Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιεζεκιήλ
Ιεζεκιήλ 15-16 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής έρευνας και της Αρμινιανής εμπιστοσύνης στην επάρκεια της χάριτος, στρεφόμαστε σήμερα στο Υπόμνημα του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη. Η κατά στίχο επεξεργασία του Whedon στον Ιεζεκιήλ 15-16 αντιμετωπίζει τη σκληρή εικονογραφία του προφήτη με ποιμαντική σαφήνεια και δογματική πιστότητα. Η έκθεσή του μας καλεί να παρακολουθήσουμε την κίνηση από την προειδοποιητική παραβολή στην εκτεταμένη αλληγορία χωρίς να μαλακώνουμε τη δύναμη της θείας κρίσης ή το θαύμα της αγάπης της διαθήκης. Καθώς ακούμε, αναζητούμε τόσο την κατανόηση όσο και την καρδιά να ανταποκριθούμε με άγιο φόβο και ανανεωμένη πιστότητα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα τα κεφάλαια 15 και 16 του Ιεζεκιήλ με πνεύμα προσεκτικής ευλάβειας. Αυτά τα κεφάλαια κινούνται από τη σύντομη παραβολή της αμπέλου στην εκτεταμένη αλληγορία της υιοθετημένης παιδο-συζύγου. Καθώς ακούγονται τα λόγια, είθε το Άγιο Πνεύμα να προετοιμάσει τις καρδιές μας να δεχτούν τόσο τη σοβαρότητα όσο και το έλεος που δηλώνουν, ώστε να διδαχθούμε προς ευσέβεια.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινά εκθέτοντας την δυσμενή σύγκριση του αμπελιού.
Στίχοι 1-8. ΔΥΣΜΕΝΗΣ ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΑΜΠΕΛΙΟΥ (ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ) ΜΕ ΑΛΛΑ ΔΕΝΤΡΑ. Είναι σημαντικό ότι ο Αίσωπος ήταν σύγχρονος του Ιεζεκιήλ, και ότι αυτός ο έκτος αιώνας π.Χ. σηματοδοτεί την εποχή της συνεχούς επικοινωνίας μεταξύ των Εβραίων και των γύρω λαών. Η άμπελος ήταν η εκλεκτή παραγωγή της Παλαιστίνης και τυπική των κατοίκων της. Ήταν δύσκολο για έναν Ισραηλίτη να πιστέψει ότι η Ιερουσαλήμ, η άμπελος της ίδιας της φύτευσης του Ιεχωβά (Γένεση 49:22· Δευτερονόμιο 32:32· Ησαΐας 5:1· Ιερεμίας 2:21· Ψαλμοί 80:8-16), θα μπορούσε ποτέ να καταστραφεί τόσο ολοκληρωτικά όσο προφήτευσε ο Ιεζεκιήλ. Σε απάντηση σε αυτό, ο προφήτης, ακολουθώντας το λογοτεχνικό έθιμο της εποχής του, αφηγείται την ιστορία της αμπέλου. Η άμπελος μπορεί να ταξινομηθεί ως ανώτερη από άλλα δέντρα μόνο λόγω των σταφυλιών της (Κριτές 9:13). Αν δεν καρποφορεί, δεν είναι κατάλληλη για τίποτα άλλο. Είναι μικρή και εύθραυστη, και εκτός από τον καρπό της δεν έχει καμία υπεροχή έναντι των 'θάμνων' (Ιεζεκιήλ 15:2, Kautzsch). Ο ξυλουργός δεν μπορεί να τη χρησιμοποιήσει, ούτε η νοικοκυρά (Ιεζεκιήλ 15:3). Αν αυτό ισχύει για την άμπελο στην καλύτερη της κατάσταση, πόσο απολύτως άχρηστη γίνεται όταν καταστραφεί για καρποφορία και μισοκαταστραφεί από φωτιά (Ιεζεκιήλ 15:4-5). Έτσι και ο εκλεκτός λαός ήταν πράγματι ο πρώτος μεταξύ των εθνών, αλλά μόνο λόγω της θρησκείας του. Πολιτικά και εδαφικά ήταν ασήμαντοι ακόμη και στο απόγειο της δόξας τους: πόσο μάλλον από τότε που ένιωσαν το άγγιγμα των καταστροφικών φλογών (Ιεζεκιήλ 15:6· σύγκρινε Ιωάννης 15:1-8).Στη συνέχεια εισάγει την ισχυρή αλληγορία της απιστίας της Ιερουσαλήμ.
Στίχοι 1-63. Η ΑΠΙΣΤΙΑ ΚΑΙ Η ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΗΣ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ, Η ΥΙΟΘΕΤΗΜΕΝΗ ΠΑΙΔΟ-ΣΥΖΥΓΟΣ, Ιεζεκιήλ 16:1-43. Στα κεφάλαια 13-15 ο προφήτης έχει δείξει πόσο αναξιόπιστες είναι όλες οι ισραηλιτικές ελπίδες ότι η τιμωρία δεν θα πέσει πάνω τους για τις αμαρτίες τους. Τώρα, σε μια πολύ ισχυρή αλληγορία, κάνει την Ιερουσαλήμ 'να γνωρίσει τις βδελυγμίες της', και να δει ότι η καταστροφή της είναι το φυσικό και αναπόφευκτο αποτέλεσμα των άσεμνων πράξεών της.Ο Whedon στη συνέχεια αναπτύσσει λεπτομερώς την αφήγηση της υιοθετημένης παιδο-συζύγου.
Η Ιερουσαλήμ, που αντιπροσωπεύει εδώ τον εκλεκτό λαό, απεικονίζεται ως ένα παιδί αμφίβολης καταγωγής, πεταμένο και αφρόντιστο από την ημέρα της γέννησής της λόγω της αηδιαστικής της εμφάνισης, και σώθηκε από τον θάνατο στην βρεφική της ηλικία μόνο από τον θείο Φίλο, ο οποίος φαίνεται αμέσως μετά από αυτή την ευγενική πράξη την επανέφερε στο σπίτι της (Ιεζεκιήλ 16:7-8), όπου μεγάλωσε σε κοπέλα σε μια πολύ παραμελημένη κατάσταση και τελικά πετάχτηκε ξανά έξω, βρώμικη στην εμφάνιση, γυμνή και αιμόφυρτη (Ιεζεκιήλ 16:9-10), όταν για άλλη μια φορά την έσωσε από τον εαυτό της και το επικίνδυνο περιβάλλον της, την αρραβώνιασε με τον εαυτό του, την πήρε στο δικό του παλάτι, της έδωσε πλούσια και πολύτιμα στολίδια, και έγινε η σύζυγός του. Ωστόσο, με απερίγραπτη αχαριστία και ανομία, έδωσε σε ξένους την ίδια τη ζωή και την ομορφιά που ο θείος σύζυγός της είχε δημιουργήσει μέσα της.
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Whedon τονίζει το βαρύτερο συμπέρασμα σχετικά με την αηδιαστική κατάσταση της Ιερουσαλήμ και το θάρρος του προφήτη.
Στίχοι 44-59. Η ΑΗΔΙΑΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ, ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΑΔΕΛΦΗΣ ΤΩΝ ΣΟΔΟΜΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΑΣ, ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΤΑΙ, Ιεζεκιήλ 16:44-59. Πόσο γενναίος ο προφήτης που μπορούσε να μιλήσει έτσι! Τι τρομερή σάτιρα, τι φρικτή κατάρα! Δεν είναι περίεργο που ο προφήτης θύμωσε και πικράθηκε όταν είδε τι βάρος καταγγελίας είχε πέσει πάνω του. Να πει ότι ο ίδιος ο αγαπημένος του λαός δεν είναι καλύτερος από τους Χετταίους και τους Αμορραίους, τους οποίους απεχθάνονταν· να πει ότι τα Σόδομα και η Σαμάρεια είναι οι πλησιέστεροι πνευματικοί τους συγγενείς· να προχωρήσει παραπέρα, και να δηλώσει ότι η Ιερουσαλήμ είναι ασύγκριτα χειρότερη από αυτές τις πόλεις—τέτοια λόγια μπορούσαν να γεννηθούν μόνο από μεγάλο θάρρος και μια κυρίαρχη αίσθηση καθήκοντος. Δεν είναι περίεργο που ο προφήτης ξανά και ξανά δηλώνει ότι το χέρι του Κυρίου ήταν βαρύ πάνω του. (Σύγκρινε Ιεζεκιήλ 3:14.)
Απαντήστε
Απάντησε
1. Πού στη ζωή μου η ευγενική φύτευση του Κυρίου έχει αντιμετωπιστεί ως κοινός θάμνος; 2. Πώς η αλληγορία της παιδο-συζύγου αποκαλύπτει τη δική μου τάση να αποδίδω τις ευλογίες μου σε άλλους εραστές; 3. Με ποιους τρόπους καλούμαι να μοιραστώ το θάρρος του προφήτη στην ονομασία της αμαρτίας χωρίς να απελπίζομαι για το έλεος;
Προσευχηθείτε
Προσευχήσου
Ευγενικέ και άγιε Θεέ, που μας φύτεψες ως αμπέλια και μας αρραβώνιασες με τον Εαυτό Σου με αγάπη διαθήκης, δώσε μας χάρη να ακούσουμε τον λόγο Σου χωρίς αποφυγή. Καταδίκασε μας όπου περιφρονήσαμε τα ελέη Σου και αναζητήσαμε ομορφιά από ξένους. Αλλά θυμήσου το έλεος, Κύριε, και ας μας αποκαταστήσει στην πιστότητα το ίδιο χέρι που κάποτε μας έπλυνε και μας έντυσε. Είθε οι προειδοποιήσεις του προφήτη να αφυπνίσουν άγιο φόβο, και είθε η ανάμνηση της εκλεκτικής Σου αγάπης να ανάψει ευγνώμονα υπακοή. Μέσω του Χριστού του Κυρίου μας, που αγάπησε την εκκλησία και έδωσε τον Εαυτό Του γι' αυτήν, αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →