Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εκκλησιαστής
Εκκλησιαστής 5-6 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το μάθημα που αντλείται από τις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς στην Αγία Γραφή εισερχόμαστε στην πρακτική συμβουλή του Εκκλησιαστή κεφάλαια πέντε και έξι. Ο Ιεροκήρυκας μεταβαίνει από τη μοναχική περισυλλογή στην άμεση προσφώνηση, καθοδηγώντας τον αναγνώστη στον οίκο του Θεού και ενώπιον των μυστηρίων της θείας πρόνοιας. Ο Μπάρνς ιχνηλατεί πώς η ευλάβεια, η υπομονετική εμπιστοσύνη υπό καταπίεση και το δώρο της αυτάρκειας αντιστέκονται στη ματαιότητα που προσκολλάται στα πλούτη και τη μακρά ζωή. Η ερμηνεία του διατηρεί την εστίαση στον φόβο του Κυρίου ως τη μόνη αρμόζουσα απόκριση σε ό,τι ο Θεός έχει ορίσει. Ακούμε μαζί τον ίδιο λόγο που διαμόρφωσε την ανάγνωση αυτού του βιβλίου από την Εκκλησία διαμέσου των γενεών.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με καρδιές προετοιμασμένες εν ευλαβεία, ας αναγνώσουμε τον Εκκλησιαστή κεφάλαια πέντε και έξι. Προσέξτε τα λόγια του Ιεροκήρυκα σχετικά με τις ευχές, την καταπίεση, την παροδική φύση του πλούτου και το δώρο της απόλαυσης που προέρχεται μόνο από τον Θεό. Ζητήστε από το Πνεύμα να ανοίξει το κείμενο ώστε η ματαιότητα της ζωής χωρίς αυτάρκεια να μας ωθήσει να αναπαυθούμε στην κυρίαρχη διάταξη του Κυρίου για όλα τα πράγματα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς ανοίγει θέτοντας τη μετάβαση στην προσωπική προσφώνηση και την ομοιότητα με τον Ψαλμό εβδομήντα τρία.
Εισαγωγή. Ο Ιεροκήρυκας τώρα αρχίζει να απευθύνεται στον ακροατή του στο δεύτερο πρόσωπο. Η μονολογία, μέχρι τώρα αδιάσπαστη, διακόπτεται εφεξής από προσωπικές προσφωνήσεις, οι οποίες επαναλαμβάνονται με αυξανόμενη συχνότητα από αυτό το σημείο μέχρι το τέλος του βιβλίου. Εκείνοι που διαιρούν ολόκληρο το βιβλίο σε δύο μέρη (το πρώτο θεωρητικό, το δεύτερο πρακτικό) αρχίζουν εδώ τη δεύτερη διαίρεση. Υπάρχει μια εντυπωσιακή ομοιότητα μεταξύ της γραμμής σκέψης που ακολουθείται σε αυτό το βιβλίο και εκείνης του Ασάφ στους Ψαλμούς 73:0. Όπως ο Ψαλμωδός, έτσι και ο Ιεροκήρυκας, αφού εκθέσει την άποψή του για την ανθρώπινη ζωή, οδηγεί τον ακροατή του στον οίκο του Θεού για μια εξήγηση και οδηγίες. Αν η έκφραση «πηγαίνεις στον οίκο του Θεού» Εκκλησιαστής 5:1 έχει επίσης την πνευματική έννοια της εισόδου σε κοινωνία με τον Θεό, ο Σολομών εδώ νουθετεί γενικά ότι η ευλάβεια οφείλεται στον Θεό, και ιδιαίτερα ότι η «ματαιότητα» που αναμιγνύεται με το «μερίδιο» που ο Θεός απονέμει σε κάθε άνθρωπο, πρέπει να αντιμετωπίζεται ως θεϊκό μυστήριο, όχι ως αφορμή για αδρανείς σκέψεις, βιαστικά λόγια και βιαστικές αποφάσεις, αλλά να εξετάζεται εν φόβω Θεού Εκκλησιαστής 5:1-7· ότι το θέαμα της άδικης καταπίεσης πρέπει να παραπέμπεται υπομονετικά στην υπέρτατη κρίση του Θεού Εκκλησιαστής 5:8-9· ότι τα απλά πλούτη δεν ικανοποιούν, φέρνουν φροντίδα μαζί τους και αν αποθησαυρίζονται είναι παροδικά Εκκλησιαστής 5:10-17· και ότι η απόλαυση από τον άνθρωπο του μεριδίου του στη ζωή, συμπεριλαμβανομένων τόσο του μόχθου όσο και των πλούτων, είναι δώρο του Θεού Εκκλησιαστής 5:18-20.Στη συνέχεια ξεδιπλώνει το νόημα του υψίστου που επιβλέπει τον υψηλό στο ζήτημα της καταπίεσης.
Στίχος 8. Υπόθεση - Μάλλον, σκοπός (όπως στο περιθώριο και Εκκλησιαστής 3:1), αναφερόμενος είτε στο θέλημα του Θεού είτε στο διάταγμα ενός καταπιεστικού άρχοντα. Διότι αυτός... αυτοί - κυριολεκτικά, διότι υψηλός επιβλέπει υψηλό και ο ύψιστος επάνω τους, δηλαδή ο βασιλιάς στην πρωτεύουσα επιβλέπει τον κριτή ή τον κυβερνήτη στην επαρχία, και ο Θεός επάνω και στους δύο. Αυτό φαίνεται πιο αρμονικό με τους προηγούμενους στίχους και πιο σύμφωνο με το εύρος αυτού του χωρίου παρά να νοηθεί το χωρίο μόνο για επίγειους άρχοντες.Ο Μπάρνς στη συνέχεια εισάγει την περίπτωση εκείνων που λαμβάνουν κάθε εξωτερική ευλογία αλλά στερούνται τη δύναμη να την απολαύσουν.
Εισαγωγή. Ο Ιεροκήρυκας σε αυτό το κεφάλαιο θεωρεί την περίπτωση ανθρώπων στους οποίους ο Θεός δίνει πλούτο, τιμή, επιτυχία, παιδιά και μακρά ζωή, όμως τους στερεί την ικανότητα απόλαυσης, ανάπαυσης, μονιμότητας ή αυτάρκειας Εκκλησιαστής 6:1-9. Τι λοιπόν είναι καλό για τον άνθρωπο να κάνει, του οποίου η μοίρα στη ζωή είναι τόσο πλήρως υποκείμενη στη ματαιότητα; Εκκλησιαστής 6:10-12.Ολοκληρώνει το τμήμα εκθέτοντας την καθορισμένη πορεία των γεγονότων υπό το χέρι του Παντοδύναμου.
Στίχος 10. Ή, «Εκείνο που έχει ονομαστεί - δηλαδή, γεγονότα παρελθόντα ή τρέχοντα, είτε Εκκλησιαστής 1:9 όπως παρουσιάζονται στον άνθρωπο, είτε Εκκλησιαστής 3:15 όπως διατάσσονται από τον Θεό - ήταν πριν από πολύ καιρό (δηλαδή, είχε διαταχθεί, η φύση και η θέση του είχαν οριστεί από τον Παντοδύναμο), και ήταν γνωστό ότι είναι άνθρωπος»· δηλαδή, η πορεία των γεγονότων διαμορφώνει τη συμπεριφορά και τον χαρακτήρα του ανθρώπου, ώστε ό,τι κάνει και υποφέρει λέγεται ότι είναι ή αποτελεί τον άνθρωπο. Ο Θεός από την αρχή διέταξε οριστικά την πορεία των γεγονότων εξωτερικά προς τον άνθρωπο, και συγκρότησε τον άνθρωπο με τέτοιο τρόπο ώστε τα γεγονότα να επηρεάζουν ουσιωδώς τη συμπεριφορά και την τύχη του. Ως εκ τούτου, ο Θεός, στερώντας από ορισμένους ανθρώπους το δώρο της αυτάρκειας, και έτσι υποβάλλοντάς τους στη ματαιότητα, ενεργεί σύμφωνα με την προκαθορισμένη πορεία της Πρόνοιάς Του την οποία ο άνθρωπος δεν μπορεί να αλλάξει (συγκρίνετε Προς Ρωμαίους 8:20). Άλλοι μεταφράζουν, «Ό,τι υπάρχει, το όνομά του ονομάστηκε πριν από πολύ καιρό και είναι γνωστό, ότι είναι άνθρωπος»· δηλαδή, «Ό,τι υπήρξε και υπάρχει, όχι μόνο ήρθε σε ύπαρξη πριν από πολύ καιρό Εκκλησιαστής 1:9· Εκκλησιαστής 3:15, αλλά επίσης έχει γίνει γνωστό και ονομασμένο, και αναγνωρίζεται ότι αυτό, εκτός από άλλα πράγματα, είναι ιδιαίτερα ο άνθρωπος· ότι ο άνθρωπος πάντα παραμένει ο ίδιος, και δεν μπορεί να υπερβεί τα ορισμένα όριά του». Εκείνον που είναι ισχυρότερος - δηλαδή, τον Θεό· συγκρίνετε Εκκλησιαστής 9:1· Προς Κορινθίους Α' 10:22, και τις περιθωριακές αναφορές.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μπάρνς πιέζει το βαρυσήμαντο συμπέρασμα ότι ο Θεός στερεί την αυτάρκεια σύμφωνα με την προκαθορισμένη πρόνοιά Του.
Στίχος 10. Ή, «Εκείνο που έχει ονομαστεί - δηλαδή, γεγονότα παρελθόντα ή τρέχοντα, είτε Εκκλησιαστής 1:9 όπως παρουσιάζονται στον άνθρωπο, είτε Εκκλησιαστής 3:15 όπως διατάσσονται από τον Θεό - ήταν πριν από πολύ καιρό (δηλαδή, είχε διαταχθεί, η φύση και η θέση του είχαν οριστεί από τον Παντοδύναμο), και ήταν γνωστό ότι είναι άνθρωπος»· δηλαδή, η πορεία των γεγονότων διαμορφώνει τη συμπεριφορά και τον χαρακτήρα του ανθρώπου, ώστε ό,τι κάνει και υποφέρει λέγεται ότι είναι ή αποτελεί τον άνθρωπο. Ο Θεός από την αρχή διέταξε οριστικά την πορεία των γεγονότων εξωτερικά προς τον άνθρωπο, και συγκρότησε τον άνθρωπο με τέτοιο τρόπο ώστε τα γεγονότα να επηρεάζουν ουσιωδώς τη συμπεριφορά και την τύχη του. Ως εκ τούτου, ο Θεός, στερώντας από ορισμένους ανθρώπους το δώρο της αυτάρκειας, και έτσι υποβάλλοντάς τους στη ματαιότητα, ενεργεί σύμφωνα με την προκαθορισμένη πορεία της Πρόνοιάς Του την οποία ο άνθρωπος δεν μπορεί να αλλάξει (συγκρίνετε Προς Ρωμαίους 8:20). Άλλοι μεταφράζουν, «Ό,τι υπάρχει, το όνομά του ονομάστηκε πριν από πολύ καιρό και είναι γνωστό, ότι είναι άνθρωπος»· δηλαδή, «Ό,τι υπήρξε και υπάρχει, όχι μόνο ήρθε σε ύπαρξη πριν από πολύ καιρό Εκκλησιαστής 1:9· Εκκλησιαστής 3:15, αλλά επίσης έχει γίνει γνωστό και ονομασμένο, και αναγνωρίζεται ότι αυτό, εκτός από άλλα πράγματα, είναι ιδιαίτερα ο άνθρωπος· ότι ο άνθρωπος πάντα παραμένει ο ίδιος, και δεν μπορεί να υπερβεί τα ορισμένα όριά του». Εκείνον που είναι ισχυρότερος - δηλαδή, τον Θεό· συγκρίνετε Εκκλησιαστής 9:1· Προς Κορινθίους Α' 10:22, και τις περιθωριακές αναφορές.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η πρόσκληση να φυλάττουμε το πόδι όταν εισερχόμαστε στον οίκο του Θεού αντιμετωπίζει την βιασύνη των δικών σας προσευχών; Με ποιους τρόπους έχετε δει τη ματαιότητα του μόχθου χωρίς αυτάρκεια να εμφανίζεται στο καθημερινό σας έργο; Πού σας προσκαλεί ο Κύριος να αναπαυθείτε στην κυρίαρχη διάταξή Του αντί να αγωνίζεστε να αλλάξετε ό,τι Αυτός έχει ορίσει;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε ύψιστε, που επιβλέπεις κάθε άρχοντα και κάθε περίσταση, χάρισέ μας την ευλάβεια που αρμόζει στον οίκο Σου. Φύλαξε τα στόματά μας από βιαστικές ευχές και τις καρδιές μας από γογγυσμό κατά της καταπίεσης που δεν μπορούμε να διορθώσουμε. Δίδαξέ μας να δεχόμαστε τόσο τον μόχθο όσο και το μερίδιο ως δώρα από το χέρι Σου, αυτάρκεις με ό,τι έχεις μετρήσει. Όπου έχεις στερήσει τη δύναμη της απόλαυσης, στρέψε τα μάτια μας στην αμετάβλητη βουλή Σου και στο τετελεσμένο έργο του Χριστού. Έτσι ας περάσουν οι ημέρες μας εν φόβω Θεού μέχρι να σε δούμε πρόσωπο προς πρόσωπο, δια Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →