Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιουδίθ
Ιουδίθ 5-6 — Eterniseed (Καθολική με δευτεροκανονικά)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Τα πέμπτο και έκτο κεφάλαια της Ιουδίθ στρέφουν την κάμερα από το Ισραήλ στο πολεμικό συμβούλιο του ίδιου του Ολοφέρνη και παρουσιάζουν εκεί μια εξαιρετική σκηνή: ένας εθνικός διοικητής, ο Αχιώρ ο Αμμανίτης, υψώνεται ενώπιον των συγκεντρωμένων στρατηγών και τους ομιλεί με προφητική σαφήνεια για τον Θεό του Ισραήλ και τους τρόπους Του με τον λαό Του. Ο λόγος του Αχιώρ είναι το πρώτο εκτεταμένο θεολογικό κομμάτι που εκφωνείται μέσα στο ασσυριακό στρατόπεδο και ο εμπνευσμένος συγγραφέας το τοποθετεί ακριβώς εκεί για να διδάξει την Εκκλησία ότι η γνώση του αληθινού Θεού δεν περιορίζεται στο Ισραήλ κατά αίμα αλλά είναι ανοικτή σε κάθε ειλικρινή αναζητητή που θα λάβει υπόψη όσα ο Θεός έχει κάνει στην ιστορία. Η Εκκλησία δέχεται τον λόγο του Αχιώρ ως πρόδρομο της μεγάλης στιγμής στις Πράξεις των Αποστόλων όταν ο Άγιος Πέτρος κατέρχεται στο σπίτι του Κορνηλίου και διακηρύττει ότι ο Θεός δεν είναι προσωπολήπτης αλλά σε κάθε έθνος ο φοβούμενος Αυτόν και εργαζόμενος δικαιοσύνη γίνεται δεκτός από Αυτόν. Ο Αχιώρ είναι ο πρώτος εθνικός της Παλαιάς Διαθήκης τον οποίο η Εκκλησία μπορεί να αριθμήσει μεταξύ των κατηχουμένων του Ισραήλ και η βίαιη απόρριψη των λόγων του από τον Ολοφέρνη προεικονίζει τη βία με την οποία το πνεύμα της αυτοκρατορίας θα απορρίπτει πάντοτε τη μαρτυρία για τον αληθινό Θεό. Αναγνωσμένα υπό αυτό το φως, τα κεφάλαια πέντε και έξι αποκαλύπτουν τον μακρύ ιεραποστολικό ορίζοντα του βιβλίου της Ιουδίθ: η απελευθέρωση που ο Κύριος πρόκειται να εργαστεί δεν είναι μόνο για το Ισραήλ αλλά είναι του είδους της απελευθέρωσης της οποίας η μαρτυρία θα ελκύσει τα έθνη προς Αυτόν.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε τα κεφάλαια πέντε και έξι της Ιουδίθ προσεκτικά, σημειώνοντας τη δομή του λόγου του Αχιώρ. Προσέξτε πώς ο Ολοφέρνης ζητά από τους συγκεντρωμένους αρχηγούς της Χαναάν και της Μωάβ να του μιλήσουν για αυτόν τον ισραηλιτικό λαό που μόνος αρνείται να εξέλθει και να τον συναντήσει. Σημειώστε πώς ο Αχιώρ ο Αμμανίτης υψώνεται και απαντά με μια επισκόπηση της ιστορίας του Ισραήλ: την καταγωγή του από τον Αβραάμ, την παραμονή του στην Αίγυπτο, τα σαράντα χρόνια στην έρημο, την κατάκτηση της γης, την πτώση του στην ειδωλολατρία, την αιχμαλωσία στη Βαβυλώνα και την πρόσφατη επιστροφή του. Προσέξτε ιδιαίτερα την κεντρική θέση του Αχιώρ: όταν το Ισραήλ ήταν πιστό στον Θεό του, καμία δύναμη στη γη δεν μπορούσε να σταθεί ενώπιόν του· όταν αμάρτανε, παραδιδόταν στα χέρια των εχθρών του. Έπειτα παρακολουθήστε πώς αντιδρά ο Ολοφέρνης: με χλευασμό, με απειλές και τέλος με την εντολή να δεθεί ο Αχιώρ και να παραδοθεί στους Ισραηλίτες στη Βαιθουλία, ώστε να απολεσθεί μαζί τους όταν η πόλη πέσει. Κρατήστε στο νου τη δέσμευση του Αχιώρ και την απρόσμενη υποδοχή του μεταξύ των πρεσβυτέρων της Βαιθουλίας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο λόγος του Αχιώρ στο πέμπτο κεφάλαιο είναι ένας από τους πιο αξιοσημείωτους λόγους σε όλη την Αγία Γραφή και οι Πατέρες της Εκκλησίας επανέρχονταν σε αυτόν επανειλημμένα ως μαρτυρία για την οικουμενική εμβέλεια της εκλογής του Θεού. Ο Άγιος Ιερώνυμος, ο οποίος μετέφρασε την Ιουδίθ στα λατινικά και έδωσε στο βιβλίο την οριστική του μορφή στη Βουλγάτα, είδε στον Αχιώρ ένα σημείο ότι οι εθνικοί, όταν συλλογίζονται ορθά για την ιστορία, οδηγούνται στα ίδια συμπεράσματα με τους πιστούς στο Ισραήλ. Η δομή του λόγου είναι θεολογική ιστορία σε συμπυκνωμένη μορφή. Ο Αχιώρ αρχίζει με τους πατριάρχες και τοποθετεί το Ισραήλ σε μια θεία εκλογή που προηγείται οποιωνδήποτε αμαρτιών ή αρετών του. Προχωρεί στη δουλεία στην Αίγυπτο και στην απελευθέρωση στην Ερυθρά Θάλασσα, αναγνωρίζοντας τα θαύματα που απελευθέρωσαν το Ισραήλ από τον Φαραώ. Αφηγείται τα χρόνια της ερήμου και την κατάκτηση της Χαναάν, αποδίδοντας τη νίκη όχι στα ισραηλιτικά όπλα αλλά στον Θεό που πολεμά για αυτούς. Έπειτα διηγείται τους κύκλους πιστότητας και αποστασίας υπό τους Κριτές και τους Βασιλείς, την εξορία στη Βαβυλώνα ως κρίση και την πρόσφατη επιστροφή ως αποκατάσταση. Σε όλη τη διάρκεια, η θέση του είναι ότι η ασφάλεια του Ισραήλ ανέρχεται και πέφτει με τη διαθήκη του. Όταν βαδίζει στον δρόμο του Θεού του, καμία δύναμη δεν μπορεί να επικρατήσει εναντίον του· όταν εγκαταλείπει αυτόν τον δρόμο, παραδίδεται στους εχθρούς του. Αυτή είναι ακριβώς η δευτερονομιακή θεολογία της ιστορίας που διατρέχει ολόκληρη την Εβραϊκή Βίβλο, τοποθετημένη εδώ στα χείλη ενός εθνικού που έχει διαβάσει τα σημεία της πρόνοιας με μεγαλύτερη ειλικρίνεια από πολλούς Ισραηλίτες. Η Εκκλησία δέχεται αυτό το επεισόδιο ως μόνιμη πρόσκληση να διαβάζει την ιστορία θεολογικά. Ο ιστορικός που περιορίζεται στην οικονομία και τη δημογραφία και τον λογισμό της δύναμης δεν θα διαβάσει ποτέ ορθά τα γεγονότα των εθνών. Ο ιστορικός που είναι πρόθυμος να αναγνωρίσει ότι ο Θεός του Ισραήλ και ο Πατέρας του Ιησού Χριστού ενεργεί μέσα στην ιστορία βλέπει μια βαθύτερη δομή: η τιμημένη διαθήκη φέρνει ασφάλεια, η σπασμένη διαθήκη φέρνει διάλυση. Οι Πατέρες επέκτειναν αυτή την αρχή στην ιστορία της Εκκλησίας και στην ιστορία των εθνών που ευαγγελίστηκαν από αυτήν. Η αντίδραση του Ολοφέρνη στο έκτο κεφάλαιο δεν είναι λιγότερο διδακτική. Απαντά στη θεολογία του Αχιώρ όχι με επιχείρημα αλλά με χλευασμό, κατηγορώντας τον ότι μιλά σαν να ήταν ο ίδιος θεός για να προβλέπει το μέλλον και διατάζοντας να δεθεί και να ριφθεί στο στρατόπεδο εκείνων που θα απολεσθούν. Η Εκκλησία αναγνωρίζει σε αυτή την αντίδραση την απάντηση κάθε πνεύματος αυτοκρατορίας στον προφητικό λόγο. Όταν ο προφήτης προβλέπει τις συνέπειες της πιστότητας και της απιστίας, το πνεύμα της αυτοκρατορίας δεν τον αντικρούει· προσπαθεί να τον σιγήσει με ταπείνωση, αποκλεισμό, βία. Ωστόσο η εμπνευσμένη αφήγηση ανατρέπει την αυτοκρατορική πρόθεση: ο Αχιώρ παραδίδεται, δεμένος, στα χέρια εκείνων που είχε επαινέσει και η έλευσή του στη Βαιθουλία γίνεται η πρώτη μεταστροφή εθνικού μέσα στο αναπτυσσόμενο δράμα της απελευθέρωσης. Οι πρεσβύτεροι της Βαιθουλίας τον δέχονται, τον λύνουν, τον καλούν σε συμπόσιο και τον αφήνουν να κοιμηθεί στην παρέα τους. Η Εκκλησία διαβάζει αυτή την υποδοχή ως προεικόνιση κάθε εθνικού κατηχουμένου που γίνεται δεκτός στον οίκο του νέου Ισραήλ, τελικά εκπληρωμένη όταν ο πρίγκιπας των αποστόλων τρώει με τον Κορνήλιο και όταν ο μεγάλος Απόστολος των Εθνών γίνεται δεκτός από την Εκκλησία στη Δαμασκό μέσω της επιθέσεως των χειρών. Ο Αχιώρ στη Βαιθουλία είναι ο σπόρος του μεγάλου αγρού της εθνικής αποστολής και η παρουσία του στην πολιορκημένη πόλη είναι η ίδια ένα σημείο ότι η απελευθέρωση που πρόκειται να εργασθεί έχει συνέπειες πέρα από τα τείχη του Ισραήλ.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Συλλογισθείτε τον Αχιώρ τον Αμμανίτη ως μάρτυρα του εύρους της ενέργειας του Θεού στον κόσμο. Δεν είναι ακόμη υιός της διαθήκης κατά αίμα, αλλά έχει διαβάσει την ιστορία με επαρκή ειλικρίνεια για να αναγνωρίσει ότι ο Θεός του Ισραήλ δεν είναι φυλετικός θεός αλλά ο Κύριος των εθνών. Η Εκκλησία διδάσκει ότι η γνώση του Θεού είναι προσβάσιμη κατ' αρχήν σε κάθε ειλικρινή νου που στοχάζεται τη δομή της πρόνοιας και ο Αχιώρ είναι ένα φωτεινό παράδειγμα αυτής της διδασκαλίας. Συλλογισθείτε πού στη δική σας ζωή έχετε συναντήσει «Αχιώρ» — πρόσωπα έξω από τα ορατά όρια της Εκκλησίας που ωστόσο ομιλούν αλήθεια για τον Θεό με σαφήνεια που ντροπιάζει τους πιστούς. Συλλογισθείτε επίσης πώς ο Ολοφέρνης αντιδρά στην αλήθεια που δεν μπορεί να αντικρούσει: με χλευασμό και αποκλεισμό. Αυτή είναι η αιώνια απάντηση του πνεύματος του κόσμου στον προφητικό λόγο και η Εκκλησία πρέπει να είναι έτοιμη να υπομείνει τέτοιο χλευασμό χωρίς να χάσει την ψυχραιμία ή την αγάπη της. Ρωτήστε τον εαυτό σας αν εσείς ο ίδιος έχετε απαντήσει σε άβολη αλήθεια με την τεχνική του Ολοφέρνη — γελοιοποιώντας τον ομιλητή αντί να λάβετε υπόψη τον λόγο. Συλλογισθείτε τέλος τη γενναιόδωρη υποδοχή του Αχιώρ στη Βαιθουλία. Οι πρεσβύτεροι τον λύνουν, τον υποδέχονται, τον τρέφουν και τον αφήνουν να αναπαυθεί. Η Εκκλησία είναι περισσότερο η ίδια όταν συναντά τον αναζητητή με αυτό το είδος υποδοχής. Έχει η ενοριακή σας ζωή γίνει τόπος όπου ο Αχιώρ θα μπορούσε να αποθέσει τα δεσμά του και να βρει ανάπαυση;
Απαντήστε
Απόκριση
Εντοπίστε ένα πρόσωπο στη γνωριμία σας που ομιλεί αλήθεια για τον Θεό ή για την ηθική από έξω από τα ορατά όρια της Εκκλησίας. Μπορεί να είναι ένας μη καθολικός χριστιανός, ένας στοχαστικός άπιστος, ένα πρόσωπο άλλης πίστης που υπήρξε ειλικρινές με τον κόσμο. Αυτή την εβδομάδα προσφέρετε ένα Ροζάριο ή μία Θεία Λειτουργία για την πλήρη υποδοχή της αλήθειας από αυτό το πρόσωπο και προσευχηθείτε ώστε εσείς ο ίδιος να το ακούσετε με την ανοιχτότητα με την οποία οι πρεσβύτεροι της Βαιθουλίας άκουσαν τον Αχιώρ.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Παντοδύναμε και αιώνιε Θεέ, ο οποίος μέσω της μαρτυρίας του Αχιώρ του Αμμανίτη έδωσες μαρτυρία ακόμη και μέσα στο στρατόπεδο των εχθρών Σου ότι Εσύ είσαι ο Θεός των εθνών και ο Κύριος όλης της ιστορίας, χάρισε μας τη χάρη να διαβάζουμε τα γεγονότα της εποχής μας με την ίδια σαφήνεια. Με τις προσευχές των αγίων πατριαρχών και κάθε εθνικού κατηχουμένου τον οποίο η πρόνοιά Σου έχει ελκύσει προς τον λαό της διαθήκης Σου, άνοιξε τις καρδιές μας να δεχθούμε τους ξένους που στέλνεις σε εμάς με λόγια αλήθειας. Με τη μεσιτεία της Υπεραγίας Θεοτόκου, μητέρας της Εκκλησίας και βασίλισσας των κατηχουμένων, δώσε μας φιλοξενία που υποδέχεται κάθε αναζητητή στον οίκο της πίστεως. Διά του Χριστού του Κυρίου ημών, ο οποίος ζει και βασιλεύει μαζί Σου στην ενότητα του Αγίου Πνεύματος, ενός Θεού, εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.