Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης
Ιωάννης 16 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν στο κατά Ιωάννην κεφάλαιο 16. Η προσεκτική έκθεση του Μακλάρεν μας προσκαλεί στο υπερώο όπου ο Ιησούς προετοιμάζει τους μαθητές Του για τη λύπη και το Πνεύμα. Μέσα από τους μετρημένους στοχασμούς του ανακαλύπτουμε πώς τα λόγια του Χριστού, αν και ειπώθηκαν πριν από πολύ καιρό, εξακολουθούν να σταθεροποιούν τις καρδιές σήμερα. Ας μας οδηγήσει ο ήσυχος ρυθμός αυτών των σελίδων σε βαθύτερη εμπιστοσύνη καθώς ακούμε μαζί τη φωνή του αναστημένου Κυρίου.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Εγκατασταθείτε σε έναν ήσυχο χώρο και διαβάστε αργά το κατά Ιωάννην κεφάλαιο 16. Αφήστε τα λόγια του Ιησού για την αναχώρησή Του, τον ερχόμενο Βοηθό και την αντίθεση του κόσμου να εγκατασταθούν στην καρδιά σας. Προσέξτε τις ήπιες προειδοποιήσεις και την υπόσχεση της χαράς που θα ακολουθήσει τη λύπη. Αφήστε το κεφάλαιο να μιλήσει πρώτα πριν στραφούμε στην καθοδήγηση του Μακλάρεν.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ξεκινά περιγράφοντας τον διπλό αγαπητικό λόγο για την ομιλία του Κυρίου.
Αυτό δίνεται σε διπλή μορφή. «Ταύτα λελάληκα υμίν, ίνα μη σκανδαλισθήτε.» Και πάλι, «Ταύτα λελάληκα υμίν, ίνα όταν έλθη η ώρα, μνημονεύητε ότι εγώ είπον υμίν.» Αυτές οι δύο δηλώσεις ουσιαστικά συμπίπτουν και δείχνουν προς την ίδια ιδέα.Στη συνέχεια, αναφέρεται στο εμπόδιο που αντιμετώπισαν οι πρώτοι μαθητές.
Αλλά αυτό είναι παρενθετικό στην παρούσα ενότητα, και γι' αυτό δεν λέω τίποτε περισσότερο γι' αυτό· και σας ζητώ, μάλλον, να δείτε τους αγαπητικούς λόγους που ο Χριστός προτείνει εδώ για την παρούσα ομιλία Του—«ίνα μη σκανδαλισθήτε,» ή σκοντάψετε. Προειδοποιεί αυτούς για την καταιγίδα πριν ξεσπάσει, μήπως, όταν ξεσπάσει, τους παρασύρει από τις αγκυροβολίες τους. Φυσικά, τίποτε δεν θα μπορούσε να είναι πιο παραγωγικό πνευματικής σύγχυσης, και πιο πιθανό να οδηγήσει σε αμφιβολία για τις δικές του πεποιθήσεις, από το να βρεθεί κανείς σε αντίθεση με τη συναγωγή σχετικά με το ζήτημα του Μεσσία. Ένας ταπεινός άνθρωπος θα μπορούσε φυσικά να πει, «Ίσως εγώ κάνω λάθος και αυτοί έχουν δίκιο.» Ένας δειλός θα έλεγε σίγουρα, «Θα βυθίσω τις πεποιθήσεις μου και θα ακολουθήσω την πλειοψηφία.» Το εμπόδιο για αυτούς τους πρώτους Ιουδαίους προσήλυτους, στη στάση ολόκληρης της μάζας του έθνους απέναντι στον Χριστό και τις αξιώσεις Του, είναι τέτοιου μεγέθους που δεν μπορούμε, με καμία άσκηση της φαντασίας μας, να το πραγματοποιήσουμε. «Και,» λέει ο Χριστός, «ο μόνος τρόπος με τον οποίο θα ξεπεράσετε ποτέ τον πειρασμό της πνευματικής αμφιβολίας ή της δειλής αποστασίας που προκύπτει από το ότι βρίσκεστε έξω από τη συμπάθεια με ολόκληρη τη μάζα του λαού σας, και τις παραδόσεις των γενεών, είναι να αναλογιστείτε ότι σας είπα ότι θα ήταν έτσι, πριν συμβεί.»Ο Μακλάρεν προχωρά εξηγώντας πώς οι προειδοποιημένες λύπες είναι μισές ξεπερασμένες.
Και ο τρόπος με τον οποίο όλες αυτές οι θλίψεις και οι φροντίδες, είτε είναι εκείνες που είναι ιδιαίτερες στη χριστιανική ζωή, είτε εκείνες που είναι κοινές στην ανθρωπότητα, μπορούν καλύτερα να αντιμετωπιστούν και να ξεπεραστούν, είναι ακριβώς με αυτή τη σκέψη, «Ο Δάσκαλος μας το είπε πριν.» Οι λύπες που προβλέπονται αντιμετωπίζονται πιο εύκολα. Είναι όταν το πλοίο πιάστηκε με όλα τα πανιά του ανοιχτά που είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα βυθιστεί, και, σε κάθε περίπτωση, σίγουρο ότι θα υποστεί σοβαρές ζημιές στον τυφώνα. Αλλά όταν το βαρόμετρο έχει παρακολουθηθεί, και η πτώση του έχει δώσει προειδοποίηση, και όλα τα κινητά έχουν ασφαλιστεί, και κάθε εφεδρικό κατάρτι έχει σταλεί κάτω, και όλα έχουν σφιχτεί και είναι σε τάξη—τότε μπορεί να αντέξει την καταιγίδα. Προειδοποιημένος είναι προετοιμασμένος. Οι άγριοι νομίζουν, όταν έρχεται έκλειψη, ότι ένας λύκος έχει καταπιεί τον ήλιο, και δεν θα βγει ποτέ ξανά. Εμείς γνωρίζουμε ότι όλα έχουν υπολογιστεί εκ των προτέρων, και αφού γνωρίζουμε ότι έρχεται αύριο, όταν έρθει, είναι μόνο ένα παροδικό σκοτάδι. Η λύπη που προβλέπεται είναι λύπη μισή ξεπερασμένη· και όταν πέφτει πάνω μας, η σύγχυση, σαν «κάποιο παράξενο πράγμα να συνέβη,» θα αποφευχθεί όταν μπορούμε να θυμηθούμε ότι ο Δάσκαλος μας το είπε όλα εκ των προτέρων.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μακλάρεν εξάγει την εμπιστοσύνη που εμπνέεται από τον θείο χάρτη.
Και πάλι, η λύπη που προλέγεται μας δίνει εμπιστοσύνη στον Οδηγό μας. Έχουμε τον χάρτη, και καθώς τον κοιτάζουμε βλέπουμε σημειωμένο «άνυδρη χώρα,» «άβατοι βράχοι,» «έρημος και άμμος,» «πηγάδια και φοίνικες.» Λοιπόν, όταν φτάσουμε στο πρώτο από αυτά, και βρεθούμε, όπως λέει ο χάρτης, στην άνυδρη χώρα· και όταν, καθώς προχωράμε βήμα βήμα, και μίλι μίλι, διαπιστώνουμε ότι όλα είναι σημειωμένα εκεί, λέμε στον εαυτό μας, «Το υπόλοιπο θα είναι επίσης ακριβές,» και αν είμαστε σήμερα στη «Μαρά,» όπου «το νερό είναι πικρό,» και τίποτε εκτός από το ξύλο του δέντρου που φυτρώνει εκεί δεν μπορεί ποτέ να το γλυκάνει, θα είμαστε αύριο στην «Ελίμ,» όπου υπάρχουν «οι δώδεκα πηγές και οι εβδομήντα φοίνικες.» Ο χάρτης είναι σωστός, και ο χάρτης λέει ότι το τέλος όλων είναι «η γη που ρέει με γάλα και μέλι.» Μας το είπε αυτό· αν υπήρχε κάτι χειρότερο από αυτό, θα μας το είχε πει. «Εάν δεν ήτο ούτως, ήθελον ειπεί υμίν.» Η λύπη που προλέγεται βαθαίνει την εμπιστοσύνη μας στον Οδηγό μας.Τέλος, ο Μακλάρεν δείχνει τον αναληφθέντα Χριστό ως το αντίδοτο στη λύπη.
Αχ, αγαπητοί αδελφοί, αυτό μας δίνει μια σκέψη στην οποία μπορώ μόνο να αγγίξω τώρα, ότι η σταθερή θεώρηση του αναληφθέντος Χριστού, ο οποίος πήγε στον Πατέρα, έχοντας τελειώσει το έργο Του, είναι το κυρίαρχο αντίδοτο ενάντια σε κάθε αίσθημα χωρισμού και μοναξιάς, η κυρίαρχη δύναμη με την οποία μπορούμε να αντιμετωπίσουμε έναν εχθρικό κόσμο, η κυρίαρχη θεραπεία για κάθε λύπη. Αν μπορούσαμε να ζούμε στο φως του μεγάλου θριαμβευτή, αναληφθέντος Κυρίου, τότε, Ω, πόσο μικρός θα ήταν ο θόρυβος του κόσμου. Αν ο μεγάλος Λευκός Θρόνος, και Εκείνος που κάθεται επάνω του, ήταν πιο καθαρά μπροστά μας, τότε θα μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε οτιδήποτε, και η λύπη θα «γινόταν μια σοβαρή περιφρόνηση των κακών,» και όλα τα παροδικά θα μειώνονταν στην κατάλληλη ασήμαντότητά τους, και θα απελευθερωνόμασταν από τον φόβο και κάθε πειρασμό απιστίας και αποστασίας. Κοιτάξτε προς τον Δάσκαλο που έφυγε, και όπως ο μάρτυρας που πέθαινε έξω από το τείχος της πόλης «είδε τους ουρανούς ανοιχτούς, και τον Υιό του Ανθρώπου να στέκεται»—έχοντας σηκωθεί στα πόδια Του για να βοηθήσει τον φτωχό υπηρέτη Του—«στα δεξιά του Θεού,» έτσι με αυτό το όραμα στα μάτια μας και το φως αυτού του Προσώπου να λάμπει στα πρόσωπά μας, και να τα κάνει σαν των αγγέλων, θα είμαστε κύριοι της λύπης και της φροντίδας, και του πόνου και της δοκιμασίας, και της εχθρότητας και της απογοήτευσης, και της λύπης και της αμαρτίας, και θα αισθανθούμε ότι ο απών Χριστός είναι ο παρών Χριστός, και ότι ο παρών Χριστός είναι η νικηφόρα δύναμη μέσα μας.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στις παρούσες συνθήκες σας αισθάνεστε ότι ο Ιησούς σας έχει ήδη προετοιμάσει εκ των προτέρων; Πώς μπορεί η ανάμνηση του προηγούμενου λόγου Του να αλλάξει τον τρόπο που αντιμετωπίζετε την αντίθεση ή τη λύπη της σημερινής ημέρας; Σε ποια περιοχή εξακολουθείτε να πειράζεστε να εστιάζετε στην απώλειά σας παρά στο κέρδος Του μέσω του Πνεύματος;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Κύριε, Σε ευχαριστούμε για τα προσεκτικά λόγια που ειπώθηκαν πριν από πολύ καιρό και που ακόμη φυλάσσουν τις καρδιές μας σήμερα. Δίδαξέ μας να εμπιστευόμαστε ότι κάθε λύπη έχει μετρηθεί και προλεχθεί από την αγάπη Σου. Άνοιξε τα μάτια μας να δούμε το κέρδος που έρχεται μέσω της αναχώρησής Σου και της άφιξης του Πνεύματος. Φύλαξέ μας από το σκάνδαλο όταν ο κόσμος πιέζει σκληρά, και στερέωσε το βλέμμα μας στον αναληφθέντα Χριστό που στέλνει βοήθεια από ψηλά. Ας σταθεροποιήσει ο χάρτης των υποσχέσεών Σου μέχρι να φτάσουμε στη γη του γάλακτος και του μελιού. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →