Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Λουκάς 10 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεστάντης)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το δέκατο κεφάλαιο του Λουκά καταγράφει τον διορισμό από τον Κύριο εβδομήντα άλλων τους οποίους αποστέλλει μπροστά από το πρόσωπό του σε κάθε πόλη και τόπο όπου ο ίδιος θα ερχόταν. Αυτή η αποστολή ακολουθεί την προηγούμενη αποστολή των δώδεκα και εκτυλίσσεται υπό την ίδια κυρίαρχη απόφαση που διέπει όλες τις υποθέσεις της βασιλείας. Οι εργάτες είναι λίγοι, όμως η σοδειά είναι έτοιμη επειδή ο Κύριος της σοδειάς έχει σκοπεύσει τη συλλογή της. Οι αποσταλμένοι δεν λαμβάνουν ανεξάρτητη αποστολή αλλά ενεργούν ως κήρυκες των οποίων ο λόγος είτε ανοίγει είτε σκληρύνει τους ακροατές σύμφωνα με τη κρυμμένη βουλή του Θεού. Η αφήγηση προχωρεί από αυτή την οργανωμένη αποστολή μέσω της επιστροφής των εβδομήντα, της ευχαριστίας του Υιού προς τον Πατέρα για την απόκρυψη και την αποκάλυψη, της ερώτησης του νομικού, της παραβολής του Σαμαρείτη και της αντίθεσης μεταξύ της περισπασμού της Μάρθας και της επιλογής της Μαρίας για το ένα αναγκαίο πράγμα. Σε όλη την έκταση το κείμενο δείχνει τον σταθερό σκοπό του Θεού να συγκεντρώσει έναν λαό για τον εαυτό του ενώ αφήνει τους αμετανόητους υπό δίκαιη καταδίκη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε το δέκατο κεφάλαιο του Λουκά με προσοχή στον θείο διορισμό που προηγείται κάθε ανθρώπινης δραστηριότητας, στις ακριβείς οδηγίες που δίνονται στους αποσταλμένους, στη δηλωμένη βεβαιότητα της κρίσης επί των πόλεων που απορρίπτουν τους κήρυκες, στην κυρίαρχη ευχαριστία του Υιού και στις δύο καταληκτικές σκηνές που δοκιμάζουν τον αληθινό πλησίον και το ένα αναγκαίο μερίδιο. Σημειώστε πώς κάθε τμήμα του κεφαλαίου επιστρέφει στην ίδια κυρίαρχη πραγματικότητα: η βασιλεία προχωρεί όχι με ανθρώπια πρωτοβουλία αλλά με τον προηγούμενο προσδιορισμό του Κυρίου, και κάθε απάντηση σε αυτή τη βασιλεία μετριέται έναντι του ίδιου αμετάβλητου προτύπου.
Μελετήστε
Μελέτη
Το κεφάλαιο ανοίγει με τον διορισμό των εβδομήντα από τον Κύριο. Αυτή η πράξη δεν είναι απλή ευκολία αλλά η σκόπιμη επέκταση της ίδιας εξουσίας με την οποία οι δώδεκα είχαν αποσταλεί νωρίτερα. Ο αριθμός αυτός θυμίζει την αρχαία οργάνωση του Ισραήλ υπό τον Μωυσή και τη μεταγενέστερη δομή των εβδομήντα πρεσβυτέρων, όμως η σημασία δεν έγκειται στον αριθμητικό συμβολισμό αλλά στο γεγονός ότι ο Χριστός μόνος καθορίζει τόσο τους εργάτες όσο και τον αγρό. Τους αποστέλλει δύο δύο σε τόπους που ο ίδιος σκοπεύει να επισκεφθεί, καθιερώνοντας έτσι ότι ο λόγος τους είναι το διορισμένο μέσο με το οποίο ο Βασιλιάς αναγγέλλει τη δική του προσέγγιση. Οι οδηγίες που ακολουθούν δεσμεύουν τους απεσταλμένους σε αυστηρή εξάρτηση από αυτόν που τους έστειλε: δεν φέρουν επιπλέον προμήθειες, παραμένουν στο σπίτι που πρώτο τους δέχεται και αναγγέλλουν ειρήνη μόνο στον υιό της ειρήνης. Όπου αυτή η ειρήνη αρνείται, το χώμα της πόλης τινάζεται ως μαρτυρία, διότι η βασιλεία του Θεού έχει πλησιάσει ανεξαρτήτως ανθρώπινης αποδοχής. Οι ουαί που εκφωνούνται κατά της Χοραζίν, της Βηθσαϊδά και της Καπερναούμ στηρίζονται στο ίδιο κυρίαρχο έδαφος· μεγαλύτερο προνόμιο φέρνει μεγαλύτερη ευθύνη, όμως η τελική διάκριση μεταξύ των δεκτικών και των αντιστεκόμενων ανάγεται στην καλή ευαρέσκεια του Πατέρα. Κατά την επιστροφή των εβδομήντα ο Κύριος αποκαλύπτει μια περαιτέρω διάσταση της εξουσίας του: είδε τον Σατανά να πέφτει ως αστραπή από τον ουρανό, και χορηγεί στους εβδομήντα δύναμη κατά του εχθρού ενώ κατευθύνει τη χαρά τους μακριά από την επιτυχή διακονία προς την ίδια την εκλογή τους, η οποία είναι γραμμένη στον ουρανό. Εκείνη την ώρα ο Ιησούς αγάλλεται εν Πνεύματι και απευθύνεται απευθείας στον Πατέρα, ευχαριστώντας τον για την απόκρυψη αυτών των πραγμάτων από τους σοφούς και την αποκάλυψή τους σε νήπια. Αυτή η ευχαριστία δεν είναι έκφραση αυθαίρετης προτίμησης αλλά η αναγνώριση ότι ο Υιός μόνος γνωρίζει τον Πατέρα και ότι ο Πατέρας μόνος έχει παραδώσει τα πάντα στον Υιό. Η επόμενη ερώτηση του νομικού σχετικά με την αιώνια ζωή λαμβάνει την απάντηση που ήδη περιέχεται στον νόμο: αγάπα τον Θεό και τον πλησίον. Όταν ο νομικός επιδιώκει να δικαιολογηθεί, ο Κύριος διηγείται την παραβολή του Σαμαρείτη. Ο ιερέας και ο Λευίτης περνούν από το άλλο μέρος, αλλά ο περιφρονημένος ξένος δείχνει έλεος, αποκαλύπτοντας έτσι ότι η αληθινή αγάπη προς τον πλησίον δεν προκύπτει από εγγύτητα ή θέση διαθήκης αλλά από τη διάθεση που απαιτεί ο ίδιος ο νόμος. Το κεφάλαιο κλείνει στο σπίτι της Μάρθας και της Μαρίας. Οι πολλές φροντίδες της Μάρθας δεν καταδικάζονται ως κακές καθαυτές, όμως ο Κύριος δηλώνει ότι μόνο ένα πράγμα είναι αναγκαίο, και η Μαρία έχει επιλέξει το καλό μερίδιο που δεν θα αφαιρεθεί από αυτήν. Έτσι η αφήγηση επιστρέφει συνεχώς στο ίδιο σημείο: η βασιλεία λαμβάνεται ή απορρίπτεται σύμφωνα με τον προηγούμενο προσδιορισμό του Πατέρα, και κάθε καθήκον—είτε αποστολή, έλεος ή αφοσίωση—βρίσκει το μέτρο του στην ίδια κυρίαρχη τάξη.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Η αποστολή που καταγράφεται εδώ βρίσκεται σε άμεση συνέχεια με την προηγούμενη αποστολή των δώδεκα στον Ματθαίο και με το πρότυπο των προφητικών κηρύκων σε όλη την Παλαιά Διαθήκη. Ο ίδιος Κύριος που διόρισε κριτές υπό τον Μωυσή και πρεσβυτέρους μετά την εξορία διορίζει τώρα αυτούς τους εβδομήντα ως προδρόμους της δικής του έλευσης. Η έμφαση στην εκλογή και την καλή ευαρέσκεια του Πατέρα απηχεί τα ίδια θέματα που εμφανίζονται στους ιωάννειους λόγους και στις επιστολές του Παύλου, όπου η πρόοδος του ευαγγελίου ανάγεται στη κρυμμένη βουλή του Θεού και όχι στην ανθρώπινη πειθώ. Μέσα στην παράδοση της Μεταρρύθμισης αυτό το χωρίο έχει αναγνωστεί ως επιβεβαίωση ότι η εξωτερική κλήση του ευαγγελίου είναι σοβαρή και ότι η απόρριψή της αφήνει τους ανθρώπους χωρίς δικαιολογία, ενώ η εσωτερική αποτελεσματικότητα αυτής της κλήσης παραμένει αποκλειστικό προνόμιο του Πνεύματος. Η αντίθεση μεταξύ Μάρθας και Μαρίας ευθυγραμμίζεται περαιτέρω με τη συνεπή γραφική διάκριση μεταξύ έργων που εκτελούνται με τη δική του δύναμη και της μοναδικής στάσης λήψης του λόγου που διαμένει.
Απαντήστε
Απόκριση
Με ποιους συγκεκριμένους τρόπους η γνώση ότι ο Κύριος της σοδειάς διορίζει τόσο τους εργάτες όσο και τον αγρό αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο αναλαμβάνετε τα συνήθη καθήκοντα μαρτυρίας και υπηρεσίας; Πώς η βεβαιότητα ότι η βασιλεία έχει πλησιάσει διαμορφώνει την απάντησή σας σε εκείνους που δέχονται το μήνυμα του Χριστού και σε εκείνους που το απορρίπτουν; Μέσα σε πολλές φροντίδες, ποια συγκεκριμένη πρακτική θα σας βοηθούσε να επιλέγετε καθημερινά το ένα μερίδιο που δεν μπορεί να αφαιρεθεί;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κυρίαρχε Κύριε της σοδειάς, που μόνος διορίζεις τους εργάτες και καθορίζεις τους καιρούς της αποστολής τους, ομολογούμε ότι η πρόοδος της βασιλείας σου δεν στηρίζεται στη δική μας επάρκεια αλλά στην αιώνια βουλή σου. Χάρισε να πορευθούμε ως αποσταλμένοι μπροστά από το πρόσωπό σου, φέροντας μόνο την ειρήνη που ανήκει στους υιούς της ειρήνης και αφήνοντας δίκαιη μαρτυρία όπου αυτή η ειρήνη αρνείται. Φύλαξέ μας από το να καυχώμαστε σε οποιαδήποτε επιτυχία που χορηγείται στα χέρια μας και στήριξε τη χαρά μας αντίθετα στα ονόματά μας γραμμένα στον ουρανό. Καθώς ακούμε πάλι την ευχαριστία του Υιού προς τον Πατέρα για την απόκρυψη και την αποκάλυψη, ταπεινώστε μας υπό την ίδια καλή ευαρέσκεια που έχει κάνει γνωστά σε νήπια όσα παραμένουν κρυμμένα από τους σοφούς. Σε όλες τις συναλλαγές μας με τον πλησίον, συμμόρφωσέ μας με την απαίτηση του νόμου για γνήσιο έλεος και όχι με τις δικαιολογίες που πλάθουμε για τον εαυτό μας. Και μέσα στην πίεση πολλών πραγμάτων, στήριξε τις καρδιές μας στο ένα αναγκαίο μερίδιο, ώστε να καθίσουμε στα πόδια σου και να λάβουμε τον λόγο που διαμένει. Διά του Χριστού του Κυρίου μας, αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.