Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ
Ιώβ 33-34 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντισμός)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στην εξέλιξη της δοκιμασίας του Ιώβ η θεία καταγραφή στρέφεται στην παρέμβαση του Ελιού, ενός νεότερου μάρτυρα που εγέρθηκε για να αντιμετωπίσει τη διαμάχη μεταξύ του θλιμμένου ανθρώπου και των φίλων του. Τα κεφάλαια τριάντα τρία και τριάντα τέσσερα καταγράφουν τη μετρημένη ομιλία του, η οποία επιμένει στην απόλυτη κυριαρχία του Θεού σε όλες τις συναλλαγές με τα πλάσματά του. Ο Ελιού δεν κολακεύει τον Ιώβ ούτε επαναλαμβάνει τις προηγούμενες κατηγορίες· αντίθετα κατευθύνει την προσοχή στην ελευθερία του Κυρίου να διδάσκει τους υπηρέτες του μέσω μέσων της δικής του επιλογής. Το απόσπασμα επομένως υπηρετεί τον λαό της διαθήκης διορθώνοντας κάθε ιδέα ότι οι δίκαιοι μπορούν να απαιτούν λογαριασμό από τον Δημιουργό τους ή ότι η θλίψη σηματοδοτεί αναγκαστικά θεία αδικία. Εδώ το κείμενο διατηρεί ότι ο Θεός παραμένει Κύριος τόσο επί των εξωτερικών γεγονότων της ζωής όσο και επί των εσωτερικών κινήσεων της καρδιάς, και ότι η δικαιοσύνη του δεν απαιτεί δικαίωση από τον άνθρωπο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανάγνωσε τα κεφάλαια τριάντα τρία και τριάντα τέσσερα του Ιώβ με προσοχή για να παρατηρήσεις πώς ο Ελιού πρώτα θεμελιώνει το δικαίωμα του Κυρίου να ομιλεί μέσω ονείρων και σωματικής δοκιμασίας, έπειτα προχωρεί στην υπεράσπιση της αμεροληψίας της θείας κρίσης. Σημείωσε την επαναλαμβανόμενη έμφαση στην υπερβατικότητα του Θεού πάνω από τον άνθρωπο και την προειδοποίηση κατά της κατηγορίας του Παντοδύναμου για αδίκημα. Πρόσεξε τη δομή του επιχειρήματος: τον ισχυρισμό ότι ο Θεός δεν οφείλει εξήγηση, τη διαβεβαίωση ότι εξετάζει τα κίνητρα, και το συμπέρασμα ότι ο Ιώβ μίλησε χωρίς γνώση. Αυτά τα κεφάλαια προετοιμάζουν τον αναγνώστη να δεχθεί τη θλίψη ως δυνατό όργανο θείας διδασκαλίας και όχι ως αφορμή για παράπονο.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Ελιού αρχίζει διεκδικώντας ακρόαση με το επιχείρημα ότι το Πνεύμα του Θεού του έδωσε κατανόηση, τοποθετώντας έτσι τα λόγια του υπό την ίδια κυρίαρχη εξουσία που διέπει κάθε αληθινή διδασκαλία. Υπενθυμίζει στον Ιώβ ότι ο άνθρωπος δεν είναι ο δικός του δημιουργός και επομένως δεν έχει δικαίωμα να καλέσει τον Θεό σε δικαστήριο. Το επιχείρημα προχωρεί δείχνοντας δύο συνήθη μέσα με τα οποία ο Κύριος επικοινωνεί: νυχτερινά οράματα που αποστρέφουν τον άνθρωπο από αμαρτωλό σκοπό, και την πειθαρχία του πόνου που κάνει τον πάσχοντα να απεχθάνεται το ψωμί και να αποστρέφεται την εκλεκτή τροφή. Και στις δύο περιπτώσεις ο σκοπός είναι επανορθωτικός και όχι τιμωρητικός· ο Θεός έτσι διασώζει την ψυχή από τον λάκκο. Ο Ελιού επιμένει ότι αν βρεθεί μεσίτης, κάποιος που μπορεί να διακηρύξει την ευθύτητα, τότε ακολουθεί η αποκατάσταση, όμως ο ίδιος ο μεσίτης παραμένει υποκείμενος στον ίδιο κυρίαρχο Κύριο. Στρεφόμενος στο κεφάλαιο τριάντα τέσσερα στο ζήτημα της δικαιοσύνης, ο Ελιού διατηρεί ότι ο Παντοδύναμος δεν μπορεί να διαπράξει ανομία επειδή είναι το πρότυπο με το οποίο μετριέται η ισότητα. Ερευνά τις καρδιές των αρχόντων και των κοινών ανθρώπων ομοίως, ώστε κανείς να μην μπορεί να ισχυριστεί απαλλαγή από την εξέτασή του. Το παράπονο του Ιώβ ότι η δικαιοσύνη δεν φέρνει όφελος επομένως αποδεικνύεται ότι πηγάζει από άγνοια της θείας προνομίας. Ο Ελιού καταλήγει ότι ο Ιώβ πολλαπλασίασε λόγια χωρίς γνώση, τοποθετώντας έτσι τον εαυτό του στη θέση εκείνου που θα δίδασκε τον Δημιουργό. Σε όλη τη διάρκεια και των δύο κεφαλαίων το κείμενο διατηρεί την εστίαση στην ελευθερία του Θεού: δεν οφείλει λογαριασμό, επιλέγει τα όργανά του, και κρίνει χωρίς μεροληψία. Η παράδοση επομένως διαβάζει αυτές τις ομιλίες ως φύλαξη κατά οποιασδήποτε θεολογίας που θα έκανε την ανθρώπινη οδύνη το μέτρο της θείας καλοσύνης.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Η ίδια επιμονή στην κυριαρχία του Θεού εμφανίζεται στην επιστολή προς τους Ρωμαίους, όπου ο απόστολος διακηρύσσει ότι ο αγγειοπλάστης έχει εξουσία πάνω στον πηλό. Η άρνηση του Ελιού να επιτρέψει στον Ιώβ να φέρει τον Θεό σε δίκη προλαμβάνει τον μεταγενέστερο αποστολικό λόγο ότι κανείς δεν μπορεί να αποκριθεί κατά του Παντοδύναμου. Μέσα στη σοφιολογική γραμματεία το βιβλίο των Παροιμιών ομοίως διδάσκει ότι ο φόβος του Κυρίου είναι η αρχή της γνώσης, μια αρχή που ο Ελιού εφαρμόζει σιγάζοντας τον αυθάδη λόγο. Οι Μεταρρυθμιστές βρήκαν σε τέτοια αποσπάσματα επιβεβαίωση ότι η Γραφή μόνη παρέχει τον κανόνα με τον οποίο οι πιστοί ερμηνεύουν τόσο την ευημερία όσο και την αντιξοότητα, απορρίπτοντας κάθε έκκληση στην αυτόνομη λογική. Έτσι τα κεφάλαια στέκονται ως γέφυρα μεταξύ της πατριαρχικής αφήγησης και της πληρέστερης αποκάλυψης του μεσίτη που μόνος μπορεί να σταθεί μεταξύ Θεού και ανθρώπου χωρίς να υποστεί την κατηγορία της άγνοιας.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποια παρούσα δοκιμασία βρίσκεσαι πειρασμένος να απαιτήσεις εξήγηση από τον Θεό, και πώς η διδασκαλία του Ελιού σε κατευθύνει αντίθετα να δεχθείς την οδηγία του Κυρίου; Όταν ακούς άλλους ή τον εαυτό σου να ομιλεί για τη θεία δικαιοσύνη σαν να απαιτούσε ανθρώπινη έγκριση, ποια διόρθωση παρέχει το επιχείρημα του κεφαλαίου τριάντα τέσσερα; Πώς μπορεί η αναγνώριση ότι ο Θεός δεν οφείλει λογαριασμό να μεταβάλει τον τρόπο με τον οποίο προσεύχεσαι σχετικά με συνεχιζόμενη θλίψη ή αναπάντητα ερωτήματα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κυρίαρχε Κύριε, που έπλασες τον άνθρωπο από χώμα και που μόνος καθορίζεις τα όρια της κατοικίας του, χάρισε μας χάρη να δεχθούμε τον λόγο σου χωρίς γογγυσμό. Αναγνωρίζουμε ότι δεν είσαι οφειλέτης σε κανένα πλάσμα και ότι οι κρίσεις σου είναι ανεξερεύνητες. Δίδαξέ μας να θεωρούμε τη θλίψη ως ένα από τα μέσα με τα οποία στρέφεις τον λαό σου από τους δρόμους της καταστροφής. Φύλαξέ μας από την αυθάδεια που θα σε καλούσε στο δικό μας βήμα, και κράτα τον λόγο μας εντός των ορίων που όρισες. Ας αυξήσει η ανάγνωση αυτών των κεφαλαίων την ευλάβειά μας για το όνομά σου και την υποταγή μας στο σοφό και άγιο θέλημά σου, μέσω του μόνου Μεσίτη που παρέσχες. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.