← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 37-38 — με τον Σπέρτζεον

Ψαλμοί 37-38Charles Spurgeon — Θησαυρός του Δαβίδ & Κηρύγματα20 λεπ
Άνοιγμα
Αγαπητοί, σήμερα ανοίγουμε το έργο του Τσαρλς Σπέρτζεον, The Treasury of David, για να σταθούμε στους Ψαλμούς 37 και 38. Οι ώριμες, διδαγμένες από το Πνεύμα σκέψεις του Σπέρτζεον μας καθοδηγούν μέσα από το μυστήριο του δίκαιου που υποφέρει και του ασεβούς που ευημερεί, και στη συνέχεια στον τρυφερό θρήνο ενός παιδαγωγημένου αγίου. Είθε ο Πρίγκιπας των Κηρύκων να μας οδηγήσει να αναπαυθούμε στον Κύριο και να φέρουμε κάθε θλίψη γρήγορα στον θρόνο της χάριτος.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ήσυχη καρδιά ας διαβάσουμε τώρα τους Ψαλμούς 37 και 38 δυνατά, ακούγοντας τις ήρεμες εντολές και τις ειλικρινείς κραυγές που ο Σπέρτζεον τόσο αγαπούσε να ξεδιπλώνει. Πάρτε τον χρόνο σας· αφήστε τα λόγια να κατασταλάξουν. Αυτοί οι δύο ψαλμοί μαζί μας διδάσκουν πώς να μην ανησυχούμε και πώς να προσευχόμαστε όταν η ψυχή είναι σκυμμένη.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σπέρτζεον ανοίγει την έκθεση του Ψαλμού 37. Εισαγωγή. Τίτλος. Του Δαβίδ. Υπάρχει μόνο αυτή η λέξη για να δηλώσει τη συγγραφή· αν ήταν τραγούδι ή διαλογισμός δεν μας λέγεται. Γράφτηκε από τον Δαβίδ στα γηρατειά του Ψαλμοί 37:25, και είναι πιο πολύτιμο ως καταγραφή μιας τόσο ποικίλης εμπειρίας. Θέμα. Το μεγάλο αίνιγμα της ευημερίας των ασεβών και της θλίψης των δικαίων, που έχει προβληματίσει τόσους πολλούς, αντιμετωπίζεται εδώ υπό το φως του μέλλοντος· και η ανησυχία και η γκρίνια απαγορεύονται με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο. Είναι ένας Ψαλμός στον οποίο ο Κύριος ησυχάζει γλυκά τις πολύ συνηθισμένες γκρίνιες του λαού του, και ηρεμεί το μυαλό τους σχετικά με τις τρέχουσες ενέργειές του με το δικό του εκλεκτό ποίμνιο, και τους λύκους από τους οποίους περιβάλλονται. Περιέχει οκτώ μεγάλες εντολές, απεικονίζεται δύο φορές με αυτοβιογραφικές δηλώσεις, και αφθονεί σε αξιοσημείωτες αντιθέσεις. Διαίρεση. Ο Ψαλμός δύσκολα μπορεί να διαιρεθεί σε σημαντικά τμήματα. Στη συνέχεια στρέφεται στον πρώτο στίχο και την πρακτική του εντολή. Στίχος 2. ΕΚΘΕΣΗ Στίχ. 1. Ο Ψαλμός ανοίγει με την πρώτη εντολή. Είναι, αλίμονο! πολύ συνηθισμένο για τους πιστούς στις ώρες της αντιξοότητας να θεωρούν ότι τους φέρονται σκληρά όταν βλέπουν ανθρώπους εντελώς στερημένους θρησκείας και εντιμότητας, να χαίρονται σε άφθονη ευημερία. Πολύ αναγκαία είναι η εντολή, Μη φθονείς τους κακοποιούς. Το να φθονείς σημαίνει να ανησυχείς, να έχεις καούρα, να θυμώνεις, να εκνευρίζεσαι. Η φύση είναι πολύ επιρρεπής να ανάψει μια φωτιά ζήλιας όταν βλέπει παραβάτες να ιππεύουν άλογα, και υπάκουους υπηκόους να περπατούν στη λάσπη: είναι ένα μάθημα που μαθαίνεται μόνο στη σχολή της χάριτος, όταν κάποιος φτάνει να βλέπει τις πιο παράδοξες προνοίες με την ευσεβή ικανοποίηση κάποιου που είναι σίγουρος ότι ο Κύριος είναι δίκαιος σε όλες του τις πράξεις. Φαίνεται σκληρό στις σαρκικές κρίσεις το καλύτερο κρέας να πηγαίνει στα σκυλιά, ενώ τα αγαπημένα παιδιά λιμοκτονούν από έλλειψή του. Μη ζηλεύεις ούτε τους εργάτες της ανομίας. Η ίδια συμβουλή με άλλη μορφή. Ο Σπέρτζεον στη συνέχεια εισάγει το πλαίσιο του Ψαλμού 38. Εισαγωγή. Τίτλος. Ψαλμός του Δαβίδ, για να φέρει σε ανάμνηση. Ο Δαβίδ ένιωθε σαν να τον είχε ξεχάσει ο Θεός του, και, επομένως, αφηγήθηκε τις θλίψεις του και έκραξε δυνατά για βοήθεια κάτω από αυτές. Ο ίδιος τίτλος δίνεται στον Ψαλμό 70:0, όπου με παρόμοιο τρόπο ο ψαλμωδός εκχύνει την παράπονό του ενώπιον του Κυρίου. Θα ήταν ανόητο να κάνουμε εικασίες σχετικά με το σημείο στην ιστορία του Δαβίδ όταν γράφτηκε αυτό· μπορεί να είναι μια ανάμνηση της δικής του ασθένειας και της αντοχής του στην σκληρότητα· μπορεί, από την άλλη πλευρά, να έχει συντεθεί από αυτόν για τη χρήση ασθενών και συκοφαντημένων αγίων, χωρίς ειδική αναφορά στον εαυτό του. Διαιρέσεις. Εκθέτει την πορεία του ψαλμού από την προσευχή μέσω της παραπόνου στην ανανεωμένη αίτηση. Στίχος 1. Ο Ψαλμός ανοίγει με μια προσευχή, Ψαλμοί 38:1· συνεχίζει με μια μακρά παράπονο, Ψαλμοί 38:2-8· σταματά για να ρίξει μια ματιά στον ουρανό, Ψαλμοί 38:9· προχωρά με μια δεύτερη ιστορία θλίψης, Ψαλμοί 38:10-14· παρεμβάλλει ένα άλλο λόγο ελπιδοφόρας προσφώνησης προς τον Θεό, Ψαλμοί 38:15· για τρίτη φορά εκχύνει ένα πλήθος θλίψεων, Ψαλμοί 38:16-20· και στη συνέχεια κλείνει όπως άνοιξε, με ανανεωμένες αιτήσεις, Ψαλμοί 38:21-22.
Σκεφτείτε

Σκέψου

Ο Σπέρτζεον πιέζει την προειδοποίηση κατά του φθόνου μέχρι το νηφάλιο τέλος της. Στίχος 3. Όταν κάποιος είναι φτωχός, περιφρονημένος και σε βαθιά δοκιμασία, ο παλιός μας Αδάμ φυσικά ζηλεύει τους πλούσιους και τους μεγάλους· και όταν συνειδητοποιούμε ότι ήμασταν πιο δίκαιοι από αυτούς, ο διάβολος είναι σίγουρα κοντά με βλάσφημους συλλογισμούς. Η θυελλώδης κακοκαιρία μπορεί να πήξει ακόμη και την κρέμα της ανθρωπότητας. Οι κακοί άνθρωποι, αντί να τους ζηλεύουμε, πρέπει να τους βλέπουμε με φρίκη και απέχθεια· όμως τα φορτωμένα τραπέζια τους και τα επιχρυσωμένα τους στολίδια είναι πολύ πιθανό να γοητεύσουν τα φτωχά μας μισάνοιχτα μάτια. Ποιος ζηλεύει τον παχύ ταύρο για τις κορδέλες και τις γιρλάντες που τον στολίζουν καθώς οδηγείται στο σφαγείο; Ωστόσο, η περίπτωση είναι παράλληλη· γιατί οι ασεβείς πλούσιοι είναι σαν ζώα που παχύνονται για σφαγή. Κλείνει την αρχική κραυγή του Ψαλμού 38 με την παράκληση ενός πατέρα για ήπια μεταχείριση. Στίχος 2. Στίχ. 1. Κύριε, μη με επιπλήττεις με την οργή σου. Πρέπει να επιπληχθώ, γιατί είμαι ένα παιδί που κάνει λάθη και εσύ ένας προσεκτικός Πατέρας, αλλά μη βάζεις υπερβολική οργή στον τόνο της φωνής σου· φέρσου ήπια, αν και έχω αμαρτήσει σοβαρά. Την οργή των άλλων μπορώ να την αντέξω, αλλά όχι τη δική σου. Όπως η αγάπη σου είναι η πιο γλυκιά στην καρδιά μου, έτσι και η δυσαρέσκειά σου είναι η πιο οδυνηρή στη συνείδησή μου. Μη με παιδεύεις ούτε με την έντονη δυσαρέσκειά σου. Παιδέψέ με αν θέλεις, είναι προνόμιο Πατέρα, και το να το υπομένω υπάκουα είναι καθήκον παιδιού· αλλά, ω, μη μετατρέπεις τη ράβδο σε σπαθί, μη χτυπάς για να σκοτώσεις. Αλήθεια, οι αμαρτίες μου θα μπορούσαν κάλλιστα να σε εξοργίσουν, αλλά ας σβήσουν το έλεος και η μακροθυμία σου τα αναμμένα κάρβουνα της οργής σου. Ω, ας μη με αντιμετωπίζεις ως εχθρό ή ως επαναστάτη. Φέρε σε ανάμνηση τη διαθήκη σου, την πατρότητά σου, και την αδυναμία μου, και λυπήσου τον δούλο.
Απαντήστε

Απάντησε

Πού νιώσατε πρόσφατα την έλξη να ζηλέψετε αυτούς που φαίνεται να ευημερούν χωρίς τον Θεό; Πώς η ανάμνηση της δικής σας παιδαγωγίας σας ωθεί να προσευχηθείτε αντί να ανησυχείτε; Σε ποια παρούσα δοκιμασία είστε έτοιμοι να φέρετε τα πάντα στη μνήμη του Κυρίου;
Προσευχηθείτε

Προσευχήσου

Κύριε, ἡσύχασον τὰς καρδίας ἡμῶν καθὼς συλλογιζόμεθα τὸν Λόγον Σου. Δίδαξον ἡμᾶς νὰ μὴ ἀνησυχῶμεν διὰ τοὺς κακοποιοὺς ἀλλὰ νὰ ἐμπιστευώμεθα εἰς Σέ, νὰ πράττωμεν τὸ καλόν, καὶ νὰ ἀφιερώνωμεν τὰς ὁδούς μας ὁλοκληρωτικῶς εἰς Σέ, ἀναπαυόμενοι εἰς τὰς βεβαίας ὑποσχέσεις τοῦ Χριστοῦ. Χάρισον ἡμῖν χάριν νὰ περιμένωμεν ὑπομονητικῶς τὴν δικαίαν Σου δικαίωσιν, γνωρίζοντες ὅτι ἡ μερίς μας καὶ ἡ εἰρήνη εὑρίσκονται ἐν Αὐτῷ μόνῳ. Ἀμήν.

Charles Spurgeon — Θησαυρός του Δαβίδ & Κηρύγματα · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →