Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιεζεκιήλ
Ιεζεκιήλ 15-16 — Eterniseed (Καθολικός με δευτεροκανόνια)
Άνοιγμα
Τα κεφάλαια δεκαπέντε και δεκαέξι του Ιεζεκιήλ ξεδιπλώνονται μέσα στην προφητική παράδοση ως μια διαρκής μελέτη για την πιστότητα στη διαθήκη και τη ρήξη της. Ο Κύριος απευθύνεται στην Ιερουσαλήμ μέσω δύο ζωντανών εικόνων: του αμπελιού του οποίου το ξύλο αποδεικνύεται κατάλληλο μόνο για τη φωτιά όταν στερηθεί τον καρπό, και του εγκαταλελειμμένου παιδιού που διασώθηκε, αρραβωνιάστηκε και μετά προδόθηκε. Αυτά τα κεφάλαια στέκονται μέσα στο λειτουργικό της Εκκλησίας ως κάλεσμα να εξετάσουμε το μυστήριο της εκλογής. Όπως η μυστηριακή ζωή εμβολιάζει τους πιστούς στην αληθινή Άμπελο που είναι ο Χριστός, έτσι και ο αρχαίος λαός φυτεύτηκε για να φέρει τον καρπό της δικαιοσύνης. Όταν αυτός ο καρπός απουσιάζει, το ίδιο το ξύλο γίνεται καύσιμο. Τα λόγια του προφήτη επομένως προσκαλούν τους πιστούς να στοχαστούν πώς η χάρη της υιοθεσίας μπορεί να σπαταληθεί και πώς το έλεος του Νυμφίου εξακολουθεί να αναζητά τη άπιστη σύζυγο. Στο ρυθμό του εκκλησιαστικού έτους αυτές οι προφητείες αντηχούν με τη νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και με τη συνεχή επιστροφή στην κολυμβήθρα όπου η διαθήκη ανανεώνεται.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Διαβάστε τα κεφάλαια δεκαπέντε και δεκαέξι του Ιεζεκιήλ αργά, επιτρέποντας στις δύο παραβολές να μιλήσουν η μία στην άλλη. Προσέξτε πώς το αμπέλι κρίνεται όχι για ό,τι παρήγαγε κάποτε αλλά για ό,τι έγινε όταν αποχωρίστηκε από τον σκοπό του. Έπειτα δώστε προσοχή στην εκτεταμένη αφήγηση του εγκαταλελειμμένου παιδιού που πλύθηκε, ντύθηκε και παντρεύτηκε, μόνο και μόνο για να προσφέρει τα δώρα του σε ξένους. Παρατηρήστε την επαναλαμβανόμενη γλώσσα της ανάμνησης και της λήθης, της γύμνιας και της κάλυψης, της κρίσης και της υπόσχεσης ότι η διαθήκη θα θυμηθεί ακόμη. Αυτά τα κεφάλαια ανταμείβουν την υπομονετική ακρόαση· προετοιμάζουν την καρδιά για τη μυστηριακή ζωή στην οποία ο ίδιος Κύριος που κάποτε έπλυνε την Ιερουσαλήμ συνεχίζει να ντύνει τον λαό του με τη δικαιοσύνη του Χριστού.
Μελετήστε
Μελέτη
Το κεφάλαιο δεκαπέντε παρουσιάζει το αμπέλι όχι ως πηγή καρπού αλλά ως υλικό του οποίου η μόνη εναπομείνασα χρήση είναι η καύση. Το ξύλο του αμπελιού, μόλις οι συστάδες φύγουν, δεν μπορεί ούτε ως πάσσαλος να χρησιμεύσει· παραδίδεται στη φωτιά. Η προφητεία έτσι αφαιρεί κάθε αξίωση βασισμένη σε απλή εκλογή. Το να ανήκει κανείς στον λαό του Θεού δεν είναι στατική κτήση· προορίζεται για την καρποφορία που δοξάζει τον Κύριο. Όταν αυτός ο σκοπός αρνείται, η ίδια η ταυτότητα που κάποτε διέκρινε το αμπέλι το σημαδεύει τώρα για καταστροφή. Ο προφήτης αρνείται να επιτρέψει στο υπόλοιπο να αναπαυθεί στη μνήμη της παλαιάς δόξας. Η ίδια φωτιά που καταναλώνει τα κλαδιά απειλεί και τη ρίζα αν η ζωή της χάριτος απορριφθεί.
Το κεφάλαιο δεκαέξι επεκτείνει την ίδια κρίση μέσω της εκτεταμένης αλληγορίας του εγκαταλελειμμένου. Η Ιερουσαλήμ παρουσιάζεται ως βρέφος πεταμένο στη γέννηση, καλυμμένο με το ίδιο του το αίμα. Ο Κύριος περνά, διατάζει να ζήσει, και στον κατάλληλο καιρό επιστρέφει για να την αρραβωνιαστεί με τον εαυτό του. Την πλένει, τη χρίει, τη ντύνει με κεντημένα ενδύματα και τοποθετεί στέμμα στο κεφάλι της. Η ομορφιά που χαρίζει γίνεται αφορμή υπερηφάνειας της· εμπιστεύεται στην ομορφιά της παρά στον Δωρητή. Δαπανά τα δώρα της διαθήκης σε ξένους εραστές και θυσιάζει ακόμη και τα παιδιά που γεννήθηκαν από τον θείο γάμο. Ο λεπτομερής κατάλογος των απιστιών της αντιστοιχεί στις ιστορικές συμμαχίες με την Αίγυπτο, την Ασσυρία και τη Βαβυλωνία, όμως η βαθύτερη πληγή είναι η πνευματική μοιχεία κατά του Κυρίου της διαθήκης.
Η κρίση που ακολουθεί είναι αυστηρή ακριβώς επειδή τα δώρα ήταν πραγματικά. Τα ίδια ενδύματα που κάποτε κάλυπταν τη γύμνια της σχίζονται· οι υψηλοί τόποι που έχτισε γίνονται σκηνή της τιμωρίας της. Ωστόσο η προφητεία δεν τελειώνει σε τελική απόρριψη. Ο Κύριος δηλώνει ότι θα θυμηθεί τη διαθήκη που έγινε στις ημέρες της νεότητάς της και θα θεμελιώσει αιώνια διαθήκη. Αυτή η κίνηση από την κρίση στην ανανεωμένη υπόσχεση προλαμβάνει την μυστηριακή οικονομία στην οποία η Εκκλησία, αν και επανειλημμένα άπιστη, αποκαθίσταται μέσω του αίματος της νέας διαθήκης. Η παράδοση διαβάζει αυτά τα κεφάλαια ως επείγουσα πρόσκληση στο μυστήριο της μετανοίας, όπου η Νύφη πλένεται και ντύνεται ξανά.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Οι εικόνες του αμπελιού και της νύφης αντηχούν σε όλη την Αγία Γραφή και τη λατρεία της Εκκλησίας. Το αμπέλι του Ιεζεκιήλ δεκαπέντε βρίσκει την εκπλήρωση και την αντίθεση στην αληθινή Άμπελο του Ιωάννη δεκαπέντε, όπου η παραμονή στον Χριστό παράγει καρπό που μένει. Η νυφική αφήγηση του κεφαλαίου δεκαέξι αντηχεί με το Άσμα Ασμάτων και με την εικόνα του γάμου του Ωσηέ, και τα δύο από τα οποία η λειτουργία εφαρμόζει στην ένωση μεταξύ Χριστού και της Εκκλησίας. Στον εορτασμό της Θείας Ευχαριστίας ο ίδιος Κύριος που κάποτε άπλωσε το ένδυμά του πάνω από την Ιερουσαλήμ τώρα απλώνει την τράπεζα του Σώματος και του Αίματός του, προσκαλώντας τη σύζυγο στην πιστότητα. Οι Πατέρες διέκριναν σε αυτές τις προφητείες μια προεικόνιση των μυστηρίων της μύησης και της συμφιλίωσης· το πλύσιμο, το ντύσιμο και το στεφάνωμα που περιγράφει ο Ιεζεκιήλ τελούνται ξανά κάθε φορά που η Εκκλησία βαπτίζει και συγχωρεί. Έτσι ο προφητικός λόγος συνεχίζει να διαμορφώνει τη λειτουργική μνήμη του λαού του Θεού, καλώντας τον από την απιστία πίσω στην αγάπη της διαθήκης που πρώτα του έδωσε ζωή.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή μου έχω μεταχειριστεί τα δώρα του βαπτίσματος και της χρίσεως ως κτήματα παρά ως κάλεσμα να φέρω καρπό που δοξάζει τον Θεό; Με ποιους τρόπους έχω προσφέρει σε κατώτερες αγάπες την αφοσίωση και την εμπιστοσύνη που ανήκουν μόνο στον Κύριο; Πώς μπορεί μια ανανεωμένη υποδοχή του μυστηρίου της μετανοίας να αποκαταστήσει την ομορφιά της διαθήκης που ο Χριστός πρώτα μου χάρισε;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, που κάποτε πέρασες από την Ιερουσαλήμ στο αίμα της και μίλησες ζωή μέσα της, κοίταξε επίσης την Εκκλησία σου και τον καθένα από τα παιδιά σου. Μας έπλυνες στα νερά του βαπτίσματος και μας έντυσες με τη δικαιοσύνη του Υιού σου· μη μας επιτρέψεις να λησμονήσουμε τη διαθήκη με την οποία ζούμε. Όπου μετατρέψαμε τα δώρα σου σε αφορμές υπερηφάνειας, αποκατάστησέ μας με έλεος. Θυμήσου την υπόσχεσή σου και θεμελίωσε την αιώνια διαθήκη σου μέσα μας, ώστε να παραμείνουμε στην αληθινή Άμπελο και να φέρουμε καρπό για τη δόξα του Ονόματός σου, δια του Χριστού του Κυρίου μας, που ζει και βασιλεύει μαζί σου στην ενότητα του Αγίου Πνεύματος, ενός Θεού, εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.