← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους

Α' Κορ 1 — με τον Ματθαίο Χένρι

Α' Κορινθίους 1Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Σήμερα καθόμαστε με τη διαχρονική σοφία του Ματθαίου Χένρι καθώς ανοίγει το σχόλιό του στο πρώτο κεφάλαιο της Πρώτης προς Κορινθίους. Ο Χένρι μας οδηγεί μέσα από τον χαιρετισμό του Παύλου, την πρόσκληση στην ενότητα και την εκπληκτική δύναμη του σταυρού. Οι στοχασμοί του μας υπενθυμίζουν ότι οι οδοί του Θεού συχνά συγχέουν την ανθρώπινη υπερηφάνεια ενώ εξυψώνουν τους ταπεινούς. Καθώς ακούμε, ας διεγερθούν οι καρδιές μας να αγαπήσουμε την απλότητα του ευαγγελίου και να πορευθούμε στην κοινωνία στην οποία μας κάλεσε ο Χριστός.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Εγκατασταθείτε σε έναν ήσυχο χώρο και διαβάστε αργά το πρώτο κεφάλαιο της Πρώτης προς Κορινθίους. Προσέξτε τον θερμό χαιρετισμό του Παύλου, την ευχαριστία του για τα χαρίσματα των Κορινθίων και την επείγουσα παράκλησή του για ενότητα. Προσέξτε πώς ο σταυρός παρουσιάζεται τόσο ως σκάνδαλο όσο και ως σωτήρια δύναμη. Αφήστε τα λόγια να ηρεμήσουν πριν στραφείτε στις γνώσεις του Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά εξετάζοντας την επιγραφή της επιστολής. Ι. Της επιγραφής, στην οποία, σύμφωνα με το έθιμο της συγγραφής επιστολών τότε, εισάγονται και το όνομα του προσώπου από το οποίο γράφτηκε και τα πρόσωπα προς τα οποία γράφτηκε. 1. Είναι επιστολή από τον Παύλο, τον απόστολο των εθνών, προς την εκκλησία της Κορίνθου, την οποία ο ίδιος είχε φυτεύσει, αν και υπήρχαν μερικοί μεταξύ τους που αμφισβητούσαν τώρα την αποστολικότητά του (κεφ. θ΄ 1, 2) και υποτιμούσαν το πρόσωπο και τη διακονία του, Β΄ Κορ. ι΄ 10. Οι πιο πιστοί και χρήσιμοι διάκονοι δεν είναι ασφαλείς από αυτή την περιφρόνηση. Αρχίζει αμφισβητώντας αυτόν τον χαρακτήρα: Παύλος, κληθείς να είναι απόστολος του Ιησού Χριστού, δια του θελήματος του Θεού. Δεν πήρε αυτή την τιμή στον εαυτό του, αλλά είχε θεία αποστολή γι' αυτήν. Ήταν κατάλληλο ανά πάσα στιγμή, αλλά αναγκαίο αυτή τη στιγμή, να διεκδικήσει τον χαρακτήρα του και να μεγαλύνει το αξίωμά του, όταν ψευδοδιδάσκαλοι έκαναν αρετή το να τον υποτιμούν και οι ασταθείς και παραπλανημένοι οπαδοί τους ήταν τόσο πρόθυμοι να τους ανεβάσουν σε ανταγωνισμό μαζί του. Δεν ήταν υπερηφάνεια στον Παύλο, αλλά πιστότητα στην εμπιστοσύνη του, σε αυτή τη συγκυρία, να διατηρήσει τον αποστολικό χαρακτήρα και την εξουσία του. Και για να φανεί αυτό πληρέστερα, ενώνει μαζί του τον Σωσθένη στη συγγραφή, ο οποίος ήταν διάκονος κατώτερου βαθμού. Παύλος και Σωσθένης ο αδελφός του, όχι συν-απόστολος, αλλά συν-διάκονος, κάποτε άρχων της ιουδαϊκής συναγωγής, αργότερα προσήλυτος στον χριστιανισμό, Κορίνθιος εκ γενετής, όπως είναι πιθανότερο, και αγαπητός σε αυτόν τον λαό, για τον οποίο λόγο ο Παύλος, για να κερδίσει την εύνοιά τους, τους ενώνει μαζί του στους πρώτους χαιρετισμούς του. Δεν υπάρχει λόγος να υποθέσουμε ότι έγινε μέτοχος της έμπνευσης του αποστόλου, για τους οποίους λόγους μιλά, στο υπόλοιπο της επιστολής, στο δικό του όνομα και στον ενικό αριθμό. Ο Παύλος δεν μείωσε σε καμία περίπτωση την αποστολική του εξουσία, και όμως ήταν έτοιμος σε όλες τις περιπτώσεις να κάνει κάτι ευγενικό και συγκαταβατικό για το καλό εκείνων στους οποίους διακονούσε. Τα πρόσωπα προς τα οποία απευθυνόταν αυτή η επιστολή ήταν η εκκλησία του Θεού που ήταν στην Κόρινθο, αγιασμένη εν Χριστώ Ιησού και κληθείσα να είναι άγιοι. Όλοι οι χριστιανοί είναι μέχρις αυτού του σημείου αγιασμένοι εν Χριστώ Ιησού, ότι είναι με το βάπτισμα αφιερωμένοι και αφοσιωμένοι σε αυτόν, βρίσκονται υπό αυστηρές υποχρεώσεις να είναι άγιοι και κάνουν ομολογία πραγματικής αγιότητας. Αν δεν είναι αληθινά άγιοι, είναι δικό τους σφάλμα και όνειδος. Σημείωσε, Είναι ο σκοπός του χριστιανισμού να μας αγιάσει εν Χριστώ. Έδωσε τον εαυτό του για εμάς, για να μας λυτρώσει από κάθε ανομία και να μας καθαρίσει για τον εαυτό του λαό ιδιαίτερο, ζηλωτή καλών έργων. Σε συνδυασμό με την εκκλησία στην Κόρινθο, απευθύνει την επιστολή σε όλους όσους σε κάθε τόπο επικαλούνται το όνομα του Χριστού Ιησού του Κυρίου μας, τόσο δικούς τους όσο και δικούς μας. Έτσι οι χριστιανοί διακρίνονται από τους βέβηλους και αθεϊστές, ότι δεν τολμούν να ζουν χωρίς προσευχή· και έτσι διακρίνονται από Ιουδαίους και Εθνικούς, ότι επικαλούνται το όνομα του Χριστού. Είναι η κοινή κεφαλή και Κύριός τους. Παρατήρησε, Σε κάθε τόπο στον χριστιανικό κόσμο υπάρχουν μερικοί που επικαλούνται το όνομα του Χριστού. Ο Θεός έχει υπόλοιπο σε όλους τους τόπους· και πρέπει να έχουμε κοινή μέριμνα και να έχουμε κοινωνία με όλους όσους επικαλούνται το όνομα του Χριστού. Ο Χένρι στρέφεται στη συνέχεια στην προτροπή του αποστόλου προς την ενότητα. Ι. Τους προτρέπει στην ενότητα και την αδελφική αγάπη και τους ελέγχει για τις διαιρέσεις τους. Είχε λάβει πληροφορία από κάποιους που τους ευχόταν καλά για κάποιες δυσάρεστες διαφορές μεταξύ τους. Δεν ήταν κακή θέληση προς την εκκλησία ούτε προς τους διακόνους τους που τους ώθησε να δώσουν αυτή την πληροφορία· αλλά μια ευγενική και συνετή μέριμνα να ηρεμήσουν αυτές οι θερμότητες με την παρέμβαση του Παύλου. Τους γράφει με πολύ ελκυστικό τρόπο: «Σας παρακαλώ, αδελφοί, δια του ονόματος του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού· αν έχετε κάποια εκτίμηση σε αυτό το αγαπητό και άξιο όνομα με το οποίο καλείστε, να είστε ομόψυχοι. Λέγετε όλοι το ίδιο πράγμα· αποφεύγετε διαιρέσεις ή σχίσματα» (όπως είναι το πρωτότυπο), «δηλαδή κάθε αποξένωση της στοργής ο ένας από τον άλλον. Να είστε τέλεια ενωμένοι στο ίδιο φρόνημα, όσο μπορείτε. Στα μεγάλα πράγματα της θρησκείας να είστε ομόφρονες· αλλά όταν δεν υπάρχει ενότητα γνώμης, ας υπάρχει ένωση στοργών. Η σκέψη ότι συμφωνείτε σε μεγαλύτερα πράγματα πρέπει να σβήσει όλες τις έριδες και τις διαιρέσεις για τα μικρότερα.» Ο Χένρι περιγράφει στη συνέχεια τον τρόπο με τον οποίο ο Παύλος κήρυξε το ευαγγέλιο. Ι. Ο τρόπος με τον οποίο ο Παύλος κήρυξε το ευαγγέλιο και τον σταυρό του Χριστού: Όχι με σοφία λόγων (εδ. 17), με πειστικούς λόγους ανθρώπινης σοφίας (κεφ. β΄ 4), την άνθηση της ρητορικής ή τις ακριβολογίες της φιλοσοφικής γλώσσας, στις οποίες υπερηφανεύονταν τόσο οι Έλληνες και οι οποίες φαίνεται ότι ήταν οι ιδιαίτερες συστάσεις κάποιων από τους αρχηγούς της φατρίας σε αυτή την εκκλησία που αντιτάχθηκαν περισσότερο σε αυτόν τον απόστολο. Δεν κήρυξε το ευαγγέλιο με αυτόν τον τρόπο, μήπως ο σταυρός του Χριστού γίνει ανενεργός, μήπως η επιτυχία αποδοθεί στη δύναμη της τέχνης και όχι της αλήθειας· όχι στο απλό δόγμα ενός εσταυρωμένου Ιησού, αλλά στην ισχυρή ρητορική εκείνων που το διέδωσαν, και έτσι η τιμή του σταυρού να μειωθεί ή να επισκιαστεί. Ο Παύλος είχε ανατραφεί ο ίδιος στην ιουδαϊκή μάθηση στα πόδια του Γαμαλιήλ, αλλά κηρύττοντας τον σταυρό του Χριστού άφησε τη μάθησή του στην άκρη. Κήρυξε έναν εσταυρωμένο Ιησού με απλή γλώσσα και είπε στον λαό ότι αυτός ο Ιησούς που σταυρώθηκε στην Ιερουσαλήμ ήταν ο Υιός του Θεού και Σωτήρας των ανθρώπων, και ότι όλοι όσοι θέλουν να σωθούν πρέπει να μετανοήσουν για τις αμαρτίες τους και να πιστέψουν σε αυτόν και να υποταχθούν στην κυβέρνηση και τους νόμους του. Αυτή η αλήθεια δεν χρειαζόταν τεχνητή ενδυμασία· έλαμπε με τη μεγαλύτερη μεγαλοπρέπεια στο δικό της φως και επικρατούσε στον κόσμο με τη θεία αυθεντία της και την απόδειξη του Πνεύματος, χωρίς ανθρώπινες βοήθειες. Το απλό κήρυγμα ενός εσταυρωμένου Ιησού ήταν πιο ισχυρό από όλη την ρητορική και τη φιλοσοφία του ειδωλολατρικού κόσμου.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι κλείνει το τμήμα δείχνοντας τις ενθαρρυντικές ελπίδες που θεμελιώνονται στη δύναμη του Χριστού και την πιστότητα του Θεού. ΙV. Των ενθαρρυντικών ελπίδων που είχε ο απόστολος γι' αυτούς για τον μελλοντικό χρόνο, θεμελιωμένων στη δύναμη και την αγάπη του Χριστού και την πιστότητα του Θεού, εδ. 8, 9. Αυτός που είχε αρχίσει καλό έργο σε αυτούς και το είχε προχωρήσει μέχρι εδώ, δεν θα το άφηνε ατελείωτο. Εκείνοι που περιμένουν την έλευση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού θα φυλαχθούν από αυτόν και θα επιβεβαιωθούν μέχρι τέλους· και εκείνοι που είναι έτσι θα είναι άμεμπτοι την ημέρα του Χριστού: όχι με την αρχή της αυστηρής δικαιοσύνης, αλλά με χάριτη άφεση· όχι με αυστηρότητα νόμου, αλλά από πλούσια και ελεύθερη χάρη. Πόσο επιθυμητό είναι να επιβεβαιωθεί και να φυλαχθεί κανείς από τον Χριστό για τέτοιο σκοπό! Πόσο ένδοξες είναι οι ελπίδες ενός τέτοιου προνομίου, είτε για τον εαυτό μας είτε για άλλους! Να φυλαχθεί κανείς από τη δύναμη του Χριστού από τη δύναμη της δικής μας διαφθοράς και του πειρασμού του Σατανά, ώστε να εμφανιστούμε χωρίς κατηγορία στη μεγάλη ημέρα! Ω ένδοξη προσδοκία, ιδιαίτερα όταν η πιστότητα του Θεού έρχεται να υποστηρίξει τις ελπίδες μας! Αυτός που μας κάλεσε στην κοινωνία του Υιού αυτού είναι πιστός και θα το κάνει, Α΄ Θεσ. ε΄ 24. Αυτός που μας έφερε σε στενή και αγαπητή σχέση με τον Χριστό, σε γλυκιά και οικεία κοινωνία με τον Χριστό, είναι πιστός· μπορεί να του εμπιστευθούμε τις πιο αγαπητές μας υποθέσεις. Εκείνοι που έρχονται στην κλήση του δεν θα απογοητευτούν ποτέ στις ελπίδες τους σε αυτόν. Αν αποδείξουμε τον εαυτό μας πιστό στον Θεό, δεν θα τον βρούμε ποτέ άπιστο σε εμάς. Δεν θα επιτρέψει στην πιστότητά του να αποτύχει, Ψαλμ. πθ΄ 33.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή μου αισθάνομαι έλξη προς τη διαίρεση αντί για την ενότητα εν Χριστώ; Πώς το μήνυμα του σταυρού αντιμετωπίζει την ίδια μου την επιθυμία για κοσμική σοφία ή θέση; Με ποιους τρόπους στηρίζομαι στην πιστότητα του Θεού για να με κρατήσει άμεμπτο μέχρι τέλους;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, ἕνωσον τὰς καρδίας ἡμῶν διὰ τοῦ Πνεύματός σου, ἵνα λαλῶμεν τὸ αὐτὸ πᾶσαι καὶ ὦμεν τελείως ἡνωμένοι ἐν νῷ καὶ κρίσει, ἵνα καυχώμεθα μόνον ἐν τῷ Κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ καὶ τῷ σταυρῷ αὐτοῦ. Φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τῆς ὑπερηφανίας τῆς γεννώσης διαίρεσιν καὶ δώρησαι ἡμῖν χάριν ἵνα ἀναπαυώμεθα ἐν τῇ σοφίᾳ καὶ δυνάμει τοῦ εὐαγγελίου σου. Τήρησον ἡμᾶς ἀμέμπτους ἕως τῆς ἡμέρας τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →