Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος
Ματθαίος 1 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στα Ευαγγέλια παραμένει ένας πολύτιμος οδηγός για τους πιστούς που επιζητούν να κατανοήσουν την Γραφή με βάθος και ευλάβεια. Στο σημερινό μάθημα ακολουθούμε την προσεκτική του επεξεργασία του πρώτου κεφαλαίου του Ματθαίου, όπου ιχνηλατεί τη βασιλική και διαθηκική γραμμή που οδηγεί στον Μεσσία. Ο Χένρι δείχνει πώς κάθε όνομα και περίσταση υπηρετεί την υπόσχεση ότι ο Χριστός θα ερχόταν ως γιος του Δαβίδ και γιος του Αβραάμ. Οι σκέψεις του μας προσκαλούν να θαυμάσουμε την πιστότητα του Θεού δια μέσου των γενεών. Καθώς ακούμε τα λόγια του, ας ενισχυθεί η δική μας πίστη από την ίδια ιστορία της εκπληρωμένης υπόσχεσης.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αρχίζουμε διαβάζοντας ολόκληρο το πρώτο κεφάλαιο του Ματθαίου. Ακούστε τον σταθερό ρυθμό της γενεαλογίας και τον ήσυχο θαυμασμό της αναγγελίας που δόθηκε στον Ιωσήφ. Αφήστε το κείμετο να εγκατασταθεί στην καρδιά σας πριν στραφούμε στην έκθεση του Χένρι για το νόημα και την τάξη του.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ανοίγει εξετάζοντας τον τίτλο της γενεαλογίας.
Ι. Ο τίτλος της. Είναι το βιβλίο (ή η αφήγηση, όπως η εβραϊκή λέξη σεφέρ, βιβλίο, μερικές φορές σημαίνει) της γενεάς του Ιησού Χριστού, των προγόνων του κατά σάρκα· ή, Είναι η αφήγηση της γέννησής του. Είναι Βίβλος Γενέσεως—βιβλίο της Γενέσεως. Η Παλαιά Διαθήκη αρχίζει με το βιβλίο της γενεάς του κόσμου, και είναι δόξα της ότι το κάνει· αλλά η δόξα της Καινής Διαθήκης υπερέχει εδώ, ότι αρχίζει με το βιβλίο της γενεάς εκείνου που έκανε τον κόσμο. Ως Θεός, οι έξοδοί του ήταν από παλιά, από αιώνων (Μιχ. ε΄ 2), και κανείς δεν μπορεί να δηλώσει εκείνη τη γενεά· αλλά, ως άνθρωπος, εστάλη στον πλήρη χρόνο, γεννημένος από γυναίκα, και είναι εκείνη η γενεά που δηλώνεται εδώ.Προχωρεί στο να σκιαγραφήσει την κύρια πρόθεση αυτής της γενεαλογίας.
ΙΙ. Η κύρια πρόθεση της. Δεν είναι άπειρη ή άχρηστη γενεαλογία· δεν είναι μάταια δοξαστική, όπως συνήθως είναι εκείνες των μεγάλων ανδρών. Στέμματα, τι κάνουν;—Τι ωφελούν οι αρχαίες γενεαλογίες; Είναι σαν γενεαλογία που δίνεται ως απόδειξη, για να αποδείξει τίτλο και να θεμελιώσει αξίωση· ο σκοπός είναι να αποδείξει ότι ο Κύριός μας Ιησούς είναι γιος του Δαβίδ και γιος του Αβραάμ, και επομένως εκείνου του έθνους και της οικογένειας από τα οποία επρόκειτο να ανατείλει ο Μεσσίας. Ο Αβραάμ και ο Δαβίδ ήταν, στην εποχή τους, οι μεγάλοι θεματοφύλακες της υπόσχεσης που σχετίζεται με τον Μεσσία. Η υπόσχεση της ευλογίας έγινε στον Αβραάμ και στο σπέρμα του, της κυριαρχίας στον Δαβίδ και στο σπέρμα του· και εκείνοι που θα έχουν ενδιαφέρον στον Χριστό, ως γιο του Αβραάμ, στον οποίο όλες οι οικογένειες της γης πρόκειται να ευλογηθούν, πρέπει να είναι πιστοί, πιστοί υπήκοοι σε αυτόν ως γιο του Δαβίδ, από τον οποίο όλες οι οικογένειες της γης πρόκειται να κυβερνηθούν. Υποσχέθηκε στον Αβραάμ ότι ο Χριστός θα κατέβαινε από αυτόν (Γεν. ιβ΄ 3· κβ΄ 18), και στον Δαβίδ ότι θα κατέβαινε από αυτόν (Β΄ Βασ. ζ΄ 12· Ψαλμ. πθ΄ 3, κ.λπ.· ρλβ΄ 11)· και επομένως, εκτός αν μπορεί να αποδειχθεί ότι ο Ιησούς είναι γιος του Δαβίδ και γιος του Αβραάμ, δεν μπορούμε να τον δεχθούμε ως Μεσσία. Τώρα αυτό αποδεικνύεται εδώ από τα αυθεντικά αρχεία των γραφείων των κηρύκων. Οι Ιουδαίοι ήταν πολύ ακριβείς στη διατήρηση των γενεαλογιών τους, και υπήρχε πρόνοια σε αυτό, για την αποσαφήνιση της καταγωγής του Μεσσία από τους πατέρες· και από την έλευσή του εκείνο το έθνος είναι τόσο διασκορπισμένο και συγκεχυμένο ώστε είναι ζήτημα αν οποιοδήποτε πρόσωπο στον κόσμο μπορεί νόμιμα να αποδείξει ότι είναι γιος του Αβραάμ· ωστόσο, είναι βέβαιο ότι κανείς δεν μπορεί να αποδείξει ότι είναι γιος του Ααρών ή γιος του Δαβίδ, ώστε το ιερατικό και βασιλικό αξίωμα πρέπει είτε να εγκαταλειφθεί, ως χαμένο για πάντα, είτε να τεθεί στα χέρια του Κυρίου μας Ιησού. Ο Χριστός καλείται εδώ πρώτα γιος του Δαβίδ, επειδή με εκείνο τον τίτλο μιλούσαν συνήθως και τον περίμεναν μεταξύ των Ιουδαίων. Εκείνοι που τον αναγνώριζαν ως Χριστό, τον καλούσαν γιο του Δαβίδ, κεφ. ιε΄ 22· κ΄ 31· κα΄ 15. Έτσι, λοιπόν, ο ευαγγελιστής αναλαμβάνει να αποδείξει ότι δεν είναι μόνο γιος του Δαβίδ, αλλά εκείνος ο γιος του Δαβίδ στους ώμους του οποίου επρόκειτο να τεθεί η κυβέρνηση· όχι μόνο γιος του Αβραάμ, αλλά εκείνος ο γιος του Αβραάμ που επρόκειτο να είναι πατέρας πολλών εθνών.Ο Χένρι σημειώνει περαιτέρα την εντυπωσιακή συμπερίληψη τεσσάρων γυναικών στη γραμμή.
4. Υπάρχουν τέσσερις γυναίκες, και μόνο τέσσερις, ονομαζόμενες σε αυτή τη γενεαλογία· δύο από αυτές ήταν αρχικά ξένες στην κοινοπολιτεία του Ισραήλ, η Ραάβ Χαναναία, και πόρνη επιπλέον, και η Ρουθ η Μωαβίτισσα· γιατί στον Ιησού Χριστό δεν υπάρχει ούτε Έλληνας ούτε Ιουδαίος· εκείνοι που είναι ξένοι και αλλοεθνείς είναι ευπρόσδεκτοι, εν Χριστώ, στην πολιτεία των αγίων. Οι άλλες δύο ήταν μοιχαλίδες, η Θάμαρ και η Βηρσαβεέ· που ήταν περαιτέρω σημάδι ταπείνωσης που τέθηκε στον Κύριό μας Ιησού, ότι όχι μόνο κατέβηκε από τέτοιες, αλλά ότι η καταγωγή του από αυτές σημειώνεται ιδιαίτερα στη γενεαλογία του, και κανένα πέπλο δεν τραβιέται πάνω της. Ανέλαβε την ομοίωση της αμαρτωλής σάρκας (Ρωμ. η΄ 3), και δέχεται ακόμη και μεγάλους αμαρτωλούς, μετά τη μετάνοιά τους, στην πλησιέστερη σχέση με τον εαυτό του. Σημείωσε, Δεν πρέπει να ονειδίζουμε τους ανθρώπους με τα σκάνδαλα των προγόνων τους· είναι κάτι που δεν μπορούν να αποφύγουν, και ήταν η μοίρα των καλύτερων, ακόμη και του ίδιου του Δασκάλου μας. Το ότι ο Δαβίδ γέννησε τον Σολομώντα από εκείνη που ήταν σύζυγος του Ουρία σημειώνεται (λέγει ο Δρ. Γουίτμπι) για να δείξει ότι το έγκλημα του Δαβίδ, αφού μετανοήθηκε, ήταν τόσο μακριά από το να εμποδίσει την υπόσχεση που του έγινε, ώστε ευαρέστησε τον Θεό με αυτή ακριβώς τη γυναίκα να την εκπληρώσει.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι κλείνει το τμήμα με μια περίληψη των τριών συνόλων δεκατεσσάρων γενεών.
Τελευταίο. Η γενική περίληψη όλης αυτής της γενεαλογίας έχουμε, στ. 17, όπου συνοψίζεται σε τρία δεκατέσσερα, σηματοδοτημένα από αξιοσημείωτες περιόδους. Στα πρώτα δεκατέσσερα, έχουμε την οικογένεια του Δαβίδ να ανέρχεται, και να φαίνεται σαν την αυγή· στα δεύτερα, την έχουμε να ανθίζει στη μεσημβρινή της λάμψη· στα τρίτα, την έχουμε να παρακμάζει και να γίνεται όλο και λιγότερο, να συρρικνώνεται στην οικογένεια ενός φτωχού ξυλουργού, και τότε ο Χριστός λάμπει από αυτήν, η δόξα του λαού του Ισραήλ.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού βλέπετε πιο καθαρά την πιστότητα του Θεού να εργάζεται στην μακρά ιστορία που ξεδιπλώνει ο Χένρι;
2. Πώς η παρουσία απροσδόκητων ονομάτων στη γενεαλογία σας ενθαρρύνει σχετικά με τους τρόπους του Θεού με τους ανθρώπους;
3. Σε ποια περιοχή της ζωής σας χρειάζεστε φρέσκια διαβεβαίωση ότι ο Θεός τηρεί τις υποσχέσεις του ακόμη και όταν ο χρόνος φαίνεται καθυστερημένος;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ αγαθέ, σε δοξάζουμε για την αδιάλειπτη αγάπη της διαθήκης σου, που διαφύλαξε τη γραμμή της υπόσχεσης μέσα από κάθε γενιά μέχρι που έφτασε στην εκπλήρωσή της με τη γέννηση του Ιησού Χριστού, του Υιού του Δαβίδ και του Αβραάμ. Δίδαξέ μας να εμπιστευόμαστε τον τέλειο χρόνο σου και να αναπαυόμαστε στη βεβαιότητα ότι κάθε υπόσχεση βρίσκει το «ναι» της σε αυτόν. Είθε το ίδιο Πνεύμα που επισκίασε τη Μαρία να σχηματίσει τώρα τον Χριστό μέσα μας, ώστε να περπατάμε ως παιδιά της υπόσχεσης. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →