← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αριθμοί

Αριθμοί 16-18 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιγντοκ

Αριθμοί 16-18Υπόμνημα της Βίβλου Haydock20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα εισερχόμαστε στην ιερή αφήγηση των κεφαλαίων 16 έως 18 των Αριθμών με την καθοδήγηση του Καθολικού Σχολίου Οικογενειακής Βίβλου του Χέιγντοκ. Αυτή η σεβάσμια συλλογή συγκεντρώνει τις γνώσεις της καθολικής παράδοσης για να φωτίσει την εξέγερση κατά των εκλεκτών ηγετών του Θεού και την θεία επιβεβαίωση της ιερωσύνης. Καθώς μελετούμε αυτά τα κεφάλαια, το έργο του Χέιγντοκ μας προσκαλεί να σκεφτούμε την σοβαρότητα του σχίσματος και το διαρκές έλεος που στηρίζει την Εκκλησία μέσω της νόμιμης εξουσίας. Ας εμβαθύνει αυτή η αρχαία σοφία την ευλάβειά μας για τα μυστήρια της θείας τάξης και της ιερατικής υπηρεσίας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοιμάστε την καρδιά σας να ακούσετε τον λόγο του Θεού στους Αριθμούς κεφάλαια 16 έως 18. Αυτά τα αποσπάσματα αφηγούνται την δραματική αντιπαράθεση με την εξέγερση, τα θαυμαστά σημεία που επιβεβαιώνουν την εκλογή του Θεού και τα ιερά καθήκοντα που εμπιστεύθηκαν στους ιερείς και τους Λευίτες. Διαβάστε αργά και προσευχητικά, επιτρέποντας στο κείμενο να μιλήσει για την δική σας πιστότητα και υπακοή μέσα στον οίκο της πίστης.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χέιγντοκ ξεκινά εξετάζοντας τις απαρχές και τους συμμετέχοντες της εξέγερσης στο κεφάλαιο 16. Εσηκώθησαν. Το έγκλημα αυτών των ανδρών, το οποίο τιμωρήθηκε με τόσο αξιοσημείωτο τρόπο, ήταν εκείνο του σχίσματος και της εξέγερσης κατά της εξουσίας που καθιερώθηκε από τον Θεό στην Εκκλησία· και η διεκδίκηση της ιερωσύνης χωρίς να καλούνται και να αποστέλλονται νομίμως· το ίδιο ισχύει για όλους τους σύγχρονους αιρετικούς. (Χάλλονερ) --- Ας φοβηθούν παρόμοια τιμωρία· όχι μόνο οι αυτουργοί τέτοιων πονηρών διεκδικήσεων, αλλά και εκείνοι που συναινούν σε αυτές, Ρωμαίους α' 32. Διότι διαπιστώνουμε ότι ο Κορέ και όλοι οι οπαδοί του θάφτηκαν στον άδη· (εδ. 33,) και εκείνοι επίσης που παραπονέθηκαν ότι η τιμωρία τους ήταν υπερβολικά αυστηρή, έπεσαν θύματα της μαινόμενης φωτιάς, εδ. 49. Με πόση σπουδή δεν οφείλουμε λοιπόν να αγωνισθούμε για την πίστη που παραδόθηκε άπαξ στους αγίους! (Ιούδα 3.) Διότι εάν τιμωρούνται τόσο αυστηρά εκείνοι που εξεγείρονται κατά νομίμων προϊσταμένων, είτε στην Εκκλησία είτε στο κράτος, ποια ταχεία καταστροφή δεν φέρνουν επί των ιδίων κεφαλών τους εκείνοι που αρνούνται τον Θεό, ο οποίος τους εξαγόρασε, και τον καθιστούν ψεύτη, αμφισβητώντας τις ιερώτατες αλήθειες του; (Β' Πέτρου β' 1.) (Χέιγντοκ) --- Ο Κορέ και οι σύντροφοί του δεν προσέβαλαν άμεσα τον νόμο, αλλά αντιστάθηκαν στον Μωυσή και τον Ααρών. (Άγιος Ιγνάτιος Αντιοχείας, επιστ. προς Μαγνησίους.) Πίστευαν στον ίδιο Θεό· όμως, επειδή ανέλαβαν να θυσιάσουν, τιμωρήθηκαν αμέσως από τον Θεό, και οι παράνομες θυσίες τους δεν τους ωφέλησαν. (Άγιος Κυπριανός, επιστ. α' 6.) Έτσι προειδοποιούμαστε να παραμένουμε στην αληθινή Εκκλησία και να υπακούμε εκείνους που έχουν τεθεί επί ημών· και ποτέ, για οποιονδήποτε πρόσκαιρο λόγο, να μην ενθαρρύνουμε με την παρουσία μας τα κηρύγματα ή τις συναθροίσεις αιρετικών ή σχισματικών, μήπως απολεσθούμε μαζί τους, εδ. 26. (Γουόρθινγκτον) --- Συναγωγή. Εβραϊκά, «διάσημοι στην συναγωγή, άνδρες ονομαστοί,» και διακεκριμένοι, γερουσιαστές. Φαίνεται ότι ο Χομ εγκατέλειψε τους λοιπούς συνωμότες, καθώς δεν αναφέρεται πλέον. Οι άρχοντες του Ρουβήν επιθυμούσαν να αποκτήσουν μόνο την πρόσκαιρη εξουσία. Αλλά οι Λευίτες επεδίωκαν εκείνη την ιερή υπεροχή, η οποία είχε δοθεί από τον Θεό στον Ααρών και τους υιούς του. (Καλμέ) Σχετικά με την τιμωρία των στασιαστών, το σχόλιο σημειώνει τις αιώνιες συνέπειες του σχίσματος. Άδης. Βλέπε Ψαλμό νδ' 16, και Παροιμίες α' 12. «Ετάφησαν στον τάφο προτού πεθάνουν,» (Άγιος Οπτάτος, Βιβλ. α',) ενώ οι αμετανόητες ψυχές τους ετάφησαν στον άδη. Οι ψυχές των νηπίων τέκνων τους, που δεν είχαν μερίδιο στην εξέγερση, θα μπορούσαν να εξαιρεθούν από το δεύτερο μέρος της τιμωρίας τους. (Καλμέ) --- Εάν κάποιοι έχουν την τόλμη να κατηγορήσουν την αυστηρότητα αυτής της κρίσεως του Θεού, ας δείξουν την διαφορά μεταξύ αυτής και των διαφόρων άλλων ατυχημάτων που προκαλούνται από σεισμούς κ.λπ., τα οποία εμπλέκουν εκατομμύρια τέτοιων «χαμογελαστών νηπίων» στην καταστροφή· ή, εάν δεν συμπεραίνουν από αυτές τις συμφορές ότι οι νόμοι της φύσεως είναι άδικοι· ούτε οφείλουν να συμπεράνουν ότι η θρησκεία, η οποία παραδόθηκε από τον Θεό στον Μωυσή, ήταν απάτη, ή ότι ο Ιουδαίος νομοθέτης ήταν σκληρός. Παρέμεινε σιωπηλός θεατής αυτής της συναλλαγής, την οποία πληροφορήθηκε από το Πνεύμα ότι θα συνέβαινε σίγουρα και δεν μπορούσε να αποτραπεί από την μεσιτεία του, η οποία προηγουμένως είχε διασώσει το λιγότερο ένοχο πλήθος, εδ. 22. (Χέιγντοκ) --- «Κατέρχονται στον άδη ζωντανοί· δηλαδή, αισθανόμενοι την ίδια τους την απώλεια, όσοι, μιμούμενοι τον Κορέ,....χωρίζονται από την Εκκλησία, και αμέσως πέφτουν στην αίρεση.» (Άγιος Αυγουστίνος, επιστ. 93.) Ο Χέιγντοκ στρέφεται έπειτα στο θαυμαστό σημείο της ράβδου του Ααρών στο κεφάλαιο 17. Ο Χέιγντοκ Καθολικό Σχόλιο Βίβλου Λάλησον. Η αιτία των διαφόρων οικογενειών των Λευιτών έχοντας πλέον αποφασισθεί πλήρως, ώστε μία από τις άλλες φυλές να μην διεκδικήσει την τιμή της ιερωσύνης, ο Θεός διατάσσει τον Μωυσή να προτείνει σε αυτούς ένα άλλο θαύμα, λιγότερο τρομερό από το προηγούμενο. --- Άνθρωπος, ή άρχων της φυλής. (Χέιγντοκ) --- Το όνομα του Ααρών γράφηκε επάνω στην ράβδο του, η οποία ελήφθη από αμυγδαλιά· εκείνα των αρχόντων των άλλων φυλών εμφανίσθηκαν επάνω στις αντίστοιχες ράβδους τους και αντιπροσώπευαν τις διαφορετικές οικογένειές τους, εδ. 3. (Καλμέ)
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χέιγντοκ εξάγει την τυπολογική σημασία της ανθούσας ράβδου για το μυστήριο της ιερωσύνης. Η ράβδος του Ααρών για τον οίκο του Λευί, ανθήσασα, κ.λπ. Αυτή η ράβδος του Ααρών, η οποία έτσι θαυματουργικά έφερε καρπό, ήταν τύπος της μακαρίας Παρθένου που συνέλαβε και γέννησε τον Υιό της, χωρίς καμία βλάβη στην παρθενία της. (Χάλλονερ) --- Αμύγδαλα. Οφθαλμοί, άνθη, φύλλα και καρπός μόλις σχηματισμένος, (Ησαΐας ιη' 5,) εμφανίσθηκαν επάνω στην ράβδο, η οποία προηγουμένως ήταν ξερή. Ο Τοστάτ πιστεύει ότι παρέμεινε στην ίδια κατάσταση καθ' όλη την διάρκεια που φυλασσόταν στην κιβωτό. «Η χάρις της ιερωσύνης ουδέποτε μαραίνεται.» (Άγιος Αμβρόσιος, επιστ. 63, ή 58.) Η αμυγδαλιά είναι η πρώτη που ανθίζει, και γι' αυτό ονομάζεται ράβδος αγρυπνίας, Ιερεμίας α' 11. Οι Πατέρες παρατηρούν σε αυτήν του Ααρών έναν τύπο του πάθους και της ενδόξου αναστάσεως του Χριστού· και ο Ωριγένης (ομιλ. 9) σημειώνει ότι από τον σταυρό του προέρχονται οι γλυκείες οσμές της αρετής και οι καρποί των εθνών που επιστράφηκαν. (Καλμέ) --- Διότι ο Χριστός ειρήνευσε διά του αίματος του σταυρού αυτού, Κολοσσαείς α' 20. Η μακαρία Παρθένος, την οποία αντιπροσωπεύει επίσης η ανθούσα ράβδος, θα μπορούσε εξίσου εύκολα να γίνει μητέρα χωρίς να χάσει την παρθενική της ακεραιότητα, όπως αυτή η ξερή ράβδος θα μπορούσε να παράγει καρπό, χωρίς να λάβει υγρασία από την γη. (Άγιος Αυγουστίνος· Άγιος Γρηγόριος Νύσσης· Άγιος Βερνάρδος· κ.λπ.) (Γουόρθινγκτον)
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς ανταποκρίνεται η καρδιά μου στην προειδοποίηση κατά της εξέγερσης που φαίνεται σε αυτά τα κεφάλαια; Με ποιους τρόπους καλούμαι σε μεγαλύτερη πιστότητα στους νόμιμους ποιμένες που ο Θεός έχει τοποθετήσει επάνω μου; Πού μπορεί να προσκαλούμαι να εμπιστευθώ βαθύτερα στην θεία επιβεβαίωση της ιερωσύνης της Εκκλησίας;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε τῶν δυνάμεων, σὺ μόνος ἐγκαθιδρύεις ἐξουσίαν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ σου καὶ ἐπιβεβαιοῖς τοὺς ἐκλεκτούς σου ἱερεῖς διὰ τῶν σημείων τῆς δυνάμεώς σου, ὡς ὅτε ἐδικαίωσας τὸν Ἀαρὼν ἐν μέσῳ τῆς ἀποστασίας τοῦ Κορέ. Φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας τοῦ σχίσματος, δώρησαι ἡμῖν ταπεινὰς καρδίας ἵνα ὑπακούωμεν τοῖς ἡγουμένοις ἡμῶν, καὶ πλήρωσον ἡμᾶς ἀγάπης πρὸς τὰ μυστήρια ἃ τελοῦσιν ἐν τῷ ὀνόματί σου. Διὰ πρεσβειῶν τῆς ἀειπαρθένου Μαρίας, ἀπόκτησον ἡμῖν τὴν χάριν τῆς ἐπιμονῆς ἐν τῇ ἀληθινῇ πίστει. Ἀμήν.

Υπόμνημα της Βίβλου Haydock · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →