Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Κορινθίους
2 Κορινθίους 5 — με αλ.)
Άνοιγμα
Στην απλή και ομολογιακή ζεστασιά της Μεταρρύθμισης, στρεφόμαστε σήμερα στις Περιθωριακές Σημειώσεις της Βίβλου της Γενεύης του 1599 για το 2ο κεφάλαιο των Κορινθίων 5. Ο Θεόδωρος Μπέζα, ο Γουίλιαμ Γουίτινγκχαμ και οι συνάδελφοί τους σχολιαστές ξεδιπλώνουν τη διδασκαλία του αποστόλου για την εύθραυστη επίγεια σκηνή μας, τον πόθο για την ουράνια δόξα, τον τρόμο του βήματος της κρίσης και τη διακονία συμφιλίωσης που ανατέθηκε στην εκκλησία. Οι σημειώσεις τους κρατούν τα μάτια της πίστης στραμμένα μόνο στον Χριστό, φυλάσσοντας τόσο τη βεβαιότητα της ελπίδας μας όσο και την αγνότητα της ευαγγελικής διακονίας. Ακούμε με ευλάβεια, έτοιμοι να διδαχθούμε και να παρηγορηθούμε από την πιστή τους έκθεση.
Διαβάστε
Ας διαβάσουμε τώρα το πέμπτο κεφάλαιο της δεύτερης επιστολής του Παύλου προς τους Κορινθίους, προσέχοντας προσεκτικά τα λόγια του αποστόλου σχετικά με την επίγεια κατοικία μας, την επερχόμενη κρίση και τη διακονία της συμφιλίωσης. Είθε το Πνεύμα που ενέπνευσε αυτά τα εδάφια να ανοίξει επίσης τις καρδιές μας για να τα δεχτούμε με πίστη και ταπεινοφροσύνη.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι σχολιαστές της Γενεύης αρχίζουν την έκθεσή τους στο εδάφιο 3.
Εδάφιο 3. 5:3 {2} Εάν λοιπόν, ενώ είμαστε ενδεδυμένοι, δεν βρεθούμε γυμνοί. (2) Μια έκθεση του προηγούμενου λόγου: δεν επιθυμούμε χωρίς λόγο να ενδυθούμε την ουράνια κατοικία, δηλαδή, με εκείνη την αιώνια και αθάνατη δόξα, σαν με ένδυμα. Διότι όταν αναχωρήσουμε από εδώ δεν θα παραμείνουμε γυμνοί, έχοντας αποβάλει το κάλυμμα αυτού του σώματος, αλλά θα πάρουμε πάλι τα σώματά μας, τα οποία θα φορέσουν σαν ένα άλλο ένδυμα επιπλέον. Και γι' αυτό δεν αναστενάζουμε λόγω της κόπωσης αυτής της ζωής, αλλά λόγω της επιθυμίας μιας καλύτερης ζωής. Ούτε είναι μάταιη αυτή η επιθυμία, διότι είμαστε φτιαγμένοι για εκείνη τη ζωή, της οποίας έχουμε το ενέχυρο, ακόμη και το Πνεύμα της υιοθεσίας.Συνεχίζουν βγάζοντας ένα συμπέρασμα για τη χριστιανική εμπιστοσύνη στο εδάφιο 5.
Εδάφιο 6. 5:6 {3} Επομένως [είμαστε] πάντοτε {δ} βέβαιοι, γνωρίζοντας ότι, όσο είμαστε στο σώμα, είμαστε απόντες από τον Κύριο: (3) Συμπεραίνει κάτι εδώ από το εδάφιο τέσσερα, και το δηλώνει με τον ακόλουθο τρόπο: «Επομένως, βλέποντας ότι γνωρίζουμε από το Πνεύμα ότι είμαστε ξένοι όσο είμαστε εδώ, υποφέρουμε υπομονετικά αυτή την καθυστέρηση (διότι είμαστε τώρα έτσι με τον Θεό, ώστε τον βλέπουμε μόνο με πίστη, και επομένως είμαστε τώρα απόντες από αυτόν) αλλά έτσι ώστε να επιθυμούμε και να έχουμε έναν πόθο πάντοτε προς αυτόν. Επομένως, συμπεριφερόμαστε έτσι ώστε να είμαστε αποδεκτοί σε αυτόν, τόσο όσο ζούμε εδώ, όσο και όταν πηγαίνουμε από εδώ σε αυτόν.» 2 Κορινθίους 5:4 (δ) Τους αποκαλεί «βέβαιους» αυτούς που είναι πάντοτε αποφασισμένοι με ήσυχο και σταθερό νου να υποστούν οποιονδήποτε κίνδυνο, χωρίς να αμφιβάλλουν καθόλου ότι το τέλος τους θα είναι ευτυχές.Στο βήμα της κρίσης προσθέτουν μια απαραίτητη προειδοποίηση στο εδάφιο 9.
Εδάφιο 10. 5:10 {4} Διότι όλοι πρέπει {η} να εμφανιστούμε ενώπιον του βήματος της κρίσης του Χριστού· ώστε ο καθένας να λάβει τα πράγματα [που έγιναν] στο [του] σώμα, σύμφωνα με αυτά που έχει κάνει, είτε [είναι] καλά είτε κακά. (4) Για να μην νομίσει κανείς ότι αυτά που είπε για την ουράνια δόξα αφορούν όλους, προσθέτει ότι ο καθένας θα δώσει πρώτα λογαριασμό για την προσκύνησή του, αφού αναχωρήσει από εδώ. (η) Όλοι πρέπει να εμφανιστούμε προσωπικά, και θα γίνει έρευνα για εμάς, ώστε όλοι να δουν πώς ζήσαμε.
Σκεφτείτε
Οι σχολιαστές τονίζουν την πραγματικότητα του νέου πλάσματος στο εδάφιο 16.
Εδάφιο 17. 5:17 {11} Επομένως, αν κάποιος [είναι] εν Χριστώ, [είναι] ένα {ο} νέο πλάσμα: τα παλαιά παρήλθαν· ιδού, όλα έγιναν νέα. (11) Μια προτροπή για κάθε άνθρωπο που έχει ανανεωθεί με το Πνεύμα του Χριστού να διαλογίζεται στα ουράνια πράγματα, και όχι στα επίγεια. (ο) Ως ένα πράγμα που έγινε νέο από τον Θεό, διότι αν και ένας άνθρωπος δεν δημιουργείται εκ νέου όταν ο Θεός του δίνει το πνεύμα της αναγέννησης, αλλά μόνο οι ιδιότητές του αλλάζουν, εντούτοις άρεσε στο Άγιο Πνεύμα να μιλήσει έτσι, για να μας διδάξει ότι πρέπει να αποδίδουμε όλα τα πράγματα στη δόξα του Θεού. Όχι ότι είμαστε σαν βράχοι ή πέτρες, αλλά επειδή ο Θεός δημιουργεί σε εμάς τόσο τη θέληση να θέλουμε το καλό, όσο και τη δύναμη να κάνουμε το καλό.
Απαντήστε
Πώς η βέβαιη ελπίδα μιας ουράνιας κατοικίας διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο υπομένετε την παρούσα αδυναμία; Με ποιους τρόπους η πραγματικότητα της εμφάνισης ενώπιον του βήματος της κρίσης του Χριστού σας παρακινεί να ζείτε πιο έντονα για την έγκρισή Του; Πού χρειάζεστε ακόμα το Πνεύμα να ανανεώσει το μυαλό σας ώστε να μην θεωρείτε κανέναν κατά σάρκα;
Προσευχηθείτε
Ευγενικέ Πατέρα, σε ευχαριστούμε για τους πιστούς κόπους των σχολιαστών της Γενεύης που μας έθεσαν μπροστά μας τη σίγουρη ελπίδα της δόξας και την επίσημη κλήση να ζήσουμε για τον Χριστό. Δώσε να εργαστεί σε εμάς το ίδιο Πνεύμα που κίνησε τον απόστολο, έναν άγιο πόθο για την ουράνια κατοικία μας και έναν νηφάλιο φόβο για το βήμα της κρίσης σου. Κράτησέ μας από το να περπατάμε κατά σάρκα και κάνε μας πράγματι νέα πλάσματα, ώστε να βρεθούμε αποδεκτοί στα μάτια σου τόσο τώρα όσο και την τελευταία ημέρα. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →