Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Βασιλείς
Β' Βασιλειών 13-14 — με τον Ουέσλεϊ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα ανοίγουμε τις Γραφές με τις Επεξηγηματικές Σημειώσεις του Ιωάννη Ουέσλεϊ, τα σύντομα σχόλια στίχο προς στίχο που ετοίμασε ο ιδρυτής της Μεθοδιστικής Εκκλησίας για να βοηθήσει τους απλούς αναγνώστες να κατανοήσουν τα ιστορικά βιβλία. Αυτές οι σύντομες, εύστοχες παρατηρήσεις στις Β' Βασιλειών 13–14 εφιστούν την προσοχή στην τελική διακονία του Ελισσαίου, στο έλεος που διατηρεί έναν αποστατημένο λαό, και στις συνεχιζόμενες συνέπειες της ατελούς μεταρρύθμισης. Καθώς ακούμε τη φωνή του Ουέσλεϊ, καλούμαστε να παρατηρήσουμε τόσο την πιστότητα του Θεού όσο και τα πεισματικά πρότυπα που ακόμα εμποδίζουν τον λαό Του. Ας καθοδηγήσουν αυτές οι σημειώσεις τον διαλογισμό μας για το κόστος της προφητικής μαρτυρίας και τα εκπληκτικά σημάδια που διατηρούν ζωντανή την ελπίδα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε τώρα χρόνο για να διαβάσετε αργά και προσευχητικά τα κεφάλαια 13 και 14 της Β' Βασιλειών. Αφουγκραστείτε τις τελευταίες σκηνές της ζωής του Ελισσαίου, το απροσδόκητο θαύμα στον τάφο του, τις επαναλαμβανόμενες αποτυχίες των βασιλέων του Ισραήλ, και τις σύντομες νίκες που δόθηκαν στον Ιούδα. Προσέξτε πώς η αφήγηση κινείται ανάμεσα στην κρίση και τη συμπόνια, ανάμεσα στην απομάκρυνση ενός προφήτη και τη διατήρηση ενός λαού. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει πριν στραφείτε στις σημειώσεις του Ουέσλεϊ.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Ουέσλεϊ ξεκινά περιγράφοντας την τελευταία ασθένεια του Ελισσαίου και την επίσκεψη του βασιλέα.
Στίχος 14. Και ο Ελισσαίος αρρώστησε από την αρρώστια από την οποία πέθανε. Και ο Ιωάς ο βασιλέας του Ισραήλ κατέβηκε προς αυτόν, και έκλαψε πάνω από το πρόσωπό του, και είπε, Ω πατέρα μου, πατέρα μου, το άρμα του Ισραήλ, και οι ιππείς αυτού. Αρρώστησε… — Έζησε πολύ: διότι ήταν εξήντα χρόνια από τότε που κλήθηκε πρώτα να γίνει προφήτης. Ήταν μεγάλο έλεος για τον Ισραήλ και ιδιαίτερα για τους γιους των προφητών, ότι συνεχίστηκε τόσο πολύ, φως που έκαιγε και έλαμπε. Ο Ηλίας ολοκλήρωσε τη μαρτυρία του σε ένα τέταρτο αυτού του χρόνου. Οι προφήτες του Θεού έχουν την ημέρα τους ορισμένη, μακρύτερη ή συντομότερη, όπως κρίνει η άπειρη σοφία. Αλλά όλο το τελευταίο μέρος του χρόνου του, από τη χρίση του Ιηού, που ήταν σαράντα πέντε χρόνια πριν αρχίσει ο Ιωάς τη βασιλεία του, δεν βρίσκουμε καμία αναφορά σε αυτόν, ή σε οτιδήποτε έκανε, μέχρι που τον βρίσκουμε εδώ στο κρεβάτι του θανάτου του. Ωστόσο μπορεί να ήταν χρήσιμος μέχρι τέλους, αν και όχι τόσο διάσημος όσο ήταν κάποτε. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'Ο Ουέσλεϊ εξηγεί στη συνέχεια το θαύμα που συνέβη στην ταφή του Ελισσαίου.
Στίχος 21. Και συνέβη, καθώς έθαβαν έναν άνθρωπο, ιδού, είδαν μια ομάδα ανδρών· και έριξαν τον άνθρωπο στον τάφο του Ελισσαίου· και όταν ο άνθρωπος κατέβηκε, και άγγιξε τα οστά του Ελισσαίου, ανέζησε, και στάθηκε στα πόδια του. Ανέζησε — Το οποίο θαύμα έκανε ο Θεός, για να τιμήσει αυτόν τον μεγάλο προφήτη, και με αυτή τη σφραγίδα να επιβεβαιώσει τη διδασκαλία του, για να ενισχύσει την πίστη του Ιωάς και των Ισραηλιτών, σε αυτή την υπόσχεση της επιτυχίας τους κατά των Σύρων· και εν μέσω όλων των συμφορών τους να παρηγορήσει τέτοιους Ισραηλίτες που ήταν ακόλουθοι του Ελισσαίου, με τις ελπίδες αιώνιας ζωής, της οποίας αυτό ήταν φανερό ενέχυρο, και να αφυπνίσει τους υπόλοιπους αυτού του λαού σε δέουσα φροντίδα και προετοιμασία γι' αυτήν. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'Ο Ουέσλεϊ παρατηρεί έπειτα τη συμπόνια του Κυρίου παρά την αδιάκοπη αμαρτία του Ισραήλ.
Στίχος 23. Και ο ΚΥΡΙΟΣ ήταν ελεήμων προς αυτούς, και είχε συμπόνια επ' αυτούς, και τους σεβάστηκε, εξαιτίας της διαθήκης Του με τον Αβραάμ, τον Ισαάκ και τον Ιακώβ, και δεν θα τους κατέστρεφε, ούτε θα τους έριχνε από την παρουσία Του ακόμη. Είχε συμπόνια — Η βραδύτητα της διαδικασίας του Θεού κατά των αμαρτωλών ακόμα και όταν παραμένουν αμετανόητοι πρέπει να ερμηνεύεται προς όφελος του ελέους Του, όχι ως κατηγορία κατά της δικαιοσύνης Του. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Ουέσλεϊ κλείνει την ενότητα σημειώνοντας την εισβολή που ακολούθησε τον θάνατο του Ελισσαίου.
Στίχος 20. Και ο Ελισσαίος πέθανε, και τον έθαψαν. Και οι ομάδες των Μωαβιτών εισέβαλαν στη γη στην αρχή του έτους. Μωαβίτες εισέβαλαν — Η αναφορά αυτού αμέσως μετά τον θάνατο του Ελισσαίου υπονοεί, ότι η απομάκρυνση των πιστών προφητών του Θεού είναι προμήνυμα επερχόμενων κρίσεων. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στη δική μου ζωή αισθάνομαι την απώλεια μιας πιστής μαρτυρίας και πώς αυτό διαμορφώνει την εμπιστοσύνη μου στη συνεχιζόμενη φροντίδα του Θεού;
2. Ποια «υψηλά μέρη» παραμένουν στις συνήθειες ή τις στοργές μου που έχω συνηθίσει να ανέχομαι;
3. Πώς μπορεί η μνήμη παρελθουσών ελεών να με ενδυναμώσει να υπακούσω στον Θεό ακόμα και όταν η υπακοή φαίνεται δαπανηρή;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Θεέ πολυεύσπλαχνε, ἐν τῷ ἐλέει σου τῷ ὑπερνικῶντι τὴν κρίσιν καὶ ἐν τῇ νίκῃ ἣν μόνος δίδως, ἁγίασον τὰς καρδίας ἡμῶν ὥστε νὰ θησαυρίζωμεν τὸν λόγον σου καὶ νὰ σὲ ὑπακούωμεν ἀνεπιφυλάκτως. Ἀπομάκρυνον πᾶν ὑψηλὸν τόπον τὸ ὁποῖον ἐπιμένει ἐν ἡμῖν, καὶ διὰ τῆς ἁγιαστικῆς σου χάριτος ἔγειρον ἐν ἡμῖν σταθερὸν θάρρος νὰ καίωμεν καὶ νὰ λάμπωμεν διὰ σέ. Ὅταν αἱ πισταὶ φωναὶ σιγήσουν, ἄφησε τὰ σημεῖα τῆς συμπόνιας σου νὰ μᾶς παρακινήσουν νὰ σὲ ἀκολουθήσωμεν πλήρως.
Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →