← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Μακκαβαίων

Βʹ Μακκαβαίων 15 — Αιωνόσπορος (Καθολικός με δευτεροκανονικά)

Β' Μακκαβαίων 15Eterniseed Original — Φωνή Καθολική22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το δέκατο πέμπτο και τελευταίο κεφάλαιο του Β' Μακκαβαίων παρουσιάζει την τελική ήττα του Νικάνορα στη μάχη της Αδασά τη δέκατη τρίτη του Αδάρ — την ημέρα που η ιουδαϊκή κοινότητα είχε καθιερώσει ως Ημέρα του Νικάνορα σε λειτουργική ανάμνηση, όπως είχε καταγράψει και το Α' Μακκαβαίων κεφάλαιο έβδομο. Αλλά το Β' Μακκαβαίων ανοίγει αυτό το κεφάλαιο με ένα από τα πιο θεολογικά πλούσια χωρία του: το όραμα του Ιούδα Μακκαβαίου τη νύχτα πριν από τη μάχη, στο οποίο βλέπει τον αποθανόντα αρχιερέα Ονία Γ' και τον προφήτη Ιερεμία να προσεύχονται για τον λαό του Ισραήλ και για την αγία πόλη. Η Εκκλησία δέχεται αυτό το όραμα ως έναν από τους θεμελιώδεις μάρτυρες της Παλαιάς Διαθήκης για τη μεσιτεία των αγίων — τη διδασκαλία ότι οι άγιοι νεκροί, μακριά από το να είναι αποχωρισμένοι από τον λαό του Θεού, συνεχίζουν σε ενεργή προσευχή υπέρ αυτών και αποτελούν την ευρύτερη κοινωνία των αγίων στην οποία κάθε χριστιανική ψυχή εντάσσεται κατά το βάπτισμα. Το κεφάλαιο κλείνει με τη σύντομη επίλογη του εμπνευσμένου εκδότη που αναγνωρίζει ότι το έργο έφτασε στο τέλος του, με τη μετριοπαθή σκέψη ότι αν έγινε καλά και προς τον σκοπό, αυτό ήταν που επιθυμούσε, αλλά αν όχι, πρέπει να του συγχωρεθεί. Η καθολική παράδοση έχει διαβάσει αυτή την τελική επιγραφή ως βαθιά μαρτυρία για την ανθρώπινη τέχνη του εμπνευσμένου εκδότη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώστε το κεφάλαιο 15 του Β' Μακκαβαίων με την ευλάβεια που αρμόζει στο τελευταίο κεφάλαιο. Προσέξτε τη γεωγραφική κίνηση του στρατού του Νικάνορα από τη Σαμάρεια· τη βλάσφημη διαταγή του ότι οι ιουδαίοι οδηγοί έπρεπε να επιτεθούν το Σάββατο· την άρνησή τους και τη νέα βλασφημία του ότι θα κατεδάφιζε τον ναό αν νικούσε· τις προετοιμασίες του Ιούδα με τρεις χιλιάδες άνδρες εναντίον του τεράστιου στρατού του Νικάνορα· ιδιαίτερα την ενθάρρυνση του Ιούδα προς τους άνδρες του με το ονειρικό όραμα που είχε λάβει — ο αποθανών αρχιερέας Ονίας Γ' να εμφανίζεται πρώτος, προσευχόμενος για ολόκληρο τον λαό με τα χέρια απλωμένα, και έπειτα ο προφήτης Ιερεμίας να εμφανίζεται ως άνθρωπος μεγάλης ηλικίας και σεβάσμιας όψης, προσφέροντας στον Ιούδα ένα χρυσό σπαθί για να καταβάλει τους εχθρούς του, λέγοντας ότι αυτοί ήταν οι άγιοι του Θεού που είχαν λάβει από τον Κύριο το δώρο της μεσιτείας. Έπειτα προσέξτε την ίδια τη μάχη, την ήττα του στρατού του Νικάνορα, την ανακάλυψη του σώματος του Νικάνορα ανάμεσα στους πεσόντες, τον αποκεφαλισμό του και το δεξί του χέρι που εκτέθηκαν στην Ιερουσαλήμ, την καθιέρωση της δέκατης τρίτης του Αδάρ ως Ημέρας του Νικάνορα, και τη σύντομη επίλογη του εκδότη.
Μελετήστε

Μελέτη

Το όραμα-όνειρο του Ιούδα στο κεφάλαιο δέκατο πέμπτο έχει κατέχει θέση ιδιαίτερης σημασίας στην καθολική δογματική παράδοση επειδή διατηρεί μία από τις σαφέστερες μαρτυρίες της Παλαιάς Διαθήκης για την ενεργό μεσιτεία των αποθανόντων αγίων υπέρ των ζώντων. Το κείμενο περιγράφει πώς ο Ιούδας τη νύχτα πριν από τη μάχη είδε τον αποθανόντα αρχιερέα Ονία τον Τρίτο του οποίου τη δολοφονία από τον Ανδρόνικο είχε καταγράψει το κεφάλαιο τέταρτο να στέκεται σε προσευχή με τα χέρια του απλωμένα σε ιερατική μεσιτεία υπέρ ολόκληρου του σώματος του ιουδαϊκού έθνους. Ο Ονίας τότε υπέδειξε στον Ιούδα ένα άλλο πρόσωπο μεγάλης ηλικίας σεβάσμιας όψης μεγαλειώδους αξιοπρέπειας και υπερβαίνουσας δόξας αυτός είναι ο φιλόστοργος των αδελφών Ιερεμίας ο προφήτης του Θεού ο οποίος προσεύχεται πολύ για τον λαό και για την αγία πόλη. Το κείμενο περιγράφει πώς ο Ιερεμίας πρότεινε ένα χρυσό ξίφος στον Ιούδα λέγοντας λάβε αυτό το άγιο ξίφος δώρο από τον Θεό με το οποίο θα πατάξεις τους αντιπάλους του λαού μου Ισραήλ. Το όραμα-όνειρο ολοκληρώνεται με τον Ιούδα να ενθαρρύνεται και από τους δύο μεσίτες και να εγείρεται για να διεξαγάγει τη μάχη που θα έφερνε η πρωία. Η δογματική ουσία που διατηρεί το θεόπνευστο κείμενο είναι η ενεργός μεσιτεία των αποθανόντων αγίων υπέρ των ζώντων. Ο Ονίας ο αρχιερέας του οποίου τον θάνατο είχε καταγράψει νωρίτερα η θεόπνευστη αφήγηση παρουσιάζεται ως συνεχίζων το ιερατικό αξίωμα της μεσιτείας μετά θάνατον με τα χέρια του απλωμένα σε προσευχή και η μέριμνά του για ολόκληρο τον λαό του Θεού αμείωτη. Ο Ιερεμίας ο προφήτης ο οποίος είχε αποθάνει περίπου τέσσερις αιώνες πριν από την εποχή του Ιούδα παρουσιάζεται ως συνεχίζων τη προφητική διακονία της μεσιτείας ο φιλόστοργος των αδελφών ο οποίος προσεύχεται πολύ για τον λαό και για την αγία πόλη. Η καθολική παράδοση έχει παραθέσει αυτό το χωρίο από την πατερική εποχή και εξής ως θεμελιώδη γραφική μαρτυρία για το δόγμα της μεσιτείας των αγίων. Ο άγιος Αυγουστίνος στο Περί της Πόλεως του Θεού Βιβλίο Δέκατο κεφάλαια δεκαεννέα έως είκοσι δύο πραγματευόμενος το ζήτημα αν οι άγιοι στον ουρανό γνωρίζουν τις υποθέσεις μας και προσεύχονται για εμάς και στην επιστολή του εικοστή ογδόη προς τον άγιο Ιερώνυμο αντλεί ρητώς από το Δεύτερο Μακκαβαίων δεκαπέντε ως μέρος της γραφικής θεμελίωσης της πρακτικής της επικλήσεως των αποθανόντων αγίων εν προσευχή. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος στην ομιλία του εικοστή έκτη επί των Πράξεων και στο υπόμνημά του στις επιστολές του Παύλου κάνει παρόμοια χρήση του μακκαβαϊκού υλικού. Η Σύνοδος της Τριδέντου στην εικοστή πέμπτη συνεδρία του έτους χιλιοστό πεντακοσιοστό εξηκοστό τρίτο περί της επικλήσεως της προσκυνήσεως και των λειψάνων των αγίων παραθέτει ρητώς το Δεύτερο Μακκαβαίων δεκαπέντε δεκατέσσερα ως γραφική θεμελίωση Ιερεμίας ο προφήτης του Θεού ο οποίος προσεύχεται πολύ για τον λαό και για την αγία πόλη. Η Κατήχηση της Καθολικής Εκκλησίας διατηρεί τη διδασκαλία στους αριθμούς εννιακόσια πενήντα έξι την μεσιτεία των αγίων εννιακόσια πενήντα επτά την κοινωνία μετά των αγίων και ιδιαιτέρως εννιακόσια πενήντα οκτώ ο οποίος πραγματεύεται την κοινωνία μετά των νεκρών και την πρακτική των ικεσιών. Η δογματική ουσία έχει θεολογικό βάθος πέραν αυτού που αναγνωρίζεται ενίοτε στη λαϊκή καθολική ευσέβεια. Η μεσιτεία των αγίων δεν είναι ένα ανταγωνιστικό κανάλι χάριτος παράλληλα προς τη μοναδική μεσιτεία του Χριστού αλλά συμμετοχή στη μόνη ιερατική μεσιτεία του οι άγιοι μεσιτεύουν επειδή είναι μέλη του σώματός του και επειδή η αγάπη τους τελειωμένη εν τη μακαρία θεωρία εκτείνεται φυσικώς εν προσευχή προς εκείνους που βρίσκονται ακόμη στην οδοιπορική κατάσταση. Ο άγιος Θωμάς ο Ακινάτης στη Σύνοψη Δεύτερο Δεύτερο ερώτηση ογδόντα τρία άρθρο ένδεκα ήδη εξετασθέν στα μαθήματα Ακινάτη-Τωβίτ διατυπώνει τούτο με σχολαστική ακρίβεια ενώ ο Θεός είναι η μόνη κύρια αιτία της χάριτος η μεσιτεία των αγίων είναι πραγματικό όργανο της θείας οικονομίας διά του οποίου ο Θεός διανέμει συνήθως τις χάριτες που έχει αποφασίσει να δώσει. Το δόγμα επομένως διατηρεί και τη μόνη μεσιτεία του Χριστού κατά πάσης προτεσταντικής ενστάσεως ότι η μεσιτεία των αγίων ανταγωνίζεται προς αυτήν και την πραγματική αποτελεσματικότητα της μεσιτείας των αγίων κατά πάσης υποβαθμίσεως της μεσιτείας τους σε απλή συναισθηματική χειρονομία. Το καταληκτικό κολοφών του θεόπνευστου εκδότη αν έχω πράξει καλώς και όπως αρμόζει στο θέμα αυτό είναι ό,τι επιθυμούσα αλλά αν πενιχρώς και ταπεινώς αυτό είναι το μέγιστο που μπόρεσα να επιτύχω διότι όπως ο οίνος πινόμενος μετά ύδατος είναι γλυκύς και ευχάριστος ούτω η τεχνική διάταξη του λόγου τέρπει τα ώτα των αναγινωσκόντων το έργον εδώ λοιπόν ας είναι το πέρας είναι μία από τις πλέον εντυπωσιακές συγγραφικές υπογραφές σε ολόκληρη την Αγία Γραφή. Ο εκδότης αναγνωρίζει την ανθρώπινη τέχνη του την επιθυμία του να πράξει καλώς την αναγνώριση των περιορισμών του την ελπίδα του ότι η συντομογραφία που παρήγαγε του ευρύτερου έργου του Ιάσονος του Κυρηναίου έχει εξυπηρετήσει τον αναγνώστη. Η καθολική παράδοση έχει δεχθεί επί μακρόν τούτο το κολοφών ως ουσιαστική μαρτυρία για την ανθρώπινη διάσταση της εμπνεύσεως της Γραφής ο θεόπνευστος εκδότης δεν παρακάμφθηκε από το Άγιον Πνεύμα αλλά εχρησιμοποιήθη από το Άγιον Πνεύμα η τέχνη του διατηρήθηκε η κρίση του ασκήθηκε οι ιδιαίτερες λογοτεχνικές επιλογές του ενσωματώθηκαν στο κανονικό κείμενο που η Εκκλησία έχει δεχθεί. Το Διάταγμα της Συνόδου της Τριδέντου περί της παραλήψεως των ιερών βιβλίων της ογδόης Απριλίου χιλιοστού πεντακοσιοστού τεσσαρακοστού έκτου έτους και η Δογματική Διάταξη του Πρώτου Βατικανείου Συνόδου Υιός του Θεού του έτους χιλιοστού οκτακοσιοστού εβδομηκοστού αμφότερα βεβαιώνουν ότι οι κανονικές Γραφές γραφείσαι υπό την έμπνευση του Αγίου Πνεύματος έχουν τον Θεόν ως συγγραφέα τους και έχουν παραληφθεί υπό της Εκκλησίας ως τοιαύται η ανθρώπινη συγγραφή και τέχνη διατηρείται εντός της θείας συγγραφής ου καταργουμένη υπ’ αυτής. Το πέρας του Δευτέρου Μακκαβαίων είναι ένα από τα βιβλία που αποκαλύπτουν ρητότατα αυτόν τον διττό χαρακτήρα.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Στοχαστείτε το όραμα του Ιούδα για τον Ονία και τον Ιερεμία ως τη θεμελιώδη γραφική μαρτυρία για τη διδασκαλία της ενεργού μεσιτείας των αγίων. Η καθολική παράδοση έχει διατηρήσει με σταθερότητα ότι οι άγιοι στον ουρανό γνωρίζουν τις υποθέσεις μας (η οραματική θέα που κατέχουν περιλαμβάνει τη γνώση όσων επηρεάζουν την αγάπη τους), νοιάζονται για τις υποθέσεις μας (η αγάπη τους, τελειωμένη από την ένωση με τον Θεό, επεκτείνεται φυσικά προς τα οδοιπορούντα μέλη του σώματος του Χριστού), και προσεύχονται για τις υποθέσεις μας (η μεσιτεία τους είναι πραγματικό όργανο της θείας οικονομίας). Πού στην προσωπική σας ευσέβεια έχετε καλλιεργήσει την τακτική επίκληση ονομασμένων αγίων, και πού έχετε επιτρέψει στο καθολικό ευσέβειο λεξιλόγιο της αιτήσεως των προσευχών των αγίων να υποχωρήσει από την πρακτική σας; Στοχαστείτε επίσης την τελική επιγραφή του εμπνευσμένου εκδότη. Η κατανόηση της εμπνεύσεως από την καθολική παράδοση δεν είναι ούτε θεωρία υπαγόρευσης (στην οποία ο ανθρώπινος συγγραφέας παρακάμπτεται ως απλό όργανο καταγραφής) ούτε αναγωγική κριτική (στην οποία η θεία έμπνευση διαλύεται σε απλή ανθρώπινη τέχνη). Ο εμπνευσμένος εκδότης του Β' Μακκαβαίων αναγνωρίζει την επιθυμία του να κάνει καλά, την αναγνώριση των περιορισμών του, την ελπίδα ότι το έργο του έχει εξυπηρετήσει τον αναγνώστη — και η έμπνευση του Αγίου Πνεύματος εργάζεται μέσω αυτών ακριβώς των ανθρώπινων διαθέσεων για να παράγει το κανονικό κείμενο που έχει δεχθεί η Εκκλησία. Έχετε καλλιεργήσει μια καθολική κατανόηση της βιβλικής εμπνεύσεως που συγκρατεί μαζί τις πλήρεις ανθρώπινες και πλήρεις θεϊκές διαστάσεις; Στοχαστείτε τέλος το μακρύ τόξο του Β' Μακκαβαίων από τις αρχικές επιστολές που καθιερώνουν το λειτουργικό πλαίσιο, μέσα από τον δογματικό πλούτο της θεολογίας του μαρτυρίου και της προσευχής για τους νεκρούς και της μεσιτείας των αγίων, μέχρι την τελική επιγραφή του μετριοπαθούς συγγραφικού υπογραφή. Η Καθολική Εκκλησία έχει δεχθεί αυτό το βιβλίο ως ένα από τα πιο δογματικά σημαντικά της δευτεροκανονικής γραμματείας ακριβώς επειδή διατηρεί σε γραφική μορφή τις ουσίες που η μεταγενέστερη διδασκαλία του μαγιστερίου έχει μόνο αναπτύξει: την ανάσταση των νεκρών, την προσευχή για τους νεκρούς, τη διδασκαλία του καθαρτηρίου, τη μεσιτεία των αγίων, τη θεολογία του μαρτυρίου, τον διπλό ανθρώπινο-θεϊκό χαρακτήρα της γραφικής εμπνεύσεως. Η καθολική Βίβλος περιλαμβάνει αυτό το βιβλίο· η προτεσταντική Βίβλος το αφαίρεσε· οι δογματικές διακρίσεις μεταξύ καθολικού και προτεσταντικού χριστιανισμού στηρίζονται εν μέρει ακριβώς στο αν το Β' Μακκαβαίων δέχεται ως κανονική Γραφή. Έχετε καλλιεργήσει την ευγνωμοσύνη που αυτή η κανονική παραδοχή αξίζει;
Απαντήστε

Απόκριση

Προσδιορίστε ονομαστικά τρεις αγίους από όλη την καθολική παράδοση — βιβλικούς, πατερικούς, μεσαιωνικούς, σύγχρονους — και δεσμευθείτε να επικαλείστε τον καθένα από αυτούς ονομαστικά σε τακτική προσευχή κατά τον ερχόμενο μήνα. Αντλώντας από το Β' Μακκαβαίων 15 τη θεμελιώδη γραφική μαρτυρία για την ενεργή μεσιτεία των αγίων, μπορείτε να τους επικαλείστε με εμπιστοσύνη ότι οι προσευχές τους είναι πραγματικό όργανο της θείας οικονομίας. Στοχαστείτε τους ίδιους τους μακκαβαίους μάρτυρες — τον Ελεάζαρο, τους επτά αδελφούς, τη μητέρα τους, τον Ραζή με τη προσεκτική ποιμαντική υποδοχή που έχει δώσει η καθολική παράδοση στην περίπτωσή του — ως μέρος της προχριστιανικής κοινωνίας των αγίων στην οποία εισέρχεται η δική σας προσευχή.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Παντοδύναμε και αιώνιε Θεέ, ο οποίος μέσω του ονειρικού οράματος του Ιούδα Μακκαβαίου έδειξες στον δούλο σου τον αποθανόντα αρχιερέα Ονία και τον από μακρού αποθανόντα προφήτη Ιερεμία να συνεχίζουν τη μεσιτεία τους υπέρ του λαού της διαθήκης σου, και ο οποίος μέσω της τελικής επιγραφής του εμπνευσμένου εκδότη διατήρησες για την Εκκλησία σου τη μαρτυρία για τον διπλό ανθρώπινο-θεϊκό χαρακτήρα της εμπνεύσεως της Αγίας Γραφής, δώσε μας τη σταθερότητα της καθολικής ομολογίας που συγκρατεί αυτές τις ουσίες μαζί. Με τη μεσιτεία των μακκαβαίων μαρτύρων των οποίων η μαρτυρία προηγήθηκε της μαρτυρίας των αποστόλων, με τις προσευχές του Ονία του αρχιερέα και του Ιερεμία του προφήτη του Θεού που το Β' Μακκαβαίων ονομάζει ρητά ως προσευχόμενους πολύ για τον λαό σου και για την αγία πόλη, και μέσω των προσευχών της Υπεραγίας Παρθένου Μαρίας, βασίλισσας όλων των αγίων και παρηγορήτριας κάθε μέλους του σώματος του Υιού της, δίπλωσέ μας στην κοινωνία των αγίων της οποίας η μεσιτεία συντηρεί την Εκκλησία δια μέσου κάθε εποχής μέχρι την ανάσταση των νεκρών και τη ζωή του μέλλοντος αιώνος. Διά Χριστού του Κυρίου ημών, ο οποίος ζει και βασιλεύει μαζί σου στην ενότητα του Αγίου Πνεύματος, ένας Θεός, εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Eterniseed Original — Φωνή Καθολική · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.