Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Θρήνοι
Θρήνοι 1 — με τον Σάιμεον
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στην ήσυχη πειθαρχία της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Ώρες Ομιλητικές του Καρόλου Σάιμεον, αυτό το θησαυροφυλάκιο αγγλικανικής ερμηνείας που διαμορφώθηκε από υπομονετική προσευχή και ακριβή προσοχή στο ιερό κείμενο. Σε όλη τη διάρκεια των λόγων του ο Σάιμεον οδηγεί συνεχώς την Εκκλησία από την κυριολεκτική έννοια της Γραφής στις ερευνητικές πραγματικότητες των εσχάτων. Η πραγματεία του στους Θρήνους 1 μας καλεί να ακούσουμε τον θρήνο του προφήτη με την ίδια νηφάλια ευλάβεια που χαρακτήριζε τους Μεταρρυθμιστές και τους διαδόχους τους, επιτρέποντας στον λόγο να κρίνει και να θεραπεύσει.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας δώσουμε τώρα προσοχή στο πρώτο κεφάλαιο των Θρήνων, διαβάζοντας το σύνολο με σκόπιμη βραδύτητα και συλλεγμένες καρδιές. Προσέξτε τον μετρημένο ρυθμό του θρήνου, επιτρέποντας στις επαναλαμβανόμενες επωδούς του να πιέσουν τη συνείδηση. Είθε το Πνεύμα που ενέπνευσε τον θρήνο να μας δώσει χάρη να δεχθούμε την προειδοποίηση και την ελπίδα του.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σάιμεον ανοίγει τον λόγο ονομάζοντας την αμαρτία που διαπερνά κάθε τάξη.
Αλλά κάνοντας αυτό, δεν εστιάζει σε καμία συγκεκριμένη αμαρτία, όσο μεγάλη κι αν είναι· αλλά σε εκείνη που είχε διαπεράσει όλες τις τάξεις των ανθρώπων, την αδιαφορία τους για το τέλος τους. Στα λόγια του διαβάζουμε, Ι. Την αμαρτία τους— Αυτή είναι η κοινή αμαρτία όλης της ανθρωπότητας— [Ο Μωυσής είχε προειδοποιήσει τους Ιουδαίους για τα πράγματα που θα έρχονταν επάνω τους στις έσχατες ημέρες· αλλά αυτοί δεν είχαν ποτέ εξετάσει δεόντως τις προφητείες του, ούτε εργάστηκαν για να αποτρέψουν τις απειλούμενες συμφορές. Έτσι έχει προειδοποιήσει και εμάς ο Θεός για τις δυστυχίες που θα υποστούν οι ασεβείς σε έναν άλλο κόσμο· αλλά εμείς δεν θα προσέξουμε τις νουθεσίες του. Οι ευδιάθετοι, οι κοσμικοί, οι φιλόδοξοι είναι αφοσιωμένοι στις διάφορες επιδιώξεις τους· αλλά κανείς δεν λέει 'Πού είναι ο Θεός ο Πλάστης μου [Σημ.: Ιώβ 35:10 . Ψαλμοί 14:2-3 .];Στη συνέχεια πιέζει τη βαρύτητα αυτής της αμαρτίας με μετρημένη δύναμη.
Ακόμη και εκείνοι που ομολογούν κάποια φροντίδα για τη θρησκεία, είναι όμως, ως επί το πλείστον, πολύ λίγο απασχολημένοι με την προετοιμασία για την αιωνιότητα· ο ζήλος τους, στην επιδίωξη των επουρανίων πραγμάτων, δεν φέρει καμία αναλογία προς τη σημασία του αντικειμένου τους, ή ακόμη προς τους κόπους που χρησιμοποιούν άλλοι για την απόκτηση κοσμικών ματαιοτήτων.] Ούτε ας θεωρηθεί αυτό ελαφρό ζήτημα— [Αυτό ήταν που κατέβασε την Ιερουσαλήμ· και θα εμπλέξει και εμάς στις βαρύτερες συμφορές. Και δικαίως μπορεί· διότι είναι περιφρόνηση του Θεού του Πλάστη μας . Με αυτή την έννοια ο ίδιος παραπονιέται γι' αυτό [Σημ.: Ψαλμοί 10:4-6 · Ψαλμοί 10:11 · Ψαλμοί 10:13 .]· και παριστάνει όλα τα ιδιώματα και τις τελειότητές του ως ατιμασμένα από αυτό [Σημ.: Η μεγαλειότητά του, Ψαλμοί 12:4 · η παντογνωσία του, Ιώβ 22:13-14 · η δικαιοσύνη του, Ψαλμοί 94:7 · η αγαθότητά του και η μακροθυμία του, Ρωμαίους 2:4 .]. Είναι επίσης περιφρόνηση του Χριστού του Σωτήρα μας .Ο Σάιμεον στη συνέχεια ξεδιπλώνει την τιμωρία που τραβάει τέτοια λήθη.
Μπορεί λοιπόν αυτό να είναι ελαφρό και συγχωρητέο, που εμπλέκει σε αυτό τόσο φοβερές συνέπειες; Ασφαλώς, ακόμη κι αν δεν είχε διαπραχθεί ποτέ κανένα έκδηλο έγκλημα, αυτό μόνο θα αρκούσε για να φέρει επάνω μας την αιώνια οργή και αγανάκτηση του Θεού.] Το κακό τέτοιας συμπεριφοράς θα φανεί άφθονα, αν προσέξουμε, ΙΙ. Την τιμωρία τους— Η πτώση της Ιερουσαλήμ ήταν κατάλληλο σύμβολο εκείνης που περιμένει τους αμετανόητους παραβάτες— [Ας συγκρίνουμε μόνο την έξοδο του Ισραήλ από την Αίγυπτο, καθοδηγούμενου, προστατευμένου και υποστηριζόμενου από τον ίδιο τον Θεό, και την εγκατάσταση και αύξησή τους στη γη Χαναάν, με την άθλια κατάστασή τους όταν μεταφέρθηκαν αιχμάλωτοι στη Βαβυλώνα· 'Πώς έγινε το χρυσάφι αμυδρό, και το πιο καθαρό χρυσάφι άλλαξε!' Έτσι θαυμαστή θα είναι και η δική μας καταστροφή, αν συνεχίσουμε να λησμονούμε το τέλος μας.] Ο ίδιος ο Θεός μας προειδοποιεί ότι η καταστροφή μας θα είναι μεγάλη αν παραμελούμε τις ψυχές μας— [Θα είναι αιφνίδια [Σημ.: Ψαλμοί 73:17-20 . Α' Θεσσαλονικείς 5:3 .
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Σάιμεον κλείνει στρέφοντας την ίδια αλήθεια προς την παρηγοριά και την ενθάρρυνση των πιστών ψυχών.
]:' αλλά στο εξής θα βασιλεύσουν μαζί του ως μέτοχοι της δόξας του [Σημ.: Ρωμαίους 8:17 .]. Ας εμψυχώσει λοιπόν αυτή η ελπίδα τον χριστιανό στις δυσκολίες του, και ας μας παρακινήσει όλους σε πιο άφθονη επιμέλεια στην επουράνια κλήση μας [Σημ.: Α' Ιωάννου 3:3 .].
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στην καθημερινή μου ρουτίνα λησμονώ πιο εύκολα το τέλος μου;
Ποια παρούσα παρηγοριά ή ζήλος μειώνεται από αυτή τη λήθη;
Πώς θα μπορούσε η ελπίδα της τελικής εξύψωσης να με σταθεροποιήσει στα καθήκοντα που βρίσκονται μπροστά μου σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Κύριε, ὁ ἀποκαλύψας ἐν τῷ λόγῳ σου τὰς ἐρημώσεις ἃς ἡ ἁμαρτία ἐπιφέρει τῷ λαῷ σου, δώρησαι ἡμῖν χάριν νὰ θρηνῶμεν τὰς παραβάσεις ἡμῶν μετὰ συντετριμμένων καρδιῶν καὶ νὰ ἐπιστρέφωμεν πρὸς σέ, τὸν πλήρη ἐλέους. Οὕτω διάταξον τὰς διαθέσεις ἡμῶν διὰ τῆς μνήμης τῶν δικαίων κρίσεών σου καὶ τῶν τρυφερῶν ἐλέων σου, ὥστε νὰ περιπατῶμεν ἐνώπιόν σου ἐν ἁγιότητι καὶ εἰρήνῃ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →