Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιάκωβος
Ιακ 3 — με τον Μάθιου Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το υπόμνημα του Μάθιου Χένρι στο τρίτο κεφάλαιο της Επιστολής Ιακώβου προσφέρει διαχρονική διορατικότητα σχετικά με τη δύναμη της γλώσσας και τη φύση της αληθινής σοφίας. Η προσεκτική του ερμηνεία βοηθά τους πιστούς να δουν πώς ο λόγος αποκαλύπτει την καρδιά και πώς η ουράνια σοφία διαφέρει από την επίγεια φιλοδοξία. Στα επόμενα λεπτά θα ακούσουμε τα ίδια τα λόγια του Χένρι, επιτρέποντάς τους να διαμορφώσουν την κατανόηση και την πρακτική μας. Προετοιμάστε την καρδιά σας για να δεχθείτε τόσο έλεγχο όσο και παρηγοριά καθώς εξερευνούμε αυτές τις αρχαίες αλήθειες μαζί.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στραφείτε τώρα στο τρίτο κεφάλαιο της Επιστολής Ιακώβου και διαβάστε ολόκληρο το κεφάλαιο αργά. Προσέξτε τις ζωντανές εικόνες της γλώσσας ως πυρ και ακατάστατο κακό, έπειτα την καθαρή αντίθεση μεταξύ σοφίας άνωθεν και σοφίας κάτωθεν. Αφήστε το χωρίο να μιλήσει πρώτο· αργότερα θα στραφούμε στον Μάθιου Χένρι για βαθύτερο στοχασμό πάνω στο νόημα και την εφαρμογή του.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά προειδοποιώντας κατά ενός αλαζονικού δεσποτικού πνεύματος.
Ι. Να μη χρησιμοποιούμε τη γλώσσα μας ώστε να κυριαρχούμε επί άλλων: Αδελφοί μου, μη γίνεστε πολλοί διδάσκαλοι κ.λπ., εδ. 1. Αυτά τα λόγια δεν απαγορεύουν να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να καθοδηγούμε και να διδάσκουμε άλλους στον δρόμο του καθήκοντός τους ή να τους ελέγχουμε με χριστιανικό τρόπο για ό,τι είναι εσφαλμένο· αλλά δεν πρέπει να επιδιώκουμε να μιλούμε και να ενεργούμε σαν εκείνοι που συνεχώς αναλαμβάνουν την έδρα, δεν πρέπει να υπαγορεύουμε ο ένας στον άλλον, ώστε να καθιστούμε τις δικές μας απόψεις πρότυπο με το οποίο να δοκιμάζουμε όλους τους άλλους, επειδή ο Θεός δίνει ποικίλα χαρίσματα στους ανθρώπους και προσδοκά από τον καθένα σύμφωνα με εκείνο το μέτρο φωτός που δίνει. «Επομένως μη γίνεστε πολλοί διδάσκαλοι» (ή διδάσκοντες, όπως το διαβάζουν μερικοί)· «μη δίνετε στον εαυτό σας τον αέρα διδασκάλων, επιβαλλόντων και κριτών, αλλά μάλλον μιλάτε με την ταπεινοφροσύνη και το πνεύμα μαθητών· μη κρίνετε ο ένας τον άλλον, σαν να πρέπει όλα να φέρονται στο δικό σας πρότυπο.» Αυτό ενισχύεται από δύο λόγους. 1. Εκείνοι που έτσι εγκαθιστούν τους εαυτούς τους ως κριτές και επικριτές θα λάβουν μεγαλύτερη καταδίκη. Η κρίση μας προς άλλους θα κάνει μόνο τη δική μας κρίση πιο αυστηρή και σοβαρή, Ματθ. ζ΄ 1, 2. Εκείνοι που είναι περίεργοι να κατασκοπεύουν τα σφάλματα άλλων και αλαζονικοί στο να περνούν κρίσεις επάνω τους, μπορούν να περιμένουν ότι ο Θεός θα είναι εξίσου ακραίος στο να σημειώνει ό,τι λένε και κάνουν εσφαλμένα. 2. Άλλος λόγος που δίνεται κατά τέτοιας συμπεριφοράς του διδασκάλου είναι επειδή είμαστε όλοι αμαρτωλοί: Σε πολλά πράγματα όλοι μας σφάλλουμε, εδ. 2. Αν σκεφτόμασταν περισσότερο τα δικά μας λάθη και παραπτώματα, θα ήμασταν λιγότερο πρόθυμοι να κρίνουμε άλλους ανθρώπους. Ενώ είμαστε αυστηροί κατά ό,τι θεωρούμε προσβλητικό σε άλλους, δεν εξετάζουμε πόσο υπάρχει σε εμάς που είναι δικαίως προσβλητικό σε εκείνους. Οι αυτοδικαιούμενοι είναι συνήθως αυτοεξαπατώμενοι. Είμαστε όλοι ένοχοι ενώπιον του Θεού· και εκείνοι που καυχώνται για τις αδυναμίες και τις ασθένειες άλλων λίγο σκέφτονται πόσα πράγματα σφάλλουν οι ίδιοι. Μάλιστα, ίσως η δεσποτική τους συμπεριφορά και οι επικριτικές τους γλώσσες να αποδειχθούν χειρότερες από οποιαδήποτε σφάλματα καταδικάζουν σε άλλους. Ας μάθουμε να είμαστε αυστηροί στην κρίση του εαυτού μας, αλλά φιλάνθρωποι στις κρίσεις μας για άλλους ανθρώπους.Ο Χένρι στη συνέχεια εικονογραφεί τη δύναμη της γλώσσας με δύο οικείες συγκρίσεις.
ΙΙ. Διδασκόμαστε να κυβερνούμε τη γλώσσα μας ώστε να αποδεικνυόμαστε τέλειοι και ευθείς άνθρωποι, και τέτοιοι που έχουν πλήρη κυβέρνηση επάνω στον εαυτό μας: Αν κάποιος δεν σφάλλει εν λόγω, αυτός είναι τέλειος άνθρωπος, και ικανός επίσης να χαλιναγωγήσει όλο το σώμα. Εδώ υπονοείται ότι εκείνος του οποίου η συνείδηση επηρεάζεται από αμαρτίες της γλώσσας, και ο οποίος φροντίζει να τις αποφεύγει, είναι ευθύς άνθρωπος, και έχει αναμφισβήτητο σημείο αληθινής χάριτος. Αλλά, από την άλλη πλευρά, αν κάποιος φαίνεται θρησκευόμενος (όπως δηλώθηκε στο πρώτο κεφάλαιο) και δεν χαλιναγωγεί τη γλώσσα του, όποια ομολογία και αν κάνει, η θρησκεία εκείνου του ανθρώπου είναι μάταιη. Περαιτέρω, εκείνος που δεν σφάλλει εν λόγω δεν θα αποδείξει μόνο τον εαυτό του ειλικρινή Χριστιανό, αλλά πολύ προηγμένο και βελτιωμένο Χριστιανό. Διότι η σοφία και η χάρις που τον καθιστούν ικανό να κυβερνά τη γλώσσα του θα τον καταστήσουν ικανό επίσης να κυβερνά όλες τις πράξεις του. Αυτό το έχουμε εικονογραφήσει με δύο συγκρίσεις:—1. Η κυβέρνηση και η καθοδήγηση όλων των κινήσεων ενός αλόγου, από το χαλινάρι που τίθεται στο στόμα του: Ιδού, βάζουμε χαλινάρια στα στόματα των ίππων, ώστε να μας υπακούν, και στρέφουμε ολόκληρο το σώμα τους, εδ. 3. Υπάρχει μεγάλη κτηνώδης αγριότητα και ασωτία σε εμάς. Αυτό φαίνεται πολύ από τη γλώσσα: ώστε αυτή πρέπει να χαλιναγωγηθεί· σύμφωνα με Ψαλμ. λθ΄ 1, Θα φυλάξω το στόμα μου με χαλινάρι (ή, θα χαλιναγωγήσω το στόμα μου) ενώ ο ασεβής είναι ενώπιόν μου. Όσο πιο γρήγορη και ζωηρή είναι η γλώσσα, τόσο περισσότερο πρέπει να φροντίζουμε έτσι να την κυβερνούμε. Διαφορετικά, όπως ένα αχαλίνωτο και ανεξέλεγκτο άλογο τρέχει μακριά με τον αναβάτη του, ή τον ρίχνει, έτσι μια αχαλίνωτη γλώσσα θα υπηρετήσει εκείνους με παρόμοιο τρόπο που δεν έχουν εντολή επάνω της. Ενώ, ας χαλιναγωγήσει η απόφαση και η επαγρύπνηση, υπό την επίδραση της χάριτος του Θεού, τη γλώσσα, και τότε όλες οι κινήσεις και οι πράξεις ολόκληρου του σώματος θα καθοδηγούνται και θα ελέγχονται εύκολα. 2. Η κυβέρνηση ενός πλοίου από τη σωστή διαχείριση του πηδαλίου: Ιδού και τα πλοία, αν και είναι τόσο μεγάλα, και ωθούνται από σφοδρούς ανέμους, όμως στρέφονται με πολύ μικρό πηδάλιο προς όποια κατεύθυνση θέλει ο κυβερνήτης. Έτσι και η γλώσσα είναι μικρό μέλος, και καυχάται μεγάλα πράγματα, εδ. 4, 5. Όπως το πηδάλιο είναι πολύ μικρό μέρος του πλοίου, έτσι και η γλώσσα είναι πολύ μικρό μέρος του σώματος: αλλά η σωστή κυβέρνηση του πηδαλίου ή του τιμονιού θα κατευθύνει και θα στρέψει το πλοίο όπως αρέσει στον κυβερνήτη· και η σωστή διαχείριση της γλώσσας είναι, σε μεγάλο μέτρο, η κυβέρνηση ολόκληρου του ανθρώπου. Υπάρχει θαυμαστή ομορφιά σε αυτές τις συγκρίσεις, για να δείξει πώς πράγματα μικρού όγκου μπορεί όμως να είναι τεράστιας χρήσης. Και εξ αυτού πρέπει να μάθουμε να κάνουμε τη δέουσα διαχείριση των γλωσσών μας περισσότερο μελέτη μας, επειδή, αν και είναι μικρά μέλη, είναι ικανά να κάνουν μεγάλο καλό ή μεγάλο κακό. Επομένως,Ο Χένρι έπειτα δείχνει πόσο δύσκολο είναι για οποιονδήποτε να δαμάσει τη γλώσσα.
ΙV. Διδασκόμαστε στη συνέχεια πόσο πολύ δύσκολο πράγμα είναι να κυβερνήσουμε τη γλώσσα: Διότι κάθε είδος θηρίων, και πτηνών, και ερπετών, και πραγμάτων στη θάλασσα, δαμάζεται, και έχει δαμαστεί, από την ανθρωπότητα. Αλλά τη γλώσσα κανείς άνθρωπος δεν μπορεί να δαμάσει, εδ. 7, 8. Σαν να έλεγε ο απόστολος, «Λιοντάρια, και τα πιο άγρια θηρία, καθώς και άλογα και καμήλες, και πλάσματα της μεγαλύτερης δύναμης, έχουν δαμαστεί και κυβερνηθεί από ανθρώπους: έτσι και πτηνά, παρά την αγριότητά τους και τη δειλία τους, και τα φτερά τους για να τα φέρουν συνεχώς έξω από την εμβέλειά μας: ακόμη και ερπετά, παρά όλο το δηλητήριό τους και όλη την πονηρία τους, έχουν γίνει οικεία και αβλαβή: και πράγματα στη θάλασσα έχουν ληφθεί από ανθρώπους, και καταστεί χρήσιμα σε αυτούς. Και αυτά τα πλάσματα δεν έχουν υποταχθεί ούτε δαμαστεί μόνο με θαύμα (όπως τα λιοντάρια έσκυψαν στον Δανιήλ, αντί να τον καταβροχθίσουν, και κοράκια τάισαν τον Ηλία, και μια φάλαινα μετέφερε τον Ιωνά μέσα από τα βάθη της θάλασσας στην ξηρά), αλλά αυτό για το οποίο μιλάται εδώ είναι κάτι που γίνεται συνήθως· όχι μόνο έχει δαμαστεί, αλλά δαμάζεται από την ανθρωπότητα. Ωστόσο η γλώσσα είναι χειρότερη από αυτά, και δεν μπορεί να δαμαστεί από τη δύναμη και την τέχνη που χρησιμεύει για να δαμάσει αυτά τα πράγματα. Κανείς άνθρωπος δεν μπορεί να δαμάσει τη γλώσσα χωρίς υπερφυσική χάρι και βοήθεια.» Ο απόστολος δεν σκοπεύει να το παρουσιάσει ως πράγμα αδύνατο, αλλά ως πράγμα εξαιρετικά δύσκολο, το οποίο επομένως θα απαιτήσει μεγάλη επαγρύπνηση, και κόπους, και προσευχή, για να το κρατήσει σε τάξη. Και μερικές φορές όλα είναι πολύ λίγα· διότι είναι αχαλίνωτο κακό, γεμάτο θανατηφόρο δηλητήριο. Τα άλογα πλάσματα μπορεί να κρατηθούν μέσα σε ορισμένα όρια, μπορεί να διαχειριστούν με ορισμένους κανόνες, και ακόμη και ερπετά μπορεί να χρησιμοποιηθούν έτσι ώστε να μην κάνουν κακό με όλο το δηλητήριό τους· αλλά η γλώσσα είναι επιρρεπής να παραβιάζει όλα τα όρια και τους κανόνες, και να φτύνει το δηλητήριό της σε μία ή άλλη περίπτωση, παρά τη μέγιστη φροντίδα. Ώστε όχι μόνο χρειάζεται να παρακολουθείται, και να φρουρείται, και να κυβερνάται, τόσο όσο ένα αχαλίνωτο θηρίο, ή ένα βλαβερό και δηλητηριώδες πλάσμα, αλλά πολύ περισσότερη φροντίδα και κόποι θα είναι αναγκαίοι για να προληφθούν οι ολέθριες εκρήξεις και οι συνέπειες της γλώσσας. Ωστόσο,
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι καταλήγει αντιπαραβάλλοντας την αληθινή σοφία άνωθεν με το αντίγραφό της.
Ι. Έχουμε κάποια περιγραφή της αληθινής σοφίας, με τα διακριτικά σημεία και τους καρπούς της: Ποιος είναι σοφός άνθρωπος, και ενδεδυμένος με γνώση μεταξύ σας; Ας δείξει από καλή διαγωγή τα έργα του με πραότητα σοφίας, εδ. 13. Ένας αληθινά σοφός άνθρωπος είναι πολύ γνώστης άνθρωπος: δεν θα εγκαταστήσει τον εαυτό του για τη φήμη του να είναι σοφός χωρίς να αποθηκεύσει καλό απόθεμα γνώσης· και δεν θα εκτιμά τον εαυτό του μόνο επειδή γνωρίζει πράγματα, αν δεν έχει σοφία να κάνει σωστή εφαρμογή και χρήση εκείνης της γνώσης. Αυτά τα δύο πράγματα πρέπει να τεθούν μαζί για να συμπληρώσουν την περιγραφή της αληθινής σοφίας: ποιος είναι σοφός, και ενδεδυμένος με γνώση; Τώρα όπου αυτό είναι η ευτυχής περίπτωση οποιουδήποτε θα υπάρχουν τα εξής πράγματα:—1. Καλή διαγωγή. Αν είμαστε σοφότεροι από άλλους, αυτό πρέπει να αποδεικνύεται από την καλοσύνη της διαγωγής μας, όχι από την τραχύτητα ή τη ματαιότητά της. Λόγια που πληροφορούν, και θεραπεύουν, και κάνουν καλό, είναι τα σημεία της σοφίας· όχι εκείνα που φαίνονται μεγάλα, και κάνουν κακό, και είναι αφορμές κακού, είτε στον εαυτό μας είτε σε άλλους. 2. Η αληθινή σοφία μπορεί να γίνει γνωστή από τα έργα της. Η διαγωγή εδώ δεν αναφέρεται μόνο σε λόγια, αλλά στο σύνολο της πρακτικής των ανθρώπων· επομένως λέγεται, Ας δείξει από καλή διαγωγή τα έργα του. Η αληθινή σοφία δεν βρίσκεται σε καλές έννοιες ή θεωρίες τόσο όσο σε καλές και χρήσιμες πράξεις. Όχι εκείνος που σκέφτεται καλά, ή εκείνος που μιλά καλά, είναι κατά την έννοια της γραφής επιτρεπτό να είναι σοφός, αν δεν ζει και δεν ενεργεί καλά. 3. Η αληθινή σοφία μπορεί να γίνει γνωστή από την πραότητα του πνεύματος και του χαρακτήρα: Ας δείξει με πραότητα, κ.λπ. Είναι μεγάλο παράδειγμα σοφίας να χαλιναγωγούμε συνετά τον δικό μας θυμό, και να υπομένουμε υπομονετικά τον θυμό άλλων. Και όπως η σοφία θα αποδείξει τον εαυτό της με πραότητα, έτσι η πραότητα θα είναι μεγάλος φίλος της σοφίας· διότι τίποτε δεν εμποδίζει την κανονική αντίληψη, την ορθή κρίση, και την αμεροληψία της σκέψης, αναγκαίες για να ενεργούμε σοφά, τόσο όσο το πάθος. Όταν είμαστε ήπιοι και ήρεμοι, είμαστε καλύτερα ικανοί να ακούσουμε λόγο, και καλύτερα ικανοί να μιλήσουμε αυτόν. Η σοφία παράγει πραότητα, και η πραότητα αυξάνει τη σοφία.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στον λόγο σας αισθάνεστε συχνότερα την ανάγκη για μεγαλύτερη αυτοκυριαρχία; Πώς μπορεί η επιδίωξη της ουράνιας σοφίας να αλλάξει τον τρόπο που ανταποκρίνεστε στη διαφωνία σήμερα; Με ποιον πρακτικό τρόπο μπορείτε να σπείρετε ειρήνη αντί για έριδα σε μία σχέση αυτή την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ Ουράνιε, δώρησέ μας τη σοφίαν ἄνωθεν, τὴν καθαράν, τὴν εἰρηνικήν, καὶ πλήρη ἐλέους, ἵνα αἱ γλῶσσαί μας τιθασεύωνται ὑπὸ τοῦ Πνεύματός Σου διὰ νὰ ὁμιλῶμεν εὐλογίαν ἀντὶ κατάρας. Φύλαξον τὰς καρδίας μας ἀπὸ τὸν γήϊνον φθόνον καὶ τὴν σύγχυσιν, καὶ κάμε νὰ σπείρηται ὁ καρπὸς τῆς δικαιοσύνης ἐν εἰρήνῃ διὰ τῆς ζωῆς μας πρὸς δόξαν τοῦ Χριστοῦ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →