Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους
Όλα σε Όλους τους Ανθρώπους: Παραίτηση από Δικαιώματα για να Κερδίσει το Ευαγγέλιο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο ένατο κεφάλαιο της Προς Κορινθίους Α', ο Παῦλος ανοίγει τη δική του ζωή ως μαρτυρία. Είχε μόλις πει ότι, αντί να πληγώσει έναν ασθενέστερο αδελφό, θα παραιτούνταν ακόμη και από νόμιμη τροφή για πάντα — και τώρα το αποδεικνύει. Ήταν απόστολος· είχε κάθε δικαίωμα να υποστηρίζεται από εκείνους που δίδασκε, όπως και οι άλλοι απόστολοι. Ωστόσο δεν πήρε τίποτα: εργάστηκε με τα ίδια του τα χέρια, πείνασε και θα προτιμούσε να πεθάνει παρά να αφήσει το κήρυγμά του να εμποδιστεί από την παραμικρή υποψία ιδιοτέλειας. Από αυτή την εκούσια πτωχεία αντλεί τον μεγάλο κανόνα της ιεραποστολικής καρδιάς: 'ἐγενόμην τοῖς πᾶσιν τὰ πάντα, ἵνα πάντως τινὰς σώσω'. Ο Χρυσόστομος προβάλλει το παράδειγμα: η ελευθερία του χριστιανού δεν είναι για αυταρέσκεια αλλά για αγάπη· ο δρομέας κρατά το σώμα του υπό έλεγχο· και η ψυχή που θέλει να σώσει άλλους πρέπει πρώτα να μάθει να παραιτείται από τα δικά της δικαιώματα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανάγνωση Α' Κορινθίους 9 — η υπεράσπιση της αποστολικότητας του Παύλου ('Μή οὐκ εἰμὶ ἀπόστολος; Μή οὐκ εἰμὶ ἐλεύθερος;'); το δικαίωμα εκείνων που κηρύττουν το Ευαγγέλιο να ζουν από το Ευαγγέλιο, αντλημένο από τον στρατιώτη, τον γεωργό, τον ποιμένα, τον νόμο του Μωυσέως και τους ιερείς του ναού· όμως η επιλογή του Παύλου να μη χρησιμοποιήσει κανένα από αυτά τα δικαιώματα, ώστε 'ἀδάπανον θήσω τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ'· η γένεσή του ως δούλου σε όλους — 'τοῖς Ἰουδαίοις ὡς Ἰουδαῖος… τοῖς ἀσθενέσιν ἐγενόμην ἀσθενής' — 'ἐγενόμην τοῖς πᾶσιν τὰ πάντα, ἵνα πάντως τινὰς σώσω'· και η τελική εικόνα του αγώνα: 'οὕτως τρέχετε ἵνα καταλάβητε', κάθε αθλητής εγκρατής σε όλα, 'ὑπωπιάζω μου τὸ σῶμα καὶ δουλαγωγῶ'.
Μελετήστε
Μελέτη
Γιατί ο Παῦλος αρνείται την υποστήριξη που του ανήκε δικαιωματικά; Όχι επειδή η λήψη της ήταν αμαρτωλή — εργάζεται για να δείξει ότι ήταν απολύτως νόμιμη — αλλά επειδή η παραίτηση από αυτήν οικοδομούσε τους ασθενείς. Ο Χρυσόστομος θαυμάζει έναν άνθρωπο που, με ένα είδος ιεράς υπερβολής, παρέδωσε ακόμη και ό,τι επιτρεπόταν:
Νῦν εἰ πλέον τοῦ νενομοθετημένου ἐποίησεν ἵνα μὴ σκανδαλίσωσιν, καὶ ἀπὸ τῶν ἐπιτετραμμένων ἀπέστη ἵνα οἰκοδομήσῃ ἑτέρους— αυτή είναι η εσωτερική λογική όλου του κεφαλαίου: ελευθερία παραχωρημένη για αγάπη. Και αυτή είναι η πηγή της πιο διάσημης φράσης σε αυτό. Το 'τοῖς πᾶσιν τὰ πάντα' του Παύλου είναι ο μόχθος μιας ψυχής που φλέγεται για κάθε ψυχή, ευχαριστημένη να σώσει έστω και λίγους. Ο Χρυσόστομος συλλαμβάνει τόσο το εύρος της προσπάθειας όσο και τη μετριοπάθεια της ελπίδας:
Τοῖς πᾶσιν γέγονα τὰ πάντα, οὐ προσδοκῶν μέντοι πάντας σῶσαι, ἀλλ' ἵνα σώσω κἂν ὀλίγους. Καὶ τοσαύτην φροντίδα καὶ ὑπηρεσίαν ὑπέστην, ὡς εἰκός ἐστι τὸν μέλλοντα πάντας σώζειν, πόρρω δὲ τοῦ ἐλπίζειν πάντας κερδῆσαι· ὅπερ ἦν μεγαλόψυχον καὶ ζήλου καίοντος δεῖγμα.Το να σκύψει, επιμένει ο Χρυσόστομος, δεν είναι πτώση: η κάθοδος της αγάπης είναι στην πραγματικότητα ανάβαση.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Τότε ο Παῦλος αλλάζει την εικόνα από το συμπόσιο στο στάδιο. 'Οὐκ οἴδατε ὅτι οἱ ἐν σταδίῳ τρέχοντες πάντες μὲν τρέχουσιν, εἷς δὲ λαμβάνει τὸ βραβεῖον; Οὕτως τρέχετε ἵνα καταλάβητε.' Ο Χρυσόστομος προσεκτικά διευκρινίζει: ο Παῦλος δεν εννοεί ότι μόνο ένας χριστιανός θα σωθεί, αλλά ότι το να τρέχει κανείς δεν αρκεί — πρέπει να τρέξει μέχρι το τέλος, άμεμπτος, τεντώνοντας προς το βραβείο.
οὐκ ἀρκεῖ τὸ πιστεῦσαι καὶ ἀγωνίσασθαι ὁπωσοῦν· ἀλλ' ἐὰν μὴ οὕτως τρέχωμεν ὡς εἰς τέλος ἀμέμπτους ἑαυτοὺς παραστῆσαι καὶ ἐγγὺς τοῦ βραβείου γενέσθαι, οὐδὲν ἡμᾶς ὠφελήσει.Και έτσι ο Παῦλος πειθαρχεί τον εαυτό του: 'ὑπωπιάζω μου τὸ σῶμα καὶ δουλαγωγῶ.' Αυτό δεν είναι μίσος της σάρκας — ο Χρυσόστομος τονίζει εμφατικά ότι 'ἡ σὰρξ οὐ μισεῖται' — αλλά το σταθερό χέρι ενός προπονητή πάνω σε έναν αγωνιστή. Η επιθυμία είναι πεισματάρα, 'φύσις τυραννική συνεχῶς ἀνισταμένη'· ο απόστολος τη χαλιναγωγεί, μήπως αφού κήρυξε σε άλλους ο ίδιος γίνει ἀδόκιμος. Αν ο Παῦλος, που είχε κερδίσει τον κόσμο, ακόμη φοβόταν αυτό, πόσο περισσότερο πρέπει εμείς να τρέχουμε με όλη μας τη δύναμη.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Ξεκινήστε με τα δικαιώματά σας. Πού θα μπορούσατε, με τέλεια δικαιοσύνη, να επιμείνετε σε ό,τι σας οφείλεται — και πού ίσως η αγάπη σας ζητήσει αντίθετα να το παραχωρήσετε; Ο Παῦλος είχε το δικαίωμα να υποστηρίζεται και το αρνήθηκε, 'ἵνα μὴ ἐγκοπὴν δῶμεν τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ Χριστοῦ'· υπάρχει μια μαρτυρία που λέει λιγότερα με όσα διεκδικεί παρά με όσα ελεύθερα παραδίδει. Ρωτήστε επίσης τι έχετε γίνει 'για όλους τους ανθρώπους'. Το να συναντά τον Ιουδαίο ως Ιουδαίο, τον ασθενή ως ασθενή, δεν ήταν συμβιβασμός αλλά συγκατάβαση εν αγάπη — ο ισχυρός που σκύβει για να σηκώσει τον ταπεινό. Και έπειτα αναλάβετε τον αγώνα. Το στεφάνι δεν είναι για εκείνον που απλώς εισέρχεται στον δρόμο αλλά για εκείνον που τρέχει μέχρι το τέλος, με το σώμα υπό έλεγχο, τα μάτια στο βραβείο. Αν ακόμη και ο Παῦλος φοβόταν μήπως αποδοκιμαστεί, μην υποθέτετε ότι το να έχετε πιστέψει αρκεί. Τρέξτε — ώστε να καταλάβετε.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὃς ἐκένωσας σεαυτὸν διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν καὶ ἐγένου δοῦλος πάντων· δός μοι τὴν καρδίαν τοῦ ἀποστόλου σου Παύλου, ὃς παρητήθη καὶ τῶν δικαιωμάτων αὐτοῦ ἵνα μηδεμίαν ἐγκοπὴν θῇ τῷ Εὐαγγελίῳ σου. Δίδαξόν με γενέσθαι τοῖς πᾶσιν τὰ πάντα ἐν ἀγάπῃ, ἵνα πάντως τινὰς βοηθήσω σῶσαι· καὶ λογίσασθαί μοι οὐ πτῶσιν ἀλλὰ ἱερὰν κάθοδον τὸ σκύψαι διὰ τὸν ἀδελφόν μου. Ποίησόν με ἐγκρατῆ ἐν πᾶσιν, ἵνα ὑπωπιάζω τὸ σῶμά μου καὶ δουλαγωγῶ καὶ τρέχω τὸν δρόμον μου μέχρι τέλους ἀμέμπτως, μηδέποτε ἀδόκιμος, ἀλλὰ ἐπεκτεινόμενος πρὸς τὸ καταλαβεῖν τὸν ἄφθαρτον στέφανον. Σὺ γὰρ εἶ ὁ δοτὴρ τοῦ βραβείου καὶ ἡ ἰσχὺς παντὸς δρομέως, καὶ σοὶ ἀναπέμπομεν δόξαν, σὺν τῷ αἰωνίῳ σου Πατρὶ καὶ τῷ παναγίῳ καὶ ζωοποιῷ σου Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →