Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις
Πράξεις 18 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στις Πράξεις 18 προσφέρει ένα πλούσιο παράθυρο στη μακρά διακονία του αποστόλου Παύλου στην Κόρινθο. Ο Χένρι παρακολουθεί προσεκτικά τους καθημερινούς ρυθμούς του Παύλου στην εργασία, τη μαρτυρία και την υπομονή εν μέσω τόσο υποδοχής όσο και αντίστασης. Οι σκέψεις του τονίζουν πώς η συνηθισμένη εργασία και η τολμηρή διακήρυξη μπορούν να προωθήσουν το ευαγγέλιο ακόμη και σε μια πόλη γνωστή για τις ηθικές της προκλήσεις. Καθώς ακολουθούμε την έκθεση του Χένρι, βλέπουμε το κυρίαρχο χέρι του Κυρίου να καθοδηγεί και να προστατεύει τον υπηρέτη του. Το σημερινό μάθημα μας καλεί να παραμείνουμε με αυτές τις γνώσεις ώστε η δική μας υπηρεσία να χαρακτηρίζεται από την ίδια ταπεινή επιμέλεια και το θάρρος που δίνεται από το Πνεύμα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο 18 των Πράξεων. Προσέξτε την άφιξη του Παύλου στην Κόρινθο, τη συνεργασία του με τον Ακύλα και την Πρίσκιλλα, τη σταθερή συλλογιστική στη συναγωγή και την αποφασιστική στροφή προς τους εθνικούς. Παρατηρήστε το όραμα που τον ενισχύει και την απροσδόκητη προστασία που λαμβάνει από τον Γαλλίωνα. Αφήστε την κίνηση του κεφαλαίου από την εργασία στο όραμα και στη δικαίωση να εγκατασταθεί στην καρδιά σας πριν στραφούμε στις παρατηρήσεις του Χένρι.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ανοίγει εξετάζοντας την άφιξη του Παύλου και την καθημερινή του απασχόληση στην Κόρινθο.
Ι. Ο Παύλος εργάζεται για την επιβίωσή του, εδ. 2, 3. 1. Αν και ανατράφηκε ως λόγιος, εντούτοις κατείχε μια χειρωνακτική τέχνη. Ήταν σκηνοποιός, ταπετσάριος· έφτιαχνε σκηνές για τη χρήση στρατιωτών και βοσκών, από ύφασμα ή υλικό, ή (όπως λένε μερικοί ότι φτιάχνονταν τότε γενικά οι σκηνές) από δέρμα ή δέρματα, ως το εξωτερικό κάλυμμα της σκηνής. Εξ ου και το να ζει κανείς σε σκηνές σήμαινε να ζει sub pellibus—υπό δέρματα. Ο Δρ. Λάιτφουτ δείχνει ότι ήταν έθιμο των Ιουδαίων να ανατρέφουν τα παιδιά τους σε κάποια τέχνη, ναι, ακόμη κι αν τους έδιναν μάθηση ή περιουσίες. Ο Ραβίνος Ιούδας λέει, «Εκείνος που δεν διδάσκει τον γιο του μια τέχνη είναι σαν να τον δίδαξε να είναι κλέφτης.» Και ένας άλλος λέει, «Εκείνος που έχει μια τέχνη στο χέρι του είναι σαν αμπέλι που είναι περιφραγμένο.» Μια έντιμη τέχνη, με την οποία ένας άνθρωπος μπορεί να κερδίσει το ψωμί του, δεν πρέπει να θεωρείται από κανέναν με περιφρόνηση. Ο Παύλος, αν και Φαρισαίος, και αναθρεμμένος στα πόδια του Γαμαλιήλ, εντούτοις, έχοντας στη νεότητά του μάθει να φτιάχνει σκηνές, δεν έχασε την τέχνη με την αχρηστία. 2. Αν και είχε δικαίωμα σε συντήρηση από τις εκκλησίες που είχε φυτεύσει, και από τον λαό στον οποίο κήρυττε, εντούτοις εργαζόταν στην κλήση του για να κερδίσει ψωμί, το οποίο είναι περισσότερο προς έπαινο εκείνου που δεν ζήτησε προμήθειες παρά προς εκείνων που δεν τον προμήθευσαν χωρίς να τους ζητηθεί, γνωρίζοντας σε τι στενά είχε μειωθεί. Δείτε πόσο ταπεινός ήταν ο Παύλος, και θαυμάστε που ένας τόσο μεγάλος άνθρωπος μπορούσε να σκύψει τόσο χαμηλά· αλλά είχε μάθει συγκατάβαση από τον Δάσκαλό του, ο οποίος δεν ήρθε για να υπηρετηθεί, αλλά για να υπηρετήσει. Δείτε πόσο εργατικός ήταν, και πόσο πρόθυμος να υπομείνει κόπους. Εκείνος που είχε τόσο εξαίρετο έργο να κάνει με τον νου του, εντούτοις, όταν υπήρχε ανάγκη, δεν θεώρησε ότι είναι κάτω από αυτόν να εργάζεται με τα χέρια του. Ακόμη και εκείνοι που λυτρώθηκαν από την κατάρα του νόμου δεν εξαιρούνται από εκείνη την απόφαση, Με τον ιδρώτα του προσώπου σου θα φας ψωμί. Δείτε πόσο προσεκτικός ήταν ο Παύλος να συστήσει τη διακονία του, και να προλάβει προκαταλήψεις εναντίον της, ακόμη και τις πιο άδικες και παράλογες· γι’ αυτό συντηρούσε τον εαυτό του με τον δικό του μόχθο ώστε να μην κάνει το ευαγγέλιο του Χριστού επαχθές, Β΄ Κορ. ια΄ 7, κ.εξ.· Β΄ Θεσ. γ΄ 8, 9. 3. Αν και μπορούμε να υποθέσουμε ότι ήταν κύριος της τέχνης του, εντούτοις δεν περιφρόνησε να εργαστεί σε εργασία ημερομίσθιου: Εργάστηκε με τον Ακύλα και την Πρίσκιλλα, οι οποίοι ήταν αυτής της κλήσης, ώστε δεν κέρδισε περισσότερο από ημερομίσθια, μια γυμνή συντήρηση. Οι φτωχοί τεχνίτες πρέπει να είναι ευγνώμονες αν οι κλήσεις τους τους φέρνουν συντήρηση για τους εαυτούς τους και τις οικογένειές τους, αν και δεν μπορούν να κάνουν όπως οι πλούσιοι έμποροι που ανεγείρουν περιουσίες με τις κλήσεις τους. 4. Αν και ήταν ο ίδιος μεγάλος απόστολος, εντούτοις επέλεξε να εργαστεί με τον Ακύλα και την Πρίσκιλλα, επειδή τους βρήκε πολύ νοήμονες στα πράγματα του Θεού, όπως φαίνεται αργότερα (εδ. 26), και ομολογεί ότι είχαν υπάρξει βοηθοί του εν Χριστώ Ιησού, Ρωμ. ιστ΄ 3. Αυτό είναι παράδειγμα για εκείνους που πρόκειται να υπηρετήσουν να ζητούν υπηρεσίες στις οποίες μπορεί να έχουν την καλύτερη βοήθεια για τις ψυχές τους. Επιλέξτε να εργαστείτε με εκείνους που είναι πιθανό να είναι βοηθοί εν Χριστώ Ιησού. Είναι καλό να είστε σε συντροφιά και να έχετε συνομιλία με εκείνους που θα σας προωθήσουν στη γνώση του Χριστού, και να θέσετε τον εαυτό σας υπό την επιρροή τέτοιων που είναι αποφασισμένοι ότι θα υπηρετήσουν τον Κύριο. Σχετικά με αυτόν τον Ακύλα μας λέγεται εδώ, (1.) Ότι ήταν Ιουδαίος, αλλά γεννημένος στον Πόντο, εδ. 2. Πολλοί από τους Ιουδαίους της διασποράς ήταν εγκατεστημένοι σε εκείνη τη χώρα, όπως φαίνεται Α΄ Πέτρ. α΄ 1. (2.) Ότι είχε έρθει πρόσφατα από την Ιταλία στην Κόρινθο. Φαίνεται ότι άλλαζε συχνά κατοικία· αυτός δεν είναι ο κόσμος στον οποίο μπορούμε να προτείνουμε στον εαυτό μας μια εγκατάσταση. (3.) Ότι ο λόγος της αναχώρησής του από την Ιταλία ήταν επειδή με πρόσφατο διάταγμα του αυτοκράτορα Κλαυδίου Καίσαρα όλοι οι Ιουδαίοι εξορίστηκαν από τη Ρώμη· διότι οι Ιουδαίοι γενικά μισούνταν, και κάθε ευκαιρία λαμβανόταν για να επιβληθεί δυσκολία και ατίμωση επάνω τους. Η κληρονομιά του Θεού ήταν σαν ένα πουλί με στίγματα, τα πουλιά ολόγυρα ήταν εναντίον της, Ιερ. ιβ΄ 9. Ο Ακύλας, αν και χριστιανός, εξορίστηκε επειδή είχε υπάρξει Ιουδαίος· και οι εθνικοί είχαν τόσο συγκεχυμένες αντιλήψεις για το πράγμα ώστε δεν μπορούσαν να διακρίνουν μεταξύ Ιουδαίου και χριστιανού. Ο Σουητώνιος, στον βίο του Κλαυδίου, μιλά για αυτό το διάταγμα στο ένατο έτος της βασιλείας του, και λέει, Ο λόγος ήταν επειδή οι Ιουδαίοι ήταν ένας ταραχώδης λαός—assiduo tumultuantes· και ότι ήταν impulsore Christo—εξ αιτίας του Χριστού· μερικοί ζηλωτές υπέρ αυτού, άλλοι πικροί εναντίον του, το οποίο προκάλεσε μεγάλες θερμότητες, τέτοιες που έδωσαν σκιά στην κυβέρνηση, και προκάλεσαν τον αυτοκράτορα, ο οποίος ήταν ένας φοβισμένος ζηλότυπος άνθρωπος, να διατάξει όλους να φύγουν. Αν οι Ιουδαίοι διώκουν τους χριστιανούς, δεν είναι παράξενο αν οι εθνικοί διώκουν και τους δύο.Ο Χένρι στη συνέχεια εξερευνά την ανανεωμένη ένταση της μαρτυρίας του Παύλου μόλις φτάσουν ο Σίλας και ο Τιμόθεος.
3. Ήταν ακόμη πιο σοβαρός σε αυτό το ζήτημα όταν οι συνεργάτες του, οι δευτερεύοντες, ήρθαν μαζί του (εδ. 5): Όταν ο Σίλας και ο Τιμόθεος είχαν έρθει από τη Μακεδονία, και του είχαν φέρει καλά νέα από τις εκκλησίες εκεί, και ήταν έτοιμοι να τον βοηθήσουν εδώ, και ενίσχυσαν τα χέρια του, τότε ο Παύλος ήταν περισσότερο από πριν πιεσμένος στο πνεύμα, το οποίο τον έκανε περισσότερο από ποτέ πιεστικό στο κήρυγμά του. Λυπόταν για την πείσμωνα και την απιστία των συμπατριωτών του των Ιουδαίων, ήταν περισσότερο προσηλωμένος από ποτέ στη μεταστροφή τους, και η αγάπη του Χριστού τον συνέσφιγγε σε αυτό (Β΄ Κορ. ε΄ 14): είναι η λέξη που χρησιμοποιείται εδώ, τον πίεζε στο πνεύμα σε αυτό. Και, όντας έτσι πιεσμένος, μαρτύρησε στους Ιουδαίους με κάθε δυνατή επισημότητα και σοβαρότητα, ως εκείνο για το οποίο ήταν απόλυτα βέβαιος ο ίδιος, και βεβαίωσε σε αυτούς ως πιστό λόγο, και άξιο κάθε αποδοχής, ότι ο Ιησούς είναι ο Χριστός, ο Μεσσίας που υποσχέθηκε στους πατέρες και αναμενόταν από αυτούς.Ο Χένρι στη συνέχεια ανιχνεύει την επίσημη αποχώρηση του Παύλου από την αντιδραστική συναγωγή και τη στροφή του προς τους εθνικούς.
2. Ο Παύλος εδώ διακήρυξε τον εαυτό του απαλλαγμένο από αυτούς, και τους άφησε να απολεσθούν στην απιστία τους. Εκείνος που ήταν πιεσμένος στο πνεύμα να μαρτυρήσει σε αυτούς (εδ. 5), όταν αντιτάχθηκαν σε εκείνη τη μαρτυρία, και επέμειναν στην αντίθεσή τους, ήταν πιεσμένος στο πνεύμα να μαρτυρήσει εναντίον τους (εδ. 6), και τον ζήλο του σε αυτόν τον τομέα επίσης τον έδειξε με ένα σημείο: κούνησε το ένδυμά του, αποτινάσσοντας τη σκόνη από αυτό (όπως προηγουμένως αποτίναξαν τη σκόνη από τα πόδια τους, Πράξ. ιγ΄ 51), για μαρτυρία εναντίον τους. Έτσι καθάρισε τον εαυτό του από αυτούς, αλλά απείλησε τις κρίσεις του Θεού εναντίον τους. Όπως ο Πιλάτος με το πλύσιμο των χεριών του σήμανε τη μεταφορά της ενοχής του αίματος του Χριστού από τον εαυτό του στους Ιουδαίους, έτσι ο Παύλος με το κούνημα του ενδύματός του σήμανε αυτό που είπε, αν ήταν δυνατόν να τους επηρεάσει με αυτό. (1.) Είχε κάνει το μέρος του, και ήταν καθαρός από το αίμα των ψυχών τους· είχε, όπως ένας πιστός φρουρός, δώσει σε αυτούς προειδοποίηση, και έτσι είχε παραδώσει την ψυχή του, αν και δεν μπορούσε να επικρατήσει να παραδώσει τις δικές τους. Είχε δοκιμάσει όλες τις μεθόδους για να επενεργήσει επάνω τους, αλλά όλες μάταια, ώστε αν απολεσθούν στην απιστία τους το αίμα τους δεν πρέπει να απαιτηθεί από τα χέρια του· εδώ, και Πράξ. κ΄ 26, αναφέρεται σαφώς στον Ιεζ. λγ΄ 8, 9. Είναι πολύ παρήγορο για έναν λειτουργό να έχει τη μαρτυρία της συνειδήσεώς του υπέρ αυτού, ότι έχει πιστά εκπληρώσει την εμπιστοσύνη του προειδοποιώντας αμαρτωλούς. (2.) Θα απολεσθούν σίγουρα αν επέμεναν στην απιστία τους, και η ευθύνη θα βάραινε ολόκληρη επάνω τους: «Το αίμα σας ας είναι επάνω τις δικές σας κεφαλές, εσείς θα είστε οι δικοί σας καταστροφείς, το έθνος σας θα καταστραφεί σε αυτόν τον κόσμο, και ιδιαίτερα πρόσωπα θα καταστραφούν στον άλλο κόσμο, και εσείς μόνοι θα το φέρετε.» Αν κάτι θα τους τρόμαζε τελικά σε μια συμμόρφωση με το ευαγγέλιο, σίγουρα αυτό θα το έκανε.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι αργότερα αναστοχάζεται στην προσωπική ενθάρρυνση του Κυρίου προς τον Παύλο μέσω ενός νυχτερινού οράματος.
Γ΄. Ότι ο Παύλος ενθαρρύνθηκε από ένα όραμα να συνεχίσει το έργο του στην Κόρινθο (εδ. 9): Ο Κύριος Ιησούς μίλησε στον Παύλο τη νύχτα με όραμα· όταν αυτός συλλογιζόταν το έργο του, συνομιλώντας με την καρδιά του πάνω στο κρεβάτι του και σκεπτόμενος αν έπρεπε να παραμείνει εδώ ή όχι, ποια μέθοδο έπρεπε να ακολουθήσει εδώ και ποια πιθανότητα υπήρχε να κάνει καλό, τότε ο Χριστός εμφανίστηκε πολύ εύκαιρα σ’ αυτόν και μέσα στο πλήθος των σκέψεών του μέσα του ευφραίνοντας την ψυχή του με θείες παρηγορίες. 1. Ανανέωσε την αποστολή και την εντολή του να κηρύξει το ευαγγέλιο: «Μη φοβάσαι τους Ιουδαίους· αν και είναι πολύ εξαγριωμένοι, και ίσως περισσότερο εξοργισμένοι από τη μεταστροφή του αρχηγού της συναγωγής τους. Μη φοβάσαι τους άρχοντες της πόλης, γιατί δεν έχουν εξουσία εναντίον σου παρά μόνο όση τους δίνεται από πάνω. Είναι η υπόθεση του ουρανού που υπερασπίζεσαι, κάνε το με τόλμη. Μη φοβάσαι τα λόγια τους ούτε να δειλιάζεις από τα βλέμματά τους· αλλά μίλα και μη σωπαίνεις· μην αφήνεις καμία ευκαιρία να μιλήσεις σ’ αυτούς· φώναξε δυνατά, μη φεισθείς. Μη σωπαίνεις από το να μιλάς από φόβο τους ούτε να σωπαίνεις μέσα στην ομιλία» (αν μου επιτρέπεται να πω έτσι)· «μη μιλάς ντροπαλά και με προσοχή, αλλά καθαρά και πλήρως και με θάρρος. Μίλα δυνατά· χρησιμοποίησε όλη την ελευθερία του πνεύματος που αρμόζει σε πρεσβευτή του Χριστού.» 2. Τον διαβεβαίωσε για την παρουσία του μαζί του, η οποία ήταν αρκετή για να τον εμψυχώσει και να βάλει ζωή και πνεύμα μέσα του: «Μη φοβάσαι, γιατί είμαι μαζί σου, για να σε προστατεύω και να σε στηρίζω και να σε ελευθερώνω από όλους τους φόβους σου· μίλα και μη σωπαίνεις, γιατί είμαι μαζί σου, για να ομολογώ ό,τι λες, για να εργάζομαι μαζί σου και να επιβεβαιώνω τον λόγο με σημεία που ακολουθούν.» Η ίδια υπόσχεση που επικύρωσε τη γενική αποστολή (Ματθ. κη΄ 19, 20), «Ιδού εγώ είμαι μαζί σας πάντοτε», επαναλαμβάνεται εδώ. Εκείνοι που έχουν τον Χριστό μαζί τους δεν χρειάζεται να φοβούνται και δεν πρέπει να δειλιάζουν. 3. Του έδωσε ένταλμα προστασίας για να τον διαφυλάξει αβλαβή: «Κανείς δεν θα επιτεθεί εναντίον σου για να σε βλάψει· θα ελευθερωθείς από τα χέρια ασεβών και παράλογων ανθρώπων και δεν θα διωχθείς από εδώ, όπως διώχθηκες από άλλους τόπους, εξαιτίας διωγμού.» Δεν υπόσχεται ότι κανείς δεν θα επιτεθεί εναντίον του (γιατί η επόμενη είδηση που ακούμε είναι ότι δέχεται επίθεση και οδηγείται στο δικαστήριο, εδ. 12), αλλά «Κανείς δεν θα επιτεθεί εναντίον σου για να σε βλάψει· το υπόλοιπο της οργής τους θα συγκρατηθεί· δεν θα δαρείς και φυλακισθείς εδώ, όπως έγινες στους Φιλίππους.» Ο Παύλος αντιμετώπισε χειρότερη μεταχείριση στην αρχή από ό,τι αργότερα, και τώρα παρηγορήθηκε ανάλογα με τον χρόνο κατά τον οποίο είχε θλιβεί. Οι δοκιμασίες δεν θα διαρκέσουν για πάντα, Ψαλμ. ξς΄ 10-12. Ή μπορούμε να το εκλάβουμε γενικότερα: «Κανείς δεν θα επιτεθεί εναντίον σου, του κακώσαι σε—για να σου κάνει κακό· όποια ταραχή κι αν σου προκαλέσουν, δεν υπάρχει πραγματικό κακό σ’ αυτό. Μπορεί να σε θανατώσουν, αλλά δεν μπορούν να σε βλάψουν· γιατί είμαι μαζί σου», Ψαλμ. κγ΄ 4· Ησ. μα΄ 10. 4. Του έδωσε προοπτική επιτυχίας: «Διότι έχω πολύ λαό σ’ αυτή την πόλη. Γι’ αυτό κανείς δεν θα επικρατήσει για να εμποδίσει το έργο σου, γι’ αυτό θα είμαι μαζί σου για να ομολογώ το έργο σου, και γι’ αυτό συνέχισε δυναμικά και χαρούμενα σ’ αυτό· γιατί υπάρχουν πολλοί σ’ αυτή την πόλη που πρόκειται να κληθούν αποτελεσματικά από τη διακονία σου, στους οποίους θα δεις τον μόχθο της ψυχής σου.» Λαός εστί μοι πολύς—Υπάρχει για μένα μεγάλος λαός εδώ. Ο Κύριος γνωρίζει εκείνους που είναι δικοί του, ναι, και εκείνους που θα είναι δικοί του· γιατί είναι με το έργο του επάνω τους που γίνονται δικοί του, και γνωστά σ’ αυτόν είναι όλα τα έργα του. «Τους έχω, αν και ακόμη δεν με γνωρίζουν, αν και ακόμη αιχμαλωτίζονται από τον Σατανά κατά το θέλημά του· γιατί ο Πατήρ τους έχει δώσει σ’ εμένα, για να είναι σπέρμα να με υπηρετούν· τους έχω γραμμένους στο βιβλίο της ζωής· έχω τα ονόματά τους καταγεγραμμένα, και από όλους όσους μου δόθηκαν δεν θα χάσω κανέναν· τους έχω, γιατί είμαι βέβαιος ότι θα τους έχω»· όσους προόρισε, αυτούς και κάλεσε. Σ’ αυτή την πόλη, αν και είναι πολύ βέβηλη και πονηρή πόλη, γεμάτη ακαθαρσία, και μάλιστα περισσότερο εξαιτίας ναού της Αφροδίτης εκεί, στον οποίο υπήρχε μεγάλη προσέλευση, όμως σ’ αυτό το σωρό, που φαίνεται να είναι όλο άχυρο, υπάρχει σιτάρι· σ’ αυτό το μετάλλευμα, που φαίνεται να είναι όλο σκουριά, υπάρχει χρυσός. Ας μην απελπιζόμαστε για κανέναν τόπο, όταν ακόμη και στην Κόρινθο ο Χριστός είχε πολύ λαό.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Πού στην τωρινή σας περίοδο μπορεί ο Κύριος να σας καλεί να συνδυάσετε πιστή εργασία με σαφή μαρτυρία ευαγγελίου; Πώς ανταποκρίνεστε όταν αρχικά ακροατήρια αντιστέκονται ή αντιτίθενται στο μήνυμα που φέρετε; Πώς θα ήταν για εσάς να λάβετε φρέσκο θάρρος από την υπόσχεση του Κυρίου ότι έχει 'πολύ λαό' ακόμη να φτάσει μέσω της παρουσίας σας;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, σύμφωνα με το πρότυπο της πιστής εργασίας και της τολμηρής μαρτυρίας του δούλου Σου που καταγράφεται στις Πράξεις, ενδυνάμωσέ μας να εργαζόμαστε επιμελώς, διακηρύσσοντας ταυτόχρονα το ευαγγέλιο χωρίς φόβο. Διασφάλισε τις καρδιές μας με την υπόσχεσή Σου ότι έχεις πολλούς ανθρώπους έτοιμους να δεχτούν τον Λόγο Σου, και στήριξέ μας με την παρουσία Σου όταν προκύπτει αντίσταση. Γέμισέ μας με το Πνεύμα Σου, ώστε τα συνηθισμένα μας καθήκοντα να υπηρετούν τη δόξα Σου και οι καρδιές μας να παραμένουν ταπεινές και θαρραλέες μέχρι να ολοκληρωθεί το έργο. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →