← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους

1 Κορινθίους 1 — με τον Κόουκ

Α' Κορινθίους 1Σχόλια του Thomas Coke στην Αγία Γραφή20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Με τη θερμή ευλάβεια του πρώιμου Μεθοδισμού ανοίγουμε το Σχόλιο του Θωμά Κόουκ στην Αγία Γραφή για τη μελέτη μας του Πρώτου Κορινθίους κεφαλαίου ένα. Ως έμπιστος συνεργάτης του Γουέσλι και ο πρώτος επίσκοπος Μεθοδιστών, ο Κόουκ μας καθοδηγεί μέσα από τα λόγια του αποστόλου με ποιμαντική σαφήνεια και ευαγγελική επείγουσα ανάγκη, προσκαλώντας κάθε αναγνώστη να δεχθεί το ίδιο Πνεύμα που πρώτα φύτεψε την εκκλησία στην Κόρινθο.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα το πρώτο κεφάλαιο του Πρώτου Κορινθίους αργά και προσευχητικά, ακούγοντας το Πνεύμα που ακόμη καλεί αγίους και ακόμη ενώνει την εκκλησία στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Κόουκ ανοίγει τοποθετώντας την επιστολή στο πλαίσιο της ιστορίας της Κορίνθου και της αφορμής της συγγραφής της. Στίχος 1. 1 Κορινθίους 1:1 . Σχετικά με την πόλη της Κορίνθου, βλέπε Πράξεις 18:1-2 .—μια πόλη όχι λιγότερο διάσημη για την πολυτέλεια και την κακία της, παρά για τη σοφία και την κομψότητά της: αλλά παρά την πολυτέλεια των πλουσίων και την ακολασία των φτωχών, παρά την υπερηφάνεια των σοφών της και τις προκαταλήψεις των ιερέων της, ο Παῦλος, χωρίς να χρησιμοποιεί τα θέλγητρα της ευγλωττίας, τα πλεονεκτήματα της φιλοσοφίας, τη λάμψη του πλούτου, την εύνοια ή τη συναίνεση των μεγάλων, φύτεψε μια εκκλησία ανάμεσά τους και τους κέρδισε να αγκαλιάσουν έναν εσταυρωμένο Σωτήρα. Τόσο μεγάλη ήταν η επιτυχία του, ώστε έμεινε σχεδόν δύο χρόνια σε αυτόν τον τόπο· αλλά περίπου τρία χρόνια μετά την αναχώρησή του, η εκκλησία κατακλύστηκε από μεγάλες αταξίες και διασπάστηκε σε διάφορες αιρέσεις και φατρίες. Αυτό προκάλεσε την ακόλουθη Επιστολή, η οποία γράφτηκε από τον Παῦλο λίγο πριν την αναχώρησή του από την Έφεσο, περίπου το Πάσχα, (βλέπε κεφ. 1 Κορινθίους 16:7-8 .) το έτος του Χριστού 57, και το τρίτο του αυτοκράτορα Νέρωνα. Ο Κόουκ στη συνέχεια ξεδιπλώνει τον χαιρετισμό και την προσεκτική του διακήρυξη της αποστολικής αυθεντίας. Στίχοι 1-2. 1 Κορινθίους 1:1-2 . Παῦλος, κλητός, κ.λπ.— Παῦλος, κλητός Απόστολος του Ιησού Χριστού, κατά το θέλημα του Θεού, και Σωσθένης ο αδελφός, 1 Κορινθίους 1:2 . Προς, κ.λπ.— προς εκείνους που έχουν αγιασθεί εν Χριστώ Ιησού, κλητούς αγίους, μαζί με όλους όσοι επικαλούνται το όνομα του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας, σε κάθε τόπο τόσο δικό τους όσο και δικό μας. Υπάρχει μεγάλη καταλληλότητα σε κάθε φράση του χαιρετισμού που προτάσσεται σε αυτή την Επιστολή, και ιδιαίτερα στην επιβεβαίωση από τον Παῦλο της υψηλής κλήσης του στο αξίωμα του αποστόλου, καθώς υπήρχαν εκείνοι στην εκκλησία της Κορίνθου που επηρέαζαν να αμφισβητούν την αυθεντία της αποστολής του. Βλέπε Ρωμαίους 1:1 . Ο Σωσθένης ήταν Κορίνθιος λειτουργός που συνόδευσε τον Παῦλο στα ταξίδια του· συγκρίνετε Πράξεις 18:17 . Ήταν και ταπεινότητα και φρόνηση στον Απόστολο να ενώσει έτσι το όνομά του με το δικό του, σε μια Επιστολή στην οποία ήταν απαραίτητο να μιλήσει τόσο ξεκάθαρα σε αυτούς και να διαμαρτυρηθεί ενάντια σε τόσες ανωμαλίες. Βλέπε Λοκ, Ντόντριτζ και Καλμέ. Ο Κόουκ στη συνέχεια ανιχνεύει την άνοδο των φατριών και τα πρώτα επιχειρήματα που χρησιμοποιεί ο Παῦλος για να τις θεραπεύσει. Στίχος 10. 1 Κορινθίους 1:10 .— Υπήρχαν μεγάλες αταξίες στην εκκλησία της Κορίνθου, προκαλούμενες κυρίως από μια φατρία που υψώθηκε εκεί ενάντια στον Παῦλο· οι οπαδοί της φατρίας υμνούσαν και καυχώνταν πολύ για τον αρχηγό τους και έκαναν ό,τι μπορούσαν για να μειώσουν τον Παῦλο και να τον υποτιμήσουν στην εκτίμηση των Κορινθίων. Ο Απόστολος θέτει ως έργο του στο πρώτο μέρος αυτής της Επιστολής να αποσπάσει τους Κορινθίους από το να τάσσονται με και να καυχώνται σε αυτόν τον υποτιθέμενο απόστολο, του οποίου οπαδοί και μαθητές διακήρυτταν ότι είναι· και να τους επαναφέρει σε ένα σώμα ως μαθητές του Χριστού· ενωμένους σε πίστη του Ευαγγελίου, το οποίο τους είχε κηρύξει, και σε υπακοή σε αυτό, χωρίς καμία τέτοια διάκριση αφεντάδων και αρχηγών, από τους οποίους ονομάτιζαν τον εαυτό τους. Επίσης εδώ και εκεί αναμειγνύει μια δικαίωση του εαυτού του ενάντια στις συκοφαντίες που του είχαν ριφθεί από τους αντιπάλους του. Βλέπε 2 Κορινθίους 11:13-15 . Ο Κόουκ συνεχίζει δείχνοντας πώς ο Παῦλος αρνείται να στηρίξει το ευαγγέλιο στην ανθρώπινη ευγλωττία. Στίχος 17. 1 Κορινθίους 1:17 . Να γίνει ανενεργό — Αν η διδασκαλία της σταύρωσης του Υιού του Θεού για τις αμαρτίες των ανθρώπων είναι πράγματι αληθινή, είναι αναμφίβολα μια αλήθεια υψίστης σημασίας· και θα ήταν εύλογο να αναμένεται ότι ένα πρόσωπο που είχε διδαχθεί σε αυτή με τέτοιες έκτακτες μεθόδους, θα έπρεπε να φαίνεται ότι θέτει το κύριο βάρος του κηρύγματός του σε αυτή. Ο σκοπός αυτής της θαυμαστής οικονομίας θα μπορούσε επομένως να είχε ματαιωθεί σε μεγάλο βαθμό, αν ήταν η φροντίδα των πρώτων κηρύκων της, και ιδιαίτερα του Παῦλου, να μελετούν μια μάταιη επίδειξη λέξεων και να στολίζουν τους λόγους τους με εκείνα τα λαμπερά στολίδια που οι Έλληνες ρήτορες τόσο συχνά αναζητούσαν και που οι Κορινθίοι ήταν τόσο πρόθυμοι να επηρεάζονται. Αλλά μέσα σε όλη την όμορφη απλότητα που μια βαθιά πεποίθηση του Ευαγγελίου τείνει να παράγει, υπήρχε χώρος για το πιο ανδρικό και ευγενές είδος ευγλωττίας· την οποία επομένως ο χριστιανός κήρυκας θα έπρεπε να εργαστεί για να την καταστήσει συνήθεια στον εαυτό του, και της οποίας αυτός ο Απόστολος ο ίδιος είναι το πιο λαμπρό παράδειγμα. Από αυτόν τον στίχο έως 1 Κορινθίους 1:31 . Ο Παῦλος χρησιμοποιεί ένα άλλο επιχείρημα για να σταματήσει τους οπαδούς τους από το να καυχώνται σε αυτούς τους ψευδείς αποστόλους· παρατηρώντας ότι ούτε κανένα πλεονέκτημα καταγωγής, ούτε δεξιότητα στη μάθηση των Ιουδαίων, ούτε στη φιλοσοφία και την ευγλωττία των Ελλήνων, ήταν αυτό για το οποίο ο Θεός επέλεξε άνδρες να είναι κήρυκες του Ευαγγελίου. Εκείνοι που είχε επιλέξει για να ανατρέψουν τους ισχυρούς και τους μορφωμένους, ήταν ταπεινοί, απλοί και αμόρφωτοι άνθρωποι. Βλέπε Ντόντριτζ και Λοκ.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Κόουκ πιέζει ότι ο Χριστός εσταυρωμένος είναι και η δύναμη του Θεού και η σοφία του Θεού. Στίχος 24. 1 Κορινθίους 1:24 . Χριστός, η δύναμη του Θεού και η σοφία του Θεού — Ο Παῦλος στον 21ο στίχο επιχειρηματολογεί γενικά έτσι: «Εφόσον ο κόσμος, με τις φυσικές του ικανότητες και βελτιώσεις, δεν έφτασε σε ορθή και σωτήρια γνώση του Θεού, ο Θεός με το κήρυγμα του Ευαγγελίου, που φαίνεται μωρία στον κόσμο, ευδόκησε να μεταδώσει αυτή τη γνώση σε εκείνους που πίστεψαν.» Στους τρεις επόμενους στίχους, επαναλαμβάνει το ίδιο επιχείρημα, λίγο πιο ρητά εφαρμοσμένο στους ανθρώπους που είχε εδώ υπόψη—δηλαδή, Ιουδαίους και Εθνικούς: και η έννοιά του φαίνεται να είναι αυτή: «Εφόσον οι Ιουδαίοι, για να κάνουν οποιαδήποτε διδασκαλία εύγευστη σε αυτούς, απαιτούν έκτακτα σημεία της δύναμης του Θεού να τη συνοδεύουν, και τίποτα δεν θα ευχαριστήσει τους λεπτούς ουρανίσκους των μορφωμένων Ελλήνων παρά τη σοφία· και παρόλο που το κήρυγμά μας ενός εσταυρωμένου Μεσσία είναι σκάνδαλο για τον Ιουδαίο και μωρία για τον Έλληνα, όμως έχουμε αυτό που και οι δύο αναζητούν· γιατί και Ιουδαίος και Εθνικός, όταν αγκαλιάζουν το Ευαγγέλιο, βρίσκουν τον Μεσσία που κηρύττουμε, να είναι η δύναμη του Θεού και η σοφία του Θεού.» Ο Κόουκ καταλήγει αντιπαραβάλλοντας τη σοφία που καυχάται ο κόσμος με τη σωτήρια μωρία του σταυρού. Στίχος 18. 1 Κορινθίους 1:18 . Διότι το κήρυγμα του σταυρού, κ.λπ.— «Η διδασκαλία του σταυρού είναι μια διδασκαλία τέτοιας φύσης που δεν θα μπορούσε να συστήσει τον εαυτό της με ανθρώπινη ευγλωττία στις φαντασίες μοχθηρών και μάταιων φιλονικούντων, όπως ήταν οι περισσότεροι από τους εθνικούς φιλοσόφους· αλλά σε εκείνους που σώζονται, —σε σοβαρούς και καλά διατεθειμένους ανθρώπους, που αγκαλιάζουν την αλήθεια όπου βρίσκουν απόδειξη γι' αυτή, και που ευχαριστούνται περισσότερο με αυτό που βελτιώνει το νου τους, παρά με τη μάταιη ευγλωττία της εθνικής ρητορικής· σε τέτοια πρόσωπα το Ευαγγέλιο, στη μεγαλύτερη απλότητά του και στην αρχική του απλότητα, είναι, με την επίδραση του Αγίου Πνεύματος, η δύναμη του Θεού, —όχι για να διασκεδάζει τις αντιλήψεις των ανθρώπων με περιττές εικασίες, αλλά για να μεταστρέφει τις θελήσεις τους σε δικαιοσύνη και αληθινή αγιότητα.» Βλέπε Καλμέ.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη δική μου ζωή επιζητώ να προσθέσω ευγλωττία ή κύρος στο απλό ευαγγέλιο; Πώς φυλάττω την ενότητα της εκκλησίας ενάντια στην έλξη των προσωπικοτήτων; Με ποιους τρόπους ο σταυρός παραμένει η μόνη μου καύχηση ενώπιον του Θεού και του κόσμου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Κύριε, σε ευχαριστούμε για τη πιστή μαρτυρία του δούλου σου Θωμά Κόουκ. Δώσε μας την ίδια ταπεινή τόλμη που βρήκε στον Παῦλο, ώστε να κηρύττουμε τον Χριστό εσταυρωμένο χωρίς στολίδια και να αγαπούμε ο ένας τον άλλον χωρίς φατρίες. Ένωσε τις καρδιές μας ξανά στο ένα όνομα πάνω από κάθε όνομα, και ας διαμορφώσουν η δύναμη και η σοφία του σταυρού όλες τις σκέψεις και τις συνομιλίες μας αυτή την ημέρα. Διά του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Σχόλια του Thomas Coke στην Αγία Γραφή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →