Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 81-82 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Σε αυτό το μάθημα, αντλημένο από το Commentary on the Old and New Testaments του Daniel D. Whedon, θα ασχοληθούμε με τους ασάφιους ψαλμούς που καλούν τον Ισραήλ σε εορταστική χαρά και σε δίκαιη διακυβέρνηση. Με τη θερμή επείγουσα ανάγκη της Μεθοδιστικής Επισκοπικής μας κληρονομιάς, ακούμε ξανά την κλήση για χαρούμενη υπακοή και την προειδοποίηση κατά της δικαστικής διαφθοράς. Αρμινιανοί στην πεποίθηση, επιβεβαιώνουμε ότι η ευγενική πρόσκληση του Θεού αναμένει μια πρόθυμη ανταπόκριση, ενώ η δικαιοσύνη του παραμένει το μέτρο κάθε θρόνου. Είθε αυτά τα αρχαία λόγια να μας παρακινήσουν σε ανανεωμένο έπαινο και ιερή ισότητα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με καρδιές προετοιμασμένες από τη χάρη, ας διαβάσουμε τώρα δυνατά τους Ψαλμούς 81 και 82. Ακούστε την κλήση της σάλπιγγας για εορταστική λατρεία και τη θεία φωνή που θρηνεί και υπόσχεται. Δώστε επίσης προσοχή στην επίσημη συνέλευση όπου ο ίδιος ο Θεός στέκεται ανάμεσα στους κριτές. Δεχτείτε αυτά τα λόγια ως ζωντανή προσφώνηση στον λαό του Θεού σε κάθε εποχή.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινά τοποθετώντας τον Ψαλμό 81 στο εορταστικό του πλαίσιο.
Εισαγωγή. Εις τον αρχιμουσικόν επί Γιττίθ, Ψαλμός του Ασάφ. Η ενθάρρυνση του λαού σε άμεση και χαρούμενη προσέλευση σε μία από τις μεγάλες ετήσιες εορτές είναι ο πρωταρχικός σκοπός αυτού του ψαλμού. Ότι αυτή η εορτή ήταν το πάσχα φαίνεται από τον Ψαλμό 81:5, όπου αναφέρεται η ημερομηνία της καθιέρωσής του. Έξοδος 12:0. Ήταν κατάλληλο τώρα, όπως και τότε, να εορταστεί το πάσχα σε σχέση με την εθνική απελευθέρωση. Ότι ο λαός βρισκόταν στη γη του αυτή την εποχή δεν χρειάζεται να επιβεβαιωθεί· εξίσου εμφανές είναι, από τον όλο τόνο του ψαλμού, ότι χρειαζόταν κάποια ειδική επείγουσα ανάγκη για να επιστήσει την προσοχή του στα θεσπίσματα του Μωυσή. Ότι είχαν υποταχθεί στους εχθρούς τους υπονοείται. (Ψαλμοί 81:11-15). Ο υποβόσκων τόνος της ταπείνωσης δεν μπορεί να κατασταλεί, όμως η ελπίδα επικρατεί, και η νουθεσία μαλακώνει και γίνεται πιο σωτήρια από τον ενθαρρυντικό πλούτο και την πληρότητα των υποσχέσεων.Στη συνέχεια παρέχει την ιστορική περίσταση και τη λογοτεχνική δομή του ίδιου ψαλμού.
Ελλείψει ιστορικών δεδομένων, η εσωτερική μαρτυρία φαίνεται να αποδίδει τον ψαλμό στην αφιέρωση του δεύτερου ναού, στις ημέρες του Έσδρα, κατά την οποία, επίσης, τηρήθηκε το πάσχα. Έσδρας 6:16-22. Σε αυτόν τον ψαλμό το λυρικό στοιχείο διατηρείται σε υψηλό βαθμό χωρίς μείωση του διδακτικού — δύο ιδιότητες δύσκολο να συνδυαστούν. Ανήκει στην ίδια κατηγορία με τους Ψαλμούς 77, 78, όπου, στον πρώτο, καλεί ολόκληρη την εβραϊκή οικογένεια με τον τίτλο 'υιοί του Ιακώβ και του Ιωσήφ'· στον δεύτερο, 'υιοί του Εφραίμ'· εδώ, απλώς 'Ιωσήφ'. 'Η τεχνητή δομή του ψαλμού δίνει μία στροφή έντεκα στίχων και δύο των δώδεκα.' Delitzsch. Αλλά, πιο πρακτικά, ο Hengstenberg δίνει δύο κύριες διαιρέσεις, μία αντικειμενική και μία υποκειμενική, χωρισμένες από το σελάχ. (Ψαλμοί 81:7)· η πρώτη ιστορική, η δεύτερη πνευματική. ΤΙΤΛΟΣ: Επί Γιττίθ — Κατά τον τρόπο της Γαθ. Βλέπε σημείωση στον τίτλο του Ψαλμού 8:0.Στρέφοντας στον Ψαλμό 82, ο Whedon εισάγει τη θεοκρατική σκηνή του δικαστηρίου του.
Εισαγωγή. Ψαλμός του Ασάφ. Το πρόσωπο που μιλάει σε αυτόν τον ψαλμό είναι ο Θεός. Μιλάει στους άρχοντες και τους κριτές, στους οποίους έχει ανατεθεί η απονομή της δικαιοσύνης· ή μπορούμε να υποθέσουμε ότι είναι ο βασιλιάς που μιλάει στο όνομα του Θεού. Η θεοκρατική ιδέα σε αυτή την περίπτωση πρέπει να ληφθεί υπόψη, και επομένως τα λόγια του βασιλιά είναι σαν τα λόγια του Θεού, και οι πράξεις του σαν τις πράξεις του Θεού. Ο ίδιος ο βασιλιάς, λοιπόν, είναι ένας από τους κριτές που περιλαμβάνονται στην προσφώνηση. Ταυτίζεται με αυτούς, και μιλάει για την αξιοπρέπεια, τις λειτουργίες και τις καταχρήσεις του αξιώματος. Ο ψαλμός εφαρμόζεται στην αστικο-θρησκευτική σφαίρα, εξετάζοντας την ανθρώπινη διακυβέρνηση από την άποψη του θείου. Ο Θεός προεδρεύει όλων. Η ιδέα δίνεται στο Α' Χρονικών 29:23, 'Τότε ο Σολομών κάθισε στον θρόνο του Κυρίου ως βασιλιάς.' Έτσι ο Μωυσής έδωσε τον θεμελιώδη νόμο στους κριτές, αλλά 'η κρίση είναι του Θεού.' Δευτερονόμιο 1:17. Η ιδέα μιας ασιατικής μοναρχίας πρέπει να ληφθεί υπόψη, όπου ο βασιλιάς είναι απομακρυσμένος από τον λαό, γνωρίζοντας λίγα για τις δημόσιες υποθέσεις εκτός από τους αξιωματούχους, και όπου η καταπίεση, η εκβίαση και οι δωροδοκίες ασκούνται συνήθως από σατράπες, πασάδες ή κυβερνήτες επαρχιών, και τους υφισταμένους τους. Σε τέτοιες περιπτώσεις οι δημόσιες καταγγελίες είναι μεγάλες, και η αποκατάσταση γενικά ανέφικτη. Έτσι ο λαός του Ισραήλ συχνά υπέφερε, (όπως στον Ησαΐα 3:12-15)· αλλά τώρα αναδύεται ένας βασιλιάς που δίνει προσωπική προσοχή στις λεπτομέρειες της διακυβέρνησης, και μεταρρυθμίζει τα δικαστήρια. Για περαιτέρω επεξήγηση βλέπε τις σημειώσεις. Η περίσταση του ψαλμού χρονολογείται πιο φυσικά στην μεταρρύθμιση των δικαστηρίων από τον Ιωσαφάτ, και είναι μια κατάλληλη συνοδεία του Β' Χρονικών 19:5-11Στη συνέχεια εξηγεί την αρχική δήλωση της θείας παρουσίας μεταξύ των κριτών.
Στίχος 1. 1. Ο Θεός στέκεται στην εκκλησία των ισχυρών. Κυριολεκτικά, ο Θεός στέκεται στην εκκλησία του Θεού, όχι μόνο εν μέσω ολόκληρης της κοινοπολιτείας του λαού του, (όπως στους Αριθμούς 27:16-17), αλλά ειδικά στις συνεδριάσεις, τις συνελεύσεις που έχει διατάξει για δικαιοσύνη. Αυτή η παρουσία του Θεού είναι η κεντρική ιδέα αυτού του βαθιά θεοκρατικού ψαλμού, και ένα αγαπημένο δόγμα των ασάφιων συνθέσεων. (Ψαλμοί 50:1). Κρίνει μεταξύ των θεών. Δηλαδή, μεταξύ των κριτών, ή των κυβερνώντων αρχόντων. Βλέπε Ψαλμοί 82:6
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Whedon τονίζει τον θείο θρήνο για την άρνηση του Ισραήλ να ακούσει.
Στίχος 11. 11. Αλλά ο λαός μου δεν ήθελε να ακούσει. Η αμφιβολία του Ψαλμού 81:8 έχει γίνει πραγματικότητα. Δεν ήθελαν εμένα. Δεν είχαν διάθεση για εμένα· δεν είχαν πρόθυμο νου προς εμένα. Πόσο συγκινητικό είναι να παρακολουθούμε τις έντονες λειτουργίες του θείου Νου στη μαρτυρία του σχετικά με (και εναντίον, γιατί η εβραϊκή λέξη μπορεί να σημαίνει και τα δύο) τον Ισραήλ. 1. Η εντολή, 'Άκου, λαέ μου.' 2. Η αμφιβολία, 'Αν με ακούσεις.' 3. Η μαρτυρία εναντίον τους, 'Αλλά ο λαός μου δεν ήθελε να ακούσει.' 4. Ο θρήνος, 'Αχ, να είχε ακούσει ο λαός μου.' Το πρώτο θέτει τη βάση της υποχρέωσης του ανθρώπου· το δεύτερο αναγνωρίζει την ελεύθερη βούλησή του· το τρίτο μαρτυρεί την διαστροφή του· το τέταρτο είναι μια διπλή μαρτυρία της συμπονετικής αγάπης του Θεού και της βέβαιης απώλειας και του πόνου που προκαλείται από την ανυπακοή.Ολοκληρώνει εκφράζοντας την τελική έκκληση προς τον Θεό να εγερθεί και να κρίνει τη γη.
Στίχος 8. 8. Εγέρθητι, ο Θεός, κρίνε την γην. Ο βασιλιάς τώρα μιλάει. Καθώς η γη είναι γεμάτη κακοδιοίκηση και βία, ο Θεός επικαλείται, ως ο ευλογημένος και υπέρτατος 'κριτής', να αναλάβει στα χέρια του τις διαταραγμένες υποθέσεις του κόσμου. Διότι συ θα κληρονομήσεις όλα τα έθνη. Μια προφητική πρόβλεψη της Αποκάλυψης 11:17. 'Σε ευχαριστούμε, Κύριε Θεέ Παντοκράτορα, ο οποίος είσαι, και ήσουν, και έρχεσαι· διότι ανέλαβες τη μεγάλη σου δύναμη, και βασίλεψες.'
Απαντήστε
Απάντησε
1. Σε ποια παρούσα γιορτή ή συνέλευση σε καλεί ο Κύριος να ψάλλεις με χαρούμενη υπακοή; 2. Πού έχεις παρατηρήσει ή εφαρμόσει την μεροληψία που καταδικάζει ο Ψαλμός 82, και πώς η χάρη καλεί σε μεταρρύθμιση; 3. Ποια υπόσχεση μελιού από τον βράχο χρειάζεσαι περισσότερο να εμπιστευτείς σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχήσου
Ω Κύριε των δυνάμεων, που στάθηκες στην εκκλησία των παλαιών, δώσε μας αυτιά να ακούσουμε και καρδιές να υπακούσουμε. Ελευθέρωσέ μας από την πείσμα που μετατρέπει τα ελέη σου σε κρίση. Ανάστησε δίκαιους κριτές και χαρούμενους λάτρεις που αντανακλούν την αγιότητά σου. Τρέφε μας ξανά με το καλύτερο σιτάρι και με μέλι από τον βράχο, ώστε η χαρά μας να είναι πλήρης και η δικαιοσύνη μας αληθινή. Μέσω του Χριστού του Συνηγόρου μας προσευχόμαστε. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →