← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Θρήνοι

Θρήνοι 3 — με τον Benson

Θρήνοι 3Σχόλια του Joseph Benson στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Στο θερμό πνεύμα της Γουεσλεϊανής αφοσίωσης ανοίγουμε το σχολιασμό του Joseph Benson για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη στο κεφάλαιο 3 των Θρήνων. Ο Benson γράφει ως ποιμένας-λόγιος, στόχος του οποίου είναι να διαμορφώσει υπομονετικές, ελπιδοφόρες ψυχές εν μέσω δοκιμασιών. Η έκθεσή του κινείται σταθερά από τις προσωπικές θλίψεις του προφήτη στις ανεξάντλητες ευσπλαχνίες του Θεού και τέλος στην έκκληση για ταπεινή αυτοεξέταση. Ακούμε με δεκτικές καρδιές, εμπιστευόμενοι ότι το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε τον Benson θα εφαρμόσει αυτά τα αρχαία λόγια στην παρούσα ανάγκη μας για ακλόνητη πίστη και ήσυχη παραίτηση.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα το κεφάλαιο 3 των Θρήνων με πνεύμα προσεκτικής προσοχής. Αφήστε τον μετρημένο ρυθμό του εβραϊκού ακροστιχίδας να σταθεροποιήσει την ψυχή. Παρατηρήστε πώς ο προσωπικός θρήνος δίνει τη θέση του στην ανανεωμένη ελπίδα και μετά στην ενδελεχή αυτοεξέταση. Διαβάστε αργά, κάνοντας παύσεις όπου το κείμενο πιέζει τη συνείδηση ή αφυπνίζει την ευγνωμοσύνη, ώστε το Άγιο Πνεύμα να μας προετοιμάσει να δεχτούμε την ποιμαντική καθοδήγηση του Benson.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Benson ξεκινά παρουσιάζοντας την προσωπική εμπειρία θλίψης του προφήτη. Στίχοι 1-2. Θρήνοι 3:1-2. Εγώ είμαι ο άνθρωπος που είδε θλίψη. Εγώ ο ίδιος υπέφερα θλίψη σε αυτή την εποχή της δημόσιας συμφοράς. Μιλάει, πιθανώς, με ιδιαίτερη αναφορά στην κακή μεταχείριση που είχε συναντήσει στην εκτέλεση του προφητικού του έργου. Κάποιοι πράγματι υποθέτουν ότι μιλάει σε αυτούς και στους επόμενους στίχους, μέχρι τους Θρήνους 3:21, με τον χαρακτήρα του λαού, αλλά τόσα πολλά χωρία αναφέρονται φανερά στα δικά του προσωπικά προβλήματα, ώστε μια τέτοια ερμηνεία φαίνεται πολύ απίθανη. Με έφερε στο σκοτάδι, αλλά όχι στο φως. Το φως χρησιμοποιείται συχνά στην Αγία Γραφή για την ευτυχία ή την παρηγοριά, και το σκοτάδι για τη θλίψη και τη δυστυχία. Το νόημα του προφήτη είναι ότι ο Θεός ευαρεστήθηκε να τον δοκιμάσει με συμφορά. Ίσως αναφέρεται ειδικά στην τοποθέτησή του στο μπουντρούμι και στους δεσμούς, και στην κατάσταση σκοταδιού και αγωνίας στην οποία βρισκόταν το μυαλό του κατά τη διάρκεια αυτών των δοκιμασιών. Στη συνέχεια στρέφει την προσοχή στις αδιάλειπτες ευσπλαχνίες που διατηρούν την ελπίδα. Στίχοι 21-23. Θρήνοι 3:21-23. Αυτό ανακαλώ στο μυαλό μου, κ.λπ. Εδώ ο προφήτης αρχίζει να προτείνει κίνητρα υπομονής και παρηγοριάς: σαν να έλεγε, ανακαλώ στο μυαλό μου τις ακόλουθες σκέψεις, και επ' αυτών συλλαμβάνω ελπίδα και παρηγοριά. Και σίγουρα είναι τέτοιες που παρέχουν επαρκή βάση για εμπιστοσύνη στον Θεό κάτω από τις πιο σκληρές δοκιμασίες. Είναι από τα ελέη του Κυρίου που δεν καταναλωθήκαμε. Δεν είναι σαφές ότι αυτό είναι το ακριβές νόημα του Εβραϊκού, στο οποίο δεν υπάρχει τίποτα για το 'είναι από'. Οι Ο' μεταφράζουν τον στίχο, τα ελεη κυριου, οτι ουκ εξελιπε με. Τα ελέη του Κυρίου, επειδή δεν με εγκατέλειψαν, ή δεν με εγκαταλείπουν: δηλαδή, βασίζομαι και αντλώ ελπίδα και παρηγοριά από τα ελέη του Κυρίου, τα οποία εξακολουθούν να με προλαμβάνουν και να με ακολουθούν. Επειδή οι συμπόνοι του δεν εκλείπουν. Ου συντελεσθησαν, δεν τελειώνουν, δεν εξαντλούνται, ή δεν φτάνουν στο τέλος. Είναι νέα κάθε πρωί: μεγάλα, κ.λπ. Ο Benson δείχνει τότε πώς η ψυχή βρίσκει το μερίδιό της στον Κύριο και μαθαίνει να περιμένει ήσυχα. Στίχοι 24-26. Θρήνοι 3:24-26. Ο Κύριος είναι το μερίδιό μου, λέει η ψυχή μου. Ένα ενδιαφέρον στην εύνοια και την αγάπη του Θεού, και η παρουσία του μαζί μου, μου λέει η καρδιά μου, είναι η καλύτερη κληρονομιά. Και, κατέχοντας αυτά, έχω αυτό που είναι αρκετό για να εξισορροπήσει όλες τις ταλαιπωρίες μου, και να αναπληρώσει όλες τις απώλειές μου. Διότι, ενώ τα μερίδια στη γη είναι κενά και φθαρτά πράγματα, ο Θεός είναι ένα παντοδύναμο και διαρκές μερίδιο, ένα μερίδιο για πάντα. Γι' αυτό θα ελπίζω σ' αυτόν. Θα στηριχθώ σ' αυτόν, και θα ενθαρρυνθώ σ' αυτόν, όταν όλες οι άλλες υποστηρίξεις και ενθαρρύνσεις με εγκαταλείψουν. Παρατηρήστε, αναγνώστη, είναι καθήκον και συμφέρον μας να κάνουμε τον Θεό το μερίδιο των ψυχών μας, και τότε να τον απολαμβάνουμε και να παίρνουμε παρηγοριά σ' αυτόν ως τέτοιο, εν μέσω θλίψεων και θρήνων. Ο Κύριος είναι καλός σε αυτούς που τον περιμένουν. Σε αυτούς που υπομονετικά περιμένουν τον καιρό του· όταν κρίνει ότι είναι η κατάλληλη στιγμή να τους προσφέρει παρηγοριά και απελευθέρωση· και οι οποίοι, εν τω μεταξύ, απευθύνονται σ' αυτόν με προσευχή και ταπείνωση. Είναι καλό. Είναι καθήκον μας, και θα είναι η ανείπωτη παρηγοριά και ικανοποίησή μας· ότι ένας άνθρωπος πρέπει να ελπίζει και να περιμένει ήσυχα, κ.λπ. Να ελπίζει ότι θα έρθει, αν και οι δυσκολίες που βρίσκονται στο δρόμο του φαίνονται ανυπέρβλητες· να περιμένει μέχρι να έρθει, αν και καθυστερεί πολύ· και ενώ περιμένουμε να είμαστε ήσυχοι και σιωπηλοί, χωρίς να διαφωνούμε με τον Θεό, ή να κάνουμε τον εαυτό μας ανήσυχο, αλλά να συμφωνούμε με τη θεία διάταξη.
Σκεφτείτε

Σκέψου

Ο Benson πιέζει το ερευνητικό ερώτημα που σιωπά κάθε παράπονο κατά της θείας πρόνοιας. Στίχος 39. Θρήνοι 3:39. Γιατί, κ.λπ. Ο προφήτης εδώ φαίνεται να ελέγχει και να κατηγορεί τον εαυτό του για τα παράπονα που είχε κάνει στο προηγούμενο μέρος του κεφαλαίου, στα οποία φαινόταν να κατηγορεί τον Θεό ως σκληρό και αυστηρό. Και από το δόγμα της κυρίαρχης και καθολικής πρόνοιας του Θεού, το οποίο είχε υποστηρίξει στους δύο τελευταίους στίχους, βγάζει αυτό το συμπέρασμα, Γιατί παραπονιέται ένας ζωντανός άνθρωπος; ένας άνθρωπος για την τιμωρία των αμαρτιών του; Καμία συμφορά ή πρόβλημα δεν μας συμβαίνει, παρά μόνο αυτό που είναι η οφειλόμενη ανταμοιβή των αμαρτιών μας· και έχει σχεδιαστεί ως τιμωρία γι' αυτές, με σκοπό τον καθαρισμό και τη βελτίωσή μας, ή για τη δοκιμασία της χάριτός μας, και με σκοπό την άσκηση και την αύξησή της. Αν δούμε τις θλίψεις μας υπό αυτό το πρίσμα, θα αποτρέψει κάθε μουρμούρισμα και παράπονο κατά της πρόνοιας του Θεού.
Απαντήστε

Απάντησε

1. Πού στις παρούσες συνθήκες μου χρειάζεται περισσότερο να θυμηθώ ότι οι συμπόνοι του Θεού είναι νέες κάθε πρωί; 2. Πώς θα μπορούσε το να φέρω τον ζυγό με ταπεινοφροσύνη αυτή την εβδομάδα να γίνει μέσο χάριτος αντί για απλή υπομονή; 3. Σε ποιον τομέα της ζωής μου εξακολουθώ να τείνω να μουρμουρίζω αντί να εξετάζω τους δικούς μου δρόμους ενώπιον του Κυρίου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για τους πιστούς κόπους του Joseph Benson, ο οποίος προσπάθησε να οδηγήσει τον λαό σου από την απελπισία στην ελπίδα μέσω του αγίου σου λόγου. Χάρισε μας τη χάρη να δεχτούμε τα ίδια ελέη που στήριξαν τον προφήτη. Δίδαξέ μας να περιμένουμε ήσυχα τη σωτηρία σου, να εξετάζουμε και να δοκιμάζουμε τους δρόμους μας, και να επιστρέφουμε σε σένα με συντετριμμένες καρδιές. Είθε κάθε δοκιμασία να εργάζεται μέσα μας υπομονή, εμπειρία, και μια ελπίδα που δεν ντροπιάζει. Κράτησέ μας από το να μουρμουρίζουμε ενάντια στην σοφή και αγαπητή σου χείρα, και διαμόρφωσέ μας πληρέστερα στην εικόνα του υπομονετικού σου Υιού, μέσω της δύναμης του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.

Σχόλια του Joseph Benson στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →