Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ
Ιώβ 39-40 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο σημερινό μάθημα εξερευνούμε τον πλούσιο σχολιασμό του Ματθαίου Χένρι στα κεφάλαια 39 και 40 του Ιώβ. Ο Χένρι καθοδηγεί τους αναγνώστες μέσα από τις ερευνητικές ερωτήσεις του Θεού για τον φυσικό κόσμο, δείχνοντας πώς αυτές οι ερωτήσεις αποκαλύπτουν τα ανθρώπινα όρια και προσκαλούν σε βαθύτερη εμπιστοσύνη στη θεία πρόνοια. Η ερμηνεία του κατά στίχο τονίζει τη φροντίδα του Δημιουργού για κάθε πλάσμα ενώ αντιμετωπίζει τα παράπονα του Ιώβ με δέος προκαλούντα παραδείγματα από την άγρια φύση. Καθώς ακολουθούμε την έκθεση του Χένρι, οδηγούμαστε σε στάση ταπεινότητας και θαυμασμού ενώπιον του Παντοδύναμου. Αυτή η μελέτη μας καλεί να ακούσουμε ξανά τη φωνή που διατάσσει όλη τη δημιουργία.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Προετοίμασε την καρδιά σου να ακούσεις τη Γραφή διαβάζοντας τα κεφάλαια 39 και 40 του Ιώβ αργά και προσευχητικά. Παρατήρησε τη σειρά ερωτήσεων που θέτει ο Θεός για πλάσματα που ζουν πέρα από τον ανθρώπινο έλεγχο. Άφησε τις εικόνες των αγριόγιδων, των ατίθασων όνων, των ισχυρών αλόγων και των υψιπετών πτηνών να διεγείρουν τη φαντασία σου. Καθώς διαβάζεις, σκέψου πώς αυτές οι περιγραφές αντιμετωπίζουν την ανθρώπινη υπερηφάνεια και αποκαλύπτουν τη στενή γνώση του Θεού για κάθε ζωντανό ον. Κάνε παύση μετά από κάθε ενότητα για να αφήσεις τις λέξεις να κατασταλάξουν πριν προχωρήσεις στους στοχασμούς του Χένρι.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά εξετάζοντας τα αγριόγιδα και τις ελάφους.
Ι. Τα αγριόγιδα και οι έλαφοι. Αυτό που σημειώνεται γι' αυτά είναι η γέννηση και η ανατροφή των μικρών τους. Διότι, όπως τρέφεται κάθε άτομο, έτσι διατηρείται και κάθε είδος ζώων με τη φροντίδα της θείας Πρόνοιας, και, όσο γνωρίζουμε, κανένα δεν έχει εξαφανιστεί μέχρι σήμερα. Παρατήρησε εδώ, 1. Σχετικά με την παραγωγή των μικρών τους, (1.) Ο άνθρωπος είναι εντελώς άγνοος για τον χρόνο που γεννούν, εδ. 1, 2. Θα προσποιηθούμε ότι λέμε τι βρίσκεται στη μήτρα της Πρόνοιας, ή τι θα φέρει μια ημέρα, εμείς που δεν γνωρίζουμε τον χρόνο της κυοφορίας μιας ελάφου ή ενός αγριόγιδου; (2.) Αν και γεννούν τα μικρά τους με μεγάλη δυσκολία και λύπη, και δεν έχουν βοήθεια από τον άνθρωπο, όμως, με την καλή πρόνοια του Θεού, τα μικρά τους παράγονται με ασφάλεια, και οι λύπες τους αποβάλλονται και ξεχνιούνται, εδ. 3. Κάποιοι νομίζουν ότι υπονοείται (Ψαλμ. κθ΄ 9) ότι ο Θεός με βροντή βοηθά τις ελάφους στον τοκετό. Ας σημειωθεί, για την παρηγοριά των γυναικών στον τοκετό, ότι ο Θεός βοηθά ακόμη και τις ελάφους να γεννήσουν τα μικρά τους· και δεν θα βοηθήσει πολύ περισσότερο εκείνες, και θα τις σώσει στον τοκετό, που είναι παιδιά του σε διαθήκη μαζί του; 2. Σχετικά με την ανάπτυξη των μικρών τους, (εδ. 4): Είναι σε καλή κατάσταση· αν και γεννήθηκαν με λύπη, αφού τα θήλασαν οι μητέρες τους για λίγο, φροντίζουν μόνα τους στους αγρούς, και δεν αποτελούν πλέον βάρος γι' αυτές, που είναι παράδειγμα για τα παιδιά, όταν μεγαλώσουν, να μην κρέμονται πάντα από τους γονείς τους και να ζητούν από αυτούς, αλλά να προβάλλουν τον εαυτό τους για να κερδίσουν τη δική τους ζωή και να ανταποδώσουν στους γονείς τους.Στη συνέχεια στρέφει την προσοχή του στον άγριο όνο.
ΙΙ. Ο άγριος όνος, ένα πλάσμα που διαβάζουμε συχνά στη Γραφή, κάποιοι λένε αδάμαστο. Ο άνθρωπος λέγεται ότι γεννιέται σαν το πουλάρι του άγριου όνου, τόσο δύσκολο να κυβερνηθεί. Δύο πράγματα έχει αποδώσει η Πρόνοια στον άγριο όνο:—1. Απεριόριστη ελευθερία (εδ. 5): Ποιος εκτός από τον Θεό έχει στείλει τον άγριο όνο ελεύθερο; Του έχει δώσει διάθεση γι' αυτό, και επομένως απαλλαγή γι' αυτό. Ο ήμερος όνος είναι δεμένος στην εργασία· ο άγριος όνος δεν έχει δεσμά πάνω του. Σημείωσε, η ελευθερία από την υπηρεσία, και η ελευθερία να περιπλανάται κατά βούληση, είναι μόνο τα προνόμια ενός άγριου όνου. Είναι κρίμα που κάποια από τα παιδιά των ανθρώπων να επιθυμούν τέτοια ελευθερία, ή να υπερηφανεύονται γι' αυτήν. Είναι καλύτερο να εργάζεσαι και να είσαι χρήσιμος για κάτι παρά να περιπλανάσαι και να μην είσαι χρήσιμος για τίποτα. Αλλά αν, μεταξύ των ανθρώπων, η Πρόνοια θέτει κάποιους σε ελευθερία και τους επιτρέπει να ζουν άνετα, ενώ άλλοι είναι καταδικασμένοι σε δουλεία, δεν πρέπει να θαυμάζουμε το ζήτημα: συμβαίνει έτσι και μεταξύ των άλογων πλασμάτων. 2. Ένα ανοιχτό κατάλυμα (εδ. 6): Του οποίου το σπίτι έχω κάνει την έρημο, όπου έχει αρκετό χώρο να διασχίζει τους δρόμους του, και να ρουφά τον άνεμο κατά βούληση, όπως λέγεται ότι κάνει ο άγριος όνος (Ιερ. β΄ 24), σαν να έπρεπε να ζει στον αέρα, γιατί είναι η άγονη γη που είναι η κατοικία του. Παρατήρησε, ο ήμερος όνος, που εργάζεται, και είναι χρήσιμος στον άνθρωπο, έχει τη φάτνη του κυρίου του για να πηγαίνει τόσο για καταφύγιο όσο και για τροφή, και ζει σε εύφορη γη: αλλά ο άγριος όνος, που θέλει την ελευθερία του, πρέπει να την έχει σε άγονη γη. Αυτός που δεν θέλει να εργαστεί, ας μην φάει. Αυτός που θέλει θα φάει τον κόπο των χεριών του, και θα έχει επίσης να δώσει σε αυτόν που έχει ανάγκη. Ο Ιακώβ, ο βοσκός, έχει καλό κόκκινο ζωμό να περισσεύει, όταν ο Ησαύ, κυνηγός, είναι έτοιμος να πεθάνει από την πείνα. Περαιτέρω περιγραφή της ελευθερίας και του βιοπορισμού του άγριου όνου έχουμε, εδ. 7, 8. (1.) Δεν έχει ιδιοκτήτη, ούτε θα υποταχθεί: Περιφρονεί το πλήθος της πόλης. Αν προσπαθήσουν να τον πιάσουν, και για να το κάνουν αυτό τον περικυκλώσουν με πλήθος, θα ξεφύγει σύντομα από αυτούς, και η κραυγή του οδηγού δεν είναι τίποτα γι' αυτόν. Γελάει με εκείνους που ζουν στον θόρυβο και την ταραχή των πόλεων (έτσι ο επίσκοπος Πάτρικ), θεωρώντας τον εαυτό του πιο ευτυχισμένο στην έρημο· και η γνώμη είναι το μέτρο των πραγμάτων. (2.) Μη έχοντας ιδιοκτήτη, δεν έχει τροφοδότη, ούτε γίνεται καμία πρόβλεψη γι' αυτόν, αλλά πρέπει να φροντίζει ο ίδιος: Η βοσκή των βουνών είναι η βοσκή του, και είναι γυμνή βοσκή· εκεί ψάχνει εδώ κι εκεί ένα πράσινο πράγμα, όπως μπορεί να το βρει και να το μαζέψει· ενώ οι εργαζόμενοι όνοι έχουν πράσινα πράγματα σε αφθονία, χωρίς να τα ψάχνουν. Από την αδάμαστη φύση αυτού και άλλων πλασμάτων μπορούμε να συμπεράνουμε πόσο ακατάλληλοι είμαστε να δώσουμε νόμο στην Πρόνοια, που δεν μπορούμε να δώσουμε νόμο ούτε σε ένα πουλάρι άγριου όνου.Στη συνέχεια ο Χένρι εξετάζει το ευγενές άλογο προετοιμασμένο για μάχη.
Ο Θεός, έχοντας επιδείξει τη δική του δύναμη σε εκείνα τα πλάσματα που είναι ισχυρά και περιφρονούν τον άνθρωπο, εδώ την δείχνει σε ένα που δεν είναι κατώτερο από κανένα από αυτά σε δύναμη, και όμως πολύ ήμερο και χρήσιμο στον άνθρωπο, και αυτό είναι το άλογο, ιδιαίτερα το άλογο που είναι προετοιμασμένο ενάντια στην ημέρα της μάχης και είναι χρήσιμο στον άνθρωπο σε μια στιγμή που έχει περισσότερο από συνηθισμένη ανάγκη για την υπηρεσία του. Φαίνεται ότι υπήρχε, στη χώρα του Ιώβ, μια ευγενής γενναία φυλή αλόγων. Ο Ιώβ, είναι πιθανό, κρατούσε πολλά, αν και δεν αναφέρονται μεταξύ των κτημάτων του, τα ζώα για χρήση στη γεωργία εκτιμώνται εκεί περισσότερο από εκείνα για την πολιτεία και τον πόλεμο, για τα οποία μόνο τα άλογα προορίζονταν τότε, και δεν χρησιμοποιούνταν τότε σε τόσο ταπεινές υπηρεσίες όπως συνήθως χρησιμοποιούνται μαζί μας. Σχετικά με το μεγάλο άλογο, εκείνο το επιβλητικό θηρίο, παρατηρείται εδώ, 1. Ότι έχει μεγάλη δύναμη και πνεύμα (εδ. 19): Έδωσες στο άλογο δύναμη; Χρησιμοποιεί τη δύναμή του για τον άνθρωπο, αλλά δεν την έχει από αυτόν: Ο Θεός του την έδωσε, που είναι η πηγή όλων των δυνάμεων της φύσης, και όμως ο ίδιος δεν ευχαριστείται στη δύναμη του αλόγου (Ψαλμ. ρμζ΄ 10), αλλά μας έχει πει ότι το άλογο είναι μάταιο πράγμα για ασφάλεια, Ψαλμ. λγ΄ 17. Για τρέξιμο, τράβηγμα και μεταφορά, κανένα πλάσμα που είναι συνήθως στην υπηρεσία του ανθρώπου δεν έχει τόση δύναμη όσο το άλογο, ούτε είναι τόσο γενναίο και τολμηρό πνεύμα, να μην τρομάζει σαν ακρίδα, αλλά τολμηρό και πρόθυμο να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο. Είναι έλεος για τον άνθρωπο να έχει έναν τέτοιο υπηρέτη, ο οποίος, αν και πολύ δυνατός, υποτάσσεται στη διαχείριση ενός παιδιού, και δεν επαναστατεί ενάντια στον ιδιοκτήτη του. Αλλά ας μην εμπιστευόμαστε τη δύναμη ενός αλόγου, Ωσ. ιδ΄ 3· Ψαλμ. κ΄ 7· Ησ. λα΄ 1, 3. 2. Ότι ο λαιμός και τα ρουθούνια του φαίνονται μεγάλα. Ο λαιμός του είναι ντυμένος με βροντή, με μεγάλη και ρέουσα χαίτη, που τον κάνει τρομερό και είναι στολίδι γι' αυτόν. Η δόξα των ρουθουνιών του, όταν ρουθουνίζει, πετάει το κεφάλι του, και πετάει αφρό γύρω, είναι τρομερή, εδ. 20. Ίσως υπήρχε εκείνη την εποχή, και σε εκείνη τη χώρα, μια πιο επιβλητική φυλή αλόγων από ό,τι έχουμε τώρα. 3. Ότι είναι πολύ άγριος και μανιώδης στη μάχη, και φορμάρει με ατρόμητο θάρρος, αν και προχωρά σε άμεσο κίνδυνο της ζωής του. (1.) Δες πόσο παιχνιδιάρικο είναι (εδ. 21): Χτυπάει στην κοιλάδα, σχεδόν δεν ξέρει σε τι έδαφος στέκεται. Είναι υπερήφανο για τη δύναμή του, και έχει πολύ περισσότερο λόγο να είναι έτσι χρησιμοποιώντας τη δύναμή του στην υπηρεσία του ανθρώπου, και υπό την καθοδήγησή του, παρά ο άγριος όνος που τη χρησιμοποιεί σε περιφρόνηση του ανθρώπου, και σε αποστασία από αυτόν εδ. 8. (2.) Δες πόσο πρόθυμο είναι να εμπλακεί: Προχωρά να συναντήσει τους ένοπλους άνδρες, εμψυχωμένο, όχι από την καλοσύνη της υπόθεσης, ή την προοπτική τιμής, αλλά μόνο από τον ήχο της σάλπιγγας, τον κρότο των αρχηγών, και τις κραυγές των στρατιωτών, που είναι σαν φυσερά στη φωτιά του έμφυτου θάρρους του, και το κάνουν να πηδά μπροστά με τη μέγιστη προθυμία, σαν να φώναζε, Χα! χα! εδ. 25. Πόσο θαυμάσια είναι τα άλογα πλάσματα προσαρμοσμένα και κεκλιμένα στις υπηρεσίες για τις οποίες σχεδιάστηκαν. (3.) Δες πόσο άφοβο είναι, πώς περιφρονεί τον θάνατο και τους πιο απειλητικούς κινδύνους, (εδ. 22): Περιγελά τον φόβο, και τον κάνει αστείο· χτύπα τον με σπαθί, κροτάλισε τη φαρέτρα, κράδα το δόρυ, για να τον οδηγήσεις πίσω, δεν θα υποχωρήσει, αλλά θα προχωρήσει μπροστά, και ακόμη εμπνέει θάρρος στον αναβάτη του. (4.) Δες πόσο μανιώδες είναι. Κάνει στροφές και πηδά, και τρέχει με τόση βία και θερμότητα ενάντια στον εχθρό που θα νόμιζε κανείς ότι κατάπιε ακόμη και το έδαφος με μανία και οργή, εδ. 24. Το υψηλό πνεύμα είναι ο έπαινος ενός αλόγου παρά ενός ανθρώπου, στον οποίο η μανία και η οργή δεν ταιριάζουν. Αυτή η περιγραφή του πολεμικού αλόγου θα βοηθήσει να εξηγηθεί εκείνος ο χαρακτήρας που δίνεται στους αλαζονικούς αμαρτωλούς, Ιερ. η΄ 6. Καθένας στρέφεται στην πορεία του, όπως το άλογο ορμά στη μάχη. Όταν η καρδιά ενός ανθρώπου είναι πλήρως στραμμένη σε αυτόν να κάνει κακό, και μεταφέρεται σε μια πονηρή πορεία από τη βία των άτακτων επιθυμιών και παθών, δεν υπάρχει τρόπος να τον κάνουμε να φοβηθεί την οργή του Θεού και τις μοιραίες συνέπειες της αμαρτίας. Ας θέσει η ίδια η συνείδησή του ενώπιόν του την κατάρα του νόμου, τον θάνατο που είναι ο μισθός της αμαρτίας, και όλους τους τρόμους του Παντοδύναμου σε παράταξη μάχης· περιγελά αυτόν τον φόβο, και δεν τρομάζει, ούτε στρέφει πίσω από το φλεγόμενο σπαθί των χερουβίμ. Ας υψώσουν οι λειτουργοί τη φωνή τους σαν σάλπιγγα, για να διακηρύξουν την οργή του Θεού εναντίον του, δεν πιστεύει ότι είναι ο ήχος της σάλπιγγας, ούτε ότι ο Θεός και οι κήρυκές του είναι σοβαροί μαζί του· αλλά τι θα είναι στο τέλος αυτού είναι εύκολο να προβλεφθεί.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι ολοκληρώνει το κεφάλαιο σκιαγραφώντας τον περαιτέρω συλλογισμό του Θεού με τον Ιώβ.
Πολλές ταπεινωτικές συγχυτικές ερωτήσεις είχε θέσει ο Θεός στον Ιώβ, στο προηγούμενο κεφάλαιο· τώρα, σε αυτό το κεφάλαιο, Ι. Απαιτεί απάντηση σε αυτές, εδ. 1, 2. ΙΙ. Ο Ιώβ υποτάσσεται σε ταπεινή σιωπή, εδ. 3-5. ΙΙΙ. Ο Θεός προχωρά να συλλογιστεί μαζί του, για την πεποίθησή του, σχετικά με την άπειρη απόσταση και δυσαναλογία μεταξύ αυτού και του Θεού, δείχνοντας ότι δεν ήταν σε καμία περίπτωση ισάξιος αντίπαλος για τον Θεό. Τον προκαλεί (εδ. 6, 7) να ανταγωνιστεί μαζί του, αν τολμά, για δικαιοσύνη (εδ. 8), δύναμη (εδ. 9), μεγαλείο (εδ. 10), και κυριαρχία πάνω στους υπερήφανους (εδ. 11-14), και δίνει ένα παράδειγμα της δύναμής του σε ένα συγκεκριμένο ζώο, εδώ ονομαζόμενο 'Βεεμώθ', εδ. 15-24.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή σου αισθάνεσαι ότι ο Θεός σε προσκαλεί να απελευθερώσεις τον έλεγχο πάνω σε αποτελέσματα που δεν μπορείς να κυβερνήσεις; Πώς μπορεί η παρατήρηση των αδάμαστων πλασμάτων γύρω σου να αναδιαμορφώσει την άποψή σου για τη θεία φροντίδα; Σε ποια περιοχή χρειάζεται περισσότερο η ταπεινότητα ενώπιον της σοφίας του Θεού αυτή τη στιγμή;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, καθὼς συλλογιζόμεθα τὰ ἄγρια πλάσματα ποὺ συντηρεῖς καὶ διατάσσεις διὰ τῆς σοφίας σου, κατεύνασον τὰ παράπονά μας καὶ γέμισον ἡμᾶς μὲ εὐλάβειαν διὰ τὴν κυρίαρχον φροντίδα σου. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, μόρφωσον ἐν ἡμῖν ταπεινὰς καρδίας ποὺ ἐμπιστεύονται μόνον τὴν πρόνοιά σου, ἀναπαυόμενοι ἀσφαλῶς ἐν τῇ γνώσει ὅτι πᾶσα λεπτομέρεια τῆς κτίσεως κεῖται ἐν ταῖς χερσί σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →