← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 125-126 — με τον Μπάρνς

Ψαλμοί 125-126Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το καθημερινό μάθημα ανοίγουμε τις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς στην Αγία Γραφή για να ακούσουμε την ερμηνεία του στους Ψαλμούς 125 και 126. Αυτά τα άσματα των αναβαθμών μιλούν για την ασφάλεια εκείνων που εμπιστεύονται τον Κύριο και για τη χαρά που ακολουθεί περιόδους κλαυθμού. Η φροντίδα του Μπάρνς κατά στίχο βοηθά την Εκκλησία να δει πώς η προστασία του Θεού περιβάλλει τον λαό Του και πώς οι παρελθούσες απελευθερώσεις ενθαρρύνουν την παρούσα ελπίδα. Καθώς ακούμε, το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε τον ψαλμωδό ας στερεώσει τις καρδιές μας και ας βαθύνει την εμπιστοσύνη μας στον Κύριο που φυλάττει τους δικούς Του.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα τους Ψαλμούς 125 και 126 δυνατά, ακούγοντας τη σταθερή βεβαιότητα που δίνεται σε όσους εμπιστεύονται τον Κύριο και το άσμα χαράς που ανατέλλει όταν η αιχμαλωσία στρέφεται. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε γραμμή να εγκατασταθεί στην καρδιά ενώπιον του Κυρίου.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μπάρνς ανοίγει τις παρατηρήσεις του στον Ψαλμό 125 περιγράφοντας εκείνους που εμπιστεύονται στον Κύριο. Στίχος 1. Εκείνοι που εμπιστεύονται στον Κύριο - Ο λαός Του· οι φίλοι Του. Είναι, και υπήρξε πάντοτε, χαρακτηριστικό του λαού του Θεού ότι εμπιστεύονται ή στηρίζονται σε Αυτόν. Θα είναι ως το όρος Σιών - Το όρος που ο Δαβίδ οχύρωσε, και πάνω στο οποίο η πόλη οικοδομήθηκε αρχικά, Β' Σαμουήλ 5:6-9. Το όνομα Σιών έγινε επίσης το όνομα με το οποίο έγινε γνωστή ολόκληρη η πόλη. Το οποίο δεν μπορεί να μετακινηθεί, αλλά μένει εις τον αιώνα - Ένα όρος είναι σύμβολο στερεότητας και σταθερότητας· και είναι φυσικό να μιλούμε γι' αυτό ως κάτι που δεν μπορεί να μετακινηθεί. Υπάρχει όμως κάτι περισσότερο από αυτό που εννοείται εδώ, καθώς υπάρχει κάποια βάση σύγκρισης ιδιαίτερα όσον αφορά το όρος Σιών. Αυτό πρέπει να ήταν είτε η ιδέα ότι το Σιών ήταν ιδιαίτερα ισχυρό λόγω θέσεως, είτε ότι βρισκόταν υπό τη θεία προστασία, και ήταν επομένως ασφαλές. Πιθανότατα αναφέρεται στο Σιών ως τόπο ασφαλή από τη φύση, και καθιστάμενο περισσότερο έτσι από την τέχνη. Στη συνέχεια χρησιμοποιεί τους λόφους γύρω από την Ιερουσαλήμ για να απεικονίσει την περιβάλλουσα φροντίδα του Κυρίου. Στίχος 2. Καθώς τα όρη είναι γύρω από την Ιερουσαλήμ - Εβραϊκά, «Ιερουσαλήμ - τα όρη είναι γύρω της». Η Ιερουσαλήμ, εκτός από τον βορρά, περιβάλλεται από λόφους ή όρη, ώστε αν και η πόλη οικοδομήθηκε σε λόφους - Σιών, Μωριά, Βεζεθά, Άκρα - η ίδια περιβαλλόταν από λόφους υψηλότερους από οποιονδήποτε από αυτούς, και βρισκόταν, κατά μία έννοια, σε μια κοιλάδα. Δείτε τις σημειώσεις στο Ματθαίος 2:1. Συγκρίνετε τις σημειώσεις στους Ψαλμούς 48:1-14. Έτσι ο Κύριος είναι γύρω από τον λαό Του ... - Καθώς η Ιερουσαλήμ προστατεύεται έτσι από τους λόφους γύρω, έτσι και ο λαός του Θεού προστατεύεται από τον Ιεχωβά. Περιβάλλει την Εκκλησία· είναι υψωμένος πολύ πάνω από την Εκκλησία· φυλάττει τις προσεγγίσεις προς την Εκκλησία· μπορεί να την υπερασπιστεί από όλους τους εχθρούς της. Υπό την προστασία Του είναι ασφαλής. Η Ιερουσαλήμ, καθώς περιβάλλεται από λόφους και όρη, έγινε έτσι σύμβολο της Εκκλησίας σε όλους τους καιρούς· η ασφάλειά της ήταν σύμβολο της ασφάλειας όλων όσοι εμπιστεύονται στον Κύριο. Στρεφόμενος στον Ψαλμό 126, ο Μπάρνς θυμάται την έκπληξη και την ευφροσύνη των επιστρεφόντων εξορίστων. Στίχος 1. Όταν ο Κύριος επέστρεψε την αιχμαλωσία της Σιών - Περιθώριο, όπως στα εβραϊκά, «επέστρεψε την επιστροφή της Σιών». Η εβραϊκή λέξη που αποδίδεται στο κείμενο ως αιχμαλωσία σημαίνει κυρίως επιστροφή· και έπειτα, εκείνους που επιστρέφουν. Οι αρχαίες μεταφράσεις την αποδίδουν ως αιχμαλωσία. Η αναφορά είναι σαφώς σε εκείνους που επέστρεφαν στη Σιών, και ο ψαλμωδός στρέφει το βλέμμα του σε αυτούς καθώς επιστρέφουν, και αμέσως λέει ότι ήταν ο Κύριος που τους είχε έτσι αποκαταστήσει. Το όλο πράγμα έπρεπε να αποδοθεί στον Θεό. Ήμασταν ως εκείνοι που ονειρεύονται - Η Λατινική Βουλγάτα και η Μετάφραση των Εβδομήκοντα αποδίδουν αυτό, «παρηγορηθήκαμε». Η έννοια είναι, «Φαινόταν σαν όνειρο· δύσκολα μπορούσαμε να συνειδητοποιήσουμε ότι ήταν έτσι· ήταν τόσο θαυμαστό, τόσο καλό, τόσο γεμάτο χαράς, ώστε μόλις πιστεύαμε ότι ήταν πραγματικό». Αυτή η κατάσταση του νου δεν είναι ασυνήθιστη, όταν, σε ξαφνική και υπερβολική χαρά, ρωτούμε αν μπορεί να είναι πραγματικό· αν δεν είναι όλο όνειρο. Φοβόμαστε ότι είναι· ανησυχούμε ότι θα εξαφανιστεί όλο σαν όνειρο. Στη συνέχεια εκθέτει την αρχή ότι εκείνοι που σπέρνουν με δάκρυα θα θερίσουν με χαρά. Στίχος 5. Εκείνοι που σπέρνουν με δάκρυα θα θερίσουν με χαρά - Αν και η σπορά του σπόρου είναι έργο μόχθου και λύπης - συχνά έργο που βαρύνει τόσο τον γεωργό ώστε κλαίει - όμως η επιστροφή - η συγκομιδή - συνοδεύεται από χαρά. Η αλήθεια εκφράζεται σε γενική μορφή, ως απεικόνιση της ιδέας ότι επιχειρήσεις που αρχίζουν υπό πολλές δυσκολίες, και απαιτούν πολύ μόχθο, θα στεφθούν με επιτυχία, και ότι η χαρά είναι περισσότερο από ισοδύναμη για όλη την κούραση και τη λύπη. Έτσι είναι όσον αφορά τον μόχθο του γεωργού· τις φροντίδες και τις αγωνίες του σπουδαστή· το έργο της μεταστροφής και της μετανοίας· τους κόπους του χριστιανού ποιμένα· τις προσπάθειες του δασκάλου της Κυριακής σχολής· την πιστότητα του χριστιανού γονέα· τις προσπάθειες μιας εκκλησίας για αναζωπύρωση της θρησκείας· τον ζήλο και τη θυσία του χριστιανού ιεραποστόλου. Η ιδιαίτερη αναφορά εδώ είναι στους εξορίστους, στην μακρά και κουραστική πορεία τους προς την πατρίδα τους. Ήταν έργο μόχθου και δακρύων, αλλά θα υπήρχε χαρά, όπως εκείνη της συγκομιδής, όταν, μετά το τέλος του μακρινού ταξιδιού, θα έρχονταν πάλι στην πατρίδα τους. Συγκρίνετε Ησαΐας 9:3.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Μπάρνς κλείνει τον πρώτο ψαλμό διακηρύσσοντας την ειρήνη που αναπαύεται επί του Ισραήλ. Στίχος 5. Όσον αφορά εκείνους που εκτρέπονται προς τις στρεβλές οδούς τους - Οι ασεβείς. Εκείνοι που εγκαταλείπουν τη σωστή ή ευθεία οδό, και περιπλανώνται σε απαγορευμένες οδούς. Η λέξη που εδώ αποδίδεται «στρεβλές οδοί» δεν εμφανίζεται πουθενά αλλού εκτός από Κριταί 5:6, όπου αποδίδεται «παράδρομοι», εννοώντας αχρησιμοποίητα μονοπάτια ή δρόμους· στενά και στρεβλά μονοπάτια, μακριά από τις λεωφόρους, ή τις οδούς που συνήθως διανύονται. Εξ ου η λέξη σημαίνει επίσης οδούς αμαρτίας - ως παρεκκλίσεις από την ευθεία οδό που ο άνθρωπος πρέπει να διανύει. Ο Κύριος θα τους οδηγήσει έξω με τους εργάτες της ανομίας - Θα αντιμετωπιστούν ως αμαρτωλοί. Θα τιμωρηθούν. Η αναφορά είναι στους οπισθοδρομούντες· σε εκείνους που εγκαταλείπουν τη λατρεία του Θεού· που παύουν να κάνουν «το καλό»· που, αν και μεταξύ του ομολογημένου λαού του Θεού, περιπλανώνται από Αυτόν σε παράδρομους και απαγορευμένες οδούς. Η ιδέα είναι, ότι η ομολογία θρησκείας δεν θα τους σώσει· ότι δεν θα λάβουν τη θεία ευλογία απλώς επειδή είναι ομολογημένα ο λαός του Θεού, ή αριθμούνται μεταξύ αυτών, αλλά ότι θα αντιμετωπιστούν όπως όλοι οι άλλοι αμαρτωλοί: θα οδηγηθούν έξω με όλους τους ασεβείς, και θα αντιμετωπιστούν όπως αυτοί. Συγκρίνετε Ιεζεκιήλ 33:12-13· Ματθαίος 7:22-23· Ματθαίος 25:11-12. Αλλά ειρήνη θα είναι επί του Ισραήλ - Επί του πραγματικού Ισραήλ· επί του αληθινού λαού του Θεού. Γαλάτας 6:16· Ησαΐας 54:13· Ησαΐας 55:12· Ησαΐας 57:2· Ησαΐας 66:12· Ιωάννης 14:27· Ιωάννης 16:33· Εφεσίους 2:17· Φιλιππησίους 4:7. Κλείνει τον δεύτερο ψαλμό επιβεβαιώνοντας τη βέβαιη συγκομιδή που ακολουθεί την πιστή σπορά. Στίχος 6. Εκείνος που εξέρχεται και κλαίει - Εκείνος που εξέρχεται κλαίων - ακόμη αναφορά στον γεωργό. Φαίνεται να κινείται αργά και λυπημένα πάνω από το οργωμένο έδαφος, βαρυφορτωμένος με το έργο του, και εν δάκρυσι. Φέρων πολύτιμο σπόρο - Περιθώριο, «καλάθι σπόρου». Κυριολεκτικά, «φέρων την έξοδο του σπόρου»· ίσως τον σπόρο καθώς εξάγεται από τον σάκκο του· ή, καθώς σκορπίζεται ή σπέρνεται τακτικά σε αυλάκια, ώστε να φαίνεται ότι εξάγεται σε τακτικές γραμμές πάνω στα χωράφια. Ασφαλώς θα επιστρέψει - Θα έλθει σε αυτό το σπαρμένο χωράφι πάλι στον καιρό της συγκομιδής. Θα το επισκεφθεί με άλλα αισθήματα από εκείνα που έχει τώρα. Με χαρά ... - Τότε τα δάκρυά του θα στραφούν σε χαρά. Τότε η πλούσια συγκομιδή θα κυματίζει ενώπιόν του. Τότε θα βάλει το δρεπάνι του και θα θερίσει. Τότε θα συλλέξει τον χρυσό καρπό, και το αμάξι θα στενάξει υπό το βάρος, και τα δεμάτια θα μεταφερθούν έξω με άσματα χαράς.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς η εικόνα του όρους Σιών στερεώνει τη δική σας εμπιστοσύνη όταν οι περιστάσεις φαίνονται αβέβαιες; Σε ποια παρούσα δοκιμασία σπέρνετε με δάκρυα και προσδοκάτε τη συγκομιδή του Κυρίου; Πού χρειάζεστε περισσότερο την ειρήνη που ο ψαλμωδός υπόσχεται ότι θα αναπαυθεί επί του αληθινού Ισραήλ του Θεού;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε, Σε εμπιστευόμαστε, Εσύ που περιβάλλεις τον λαό Σου όπως το όρος Σιών, το οποίο δεν μπορεί να κλονιστεί. Επίστρεψε την αιχμαλωσία μας πάλι σαν ρυάκια στον νότο, ώστε αυτοί που σπέρνουν με δάκρυα να θερίσουν με χαρά και τα στόματά μας να γεμίσουν με γέλιο. Κράτησέ μας σταθερούς στην ελπίδα του ευαγγελίου ότι η χαρά έρχεται το πρωί, και άσε την ειρήνη Σου να αναπαυθεί επάνω μας καθώς Σε περιμένουμε. Αμήν.

Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →