← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς

Λουκάς 6 — με τον Ματθαίο Χένρι

Λουκάς 6Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Οι προσεκτικές σημειώσεις του Ματθαίου Χένρι στίχο προς στίχο στον Λουκά 6 μας προσκαλούν να παρακολουθήσουμε τον Ιησού να αποκαθιστά τόσο το γράμμα όσο και το πνεύμα του νόμου. Σε όλο το κεφάλαιο ο Χένρι ανιχνεύει πώς ο Χριστός υπερασπίζεται το έλεος το Σάββατο, αποσύρεται για προσευχή, διορίζει τους Δώδεκα και στη συνέχεια εκφωνεί ένα σαφές κήρυγμα για την αληθινή μακαριότητα. Οι παρατηρήσεις του μας επαναφέρουν συνεχώς στην καρδιά της μαθητείας: αγάπη που αντικατοπτρίζει την ίδια την καλοσύνη του Πατέρα. Καθώς ακολουθούμε σήμερα την καθοδήγηση του Χένρι θα δούμε πώς οι συνηθισμένες πράξεις ανάγκης και συμπόνιας γίνονται άγιες όταν γίνονται στο όνομα του Κυρίου. Ας αφήσουμε τη σταθερή έκθεσή του να σταθεροποιήσει τη δική μας πορεία με τον Χριστό.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε τη Βίβλο σας και διαβάστε αργά το κεφάλαιο 6 του Λουκά, παρατηρώντας τις διαμάχες για το Σάββατο, τη νύχτα προσευχής, την επιλογή των αποστόλων και τις μακαριότητες και τις ουαί που ανοίγουν το Κήρυγμα στο Πεδίο. Αφήστε το ίδιο το κείμενο να διαμορφώσει τις προσδοκίες σας πριν στραφείτε στο σχόλιο του Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει τοποθετώντας τις δύο ιστορίες του Σαββάτου μέσα στις προηγούμενες ευαγγελικές αφηγήσεις. Αυτές οι δύο περικοπές της ιστορίας τις είχαμε και στον Ματθαίο και στον Μάρκο, και εκεί τοποθετήθηκαν μαζί (Ματθ. ιβ΄ 1· Μάρκ. β΄ 23· γ΄ 1), επειδή, αν και συνέβησαν σε κάποια απόσταση χρόνου η μία από την άλλη, και οι δύο σχεδιάστηκαν για να διορθώσουν τις παρεξηγήσεις των γραμματέων και των Φαρισαίων σχετικά με την ημέρα του Σαββάτου, στην οποία την σωματική ανάπαυση έθεταν μεγαλύτερη έμφαση και απαιτούσαν μεγαλύτερη αυστηρότητα από ό,τι είχε σκοπό ο Νομοθέτης. Εδώ, Συνεχίζει εξετάζοντας την υπεράσπιση του Χριστού για έργα ανάγκης. Ι. Ο Χριστός δικαιολογεί τους μαθητές του σε έργο ανάγκης για τους ίδιους εκείνη την ημέρα, και αυτό ήταν το μάδημα των σταχυών, όταν πεινούσαν εκείνη την ημέρα. Αυτή η ιστορία εδώ έχει μια χρονολογία, την οποία δεν είχαμε στους άλλους ευαγγελιστές· ήταν το δεύτερο Σάββατο μετά το πρώτο (εδ. 1), δηλαδή, όπως νομίζει ο Δρ. Γουίτμπι αρκετά σαφές, το πρώτο Σάββατο μετά τη δεύτερη ημέρα των αζύμων, από την οποία ημέρα μετρούσαν τις επτά εβδομάδες μέχρι τη γιορτή της Πεντηκοστής· το πρώτο από τα οποία το ονόμαζαν Σάββατον δευτερόπρωτον, το δεύτερο δευτερόδευτερον, και ούτω καθεξής. Ευλογητός ο Θεός δεν χρειάζεται να είμαστε επικριτικοί σε αυτό το θέμα. Είτε αναφέρεται αυτή η περίσταση για να δείξει ότι αυτό το Σάββατο θεωρούνταν ότι είχε κάποια ιδιαίτερη τιμή πάνω του, η οποία επιδείνωσε το παράπτωμα των μαθητών, είτε μόνο για να δείξει ότι, όντας το πρώτο Σάββατο μετά την προσφορά των πρώτων καρπών, ήταν η εποχή του έτους που το σιτάρι ήταν σχεδόν ώριμο, δεν έχει σημασία. Μπορούμε να παρατηρήσουμε, 1. Οι μαθητές του Χριστού δεν πρέπει να είναι λεπτολόγοι και περίεργοι στη διατροφή τους, οποιαδήποτε στιγμή, ιδιαίτερα τις ημέρες του Σαββάτου, αλλά να αρκεστούν σε ό,τι είναι ευκολότερο να αποκτηθεί, και να είναι ευγνώμονες. Αυτοί οι μαθητές μάδησαν τα στάχυα και έφαγαν (εδ. 1)· λίγο τους αρκούσε, και αυτό που δεν είχε καμία λεπτότητα. 2. Πολλοί που είναι οι ίδιοι ένοχοι των μεγαλύτερων εγκλημάτων είναι πρόθυμοι να επικρίνουν άλλους για τις πιο αθώες και αβλαβείς πράξεις, εδ. 2. Οι Φαρισαίοι τους κατηγόρησαν ότι έκαναν αυτό που δεν ήταν νόμιμο να κάνουν τις ημέρες του Σαββάτου, ενώ ήταν δική τους πρακτική να τρέφονται πολυτελώς τις ημέρες του Σαββάτου, περισσότερο από όλες τις άλλες ημέρες. 3. Ο Ιησούς Χριστός θα δικαιολογήσει τους μαθητές του όταν αδίκως επικρίνονται, και θα τους αναγνωρίσει και θα τους δεχτεί σε πολλά πράγματα που οι άνθρωποι τους λένε ότι δεν είναι νόμιμο να κάνουν. Πόσο καλό είναι για εμάς ότι οι άνθρωποι δεν είναι να είναι οι κριτές μας, και ότι ο Χριστός θα είναι ο Συνήγορός μας! 4. Οι τελετουργικές διατάξεις μπορούν να παραλειφθούν, σε περιπτώσεις ανάγκης· όπως η απόδοση των άρτων της προθέσεως στους ιερείς παραλείφθηκε, όταν ο Δαβίδ από την Πρόνοια οδηγήθηκε σε τέτοια στενοχώρια που έπρεπε να έχει είτε αυτό είτε τίποτα, εδ. 3, 4. Και, αν οι ίδιες οι διατάξεις του Θεού μπορούσαν έτσι να παραμεριστούν για μεγαλύτερο αγαθό, πολύ περισσότερο μπορούν οι παραδόσεις των ανθρώπων. 5. Έργα ανάγκης επιτρέπονται ιδιαίτερα την ημέρα του Σαββάτου· αλλά πρέπει να προσέχουμε να μην μετατρέψουμε αυτή την ελευθερία σε ακολασία, και να μην καταχραστούμε τις ευνοϊκές παραχωρήσεις και συγκαταβάσεις του Θεού προς βλάβη του έργου της ημέρας. 6. Ο Ιησούς Χριστός, αν και επέτρεψε έργα ανάγκης την ημέρα του Σαββάτου, θα έχει παρ' όλα αυτά να γνωρίζουμε και να θυμόμαστε ότι είναι η ημέρα του, και επομένως πρέπει να ξοδεύεται στην υπηρεσία του και προς τιμήν του (εδ. 5): Ο Υιός του ανθρώπου είναι Κύριος και του Σαββάτου. Στη βασιλεία του Λυτρωτή, η ημέρα του Σαββάτου πρέπει να μετατραπεί σε ημέρα του Κυρίου· η ιδιοκτησία της, σε ορισμένες απόψεις, πρέπει να αλλάξει, και πρέπει να τηρείται κυρίως προς τιμήν του Λυτρωτή, όπως ήταν πριν προς τιμήν του Δημιουργού, Ιερ. ιστ΄ 14, 15. Ως ένδειξη αυτού, δεν θα έχει μόνο νέο όνομα, την ημέρα του Κυρίου (χωρίς όμως να ξεχνά το παλιό, γιατί είναι ακόμα Σάββατο αναπαύσεως) αλλά θα μεταφερθεί σε νέα ημέρα, την πρώτη ημέρα της εβδομάδας. Ο Χένρι στη συνέχεια στρέφεται στην υπεράσπιση του Χριστού για έργα ελέους το Σάββατο. ΙΙ. Δικαιολογεί τον εαυτό του κάνοντας έργα ελέους για άλλους την ημέρα του Σαββάτου. Παρατηρήστε σε αυτό, 1. Ο Χριστός την ημέρα του Σαββάτου μπήκε στη συναγωγή. Σημειώστε, Είναι καθήκον μας, όπως έχουμε ευκαιρία, να αγιάζουμε τα Σάββατα σε θρησκευτικές συνάξεις. Το Σάββατο πρέπει να υπάρχει ιερή σύναξη· και ο τόπος μας δεν πρέπει να είναι άδειος χωρίς πολύ καλό λόγο. 2. Στη συναγωγή, την ημέρα του Σαββάτου, δίδασκε. Το να δίνουμε και να λαμβάνουμε διδασκαλία από τον Χριστό είναι πολύ κατάλληλο έργο για ημέρα Σαββάτου, και για συναγωγή. Ο Χριστός εκμεταλλευόταν όλες τις ευκαιρίες για να διδάξει, όχι μόνο τους μαθητές του, αλλά το πλήθος. 3. Ο ασθενής του Χριστού ήταν ένας από τους ακροατές του. Ένας άνθρωπος του οποίου το δεξί χέρι ήταν ξερός ήρθε να μάθει από τον Χριστό. Αν είχε κάποια προσδοκία να θεραπευτεί από αυτόν δεν φαίνεται. Αλλά εκείνοι που θα θεραπευτούν από τη χάρη του Χριστού πρέπει να είναι πρόθυμοι να μάθουν τη διδασκαλία του Χριστού. 4. Μεταξύ εκείνων που ήταν ακροατές της εξαιρετικής διδασκαλίας του Χριστού, και αυτόπτες μάρτυρες των ένδοξων θαυμάτων του, υπήρχαν μερικοί που ήρθαν με κανέναν άλλο σκοπό παρά να ψάξουν φιλονικίες μαζί του, εδ. 7. Οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι δεν θα έδιναν, όπως αρμόζει σε γενναιόφρονες αντιπάλους, δίκαιη προειδοποίηση ότι, αν θεράπευε την ημέρα του Σαββάτου, θα το ερμήνευαν ως παραβίαση της τέταρτης εντολής, την οποία όφειλαν προς τιμήν και δικαιοσύνη να έχουν κάνει, επειδή ήταν περίπτωση χωρίς προηγούμενο (κανείς δεν είχε θεραπεύσει ποτέ όπως αυτός), αλλά παρακολουθούσαν με δόλο, όπως το λιοντάρι το θήραμά του, αν θα θεράπευε την ημέρα του Σαββάτου, για να βρουν κατηγορία εναντίον του, και να τον αιφνιδιάσουν με δίωξη. 5. Ο Ιησούς Χριστός δεν ντρεπόταν ούτε φοβόταν να ομολογήσει τους σκοπούς της χάρης του, μπροστά σε εκείνους που, ήξερε, τους αντιμετώπιζαν, εδ. 8. Γνώριζε τα σφάλματά τους, και τι σχεδίαζαν, και πρόσταξε τον άνθρωπο να σηκωθεί, και να σταθεί μπροστά, για να δοκιμάσει την πίστη και το θάρρος του ασθενούς. 6. Επικαλέστηκε τους ίδιους τους αντιπάλους του, και τις πεποιθήσεις της φυσικής συνείδησης, αν ήταν ο σκοπός της τέταρτης εντολής να εμποδίζει τους ανθρώπους από το να κάνουν το καλό την ημέρα του Σαββάτου, εκείνο το καλό που βρίσκει το χέρι τους να κάνει, για το οποίο έχουν ευκαιρία, και το οποίο δεν μπορεί τόσο καλά να αναβληθεί για άλλη φορά (εδ. 9): Είναι νόμιμο να κάνουμε το καλό, ή το κακό, τις ημέρες του Σαββάτου; Κανένας πονηρός άνθρωπος δεν είναι τόσο παράλογος και παράλογος όσο οι διώκτες, που μελετούν να κάνουν κακό στους ανθρώπους για το ότι κάνουν το καλό. 7. Θεράπευσε τον φτωχό άνθρωπο, και του αποκατέστησε την παρούσα χρήση του δεξιού χεριού του, με ένα λόγο, αν και ήξερε ότι οι εχθροί του δεν θα έπαιρναν μόνο προσβολή από αυτό, αλλά θα έπαιρναν πλεονέκτημα εναντίον του γι' αυτό, εδ. 10. Ας μην αποσυρθούμε, ούτε από το καθήκον ούτε από τη χρησιμότητά μας, από την καταπίεση που συναντάμε σε αυτό. 8. Οι αντίπαλοί του εξοργίστηκαν ακόμη περισσότερο εναντίον του, εδ. 11. Αντί να πεισθούν από αυτό το θαύμα, όπως όφειλαν, ότι ήταν δάσκαλος ερχόμενος από τον Θεό, —αντί να οδηγηθούν να τον αγαπήσουν ως ευεργέτη της ανθρωπότητας, —γέμισαν από μανία, ενοχλημένοι που δεν μπορούσαν να τον τρομάξουν από το να κάνει το καλό, ή να εμποδίσουν την αύξηση του ενδιαφέροντός του στις στοργές του λαού. Ήταν τρελοί με τον Χριστό, τρελοί με τον λαό, τρελοί με τον εαυτό τους. Ο θυμός είναι σύντομη τρέλα, η κακία είναι μακρά· ανίσχυρη κακία, ιδιαίτερα απογοητευμένη κακία· τέτοια ήταν η δική τους. Όταν δεν μπορούσαν να εμποδίσουν το θαύμα του, συζητούσαν μεταξύ τους τι θα μπορούσαν να κάνουν στον Ιησού, με ποιον άλλο τρόπο θα μπορούσαν να τον ρίξουν κάτω. Μπορούμε καλά να σταθούμε έκπληκτοι που οι γιοι των ανθρώπων θα ήταν τόσο πονηροί ώστε να κάνουν έτσι, και ότι ο Υιός του Θεού θα ήταν τόσο υπομονετικός ώστε να το υποφέρει.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι αργότερα στοχάζεται στο παράδειγμα του Χριστού για παρατεταμένη μυστική προσευχή. Ι. Στο κρυπτό τον έχουμε να προσεύχεται στον Θεό, εδ. 12. Αυτός ο ευαγγελιστής παρατηρεί συχνά τις αποσύρσεις του Χριστού, για να μας δώσει παράδειγμα μυστικής προσευχής, με την οποία πρέπει να διατηρούμε την κοινωνία μας με τον Θεό καθημερινά, και χωρίς την οποία είναι αδύνατο η ψυχή να ευημερήσει. Εκείνες τις ημέρες, όταν οι εχθροί του ήταν γεμάτοι μανία εναντίον του, και σχεδίαζαν τι να κάνουν σε αυτόν, βγήκε να προσευχηθεί· για να απαντήσει στον τύπο του Δαβίδ (Ψαλμ. ργ΄ 4), Για την αγάπη μου, είναι αντίπαλοί μου· αλλά εγώ δίνομαι στην προσευχή. Παρατηρήστε, 1. Ήταν μόνος με τον Θεό· βγήκε σε ένα βουνό, για να προσευχηθεί, όπου δεν θα μπορούσε να του δοθεί καμία διαταραχή ή διακοπή· ποτέ δεν είμαστε λιγότερο μόνοι από όταν είμαστε έτσι μόνοι. Αν υπήρχε κάποιος βολικός τόπος χτισμένος πάνω σε αυτό το βουνό, για ευλαβείς ανθρώπους να αποσυρθούν για τις ιδιωτικές τους λατρείες, όπως νομίζουν μερικοί, και ότι εκείνο το προσευχητήριο, ή τόπος προσευχής, εννοείται εδώ από το προσευχή του θεού, μου φαίνεται πολύ αβέβαιο. Πήγε σε ένα βουνό για ιδιωτικότητα, και επομένως, πιθανώς, δεν θα πήγαινε σε τόπο συχνά από άλλους. 2. Ήταν πολύς καιρός μόνος με τον Θεό: Συνέχισε όλη τη νύχτα στην προσευχή. Θεωρούμε μισή ώρα πολύ για να ξοδέψουμε στα καθήκοντα του κρυπτού· αλλά ο Χριστός συνέχισε όλη τη νύχτα σε μελέτη και μυστική προσευχή. Έχουμε πολλές υποθέσεις στον θρόνο της χάριτος, και πρέπει να παίρνουμε μεγάλη ευχαρίστηση στην κοινωνία με τον Θεό, και και από τα δύο αυτά μπορεί να μας κρατούν μερικές φορές πολύ στην προσευχή.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στον εβδομαδιαίο σας ρυθμό χρειάζεστε περισσότερο να ανακτήσετε το Σάββατο ως ημέρα του Κυρίου παρά απλώς ως ημέρα άδειας; 2. Πώς θα μπορούσατε να μιμηθείτε τον Ιησού επιλέγοντας την προσευχή πριν επιλέξετε την πράξη όταν υψώνεται η αντίθεση; 3. Ποια από τις μακαριότητες ή τις ουαί στον Λουκά 6 μιλάει πιο άμεσα στην παρούσα κατάστασή σας, και γιατί;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ἰησοῦ, Κύριε τοῦ Σαββάτου, χάρισέ μας χάρη νὰ τιμοῦμε τὴν ἡμέρα Σου ἐπεκτείνοντας ἔλεος καὶ κάνοντας τὸ καλὸ ποὺ βρίσκεται ἐνώπιόν μας, ἀκόμη καὶ καθὼς ἀναπαυόμαστε πλήρως στὸ τελειωμένο ἔργο Σου. Ἕλκυσέ μας μὲ τὸ Πνεῦμά Σου στὸν μυστικὸ τόπο τῆς κοινωνίας μαζί Σου, ὥστε ἡ δημόσια διακονία μας νὰ πηγάζει ἀπὸ καρδιὲς διαμορφωμένες ἀπὸ τὴν γενναιόδωρη ἀγάπη Σου πρὸς ἐχθροὺς καὶ τοὺς ἀνάξιους. Κράτησέ μας ἀπὸ τὴν αὐτοϊκανοποίηση ποὺ στερεῖται τὴν εὐλογία Σου, καὶ διαμόρφωσέ μας ἀντ’ αὐτοῦ σὲ μαθητὲς ποὺ ζοῦν τὸ εὐαγγέλιο ποὺ ἔχουμε λάβει. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →