κηρυχθεί από εμάς σε εσάς· αλλά ο λόγος που άκουσαν (κυριολεκτικά, ο λόγος της ακοής) δεν τους ωφέλησε, επειδή δεν αναμίχθηκε ή δεν ελήφθη με πίστη· ας μην συμβεί αυτό και σε εσάς. (Ουίθαμ) --- Όπως η έλλειψη σταθερής πίστης ήταν η αιτία της τιμωρίας των Ισραηλιτών, της στέρησης της υποσχεθείσας κληρονομιάς, έτσι οι χριστιανοί θα αποκλειστούν αιώνια από τη βασιλεία που τους υποσχέθηκε, εκτός αν πιστεύουν και υπακούουν σταθερά στο ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού. Ο λόγος για τον οποίο λίγοι ωφελούνται από τον λόγο είναι επειδή λίγοι φροντίζουν να τον μελετούν, να τον αφομοιώνουν και, κατά κάποιον τρόπο, να τον ενσωματώνουν στον εαυτό τους με κατάλληλους στοχασμούς.Στη συνέχεια, ο Χέιντοκ εξετάζει το νόημα της ανάπαυσης στην προφητεία του Δαβίδ.
Εβρ 4:3 είναι η πίστη που ανοίγει τον ουρανό· αλλά πίστη εμψυχωμένη από αγάπη, θρεμμένη από καλά έργα και τελειοποιημένη από τη νέκρωση των αισθήσεων. Ο Θεός εισέρχεται στην ανάπαυσή του μόνο μετά την ολοκλήρωση των έργων του, και εμείς θα περιμένουμε να εισέλθουμε πριν ολοκληρώσουμε ό,τι μας έχει δώσει να κάνουμε; Ας φοβηθούμε, αλλά με ελπίδα· ας ελπίσουμε, αλλά με εργασία. --- Τα έργα....ολοκληρώθηκαν.[1] Αυτό το χωρίο είναι το ίδιο και εξίσου ασαφές στο ελληνικό όπως και στο λατινικό κείμενο. Ο απόστολος εδώ εξετάζει τι μπορούσε να εννοεί ο Δαβίδ, ως προφήτης, όταν είπε για μερικούς: δεν θα εισέλθουν, ή, αν εισέλθουν στην ανάπαυσή μου. Το επιχείρημά του είναι αυτό: ο Δαβίδ δεν μπορούσε να προφητεύει για εκείνη την ανάπαυση, με την οποία ο Θεός, αφού δημιούργησε τα πάντα, (Γένεση β΄ 2.) λέγεται ότι αναπαύθηκε την έβδομη ημέρα, όταν είχε ολοκληρώσει τα έργα της δημιουργίας. Ούτε μπορούσε ο Δαβίδ να μιλήσει για εκείνο το άλλο χρόνο ανάπαυσης, που υποσχέθηκε και δόθηκε στους Ισραηλίτες, όταν, αφού νίκησαν όλους τους εχθρούς τους, εισήχθησαν από τον Ιησού, ή Ιησού του Ναυή, στη γη της επαγγελίας της Χαναάν· γιατί αυτές οι δύο αναπαύσεις είχαν περάσει πολύ πριν από την προφητεία του: επομένως ο Δαβίδ πρέπει να μιλά για κάποια ανάπαυση που επρόκειτο να έρθει αργότερα, όταν είπε: Σήμερα, αν ακούσετε τη φωνή του, μην σκληρύνετε τις καρδιές σας, κ.λπ. Επομένως, πρέπει να ακολουθεί ότι κάποια ημέρα ανάπαυσης, κάποιο σαββατισμό, όπως το ονομάζει, μετά την εποχή του, πρέπει να παραμένει για τον λαό του Θεού, που δεν θα σκλήρυνε τις καρδιές του: και από εδώ συμπεραίνει ότι ο Δαβίδ είχε κατά νου εκείνη την αιώνια ανάπαυση της ευτυχίας που ο Μεσσίας επρόκειτο να αποκτήσει για εμάς, μια ανάπαυση χωρίς τέλος στη βασιλεία των ουρανών. --- Ας σπεύσουμε λοιπόν, ή όπως είναι στο ελληνικό, ας κάνουμε προσπάθεια, να κερδίσουμε εκείνον τον τόπο ανάπαυσης, με την επιμονή μας στην πίστη και τα καλά έργα, και ας προσέξουμε να μην αποκλειστούμε με τους απίστους. (Ουίθαμ)
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χέιντοκ συνδέει αυτό με την προσέγγιση του θρόνου της χάριτος μέσω του Χριστού αρχιερέα μας.
Έχοντας λοιπόν, όπως σας είπα προηγουμένως, έναν μεγάλο αρχιερέα, τον Χριστό, που ανήλθε στους ουρανούς, ο οποίος μπορεί να συμπονέσει τις αδυναμίες μας, ας πλησιάσουμε με σταθερή εμπιστοσύνη τον θρόνο της χάριτος, με πίστη, ελπίδα, αγάπη και καλά έργα. (Ουίθαμ)Τέλος, το σχόλιο στοχάζεται πάνω στη θεώρηση των θρόνων ελέους και δικαιοσύνης του Χριστού.
Εβρ 4:16 ας θεωρούμε συχνά τον Ιησού Χριστό στους δύο θρόνους του, εκείνον του ελέους του και εκείνον της δικαιοσύνης του· του ελέους του, όπου τώρα είναι καθισμένος ως συμπονετικός αρχιερέας μας, για να μας χορηγεί τα πλούτη της χάριτός του· της δικαιοσύνης του, όπου θα καθίσει μια ημέρα ως κριτής, για να εξετάσει με απόλυτη αυστηρότητα τόσο την πίστη μας όσο και την πράξη μας. Οι χωρισμένοι αδελφοί μας ισχυρίζονται ότι αποδεικνύουν από αυτό το κείμενο ότι δεν χρειαζόμαστε καμία βοήθεια αγίων για να αποκτήσουμε κάποια χάρη. Αλλά με αυτό το επιχείρημα μπορούν εξίσου να αφαιρέσουν τις βοήθειες και τις προσευχές των ζωντανών ο ένας για τον άλλον. Διότι δεν ζητούμε τη βοήθεια ούτε των αγίων στον ουρανό ούτε των αδελφών μας στη γη, από δυσπιστία προς το έλεος του Θεού, αλλά εξαιτίας της δικής μας αναξιότητας, πεπεισμένοι ότι η προσευχή ενός δικαίου ανθρώπου ωφελεί περισσότερο Αυτόν, παρά η επιθυμία ενός βαρύτατου αμαρτωλού· και μιας ομάδας που μεσιτεύει μαζί, παρά ενός μόνο. Αυτό δεν μπορούν να το αρνηθούν, εκτός αν αρνηθούν τις άγιες Γραφές. Ούτε πλησιάζουμε λιγότερο σε Αυτόν, ή με λιγότερη εμπιστοσύνη, όταν πλησιάζουμε συνοδευόμενοι από τις προσευχές αγγέλων, αγίων, ιερέων ή δικαίων ανθρώπων, μαζί μας, όπως φαντάζονται και ισχυρίζονται· αλλά με πολύ περισσότερη εμπιστοσύνη στη χάρη, το έλεος και τα προσόντα του, παρά αν προσευχόμασταν μόνοι μας. (Μπρίστοου)
Απαντήστε
Απάντηση
1. Πού στην καθημερινή μου ζωή αισθάνομαι την πρόσκληση να εισέλθω στην ανάπαυση του Θεού αντί να σκληρύνω την καρδιά μου; 2. Πώς αλλάζει η εικόνα του Χριστού ως αρχιερέα τον τρόπο που προσεγγίζω την προσευχή και τον αγώνα; 3. Ποια μία συγκεκριμένη πράξη πίστης ή υπακοής θα προσφέρω σήμερα ώστε να αναπαυθώ αληθινά στην επαγγελία;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ἰησοῦ, αἰώνιε Ἀρχιερεῦ, σὺ ἤνοιξας τὴν ὁδὸν εἰς τὴν ἀνάπαυσίν σου καὶ μᾶς προσκαλεῖς νὰ πλησιάσωμεν τὸν θρόνον τῆς χάριτός σου. Χάρισέ μας πίστιν ὑπομονετικὴν ἵνα μὴ ἐκπέσωμεν τῆς ἐπαγγελίας, καὶ ἄφες τὸν ζῶντα λόγον σου νὰ διαπεράσῃ τὰς καρδίας ἡμῶν, χωρίζων τὸ ἀγαθὸν ἀπὸ τοῦ κακοῦ, ὥστε νὰ δυνηθῶμεν νὰ σὲ πλησιάσωμεν μετὰ παρρησίας καὶ νὰ λάβωμεν ἔλεος ἐν καιρῷ ἀνάγκης. Διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, φέρε ἡμᾶς τέλος εἰς τὴν αἰώνιον ἀνάπαυσίν σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →