Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης
Ιωάννης 14 — με τον Brown
Άνοιγμα
Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στο σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη την Αγία Γραφή, για την μετρημένη του έκθεση του 14ου κεφαλαίου του Ιωάννη. Οι σημειώσεις τους καθοδηγούν τους αναγνώστες μέσα από την ομιλία της Άνω Αίθουσας με την ίδια προσεκτική προσοχή στο κείμενο που έχει υπηρετήσει την εκκλησία για πολύ καιρό. Κάθε επιλεγμένη παράγραφος υπογραμμίζει μια ξεχωριστή κίνηση στα λόγια παρηγοριάς και υπόσχεσης του Σωτήρα. Ο σχολιασμός διατηρεί την εστίαση στο Πρόσωπο και το έργο του Χριστού, ενώ δείχνει στους πιστούς το επερχόμενο Πνεύμα. Ακούμε με ευλάβεια, επιτρέποντας στις παρατηρήσεις τους να εμβαθύνουν την κατανόησή μας αυτών των ιερών κεφαλαίων.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με προετοιμασμένες καρδιές, ας διαβάσουμε ολόκληρο το 14ο κεφάλαιο του Ιωάννη. Το απόσπασμα καταγράφει τα τελευταία εκτεταμένα λόγια του Κυρίου προς τους δικούς Του πριν από τον σταυρό. Ακούστε τις επαναλαμβανόμενες διαβεβαιώσεις της συνεχούς παρουσίας Του και του ερχόμενου Βοηθού. Σημειώστε τις σαφείς δηλώσεις που κάνει για τον Εαυτό Του και τον Πατέρα. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε υπόσχεση να εδραιωθεί. Μετά την ανάγνωση θα στραφούμε στον σχολιασμό για περαιτέρω φως σε επιλεγμένους στίχους.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι Jamieson, Fausset και Brown ανοίγουν τις σημειώσεις τους για το κεφάλαιο στον στίχο 1.
Στίχος 1. 1. Μὴ ταρασσέσθω ἡ καρδία ὑμῶν, κ.λπ.—Πόσες μυριάδες ψυχών δεν έχουν παρηγορηθεί από αυτά τα εναρκτήρια λόγια, στην βαθύτερη θλίψη, από τότε που ειπώθηκαν για πρώτη φορά! πιστεύετε εἰς Θεόν —απολύτως. πιστεύετε καὶ εἰς ἐμέ —δηλαδή, Έχετε την ίδια εμπιστοσύνη σε Εμένα. Τι λιγότερο, και τι άλλο, μπορούν να σημαίνουν αυτά τα λόγια; Και αν ναι, τι απαίτηση να κάνει κάποιος που κάθεται οικεία μαζί τους στο τραπέζι του δείπνου! Συγκρίνετε το ρητό στο :- , για το οποίο οι Ιουδαίοι πήραν πέτρες για να τον λιθοβολήσουν, ως 'κάνοντας τον εαυτό του ίσο με τον Θεό' ( :- ). Αλλά δεν είναι μεταφορά της εμπιστοσύνης μας από το σωστό της Αντικείμενο· είναι απλώς η συγκέντρωση της εμπιστοσύνης μας στον Αόρατο και Άυλο πάνω στον Ενσαρκωμένο Του Υιό, με την οποία αυτή η εμπιστοσύνη, αντί για το μακρινό, ασταθές, και πολύ συχνά κρύο και σχεδόν ανύπαρκτο πράγμα που είναι διαφορετικά, αποκτά μια συνειδητή πραγματικότητα, ζεστασιά και δύναμη, που κάνει τα πάντα νέα. Αυτός είναι ο Χριστιανισμός εν συντομία.Στη συνέχεια αναφέρονται στους ισχυρισμούς που γίνονται στους στίχους 4-7.
Στίχος 4. 4-7. ὅπου ἐγὼ ὑπάγω οἴδατε . . . λέγει αὐτῷ ὁ Θωμᾶς, Κύριε, οὐκ οἴδαμεν ποῦ ὑπάγεις . . . λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ἐγώ εἰμι ἡ ὁδός, κ.λπ.—Λέγοντας αυτό, σκόπευε μάλλον να προκαλέσει τις ερωτήσεις τους και να απαντήσει σε αυτές. Ο Χριστός είναι 'Η ΟΔΟΣ' προς τον Πατέρα—'οὐδεὶς ἔρχεται πρὸς τὸν Πατέρα εἰ μὴ δι’ ἐμοῦ'· Αυτός είναι 'Η ΑΛΗΘΕΙΑ' όλων όσων βρίσκουμε στον Πατέρα όταν φτάσουμε σε Αυτόν, 'διότι ἐν αὐτῷ κατοικεῖ πᾶν τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος σωματικῶς' ( :- ), και Αυτός είναι όλη 'Η ΖΩΗ' που θα ρεύσει ποτέ σε εμάς και θα μας ευλογήσει από τη Θεότητα που προσεγγίζεται έτσι και εκδηλώνεται έτσι σε Αυτόν—'οὗτός ἐστιν ὁ ἀληθινὸς Θεὸς καὶ ἡ ζωὴ αἰώνιος' ( 1 Ἰωάννου 5:20 ).Ο σχολιασμός στη συνέχεια στρέφεται στην υπόσχεση του Πνεύματος στους στίχους 15-17.
Στίχος 15. 15-17. Ἐὰν ἀγαπᾶτέ με, τὰς ἐντολὰς τὰς ἐμὰς τηρήσατε. Καὶ ἐγὼ ἐρωτήσω τὸν Πατέρα, κ.λπ.—Αυτή η σύνδεση φαίνεται να έχει σχεδιαστεί για να διδάξει ότι ο κατάλληλος ναός για το ενδοοικούν Πνεύμα του Ιησού είναι μια καρδιά γεμάτη με αυτή την αγάπη προς Αυτόν που ζει ενεργά γι' Αυτόν, και έτσι αυτή ήταν η κατάλληλη προετοιμασία για το υποσχεμένο δώρο. καὶ ἄλλον Παράκλητον δώσει ὑμῖν —μια λέξη που χρησιμοποιείται μόνο από τον Ιωάννη στο Ευαγγέλιό του σε σχέση με το Άγιο Πνεύμα, στην Πρώτη του Επιστολή ( :- ), σε σχέση με τον ίδιο τον Χριστό. Η σωστή της έννοια είναι 'συνήγορος', 'προστάτης', 'βοηθός'. Με αυτή την έννοια εννοείται σαφώς ο Χριστός ( :- ), και με αυτή την έννοια περιλαμβάνει όλη την παρηγοριά καθώς και τη βοήθεια του έργου του Πνεύματος. Το Πνεύμα υπόσχεται εδώ ως Αυτός που θα αναπληρώσει τη θέση του Χριστού στην απουσία Του. ἵνα μένῃ μεθ' ὑμῶν εἰς τὸν αἰῶνα —να μην φύγει ποτέ, όπως επρόκειτο να κάνει ο Ιησούς σωματικά.
Σκεφτείτε
Σχετικά με τη συνεχιζόμενη διακονία του Πνεύματος, τονίζουν τους αποφασιστικούς ισχυρισμούς των στίχων 25-26.
Στίχος 25. 25, 26. ἐκεῖνος ὑμᾶς διδάξει πάντα, καὶ ὑπομνήσει ὑμᾶς πάντα ἃ εἶπον ὑμῖν —(Βλέπε Ιωάννης 14:1 · Ιωάννης 14:1 ). Όπως ο Υιός ήρθε εν ονόματι του Πατρός, έτσι ο Πατήρ θα στείλει το Πνεύμα εν τω ονόματί μου, λέει ο Ιησούς, δηλαδή, με παρόμοια θεία δύναμη και εξουσία να αναπαράγει στις ψυχές τους όσα τους δίδαξε ο Χριστός, 'φέρνοντας σε ζωντανή συνείδηση όσα βρίσκονταν σαν κοιμισμένα σπέρματα στο μυαλό τους' [OLSHAUSEN]. Σε αυτό στηρίζεται η αξιοπιστία και η τελική θεία εξουσία της ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ. Όλα όσα λέγονται εδώ για ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ είναι αποφασιστικά για τη θεία Του προσωπικότητα. 'Αυτός που μπορεί να θεωρήσει όλες τις προσωπικές εκφράσεις, που εφαρμόζονται στο Πνεύμα σε αυτά τα τρία κεφάλαια ('διδάσκειν', 'υπενθυμίζειν', 'μαρτυρεῖν', 'ἔρχεσθαι', 'ἐλέγχειν', 'ὁδηγεῖν', 'λαλεῖν', 'ἀκούειν', 'προφητεύειν', 'λαμβάνειν') ως τίποτα άλλο παρά μια μακροσκελή μεταφορά, δεν αξίζει να αναγνωριστεί ούτε ως ερμηνευτής νοητών λέξεων, πόσο μάλλον ως εξηγητής της Αγίας Γραφής' [STIER].Κλείνουν την ενότητα υπογραμμίζοντας την κληρονομιά της ειρήνης στον στίχο 27.
Στίχος 27. 27. Εἰρήνην ἀφίημι ὑμῖν, τὴν εἰρήνην τὴν ἐμὴν δίδωμι ὑμῖν —Αν οι Ιωάννης 14:25 · Ιωάννης 14:26 ακούγονταν σαν μια νότα προετοιμασίας για το κλείσιμο της ομιλίας, αυτό θα ακουγόταν σαν αποχαιρετισμός. Αλλά ω, πόσο διαφορετικό από τους συνηθισμένους αποχαιρετισμούς! Είναι ένα αποχαιρετιστήριο λόγο, αλλά με πλουσιότατο νόημα, η συνηθισμένη 'ειρήνη' ενός φίλου που αποχωρίζεται, εξυψωμένη και μεταμορφωμένη. Ως 'ο Άρχων της Ειρήνης' ( Ησαΐας 9:6 ) την έφερε στη σάρκα, την κουβαλούσε στο δικό Του Πρόσωπο ('Η ειρήνη μου') πέθανε για να την κάνει δική μας, την άφησε ως κληρονομιά των μαθητών Του στη γη, την εμφυτεύει και τη διατηρεί με το Πνεύμα Του στις καρδιές τους. Πολλές κληρονομιές 'αφήνονται' που ποτέ δεν 'δίδονται' στον κληρονόμο, πολλά δώρα προορίζονται που ποτέ δεν φτάνουν στον σωστό τους παραλήπτη. Αλλά ο Χριστός είναι ο Εκτελεστής της δικής Του Διαθήκης· την ειρήνη που 'αφήνει' την 'δίδει'· Έτσι όλα είναι ασφαλή. οὐ καθὼς ὁ κόσμος δίδωσιν —σε αντίθεση με τον κόσμο, Αυτός δίνει ειλικρινά, ουσιαστικά, αιώνια.
Απαντήστε
Πώς η διαβεβαίωση που δίνεται στον εναρκτήριο στίχο διαμορφώνει την απάντησή σας στις παρούσες ανησυχίες; Με ποιους τρόπους επηρεάζει την καθημερινή σας πορεία η αναγνώριση του Χριστού ως του μοναδικού δρόμου προς τον Πατέρα; Πού χρειάζεστε περισσότερο την αδιάλειπτη παρουσία του υποσχεμένου Παράκλητου αυτή την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τοὺς λόγους τοῦ Υἱοῦ σου ἐν τῷ κα' κεφαλαίῳ τοῦ κατὰ Ἰωάννην, ἔνθα ἀνακηρύττει ἑαυτὸν τὴν ὁδόν, τὴν ἀλήθειαν καὶ τὴν ζωήν, καὶ ὑπόσχεται τὸ Πνεῦμα ἵνα διδάσκῃ καὶ παρακαλῇ ἡμᾶς. Διὰ τοῦ αὐτοῦ Πνεύματος, ἐνίσχυσον τὰς καρδίας ἡμῶν ἵνα μὴ ταράσσωνται ἀλλὰ νὰ ἐμπιστεύωνται ὁλοψύχως εἰς τὸν Χριστόν, ἵνα ἀγαπῶμεν Αὐτὸν τηροῦντες τὰς ἐντολὰς Αὐτοῦ. Πλήρωσον ἡμᾶς τῆς εἰρήνης ἣν μόνος Αὐτὸς δίδει, καὶ διατήρησον ἡμᾶς μένοντας ἐν Αὐτῷ ἕως οὗ ἴδωμεν Αὐτὸν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →