← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Τοβίτ

Το Ψάρι στον Τίγρη: Πώς ο Νυμφίος Έπιασε τον Καταβροχθιστή από τα Βράγχια

Τοβίτ 5-6Περί του Βιβλίου Τωβίτ (In Tobiam) του Αγίου Βέδα του Αιδεσιμωτάτου (αποδοθέν εκ του δημοσίου λατινικού κειμένου υπό της Eterniseed)22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Ένας νέος άνδρας ξεκινά σε έναν μακρύ δρόμο, και ένας ξένος περπατά δίπλα του ως σύντροφος και οδηγός του. Ένας σκύλος τρέχει στα τακούνια τους. Κατασκηνώνουν δίπλα σε έναν ορμητικό ποταμό, και από τα νερά του ένα τερατώδες ψάρι ορμά να καταπιεί ολόκληρο τον ταξιδιώτη. Για τον Άγιο Βέδα αυτό δεν είναι απλώς μια ιστορία περιπέτειας — είναι το Ευαγγέλιο που προλέγεται εκ των προτέρων εν σκιά. Ο σύντροφος είναι ο Υιός του Θεού που πήρε τη σάρκα μας για να περπατήσει τον δρόμο μας· ο ποταμός είναι το ρεύμα της θνητότητάς μας· και το ψάρι είναι ο αρχαίος καταβροχθιστής ο ίδιος. Έλα και δες πώς ο Νυμφίος άφησε τον εαυτό του να συναντηθεί με το μεγάλο ψάρι — και το έπιασε από τα βράγχια.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ανάγνωσε Τωβίτ 5 και 6, όπου ο άγγελος προσφέρεται ως σύντροφος του Τωβία με το όνομα Αζαρίας, γιος του Ανανία· όπου ο σκύλος τους ακολουθεί στον δρόμο· και όπου, δίπλα στον ποταμό Τίγρη, το μεγάλο ψάρι υψώνεται για να καταβροχθίσει τον νέο άνδρα και αντίθετα πιάχνεται, εκσπλαχνίζεται και φυλάσσεται για θεραπεία. Ανάγνωσε αργά, και πρόσεξε το ταξίδι, τον σύντροφο, τον σκύλο, και πάνω απ' όλα το ψάρι στο νερό.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Βέδας ερμηνεύει ολόκληρο το ταξίδι ως την κάθοδο του Υιού για να μας σώσει: ο άγγελος που προσφέρεται ως σύντροφος του Τωβία είναι ο Υιός του Θεού που αναλαμβάνει άνθρωπο για να σώσει το ανθρώπινο γένος, και όταν ο Τωβίας ρωτά τον άγγελο από πού είναι και ακούει «Εγώ είμαι Αζαρίας, γιος του μεγάλου Ανανία», ο Βέδας ξεκλειδώνει τα ονόματα — Αζαρίας, «βοήθεια του Κυρίου», και Ανανίας, «χάρη του Κυρίου» — ώστε ο σύντροφος να είναι ο Κύριος γεμάτος χάρη και αλήθεια. Αλλά η καρδιά αυτών των κεφαλαίων είναι το ψάρι στον Τίγρη. Ο ορμητικός ποταμός είναι η πορεία του θανάτου και της θνητότητάς μας, και μέσα σε αυτόν περίμενε το τέρας. Ο Βέδας γράφει: Διότι το τεράστιο ψάρι, που σκοτώθηκε από τον Τωβία όταν ζητούσε να τον καταβροχθίσει, με τη διδασκαλία του αγγέλου, δηλώνει τον αρχαίο καταβροχθιστή του ανθρώπινου γένους — δηλαδή τον διάβολο — ο οποίος, ενώ ζητούσε τον θάνατο της σάρκας στον Λυτρωτή μας, αιχμαλωτίστηκε από τη δύναμη της θεότητας. Ο διάβολος ήρθε στον σταυρό κυνηγώντας λεία που μπορούσε να καταπιεί, και βρέθηκε ο ίδιος αιχμάλωτος. Όταν ο άγγελος διατάζει τον Τωβία να αρπάξει το ψάρι, ο Βέδας βλέπει το ίδιο το Πάσχα: Ο Κύριος άρπαξε τον διάβολο, και με το να πεθάνει αιχμαλώτισε και νίκησε αυτόν που ήθελε να τον αιχμαλωτίσει στον θάνατο. Και τα βράγχια δεν είναι άσκοπη λεπτομέρεια, διότι το ψάρι κρατιέται εκεί όπου το κεφάλι συναντά το σώμα — ώστε ο Λυτρωτής να χωρίσει το πονηρό κεφάλι από τα απατημένα μέλη και να εμβολιάσει εκείνα τα μέλη στην Εκκλησία του: Διότι το ψάρι έχει τα βράγχια του στη συμβολή του κεφαλιού και του σώματός του. Και όπως ο Κύριός μας είναι η κεφαλή της Εκκλησίας και η Εκκλησία είναι το σώμα του, έτσι ο διάβολος είναι η κεφαλή όλων των πονηρών και όλοι οι άνομοι είναι το σώμα και τα μέλη του.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Το ψάρι πιάχνεται — τώρα εκσπλαχνίζεται, και τίποτα σε αυτό δεν πάει χαμένο. Ο Βέδας βλέπει την καρδιά, τη χολή και το συκώτι να φυλάσσονται ως η όλη πανουργία του εχθρού που γίνεται γνωστή σε εμάς για την προφύλαξή μας και τη θεραπεία μας: Φύλαξε την καρδιά του για τον εαυτό του, διότι έκλεισε την πανουργία του στα ιερά βιβλία· για τα οποία γράφεται: Ο όφις ήταν πιο πανούργος από όλα τα ζώα της γης. Η ίδια η κακία του καταβροχθιστή, μόλις συρθεί στο φως, γίνεται το φάρμακό μας — «όσο πιο σίγουρα τα εξερευνούμε, τόσο πιο προσεκτικά τα αποφεύγουμε». Έπειτα η σάρκα του ψαριού ψήνεται, και ο Βέδας ερμηνεύει τη φωτιά ως το Πνεύμα που κάνει το σαρκικό πνευματικό: Ψήνει τη σάρκα του σε εκείνους που βρήκε σαρκικούς, αλλά με τη φωτιά της αγάπης του τους κατέστησε πνευματικούς και ισχυρούς. Ό,τι περισσεύει αλατίζεται, και το αλάτι είναι οι διδάσκαλοι — «εσείς είστε το αλάτι της γης». Και ο δρόμος συνεχίζεται προς έναν γάμο: το σπίτι του Ραγουήλ και της νύφης Σάρρας. Ο Ραγουήλ δηλώνει τον λαό των εθνών, τον οποίο ο Κύριος αξίωσε να επισκεφθεί μέσω των κηρύκων του, ώστε από το γένος του να πάρει για τον εαυτό του νύφη — δηλαδή να κάνει αυτόν τον ίδιο τον λαό των εθνών Εκκλησία του. Η Σάρρα, ονομασμένη από τη σύζυγο του Αβραάμ που γέννησε τον Ισαάκ τον γιο της επαγγελίας, είναι ο ελεύθερος λαός της Εκκλησίας — η ίδια η Νύφη που ο Νυμφίος βγήκε να κερδίσει όταν άφησε το μεγάλο ψάρι να τον συναντήσει στο νερό.
Απαντήστε

Απόκριση

Υπήρξαμε κάποτε μέλη του απατημένου σώματος, ενωμένοι με το κεφάλι που ο Βέδας ονομάζει αρχαίο καταβροχθιστή. Το θαύμα αυτών των κεφαλαίων είναι ότι η απελευθέρωσή μας κόστισε στον Λυτρωτή τον ίδιο τον θάνατό του — βγήκε, όπως ο Τωβίας, στον ποταμό για να πλύνει τα πόδια του, σε έναν θάνατο που δεν όφειλε τίποτα, ώστε να μας πλύνει, τα μέλη του, από τη μόλυνση της αμαρτίας και του θανάτου. Έτσι, όταν η πανουργία του εχθρού ανοίγεται σε εσένα στα ιερά βιβλία και από τους διδάσκαλους της αλήθειας, μην απελπίζεσαι για το πόσο λεπτό είναι το δόλωμα. Αυτή η γνώση είναι το φάρμακό σου, δοσμένο για την προφύλαξή σου και τη θεραπεία σου. Και ας ψήσει η φωτιά της αγάπης του ό,τι σε εσένα είναι ακόμη απλώς σαρκικό, ώσπου το Πνεύμα που ήρθε στους αποστόλους ως φωτιά να σε κάνει πνευματικό και ισχυρό — αλάτι που δεν χάνει τη γεύση του.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Χριστέ Θεέ μας, που κατέβηκες στον ποταμό της θνητότητάς μας και άφησες τον αρχαίο καταβροχθιστή να υψωθεί εναντίον σου, ώστε με το να πεθάνεις να αιχμαλωτίσεις αυτόν που ζητούσε να μας αιχμαλωτίσει στον θάνατο: άρπαξε, ικετεύουμε, το πονηρό κεφάλι, και αποσπάσε μας από το απατημένο σώμα, και εμβολίασέ μας στην αγία Εκκλησία σου. Άνοιξέ μας τις παγίδες του εχθρού για την προφύλαξή μας, και με τη φωτιά της αγάπης σου κάνε τις ψυχρές και σαρκικές καρδιές μας πνευματικές και ισχυρές, ώστε να είμαστε αλάτι της γης και νύφη έτοιμη για τον Νυμφίο. Διότι συ κατεπάτησες τον θάνατο δια του θανάτου, και σε σένα δίνουμε δόξα, με τον Πατέρα σου τον από αιώνος και το πανάγιο και αγαθό και ζωοποιό Πνεύμα σου, νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Περί του Βιβλίου Τωβίτ (In Tobiam) του Αγίου Βέδα του Αιδεσιμωτάτου (αποδοθέν εκ του δημοσίου λατινικού κειμένου υπό της Eterniseed) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →