← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έξοδος

Έξ 31-32 — με τον Ματθαίο Χένρι

Έξοδος 31-32Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Στο σημερινό μάθημα αντλούμε από τις διαχρονικές γνώσεις του Ματθαίου Χένρι καθώς ερμηνεύει τα κεφάλαια 31 και 32 της Εξόδου. Ο Χένρι παρακολουθεί προσεκτικά τις τελικές οδηγίες του Θεού στο όρος και την αιφνίδια ρήξη που προκάλεσε η επανάσταση του Ισραήλ. Το σχόλιό του τονίζει την θεία πρόνοια για το ιερό έργο μαζί με την σοβαρή πραγματικότητα της ανθρώπινης απιστίας. Μέσα από αυτούς τους στοχασμούς καλούμαστε να εξετάσουμε τόσο την τάξη που ο Θεός θεσπίζει για την λατρεία όσο και το έλεος που αντιμετωπίζει την παράβαση της διαθήκης. Ας αφήσουμε την μετρημένη έκθεση του Χένρι να σταθεροποιήσει τις καρδιές μας καθώς προσεγγίζουμε αυτά τα κρίσιμα κεφάλαια με ευλάβεια και προσδοκία.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε το κείμενο της Εξόδου 31 και 32 και διαβάστε αργά, επιτρέποντας στην αφήγηση να ξεδιπλωθεί από τον διορισμό των ειδικευμένων τεχνιτών και την εντολή του Σαββάτου μέχρι τα συνταρακτικά γεγονότα γύρω από τον χρυσό μόσχο. Προσέξτε την αντίθεση μεταξύ της τακτικής πρόνοιας του Θεού και της ανυπόμονης επανάστασης του λαού. Αφήστε τις λέξεις να προετοιμάσουν τον νου σας για το σχόλιο που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά παρέχοντας μια επισκόπηση των περιεχομένων του κεφαλαίου 31 της Εξόδου. Ο Θεός εδώ πλησιάζει προς ένα συμπέρασμα αυτού που είχε να πει στον Μωυσή πάνω στο όρος, όπου είχε τώρα μείνει μαζί του σαράντα ημέρες και σαράντα νύχτες· και όμως δεν καταγράφεται περισσότερο από αυτό που ειπώθηκε σε όλο αυτόν τον χρόνο από αυτό που έχουμε διαβάσει στα έξι προηγούμενα κεφάλαια. Σε αυτό, Α. Διορίζει ποιοι εργάτες θα απασχοληθούν στην οικοδόμηση και τον εξοπλισμό της σκηνής, εδ. 1-11. Β. Επαναλαμβάνει τον νόμο του Σαββάτου, και την θρησκευτική τήρησή του, εδ. 12-17. Γ. Παραδίδει σε αυτόν τις δύο πλάκες της μαρτυρίας κατά τον αποχωρισμό, εδ. 18. Ο Χένρι προχωρά στην λεπτομερή περιγραφή των θείων προσόντων που δόθηκαν στους διορισμένους τεχνίτες. Β. Χαρίζει σε αυτά τα πρόσωπα τα προσόντα για την υπηρεσία (εδ. 3): Εγώ τον έχω γεμίσει με το Πνεύμα του Θεού· και (εδ. 6) στις καρδιές όλων όσοι είναι σοφοκάρδιοι έχω βάλει σοφία. Σημείωσε, 1. Η ικανότητα στις κοινές τέχνες και απασχολήσεις είναι δώρο του Θεού· από αυτόν προέρχονται τόσο η ικανότητα όσο και η βελτίωση της ικανότητας. Αυτός είναι που βάζει ακόμη και αυτήν την σοφία στα ενδότατα μέρη, Ιώβ λη΄. 36. Διδάσκει στον γεωργό την σύνεση (Ησ. κη΄. 26), και στον τεχνίτη επίσης· και αυτός πρέπει να λάβει τον έπαινο γι' αυτό. 2. Ο Θεός μοιράζει τα χαρίσματά του ποικιλοτρόπως, ένα χάρισμα σε έναν, άλλο σε άλλον, και όλα για το καλό όλου του σώματος, τόσο της ανθρωπότητας όσο και της Εκκλησίας. Ο Μωυσής ήταν ο καταλληλότερος από όλους για να κυβερνήσει τον Ισραήλ, αλλά ο Βεσελεήλ ήταν καταλληλότερος από αυτόν για να οικοδομήσει την σκηνή. Το κοινό όφελος υποστηρίζεται πολύ από την ποικιλία των ικανοτήτων και των κλίσεων των ανθρώπων· η ιδιοφυΐα μερικών τους οδηγεί να είναι χρήσιμοι με έναν τρόπο, άλλων με άλλον τρόπο, και όλα αυτά ενεργεί εκείνο το ένα και το ίδιο Πνεύμα, Α΄ Κορ. ιβ΄. 11. Αυτό απαγορεύει την υπερηφάνεια, τον φθόνο, την περιφρόνηση και την σαρκική άμιλλα, και ενισχύει τον δεσμό της αμοιβαίας αγάπης. 3. Εκείνους που ο Θεός καλεί σε οποιαδήποτε υπηρεσία θα τους βρει ή θα τους κάνει κατάλληλους γι' αυτήν. Αν ο Θεός δώσει την εντολή, θα δώσει σε κάποιο μέτρο και τα προσόντα, ανάλογα με την υπηρεσία. Το έργο που έπρεπε να γίνει εδώ ήταν να κατασκευαστεί η σκηνή και τα σκεύη της, τα οποία απαριθμούνται εδώ λεπτομερώς, εδ. 7, κ.λπ. Και γι' αυτό τα πρόσωπα που απασχολήθηκαν κατέστησαν ικανοί να εργάζονται σε χρυσό, και ασήμι, και χαλκό. Όταν ο Χριστός έστειλε τους αποστόλους του να ανεγείρουν την ευαγγελική σκηνή, εξέχεε το Πνεύμα του επάνω τους, για να τους καταστήσει ικανούς να ομιλούν με γλώσσες τα θαυμαστά έργα του Θεού· όχι να εργάζονται πάνω σε μέταλλο, αλλά να εργάζονται πάνω σε ανθρώπους· τόσο πολύ ανώτερα ήταν τα χαρίσματα, καθώς η σκηνή που επρόκειτο να στηθεί ήταν μεγαλύτερη και τελειότερη σκηνή, όπως την ονομάζει ο απόστολος, Εβρ. θ΄. 11. Ο Χένρι στη συνέχεια μεταβαίνει στο κεφάλαιο 32, εισάγοντας την αφήγηση της ειδωλολατρίας του Ισραήλ. Είναι μια πολύ θλιβερή διακοπή που δίνει η ιστορία αυτού του κεφαλαίου στην καταγραφή της εγκατάστασης της Εκκλησίας, και της θρησκείας μεταξύ των Ιουδαίων. Τα πράγματα προχωρούσαν θαυμάσια καλά προς εκείνη την ευτυχή εγκατάσταση: ο Θεός είχε δείξει τον εαυτό του πολύ ευνοϊκό, και ο λαός επίσης φαινόταν αρκετά ευπειθής. Ο Μωυσής είχε τώρα σχεδόν ολοκληρώσει τις σαράντα ημέρες του πάνω στο όρος, και, μπορούμε να υποθέσουμε, ευχαριστούσε τον εαυτό του με τις σκέψεις της πολύ χαρούμενης υποδοχής που θα είχε στο στρατόπεδο του Ισραήλ κατά την επιστροφή του, και την ταχεία ανέγερση της σκηνής μεταξύ τους. Αλλά, ιδού, τα μέτρα διακόπτονται, η αμαρτία του Ισραήλ αποστρέφει εκείνα τα αγαθά από αυτούς, και σταματά το ρεύμα των ευνοιών του Θεού· η αμαρτία που έκανε το κακό (θα το πίστευες;) ήταν η λατρεία ενός χρυσού μοσχαριού. Ο γάμος ήταν έτοιμος να τελεστεί μεταξύ του Θεού και του Ισραήλ, αλλά ο Ισραήλ πορνεύει, και έτσι ο δεσμός διακόπτεται, και δεν θα είναι εύκολο πράγμα να συναρμολογηθεί πάλι. Εδώ είναι, Α. Η αμαρτία του Ισραήλ, και του Ααρών ιδιαιτέρως, στην κατασκευή του χρυσού μοσχαριού για θεό (εδ. 1-4), και η λατρεία του, εδ. 5, 6. Β. Η ειδοποίηση που έδωσε ο Θεός γι' αυτό στον Μωυσή, ο οποίος ήταν τώρα στο όρος μαζί του, (εδ. 7, 8), και η απόφαση της οργής του εναντίον τους, εδ. 9, 10. Γ. Η μεσιτεία που έκανε αμέσως ο Μωυσής γι' αυτούς στο όρος (εδ. 11-13), και η ισχύς εκείνης της μεσιτείας, εδ. 14. Δ. Η κάθοδός του από το όρος, όταν έγινε αυτόπτης μάρτυρας της ειδωλολατρίας τους (εδ. 15-19), σε αποστροφή της οποίας, και ως έκφραση δικαίας αγανάκτησης, έσπασε τις πλάκες (εδ. 19), και έκαψε το χρυσό μοσχάρι, εδ. 20. Ε. Η εξέταση του Ααρών γι' αυτό, εδ. 21-24. ΣΤ. Εκτέλεση που έγινε στους αρχηγούς της ειδωλολατρίας, εδ. 25-29. Ζ. Η περαιτέρω μεσιτεία που έκανε ο Μωυσής γι' αυτούς, για να αποστρέψει την οργή του Θεού από αυτούς (εδ. 30-32), και μια αναστολή που χορηγήθηκε επ' αυτού, διατηρώντας τους για περαιτέρω λογαριασμό, εδ. 33, κ.λπ.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι περαιτέρω επεξεργάζεται την εντολή σχετικά με την τήρηση του Σαββάτου. Εδώ είναι, Ι. Μια αυστηρή εντολή για τον αγιασμό της ημέρας του Σαββάτου, εδ. 13-17. Ο νόμος του Σαββάτου είχε δοθεί σε αυτούς πριν από οποιονδήποτε άλλο νόμο, ως προετοιμασία (κεφ. ιστ΄ 23)· είχε εισαχθεί στο σώμα του ηθικού νόμου, στην τέταρτη εντολή· είχε προστεθεί στον δικαστικό νόμο (κεφ. κγ΄ 12)· και εδώ προστίθεται στο πρώτο μέρος του τελετουργικού νόμου, επειδή η τήρηση του Σαββάτου είναι πράγματι το χείλος και ο φράχτης ολόκληρου του νόμου· όπου δεν γίνεται συνείδηση αυτού, αποχαιρετά τόσο η ευσέβεια όσο και η εντιμότητα· διότι, στον ηθικό νόμο, στέκεται στο μέσο μεταξύ των δύο πινάκων. Μερικοί υποστηρίζουν ότι έρχεται εδώ για άλλον λόγο. Δόθηκαν τώρα εντολές να στηθεί και να εξοπλιστεί μια σκηνή του μαρτυρίου για την υπηρεσία του Θεού με κάθε δυνατή ταχύτητα· αλλά μήπως νομίσουν ότι η φύση του έργου και η βιασύνη που απαιτούνταν θα τους δικαιολογούσε να εργάζονται σε αυτό τις ημέρες του Σαββάτου, για να το ολοκληρώσουν νωρίτερα, αυτή η προειδοποίηση εισάγεται εύστοχα, Αληθώς, ή παρ' όλα αυτά, τα Σάββατά μου θα τηρείτε. Αν και πρέπει να επισπεύσουν το έργο, όμως δεν πρέπει να βιάζονται περισσότερο από ό,τι καλώς· δεν πρέπει να παραβούν τον νόμο του Σαββάτου στην βιασύνη τους: ακόμη και το έργο της σκηνής του μαρτυρίου πρέπει να υποχωρήσει στην ανάπαυση του Σαββάτου· τόσο ζηλότυπος είναι ο Θεός για την τιμή των Σαββάτων του. Παρατήρησε τι λέγεται εδώ σχετικά με την ημέρα του Σαββάτου.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς διαμορφώνει την άποψή σας για την υπηρεσία στην Εκκλησία σήμερα η αναγνώριση ότι ο Θεός τόσο καλεί όσο και εξοπλίζει τους υπηρέτες του; Με ποιους τρόπους μπορεί η λεπτή ανυπομονησία με τον χρόνο του Θεού να ανοίξει την πόρτα στον συμβιβασμό; Πού βλέπετε την αρχή του Σαββάτου να φυλάσσει ακόμη την αληθινή λατρεία στην ίδια σας τη ζωή;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Θεὲ τῆς χάριτος, δεχόμεθα τὰς ὁδηγίας Σου περὶ λατρείας καὶ ἀναπαύσεως, καὶ ῥίπτομεν ἑαυτοὺς ἐπὶ τὸ ὑπομονετικόν Σου ἔλεος ὅταν ἡ ἀπιστία μᾶς παραπλανᾷ. Πλήρωσον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός Σου ἵνα ἐξοπλισθῶμεν διὰ παντὸς ἀγαθοῦ ἔργου τὸ ὁποῖον ἑτοίμασας, καὶ φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ νὰ ἐκτραπῶμεν διὰ νὰ κατασκευάσωμεν εἴδωλα ἰδικῆς μας δημιουργίας. Εἴθε τὸ τετελεσμένον ἔργον τοῦ Χριστοῦ νὰ ἀγκυροβολήσῃ τὰς καρδίας ἡμῶν ἐν ἀληθινῇ σαββατικῇ ἀναπαύσει καθὼς περιπατοῦμεν ἐν εὐφροσύνῃ ὑπακοῇ εἰς τὸν λόγον Σου. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →