Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους
Εβρ 3 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το υπόμνημα του Ματθαίου Χένρι στο τρίτο κεφάλαιο της προς Εβραίους επιστολής μας προσκαλεί σε βαθύτερη εκτίμηση του Χριστού ως Αποστόλου και Αρχιερέα μας. Με ποιμαντική θέρμη και προσεκτική ερμηνεία ο Χένρι δείχνει πώς ο συγγραφέας της προς Εβραίους παροτρύνει τους πιστούς να στερεώσουν τις σκέψεις τους στον Ιησού και να φυλαχθούν από την απιστία. Οι στοχασμοί του αναδεικνύουν τόσο τα προνόμια της ουράνιας κλήσεως όσο και τις σοβαρές προειδοποιήσεις που αντλούνται από την πορεία του Ισραήλ στην έρημο. Καθώς ακολουθούμε την καθοδήγηση του Χένρι, ενθαρρυνόμαστε να θεωρούμε τον Χριστό πληρέστερα και να διατηρούμε ακλόνητη την πεποίθησή μας μέχρι τέλους. Αυτό το μάθημα ανοίγει χώρο για νέα προσοχή στη ζωντανή φωνή του Θεού στην Αγία Γραφή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε το τρίτο κεφάλαιο της προς Εβραίους επιστολής στην προτιμώμενη μετάφρασή σας. Ακούστε την πρόσκληση να θεωρήσετε τον Χριστό, τη σύγκριση με τον Μωυσή και την επείγουσα προειδοποίηση κατά της σκλήρυνσης της καρδιάς. Προσέξτε πώς το κεφάλαιο συνυφαίνει το προνόμιο, την ευθύνη και το παράδειγμα εκείνων που έπεσαν στην έρημο. Αφήστε τα λόγια να ηρεμήσουν πριν στραφείτε στην έκθεση του Χένρι.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι αρχίζει περιγράφοντας τον θερμό τρόπο της προτροπής.
Ι. Με πόσο θερμό και στοργικό τρόπο ο απόστολος προτρέπει τους χριστιανούς να έχουν αυτόν τον αρχιερέα πολύ στις σκέψεις τους και να τον κάνουν αντικείμενο στενής και σοβαρής θεωρήσεως· και βεβαίως κανείς στη γη ή στον ουρανό δεν αξίζει τη θεώρησή μας περισσότερο από αυτόν. Για να γίνει η προτροπή αυτή πιο αποτελεσματική, παρατηρήστε,Ο Χένρι στη συνέχεια λεπτομερεί το καθήκον που οφείλεται στον Χριστό ως απόστολο και αρχιερέα.
ΙΙ. Έχουμε το καθήκον που οφείλουμε σε αυτόν που φέρει όλους αυτούς τους υψηλούς και έντιμους τίτλους, και αυτό είναι να τον θεωρούμε όπως χαρακτηρίζεται. Θεωρήστε τι είναι αυτός καθ' εαυτόν, τι είναι για εμάς και τι θα είναι για εμάς στο εξής και για πάντα· θεωρήστε τον, στερεώστε τις σκέψεις σας επάνω του με τη μεγαλύτερη προσοχή και ενεργήστε προς αυτόν αναλόγως· ατενίστε τον Ιησού, τον αρχηγό και τελειωτή της πίστεώς σας. Εδώ παρατηρήστε, 1. Πολλοί που ομολογούν πίστη στον Χριστό δεν έχουν τη δέουσα θεώρηση γι' αυτόν· δεν σκέπτονται γι' αυτόν όσο του αξίζει και όσο επιθυμεί από εκείνους που προσδοκούν σωτηρία από αυτόν. 2. Η στενή και σοβαρή θεώρηση του Χριστού θα ήταν μεγάλο πλεονέκτημα για εμάς ώστε να αυξήσουμε τη γνωριμία μας μαζί του και να δεσμεύσουμε την αγάπη και την υπακοή μας προς αυτόν και την εμπιστοσύνη μας σε αυτόν. 3. Ακόμη και εκείνοι που είναι άγιοι αδελφοί και μέτοχοι της ουράνιας κλήσεως έχουν ανάγκη να παροτρύνουν ο ένας τον άλλον να σκέπτονται περισσότερο τον Χριστό από ό,τι κάνουν, να τον έχουν περισσότερο στον νου τους· οι καλύτεροι από τον λαό του σκέπτονται πολύ σπάνια και πολύ ελαφρά γι' αυτόν. 4. Πρέπει να θεωρούμε τον Χριστό όπως περιγράφεται σε εμάς στις γραφές και να σχηματίζουμε τις αντιλήψεις μας γι' αυτόν από εκεί, όχι από μάταιες ιδέες και φαντασιώσεις δικές μας.Στη συνέχεια ο Χένρι αντλεί το πρώτο επιχείρημα από την πιστότητα του Χριστού.
1. Το πρώτο λαμβάνεται από την πιστότητά του, εδ. 2. Ήταν πιστός σε εκείνον που τον διόρισε, όπως ο Μωυσής σε όλο τον οίκο του. (1.) Ο Χριστός είναι διορισμένος Μεσίτης· ο Θεός ο Πατήρ τον απέστειλε και τον σφράγισε σε αυτό το αξίωμα, και επομένως η μεσιτεία του είναι ευπρόσδεκτη στον Πατέρα. (2.) Είναι πιστός σε αυτόν τον διορισμό, τηρώντας ακριβώς όλους τους κανόνες και τις διατάξεις της μεσιτείας του και εκτελώντας πλήρως την εμπιστοσύνη που του ανατέθηκε από τον Πατέρα του και από τον λαό του. (3.) Ότι είναι εξίσου πιστός σε εκείνον που τον διόρισε όπως ο Μωυσής σε όλο τον οίκο του. Ο Μωυσής ήταν πιστός στην εκτέλεση του αξιώματός του προς την ιουδαϊκή εκκλησία στην Παλαιά Διαθήκη, και έτσι είναι ο Χριστός υπό τη Νέα· αυτό ήταν κατάλληλο επιχείρημα για να προταθεί στους Ιουδαίους, που είχαν τόσο υψηλή γνώμη για την πιστότητα του Μωυσή, και όμως η πιστότητά του ήταν μόνο τυπική της πιστότητας του Χριστού.
Σκεφτείτε
Θεώρηση
Ο Χένρι προχωρεί στο να υποστηρίξει την ανώτερη δόξα του Χριστού έναντι του Μωυσή.
2. Ένα άλλο επιχείρημα λαμβάνεται από την ανώτερη δόξα και υπεροχή του Χριστού πάνω από τον Μωυσή (εδ. 3-6)· επομένως ήταν περισσότερο υποχρεωμένοι να θεωρήσουν τον Χριστό. (1.) Ο Χριστός ήταν ο οικοδόμος του οίκου, ο Μωυσής μόνο μέλος σε αυτόν. Με τον οίκο εννοούμε την εκκλησία του Θεού, τον λαό του Θεού ενσωματωμένο μαζί υπό τον Χριστό ως οικοδόμο και κεφαλή τους, και υπό υφιστάμενους αξιωματούχους, σύμφωνα με τον νόμο του, τηρώντας τους θεσμούς του. Ο Χριστός είναι ο οικοδόμος αυτού του οίκου της εκκλησίας σε όλες τις εποχές· ο Μωυσής ήταν υπηρέτης στον οίκο, ήταν όργανο υπό τον Χριστό στη διακυβέρνηση και την οικοδομή του οίκου, αλλά ο Χριστός είναι ο οικοδόμος όλων των πραγμάτων· διότι είναι Θεός, και κανείς λιγότερος από τον Θεό δεν μπορούσε να οικοδομήσει την εκκλησία, είτε να θέσει το θεμέλιο είτε να συνεχίσει την ανωδομή. Όχι λιγότερη δύναμη απαιτήθηκε για να οικοδομηθεί η εκκλησία από ό,τι για να οικοδομηθεί ο κόσμος· ο κόσμος έγινε εκ του μηδενός, η εκκλησία έγινε από υλικά εντελώς ακατάλληλα για τέτοια οικοδομή. Ο Χριστός, που είναι Θεός, σχεδίασε το σχέδιο της εκκλησίας, προμήθευσε τα υλικά και με παντοδύναμη δύναμη τα διέθεσε να λάβουν τη μορφή· συνέδεσε και ένωσε αυτόν τον οίκο του, καθόρισε τις τάξεις του και στεφάνωσε τα πάντα με την ίδια την παρουσία του, που είναι η αληθινή δόξα αυτού του οίκου του Θεού. (2.) Ο Χριστός ήταν ο κύριος αυτού του οίκου, καθώς και ο οικοδόμος, εδ. 5, 6. Αυτός ο οίκος ονομάζεται ο οίκος του, ως Υιός του Θεού. Ο Μωυσής ήταν μόνο πιστός υπηρέτης, για μαρτυρία εκείνων των πραγμάτων που επρόκειτο να αποκαλυφθούν αργότερα. Ο Χριστός, ως ο αιώνιος Υιός του Θεού, είναι ο νόμιμος ιδιοκτήτης και κυρίαρχος άρχων της εκκλησίας. Ο Μωυσής ήταν μόνο τυπικός κυβερνήτης, για μαρτυρία όλων εκείνων των πραγμάτων που αφορούν την εκκλησία και που θα αποκαλύπτονταν πιο καθαρά, πλήρως και παρηγορητικά στο ευαγγέλιο από το Πνεύμα του Χριστού· και επομένως ο Χριστός είναι άξιος περισσότερης δόξας από τον Μωυσή και μεγαλύτερης εκτιμήσεως και θεωρήσεως. Αυτό το επιχείρημα ο απόστολος το ολοκληρώνει, [1.] Με μια παρηγορητική εφαρμογή του στον εαυτό του και σε όλους τους αληθινούς πιστούς (εδ. 6). Του οποίου οίκος είμαστε· ο καθένας μας προσωπικά, καθώς είμαστε ναοί του Αγίου Πνεύματος, και ο Χριστός κατοικεί εν ημίν διά της πίστεως· όλοι μας από κοινού, καθώς είμαστε ενωμένοι με τους δεσμούς των χαρισμάτων, των αληθειών, των διατάξεων, της ευαγγελικής πειθαρχίας και των λατρευτικών πράξεων. [2.] Με μια χαρακτηριστική περιγραφή εκείνων των προσώπων που αποτελούν αυτόν τον οίκο· «Εάν κρατήσωμεν την παρρησίαν και το καύχημα της ελπίδος μέχρι τέλους»· δηλαδή εάν διατηρούμε τολμηρή και ανοικτή ομολογία των αληθειών του ευαγγελίου, πάνω στις οποίες είναι θεμελιωμένες οι ελπίδες μας για χάρη και δόξα, και ζούμε σύμφωνα με αυτές τις ελπίδες, ώστε να έχουμε άγιο καύχημα σε αυτές, το οποίο θα παραμείνει σταθερό μέχρι τέλους, παρά όλα όσα μπορεί να συναντήσουμε κάνοντας αυτό. Έτσι βλέπετε ότι δεν πρέπει μόνο να ξεκινήσουμε καλά στους δρόμους του Χριστού, αλλά και σταθερότητα και επιμονή σε αυτούς μέχρι τέλους. Έχουμε εδώ μια οδηγία για το τι πρέπει να κάνουν εκείνοι που θα μετέχουν στην αξιοπρέπεια και τα προνόμια του οίκου του Χριστού. Πρώτον, πρέπει να λάβουν τις αλήθειες του ευαγγελίου στο μυαλό και την καρδιά τους. Δεύτερον, πρέπει να οικοδομήσουν τις ελπίδες τους για ευτυχία πάνω σε αυτές τις αλήθειες. Τρίτον, πρέπει να κάνουν ανοικτή ομολογία αυτών των αληθειών. Τέταρτον, πρέπει να ζουν σύμφωνα με αυτές ώστε να διατηρούν τα τεκμήριά τους καθαρά, ώστε να καυχώνται εν ελπίδι, και τότε πρέπει να επιμένουν σε όλα μέχρι τέλους. Με μια λέξη, πρέπει να περπατούν στενά, συνεπώς, θαρραλέα και σταθερά, στην πίστη και την πράξη του ευαγγελίου, ώστε ο Κύριός τους, όταν έρθει, να τους αναγνωρίσει και να τους εγκρίνει.Ο Χένρι κλείνει το τμήμα παρηγορώντας εκείνους που επιμένουν στην πίστη.
4. Παρηγορεί εκείνους που όχι μόνο ξεκινούν καλά, αλλά συνεχίζουν καλά και αντέχουν μέχρι τέλους (εδ. 14)· Είμαστε μέτοχοι του Χριστού, εάν κρατήσωμεν την αρχήν της πεποιθήσεως μέχρι τέλους. Εδώ παρατηρήστε, (1.) Το προνόμιο των αγίων· γίνονται μέτοχοι του Χριστού, δηλαδή του Πνεύματος, της φύσεως, των χαρισμάτων, της δικαιοσύνης και της ζωής του Χριστού· ενδιαφέρονται για όλα όσα είναι του Χριστού, για όλα όσα είναι αυτός, για όλα όσα έχει κάνει ή μπορεί να κάνει. (2.) Η προϋπόθεση υπό την οποία κατέχουν αυτό το προνόμιο, δηλαδή η επιμονή τους στην τολμηρή και ανοικτή ομολογία και πράξη του Χριστού και του χριστιανισμού μέχρι τέλους. Όχι ότι δεν θα επιμείνουν, καθώς φυλάσσονται από τη δυνατή δύναμη του Θεού διά της πίστεως εις σωτηρίαν, αλλά το να πιέζονται έτσι προς αυτό είναι ένα μέσο με το οποίο ο Χριστός βοηθά τον λαό του να επιμείνει. Αυτό τείνει να τους κάνει άγρυπνους και επιμελείς, και έτσι τους φυλάσσει από την αποστασία. Εδώ παρατηρήστε, [1.] Το ίδιο πνεύμα με το οποίο οι χριστιανοί ξεκινούν στους δρόμους του Θεού πρέπει να διατηρούν και να αποδεικνύουν μέχρι τέλους. Εκείνοι που αρχίζουν σοβαρά και με ζωηρά αισθήματα και άγιες αποφάσεις και ταπεινή εμπιστοσύνη πρέπει να συνεχίζουν με το ίδιο πνεύμα. Αλλά, [2.] Υπάρχουν πολλοί που στην αρχή της ομολογίας τους δείχνουν μεγάλο θάρρος και πεποίθηση, αλλά δεν τα κρατούν σταθερά μέχρι τέλους. [3.] Η επιμονή στην πίστη είναι η καλύτερη απόδειξη της ειλικρίνειας της πίστεώς μας.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποιο σημείο της καθημερινής σας ζωής χρειάζεστε περισσότερο να στερεώσετε τις σκέψεις σας στον Χριστό ως Απόστολο και Αρχιερέα; Πώς μπορεί η προειδοποίηση κατά της πονηρής καρδιάς της απιστίας να μιλήσει σε οποιαδήποτε περιοχή παρεκτροπής που αισθάνεστε τώρα; Ποιο πρακτικό βήμα θα μπορούσε να σας βοηθήσει να κρατήσετε ακλόνητη την πεποίθησή σας και το καύχημα της ελπίδας μέχρι τέλους;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ουράνιε Πατέρα, στερέωσε τα μάτια μας στον Ιησού, τον πιστό Υιό επί του οίκου σου, και δώσε μας αυτιά για να ακούμε τη φωνή σου, ώστε οι καρδιές μας να παραμένουν τρυφερές και ανταποκριτικές στον Λόγο σου. Με το Πνεύμα σου, διαφύλαξέ μας από την απιστία και την απατηλότητα της αμαρτίας, και παρακίνησέ μας να ενθαρρύνουμε ο ένας τον άλλον καθημερινά, καθώς κρατάμε σταθερά την πεποίθησή μας μέχρι τέλους. Είθε να βρεθούμε μεταξύ εκείνων που ανήκουν σε σένα, αναπαυόμενοι στο τελειωμένο έργο του Χριστού. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →