Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Σαμουήλ
2 Σαμουήλ 21-22 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της ιερότητας του Wesleyan και της αρμινιανής εμπιστοσύνης στην ελεύθερη χάρη, ανοίγουμε το Σχολιασμό του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη για ένα μάθημα έξι ενοτήτων σχετικά με το 2 Σαμουήλ 21-22. Η προσεκτική έκθεση του Whedon μας καθοδηγεί μέσα από την πείνα, τη δικαιοσύνη, τη μητρική αφοσίωση και τον θριαμβευτικό ύμνο, υπενθυμίζοντάς μας ότι ο Θεός που ελευθερώνει καλεί επίσης τον λαό του σε πιστότητα στη διαθήκη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβαστεί η Γραφή δυνατά με ευλαβική προσοχή: 2 Σαμουήλ κεφάλαια 21 και 22. Ακούστε τις ενέργειες του Κυρίου με τον Δαβίδ, τη γη και τους εχθρούς του Ισραήλ, προετοιμάζοντας την καρδιά να δεχθεί τόσο την προειδοποίηση όσο και την ευχαριστία.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ανοίγει την έκθεση αυτών των κεφαλαίων.
Εδάφιο 1. ΟΙ ΓΑΒΑΩΝΙΤΕΣ ΕΚΔΙΚΟΥΝΤΑΙ, 2 Σαμουήλ 21:1-9. 1. Τότε υπήρξε πείνα. Η ημερομηνία αυτού του γεγονότος δεν μπορεί να προσδιοριστεί ακριβώς. 'Σίγουρα δεν συνέβη στα τελευταία χρόνια της βασιλείας του Δαβίδ· από την άλλη πλευρά, είναι φανερό από την παρατήρηση, στο 2 Σαμουήλ 21:7, ότι ο Μεμφιβοσθέτ σώθηκε, ότι συνέβη αφού ο Δαβίδ είχε λάβει νέα για τον Μεμφιβοσθέτ και τον είχε πάρει στο τραπέζι του.' Keil. Ο Δαβίδ ρώτησε. Μάλλον, όπως στο περιθώριο, ο Δαβίδ ζήτησε το πρόσωπο του Ιεχωβά· μια έκφραση αισθητά διαφορετική από αυτή που χρησιμοποιούνταν τόσο συχνά προηγουμένως για την ερώτηση μέσω του ουρίμ. Τώρα ζήτησε τον Κύριο με προσευχή και δέηση, και ίσως απαντήθηκε από έναν προφήτη παρά από το ουρίμ. Αφού η ισραηλιτική μοναρχία εδραιώθηκε πλήρως, και η εποχή των μεγάλων προφητών πλησίασε, ο Ιεχωβά επικοινωνούσε όλο και λιγότερο μέσω του ουρίμ, και όλο και περισσότερο μέσω προφητών.Στη συνέχεια εξετάζει την εκτέλεση στη Γαβαά.
Εδάφιο 6. 6. Επτά άνδρες. Ένας ιερός αριθμός, όχι μόνο μεταξύ των Ισραηλιτών, αλλά και μεταξύ άλλων ανατολικών εθνών. Κρεμάστε τους. Ανασκολοπίστε ή σταυρώστε τους. Σύμφωνα με τους Εβραίους ερμηνευτές, τα πρόσωπα πρώτα θανατώνονταν, και μετά τα σώματά τους ανασκολοπίζονταν ή δένονταν σε πάσσαλο. Συγκρίνετε Ιησούς του Ναυή 8:29, σημείωση. Προς τον Κύριο. Δηλαδή, για να εξιλεωθεί η οργή του. Γαβαά του Σαούλ. Βλέπε παραπομπές στο περιθώριο. Ο τόπος κατοικίας του Σαούλ επιλέχθηκε για να γίνει η τιμωρία των εγκλημάτων του πιο εμφανής. Τον οποίο ο Κύριος επέλεξε. Σημειώστε το συναίσθημα και την τρομερή ειρωνεία. Κρεμάστε προς τον Κύριο τους γιους εκείνου που ο Κύριος επέλεξε! Θα τους δώσω. Ο Δαβίδ δεν τόλμησε να αρνηθεί το αίτημα, γιατί η τιμωρητική πείνα πίεζε τη γη, και ο νόμος είχε πει, 'Η γη δεν μπορεί να καθαριστεί από το αίμα που χύνεται σε αυτήν παρά μόνο με το αίμα εκείνου που το έχυσε.' Αριθμοί 35:33. Έχει τεθεί το ερώτημα γιατί δεν απαιτήθηκε παρόμοια ικανοποίηση για τη σφαγή των ιερέων στη Νωβ. 1 Σαμουήλ 22:9-19. 'Η απάντηση είναι ότι ο λαός, και ακόμη και η οικογένεια του Σαούλ, δεν είχαν καμία συμπάθεια ή συμμετοχή σε αυτή την τραγωδία, την οποία κανείς εκτός από έναν ξένο (τον Δωήγ) δεν μπορούσε να βρεθεί να εκτελέσει. Αλλά τόσο ο λαός όσο και η οικογένεια του Σαούλ είχαν καταστήσει τους εαυτούς τους μέρη στην καταστροφή των δυστυχισμένων Γαβαωνιτών με τη συμπάθειά τους, τη συγκατάθεσή τους, τη βοήθειά τους, και, πάνω απ' όλα, όπως πρέπει να πιστεύουμε, με την αποδοχή των καρπών του εγκλήματος.' Kitto.Ο Whedon στη συνέχεια εισάγει τον ψαλμό ευχαριστίας.
Εισαγωγή. Ο ΨΑΛΜΟΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΣ ΤΟΥ ΔΑΒΙΔ, 2 Σαμουήλ 22:1-51. Η μεγαλοπρεπής και όμορφη θριαμβευτική ωδή που περιέχεται σε αυτό το κεφάλαιο είναι ουσιαστικά η ίδια με τον δέκατο όγδοο ψαλμό. Τόσο εδώ όσο και εκεί αναφέρεται στην ίδια ιστορική περίσταση, και αναμφίβολα συντέθηκε από τον Δαβίδ για να εορτάσει τις απελευθερώσεις του από τα χέρια όλων των εχθρών του, και ειδικά του Σαούλ — όχι ότι ο Σαούλ ήταν ο τελευταίος των εχθρών του, αλλά ο πιο εξέχων από όλους, και επομένως άξιζε ειδική αναφορά. Πιθανότατα συντέθηκε περίπου την εποχή που υποδεικνύεται στο κεφ. ζ', αφού ο Κύριος του είχε δώσει ανάπαυση από όλους τους εχθρούς του, και του είχε αποκαλύψει μέσω του Νάθαν το ένδοξο μέλλον των απογόνων του. Ήταν έτσι το προϊόν μιας θριαμβευτικής στιγμής της ζωής του — η παθιασμένη αλλά θεϊκά εμπνευσμένη έκρηξη ενός προφητικού πνεύματος που λαχταρούσε να μεγαλύνει τον Ιεχωβά. Στον τόνο και το πνεύμα αυτός ο ψαλμός μας θυμίζει το τελευταίο τραγούδι του Μωυσή, στο Δευτερονόμιο 32:1-43.
Σκεφτείτε
Σχετικά με τον καθαρισμό της γης, πιέζει:
Εδάφιο 14. 14. Ζελά. Αυτή η πόλη, στη φυλή του Βενιαμίν, (Ιησούς του Ναυή 18:28,) ήταν πιθανώς ο τόπος καταγωγής της οικογένειας του Κις, και το πρώτο σπίτι του Σαούλ. Η τοποθεσία της είναι τώρα άγνωστη. Μετά από αυτό. Μετά την εκτέλεση των γιων του Σαούλ, και την αξιοπρεπή ταφή των οστών τους. Ο Θεός ικετεύθηκε για τη γη. Αφαίρεσε την πληγή της πείνας. Αλλά μήπως ο Θεός απαίτησε την εκτέλεση των γιων του Σαούλ; Αναμφίβολα· διαφορετικά δεν θα είχε μαστιγώσει τη γη λόγω των αμαρτιών τους και του πατέρα τους, (2 Σαμουήλ 21:1,) και δεν θα είχε αφαιρέσει την πληγή μόλις εκτελέστηκαν. Και μήπως δεν έκανε το ίδιο στην περίπτωση του Αχάν (Ιησούς του Ναυή ζ')· και στον ιερό του νόμο δεν δήλωσε ότι δεν θα αθωώσει τους ενόχους, αλλά θα επισκεφθεί την ανομία των πατέρων στα παιδιά μέχρι την τρίτη και τέταρτη γενιά εκείνων που τον μισούν; Έξοδος 20:5· Έξοδος 34:7.Σχετικά με την ακεραιότητα του Δαβίδ ενώπιον του Θεού, πιέζει:
Εδάφιο 24. 24. Ευθύς προς Αυτόν. Ορθός και αληθινός στις σχέσεις μου μαζί Του. Η ανομία μου. Η ανομία στην οποία είμαι πάντα επιρρεπής να πέσω. Αυτά τα λόγια δείχνουν ότι ο Δαβίδ δεν εκφράζει αυτές τις διακηρύξεις αθωότητας ως διεκδίκηση απόλυτης αγνότητας και τελειότητας, γιατί η έκφραση, η ανομία μου, υποδηλώνει συνείδηση ανθρώπινης αδυναμίας. Η δικαιοσύνη και η αθωότητα που επικαλείται εδώ και αλλού αναφέρονται στη συμπεριφορά του προς τους εχθρούς του, και στην τήρηση των θρησκευτικών διατάξεων του Ισραήλ. Η μαρτυρία της ιερής ιστορίας είναι ότι 'ο Δαβίδ έκανε αυτό που ήταν σωστό στα μάτια του Κυρίου, και δεν απομακρύνθηκε από τίποτα που του διέταξε όλες τις ημέρες της ζωής του, εκτός μόνο στην υπόθεση του Ουρία του Χετταίου.' 1 Βασιλέων 15:5· βλέπε σημείωση. Αυτή η υπόθεση του Ουρία, και άλλες αμαρτίες της ζωής του Δαβίδ, δεν επηρέασαν τη δικαιοσύνη της συμπεριφοράς του προς τους εχθρούς του, ούτε την συνήθη τήρηση των διατάξεων του Κυρίου· και καθώς ο σκοπός του σε αυτόν τον θριαμβευτικό Ψαλμό είναι να δοξάσει τον Θεό για την απελευθέρωσή του από όλους τους εχθρούς του, ήταν σύμφωνο με τον σκοπό του να μην μιλήσει για τις δικές του ιδιωτικές αμαρτίες, αλλά να δείξει τη δικαιοσύνη της υπόθεσής του, και την ακεραιότητά του σε όλες τις συγκρούσεις του με τους εχθρούς. Το να τονιστούν αυτά τα πράγματα εξυπηρετούσε τόσο την τιμή του Δαβίδ όσο και τη μεγαλοσύνη του Ιεχωβά.
Απαντήστε
Πώς διαμορφώνει η μνήμη της πιστότητας στη διαθήκη την ανταπόκρισή σας στις παρούσες δοκιμασίες; Με ποιους τρόπους σας καλεί ο ύμνος του Δαβίδ να αποδώσετε κάθε απελευθέρωση μόνο στον Κύριο; Πού μπορεί το Πνεύμα να σας καλεί σε ανανεωμένη εντιμότητα στις σχέσεις σας με τους άλλους;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε και άγιε Θεέ, σε ευχαριστούμε για το φως του Λόγου σου και για πιστούς υπηρέτες όπως ο Daniel Whedon που άνοιξαν τα βάθη του για τον λαό σου. Δώσε μας χάρη να ζητούμε το πρόσωπό σου σε κάθε πείνα της ψυχής, να περπατάμε ενάρετα ενώπιόν σου, και να ψάλλουμε τους ύμνους σου με την ίδια ολόψυχη εμπιστοσύνη που γέμισε την καρδιά του Δαβίδ. Μέσω του Χριστού του Κυρίου μας, αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →