← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δευτερονόμιο

Δευτερονόμιον 31-32 — με τον Barnes

Δευτερονόμιο 31-32Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπαρνς για την Αγία Γραφή για καθοδήγηση μέσα από το Δευτερονόμιον 31-32. Η προσεκτική έκθεση του Μπαρνς ανοίγει τις τελευταίες ομιλίες του Μωυσή και το μεγαλειώδες Άσμα που ακολουθεί, δείχνοντας πώς αυτά τα κεφάλαια προετοιμάζουν τον Ισραήλ για τις ημέρες που έρχονται. Η μετρημένη, στίχο προς στίχο επεξεργασία του βοηθά τους αναγνώστες να δουν τόσο τις σοβαρές προειδοποιήσεις όσο και τη σταθερή πιστότητα του Θεού. Καθώς ακούμε τα λόγια του, καλούμαστε να δεχθούμε την ίδια Γραφή με ευλάβεια και να αφήσουμε την αλήθεια της να διαμορφώσει τη δική μας πορεία πίστης σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με καρδιές έτοιμες να δεχθούν τον λόγο, ας διαβάσουμε το Δευτερονόμιον 31 και 32 ολόκληρο. Αυτά τα κεφάλαια καταγράφουν την τελευταία εντολή του Μωυσή, τον διορισμό του Ιησού του Ναυή και το προφητικό Άσμα που μαρτυρεί εναντίον των μελλοντικών γενεών. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε στίχο να μιλήσει για την αγάπη της διαθήκης του Θεού και την επερχόμενη ανάγκη του λαού για μετάνοια. Το Πνεύμα που ενέπνευσε αυτά τα λόγια θα τα εφαρμόσει σίγουρα και στη δική μας εποχή.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μπαρνς ξεκινά εξετάζοντας τα ίδια τα λόγια του Μωυσή σχετικά με την ηλικία του και τη μελλοντική υπηρεσία του. Στίχος 2. Είμαι εκατόν είκοσι ετών - Τα 40 χρόνια της περιπλάνησης είχαν περάσει από τότε που ο Μωυσής, τότε ογδόντα ετών, «μίλησε στον Φαραώ» (Έξοδος 7:7· Συγκρίνετε Δευτερονόμιον 34:7). Δεν μπορώ πλέον να εξέρχομαι και να εισέρχομαι - Απόδοση: Δεν θα μπορώ πλέον να εξέρχομαι και να εισέρχομαι· δηλαδή, να εκτελώ τα καθήκοντά μου μεταξύ σας. Δεν υπάρχει αντίφαση με το Δευτερονόμιον 34:7. Ο Μωυσής εδώ αναφέρεται στην ηλικία του ως πιθανό να τον καταστήσει στο μέλλον ανίκανο για την ενεργό εκτέλεση του αξιώματός του ως ηγέτη του λαού· ο συγγραφέας του Δευτερονόμιον 34:1-12, ένας από τους συγχρόνους του Μωυσή, παρατηρεί γι' αυτόν ότι μέχρι το τέλος της ζωής του «το μάτι του δεν είχε αμυδρύνει ούτε η φυσική του δύναμη είχε μειωθεί» Δευτερονόμιον 31:7· δηλαδή ότι ήταν μέχρι τέλους, κατά την κρίση άλλων, σε πλήρη κατοχή ικανοτήτων και δυνάμεως. Στη συνέχεια εκθέτει τις επίσημες πράξεις με τις οποίες η ηγεσία περνά στον Ιησού του Ναυή και τους πρεσβυτέρους. Στίχοι 7-8. Ο Μωυσής παραδίδει στον Ιησού του Ναυή εκείνο το αξίωμα ως ηγέτη του λαού, στο οποίο είχε ήδη οριστεί Δευτερονόμιον 1:38· Αριθμοί 27:23. Αναθέτει επίσης στους Λευιτικούς ιερείς και τους πρεσβυτέρους, ως εκκλησιαστικές και πολιτικές κεφαλές του έθνους, την ευθύνη της διδασκαλίας του νόμου και της επιβολής της τήρησής του Δευτερονόμιον 31:10-13. Και οι δύο αυτές ήταν συμβολικές πράξεις, σχεδιασμένες να σημειώσουν την ευθύνη των εμπλεκομένων μετά τον θάνατο του Μωυσή. Ο Μπαρνς στη συνέχεια ξεδιπλώνει τη δομή και τον σκοπό του ίδιου του Άσματος. Στίχοι 1-42. Άσμα του Μωυσή Αν το Δευτερονόμιον 32:1-3 θεωρηθεί ως εισαγωγή, και το Δευτερονόμιον 32:43 ως συμπέρασμα, τα κύρια περιεχόμενα του άσματος μπορούν να ομαδοποιηθούν υπό τρεις επικεφαλίδες, δηλαδή, (1) Δευτερονόμιον 32:4-18, η πιστότητα του Θεού, η απιστία του Ισραήλ· (2) Δευτερονόμιον 32:19-33, η τιμωρία και η ανάγκη επιβολής της από τον Θεό· (3) Δευτερονόμιον 32:34-42, η ευσπλαχνία του Θεού πάνω στη χαμηλή και ταπεινωμένη κατάσταση του λαού Του. Το Άσμα διαφέρει σημαντικά στη διατύπωση και το ιδίωμα από τα προηγούμενα κεφάλαια· ακριβώς όπως ένα λυρικό απόσπασμα συλλαμβάνεται με τρόπους σκέψης εντελώς διαφορετικούς από εκείνους που ανήκουν στην αφήγηση ή την προτροπή, και εκφράζεται με διαφορετική φρασεολογία. Υπάρχουν, ωστόσο, στο Άσμα πολυάριθμες συμπτώσεις τόσο σε σκέψεις όσο και σε λέξεις με άλλα μέρη της Πεντατεύχου, και ιδιαίτερα με το Δευτερονόμιον· ενώ οι ομοιότητες μεταξύ αυτού και των Ψαλμών 90:0: «Προσευχή του Μωυσή», έχουν δικαίως θεωρηθεί σημαντικές. Στις εναρκτήριες γραμμές του Άσματος πιέζει το νόημα του θείου τίτλου Βράχος. Η κυκλοφορία του Άσματος θα ήταν μια διαρκής διαμαρτυρία εναντίον της αποστασίας· μια διαμαρτυρία που θα μπορούσε κάλλιστα να συγκρατήσει τους διστακτικούς και να προειδοποιήσει τους πιστούς ότι η αποστασία των άλλων δεν ήταν ούτε απρόβλεπτη ούτε απροετοίμαστη από Εκείνον στον οποίο εμπιστεύονταν. Ότι αυτό το Ωδικό πρέπει σε κάθε βάση να καταλάβει την πρώτη θέση στην εβραϊκή ποίηση επιτρέπεται παγκοσμίως. Δευτερονόμιον 32:1-3 Εισαγωγή. Ο ουρανός και η γη εδώ επικαλούνται, όπως και αλλού (βλ. τις περιθωριακές αναφορές), για να εντυπώσουν στους ακροατές τη σημασία αυτών που θα ακολουθήσουν. Δευτερονόμιον 32:4 Αυτός είναι ο Βράχος, το έργο Του είναι τέλειο - Μάλλον, ο Βράχος, τέλειο είναι το έργο Του. Αυτό το επίθετο, επαναλαμβανόμενο όχι λιγότερο από πέντε φορές στο Άσμα Δευτερονόμιον 32:15, Δευτερονόμιον 32:18, Δευτερονόμιον 32:30-31, αντιπροσωπεύει εκείνα τα χαρακτηριστικά του Θεού που ο Μωυσής επιδιώκει να επιβάλει, την αμεταβλητότητα και την απόρθητη δύναμη.
Σκεφτείτε

Σκέψη

Ο Μπαρνς ολοκληρώνει δείχνοντας πώς το Άσμα προλαμβάνει την μεταγενέστερη ιστορία του Ισραήλ και την κλήση προς τα έθνη. Το Άσμα αναφέρεται σε μια κατάσταση πραγμάτων που δεν επήλθε παρά πολύ μετά τις ημέρες του Μωυσή. Σε αυτό μοιάζει με άλλα μέρη του Δευτερονόμιου και της Πεντατεύχου που όχι λιγότερο σαφώς προβλέπουν μια αποστασία (π.χ. Δευτερονόμιον 28:15· Λευιτικόν 26:14), και την περιγράφουν με γενικούς όρους. Αν δεχθούμε κάποτε τη δυνατότητα ότι ο Μωυσής μπορούσε να προβλέψει τη μελλοντική αποστασία του Ισραήλ, είναι σχεδόν αδύνατο να φανταστούμε πώς μια τέτοια πρόβλεψη θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί καλύτερα από αυτόν παρά με τη συγγραφή αυτού του Άσματος. Εκθέτοντας όπως κάνει τις προληπτικές ευσπλαχνίες του Θεού, την απιστία και την αχαριστία του λαού Του, τις επακόλουθες κρίσεις του Θεού, και την τελική και πλήρη νίκη των θείων βουλών της χάριτος, αποτελεί την περίληψη όλων των μεταγενέστερων προφητειών της Παλαιάς Διαθήκης, και δίνει κατά κάποιον τρόπο το πλαίσιο πάνω στο οποίο αυτές είναι διατεταγμένες. Εδώ όπως και αλλού η Πεντάτευχος παρουσιάζεται ως το θεμέλιο της θρησκευτικής ζωής του Ισραήλ στους μεταγενέστερους χρόνους. Κλείνει την έκθεση με την τελική πρόσκληση προς τους εθνικούς να χαρούν μαζί με τον αποκατεστημένο λαό του Θεού. Στίχος 43. Χαίρετε, έθνη, με τον λαό Του - Μερικοί προτιμούν την περιθωριακή απόδοση. Σε αυτό το βαθύ χωρίο, σκιαγραφείται ο σκοπός του Θεού να υπερνικήσει: (1) την απιστία των Ιουδαίων για την εισαγωγή των εθνικών· και (2) το έλεος που δείχθηκε στους εθνικούς για την τελική αποκατάσταση των Ιουδαίων (συγκρίνετε Προς Ρωμαίους 11:25-36). Το Άσμα κλείνει όπως άρχισε Δευτερονόμιον 32:1-3, με πρόσκληση σε αίνεση. Έχει φθάσει, μέσα από μια μακρά σειρά θείων παρεμβάσεων, στο μεγαλειωδέστερο θέμα του σε αυτή την κλήση προς τους εθνικούς, που δεν είναι πλέον ειδωλολάτρες, να χαρούν για τον αποκατεστημένο λαό του Θεού, τους Ιουδαίους.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς διαμορφώνει η βεβαιότητα του λόγου του Θεού τον τρόπο με τον οποίο προετοιμάζετε εκείνους που θα σας ακολουθήσουν στην πίστη; Με ποιους τρόπους η μαρτυρία του Άσματος εναντίον της αποστασίας μιλά στην Εκκλησία σήμερα; Πού χρειάζεστε περισσότερο να αναπαυθείτε στον Βράχο που παραμένει αμετάβλητος;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε φιλάνθρωπε, καθὼς συλλογιζόμεθα τοὺς λόγους Σου διὰ τοῦ Μωυσέως, χάρισον ἡμῖν διὰ τοῦ Πνεύματός Σου νὰ δεχθῶμεν τὰς προειδοποιήσεις Σου μετὰ ταπεινώσεως καὶ τὰς ὑποσχέσεις Σου μετὰ ἀκλονήτου ἐλπίδος. Φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ παντὸς εἰδώλου καὶ δίδαξον ἡμᾶς νὰ ἐμπιστευώμεθα μόνον Σέ, τὸν Βράχον καὶ Λυτρωτήν μας. Ἐνίσχυσον τοὺς ὁδηγοῦντας τὸν λαόν Σου, καὶ φέρε πολλοὺς ἐκ τῶν ἐθνῶν νὰ χαίρωνται μετὰ τῶν λελυτρωμένων Σου, ἕως ὅτου ἔλθῃ ἡ βασιλεία Σου ἐν πληρότητι. Ἀμήν.

Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →