Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εκκλησιαστής
Εκκλ. 7-8 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα υποδεχόμαστε τη διαχρονική σοφία του Ματθαίου Χένρι καθώς ερμηνεύει τα κεφάλαια 7 και 8 του Εκκλησιαστή. Η προσεκτική του έκθεση αποκαλύπτει πώς οι πιστοί μπορούν να πορευτούν μέσα στις φαινομενικές αντιφάσεις της ζωής με σταθερή πίστη και ταπεινές καρδιές. Μέσα από την καθοδήγηση του Χένρι ανακαλύπτουμε πρακτικούς τρόπους για να φυλάξουμε τη φήμη, να αγκαλιάσουμε την αναγκαία θλίψη και να αναπαυθούμε στην κυρίαρχη τάξη του Θεού για όλα τα πράγματα. Οι στοχασμοί του μας καλούν να ζούμε με αιώνια προοπτική αντί για φευγαλέα απόλαυση. Καθώς ακούμε, ας ανακινήσει το Πνεύμα νέα απόφαση να εκτιμήσουμε τη σοφία πάνω από κάθε επίγειο πλεονέκτημα και να πορευόμαστε με ευλαβικό φόβο του Κυρίου κάθε ημέρα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Προετοίμασε την καρδιά σου να ακούσεις τη Γραφή εκ νέου. Διάβασε τον Εκκλησιαστή 7 και 8 αργά, σημειώνοντας τη συμβουλή για τη φήμη, το πένθος, την υπομονή και τα όρια της ανθρώπινης σοφίας. Άφησε το κείμενο να αποκαλύψει πού κυνήγησες τη ματαιότητα αντί να φοβάσαι τον Θεό. Κάνε παύση μετά από κάθε ενότητα για να ρωτήσεις τι τονίζει το Πνεύμα για την παρούσα περίοδό σου.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ανοίγει παρουσιάζοντας το πρώτο μεγάλο παράδοξο του κεφαλαίου.
Ι. Ότι η τιμή της αρετής είναι πραγματικά πιο πολύτιμη και επιθυμητή από όλο τον πλούτο και την ηδονή σε αυτόν τον κόσμο (εδ. 1): Ένα καλό όνομα είναι προτιμότερο από καλό μύρο (έτσι μπορεί να διαβαστεί)· είναι προτιμότερο από αυτό και θα επιλεγεί μάλλον από όλους τους σοφούς. Το καλό μύρο τίθεται εδώ για όλα τα κέρδη της γης (μεταξύ των προϊόντων της οποίας το λάδι λογιζόταν ένα από τα πιο πολύτιμα), για όλες τις απολαύσεις των αισθήσεων (διότι το μύρο και το άρωμα ευφραίνουν την καρδιά και ονομάζεται έλαιο αγαλλιάσεως), ακόμη και για τους υψηλότερους τίτλους τιμής με τους οποίους οι άνθρωποι τιμούνται, διότι οι βασιλείς χρίονται. Ένα καλό όνομα είναι καλύτερο από κάθε πλούτο (Παρ. 21:1), δηλαδή όνομα για σοφία και αγαθότητα μεταξύ εκείνων που είναι σοφοί και αγαθοί—η μνήμη του δικαίου· αυτό είναι αγαθό που θα φέρει πιο ευάρεστη ευχαρίστηση στο νου, θα δώσει στον άνθρωπο μεγαλύτερη ευκαιρία ωφελείας και θα προχωρήσει πιο μακριά και θα διαρκέσει περισσότερο από το πιο πολύτιμο κουτί μύρου· διότι ο Χριστός αντάμειψε τη Μαρία για το μύρο της με καλό όνομα, όνομα στα ευαγγέλια (Ματθ. 26:13), και είμαστε βέβαιοι ότι πάντα ανταμείβει με πλεονέκτημα.Ο Χένρι στη συνέχεια πραγματεύεται τη σύγκριση μεταξύ γέννησης και θανάτου.
ΙΙ. Ότι, αν λάβουμε υπόψη όλα τα πράγματα, η έξοδός μας από τον κόσμο είναι μεγαλύτερη ευεργεσία για εμάς από ό,τι ήταν η είσοδός μας στον κόσμο: Η ημέρα του θανάτου είναι προτιμότερη από την ημέρα της γεννήσεως· αν και, ως προς τους άλλους, υπήρχε χαρά όταν γεννιόταν ένα παιδί στον κόσμο και όπου υπάρχει θάνατος υπάρχει θρήνος, όμως, ως προς τον εαυτό μας, αν έχουμε ζήσει έτσι ώστε να αξίζουμε καλό όνομα, η ημέρα του θανάτου μας, που θα θέσει τέλος στις φροντίδες, τους κόπους και τις θλίψεις μας και θα μας μεταφέρει σε ανάπαυση, χαρά και αιώνια ικανοποίηση, είναι καλύτερη από την ημέρα της γεννήσεώς μας, που μας εισήγαγε σε κόσμο τόσης αμαρτίας και ταραχής, ματαιότητας και οδύνης. Γεννηθήκαμε για αβεβαιότητα, αλλά ο αγαθός άνθρωπος δεν πεθαίνει με αβεβαιότητα. Η ημέρα της γεννήσεώς μας φόρτωσε τις ψυχές μας με το βάρος της σάρκας, αλλά η ημέρα του θανάτου μας θα τις απελευθερώσει από αυτό το βάρος.Ο Χένρι εξερευνά στη συνέχεια την αξία της θλίψης έναντι του γέλιου.
ΙV. Ότι η σοβαρότητα και η σοβαρότητα ταιριάζουν καλύτερα σε εμάς και είναι καλύτερες για εμάς από την ευθυμία και την ευθυμία, εδ. 3. Η κοινή παροιμία λέει: «Μία ουγγιά ευθυμίας αξίζει μία λίβρα θλίψης»· αλλά ο ιεροκήρυκας μας διδάσκει αντίθετο μάθημα: Η θλίψη είναι καλύτερη από το γέλιο, πιο σύμφωνη με την παρούσα κατάστασή μας, όπου αμαρτάνουμε και υποφέρουμε καθημερινά οι ίδιοι, λίγο ή πολύ, και βλέπουμε καθημερινά τις αμαρτίες και τα παθήματα των άλλων. Ενώ βρισκόμαστε σε κοιλάδα δακρύων, πρέπει να συμμορφωνόμαστε με το κλίμα του τόπου. Είναι επίσης περισσότερο προς όφελός μας· διότι, από τη λύπη που φαίνεται στο πρόσωπο, η καρδιά συχνά γίνεται καλύτερη. Σημείωσε, 1. Εκείνο είναι το καλύτερο για εμάς που είναι το καλύτερο για τις ψυχές μας, με το οποίο η καρδιά γίνεται καλύτερη, έστω κι αν δεν ευαρεστεί τις αισθήσεις. 2. Η λύπη είναι συχνά ευτυχές μέσο σοβαρότητας, και η θλίψη που βλάπτει την υγεία, την περιουσία και την οικογένεια μπορεί να ωφελήσει τον νου και να κάνει τέτοιες εντυπώσεις σε αυτόν ώστε να αλλάξει τη διάθεσή του πολύ προς το καλύτερο, να τον κάνει ταπεινό και πράο, αποδεσμευμένο από τον κόσμο, μετανοημένο για την αμαρτία και προσεκτικό στο καθήκον. Η θλίψη οξύνει τον νου. Θα ακολουθήσει, αντίθετα, ότι από την ευθυμία και την παιγνιώδη διάθεση του προσώπου η καρδιά γίνεται χειρότερη, πιο μάταιη, σαρκική, αισθησιακή και ασφαλής, πιο ερωτευμένη με τον κόσμο και πιο αποξενωμένη από τον Θεό και τα πνευματικά πράγματα (Ιώβ 21:12, 14), έως ότου γίνει εντελώς αδιάφορη στις θλίψεις του Ιωσήφ, όπως εκείνοι του Αμώς 6:5, 6, και ο βασιλιάς και ο Αμάν, Εσθήρ 3:15.Ο Χένρι συνεχίζει αντιπαραβάλλοντας την επίπληξη των σοφών με το τραγούδι των αφρόνων.
V. Ότι είναι πολύ καλύτερο για εμάς να έχουμε τις διαφθορές μας νεκρωμένες από την επίπληξη των σοφών παρά να τις ικανοποιούμε με το τραγούδι των αφρόνων, εδ. 5. Πολλοί που θα ευχαριστιούνταν πολύ να ακούσουν την πληροφορία των σοφών, και πολύ περισσότερο να έχουν τους επαίνους και τις παρηγορίες τους, όμως δεν θέλουν να ακούσουν τις επιπλήξεις τους, δηλαδή δεν θέλουν να τους λένε τα σφάλματά τους, έστω και σοφά· αλλά σε αυτό δεν είναι φίλοι του εαυτού τους, διότι οι επιπλήξεις της διδασκαλίας είναι οδός ζωής (Παρ. 6:23), και, αν και δεν είναι τόσο ευχάριστες όσο το τραγούδι των αφρόνων, είναι πιο υγιεινές. Το να ακούει κανείς, όχι μόνο με υπομονή αλλά και με ευχαρίστηση, την επίπληξη των σοφών, είναι σημείο και μέσο σοφίας· αλλά το να είναι κανείς προσκολλημένος στο τραγούδι των αφρόνων είναι σημείο ότι ο νους είναι μάταιος και είναι ο τρόπος να τον κάνει περισσότερο έτσι. Και τι παράλογο πράγμα είναι για έναν άνθρωπο να αγαπά τόσο πολύ μια τέτοια παροδική ηδονή όσο το γέλιο του άφρονα, που μπορεί εύστοχα να παρομοιαστεί με το κάψιμο ακανθών κάτω από χύτρα, που κάνει μεγάλο θόρυβο και μεγάλη φλόγα για λίγο, αλλά φεύγει αμέσως, σκορπίζει τις στάχτες του και συνεισφέρει σχεδόν τίποτα στην παραγωγή βρασμού, διότι αυτό απαιτεί σταθερή φωτιά! Το γέλιο του άφρονα είναι θορυβώδες και φανταχτερό και δεν είναι παράδειγμα αληθινής χαράς. Αυτό είναι επίσης ματαιότητα· εξαπατά τους ανθρώπους προς την καταστροφή τους, διότι το τέλος εκείνης της ευθυμίας είναι βαρύτητα. Ο μακαριστός Σωτήρας μας έχει διαβάσει την απόφασή μας: Μακάριοι εσείς που κλαίτε τώρα, διότι θα γελάσετε· αλίμονο σε εσάς που γελάτε τώρα, διότι θα πενθήσετε και θα κλάψετε, Λουκ. 6:21, 25.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι αργότερα συγκεντρώνει τους επαίνους της σοφίας ως την αληθινή άμυνα για τη ζωή κάτω από τον ήλιο.
Ι. Οι έπαινοι της σοφίας. Πολλά λέγονται εδώ προς έπαινό της, για να μας παρακινήσουν να αποκτήσουμε και να διατηρήσουμε τη σοφία. 1. Η σοφία είναι αναγκαία για τη σωστή διαχείριση και βελτίωση των εγκόσμιων κτημάτων μας: Η σοφία είναι καλή με κληρονομιά, δηλαδή η κληρονομιά είναι λίγο καλή χωρίς σοφία. Αν και ο άνθρωπος έχει μεγάλη περιουσία, αν και του έρχεται εύκολα, από τους προγόνους του, αν δεν έχει σοφία να τη χρησιμοποιήσει για τον σκοπό για τον οποίο την έχει, καλύτερα να ήταν χωρίς αυτήν. Η σοφία δεν είναι μόνο καλή για τους πτωχούς, για να τους κάνει ευχαριστημένους και άνετους, αλλά είναι καλή και για τους πλουσίους, καλή με τον πλούτο για να κρατήσει τον άνθρωπο από το να βλαφθεί από αυτόν και να τον καταστήσει ικανό να κάνει καλό με αυτόν. Η σοφία είναι καλή από μόνη της και κάνει τον άνθρωπο χρήσιμο· αλλά, αν έχει καλή περιουσία μαζί της, αυτό θα τον βάλει σε μεγαλύτερη ικανότητα να είναι χρήσιμος, και με τον πλούτο του μπορεί να είναι πιο ωφέλιμος στη γενιά του από ό,τι θα μπορούσε να είναι χωρίς αυτόν· θα κάνει επίσης φίλους για τον εαυτό του, Λουκ. 16:9. Η σοφία είναι τόσο καλή όσο η κληρονομιά, μάλιστα καλύτερη (έτσι διαβάζει το περιθώριο)· είναι περισσότερο δική μας, περισσότερο τιμή μας, θα μας κάνει μεγαλύτερες ευλογίες, θα παραμείνει περισσότερο μαζί μας και θα αποδώσει καλύτερο λογαριασμό. 2. Είναι μεγάλο πλεονέκτημα για εμάς σε όλη την πορεία της διέλευσής μας από αυτόν τον κόσμο: Δι' αυτής υπάρχει πραγματικό κέρδος για εκείνους που βλέπουν τον ήλιο, τόσο για εκείνους που την έχουν όσο και για τους συγχρόνους τους. Είναι ευχάριστο να βλέπει κανείς τον ήλιο (Εκκλ. 11:7), αλλά αυτή η ηδονή δεν συγκρίνεται με την ηδονή της σοφίας. Το φως αυτού του κόσμου είναι πλεονέκτημα για εμάς στην εκτέλεση των εργασιών αυτού του κόσμου (Ιω. 11:9)· αλλά για εκείνους που έχουν αυτό το πλεονέκτημα, εκτός αν έχουν μαζί και σοφία με την οποία να διαχειρίζονται τις υποθέσεις τους, αυτό το πλεονέκτημα αξίζει λίγο γι' αυτούς. Η καθαρότητα του οφθαλμού της διανοήσεως είναι μεγαλύτερης χρήσεως για εμάς από την όραση του σώματος. 3. Συμβάλλει πολύ περισσότερο στην ασφάλειά μας και είναι καταφύγιο για εμάς από τις καταιγίδες της θλίψης και τη φλογερή της ζέστη· είναι σκιά (έτσι είναι η λέξη), όπως η σκιά μεγάλου βράχου σε κουρασμένη γη. Η σοφία είναι άμυνα, και το χρήμα (δηλαδή ως χρήμα) είναι άμυνα. Όπως ο πλούσιος κάνει τον πλούτο του, έτσι ο σοφός κάνει τη σοφία του, ισχυρή πόλη. Στη σκιά της σοφίας (έτσι τρέχουν τα λόγια) και στη σκιά του χρήματος υπάρχει ασφάλεια. Βάζει μαζί τη σοφία και το χρήμα, για να επιβεβαιώσει όσα είχε πει προηγουμένως, ότι η σοφία είναι καλή με κληρονομιά. Η σοφία είναι σαν τείχος, και το χρήμα μπορεί να χρησιμεύσει ως ακανθώδης φράκτης, που προστατεύει τον αγρό. 4. Είναι χαρά και αληθινή ευτυχία για τον άνθρωπο. Αυτή είναι η υπεροχή της γνώσεως, της θείας γνώσεως, όχι μόνο πάνω από το χρήμα, αλλά και πάνω από τη σοφία, την ανθρώπινη σοφία, τη σοφία αυτού του κόσμου, ότι δίνει ζωή σε εκείνους που την έχουν. Ο φόβος του Κυρίου, αυτό είναι σοφία, και αυτό είναι ζωή· παρατείνει τη ζωή. Ο πλούτος των ανθρώπων εκθέτει τη ζωή τους, αλλά η σοφία τους τους προστατεύει. Μάλιστα, ενώ ο πλούτος δεν θα παρατείνει τη φυσική ζωή, η αληθινή σοφία θα δώσει πνευματική ζωή, το αρραβώνα της αιωνίου ζωής· τόσο καλύτερο είναι να αποκτήσει κανείς σοφία παρά χρυσό. 5. Θα βάλει δύναμη στον άνθρωπο και θα είναι η στήριξη και η υποστήριξή του (εδ. 19): Η σοφία ενισχύει τους σοφούς, ενισχύει τα πνεύματά τους και τους κάνει τολμηρούς και αποφασιστικούς, κρατώντας τους πάντα σε ασφαλή εδάφη. Ενισχύει το συμφέρον τους και τους κερδίζει φίλους και φήμη. Τους ενισχύει για τις υπηρεσίες τους υπό τα παθήματά τους και κατά των επιθέσεων που γίνονται εναντίον τους, περισσότερο από δέκα ισχυρούς άνδρες, μεγάλους στρατηγούς, ενισχύουν την πόλη. Εκείνοι που είναι αληθινά σοφοί και αγαθοί λαμβάνονται υπό την προστασία του Θεού και είναι ασφαλέστεροι εκεί παρά αν δέκα από τους ισχυρότερους άνδρες της πόλης, άνδρες με τη μεγαλύτερη δύναμη και επιρροή, αναλάμβαναν να τους εξασφαλίσουν και να γίνουν προστάτες τους.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού εκτίμησες τη φήμη ή την άνεση περισσότερο από όνομα που τιμά τον Θεό; Πώς μπορεί η αγκαλιά της θλίψης να μεταμορφώσει την καρδιά σου προς την αιωνιότητα αυτή την εβδομάδα; Σε ποια περιοχή σε προσκαλεί ο Θεός να εμπιστευθείς την τάξη Του αντί να απαιτήσεις πιο ευθύ δρόμο;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, δίδαξον ἡμᾶς ἐκ τοῦ Λόγου Σου νὰ τιμῶμεν τὸ καλὸν ὄνομα ὑπὲρ τὰς φευγαλέας ἡδονάς, καὶ νὰ δεχώμεθα τόσο τὴν εὐημερίαν ὅσο καὶ τὴν ἀντιξοότητα ὡς δῶρα ἐκ τῆς κυριάρχου χειρός Σου. Χάρισον ἡμῖν ὑπομονὴν ἐν μέσῳ καταδυναστεύσεως καὶ ἀναβολῆς, ἀγκυροβολῶν τὰς καρδίας ἡμῶν ἐν τῷ φόβῳ τοῦ Κυρίου τῷ φέροντι εἰς ζωήν, καὶ ἐνίσχυσον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός Σου μὲ σοφίαν πολὺ μεγαλυτέραν πάσης ἐπιγείου ἀμύνης. Βοήθησον ἡμᾶς νὰ βαδίζωμεν καθ' ἑκάστην ἡμέραν ἑτοίμους δι' ὅ,τι Σὺ ὁρίζεις, ἐμπιστευόμενοι ὅτι πάντα τὰ ἔργα Σου εἶναι ἀγαθά, καὶ εὑρίσκοντες τὴν ἐλπίδα ἡμῶν ἐν Χριστῷ μόνῳ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →