Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις
Γένεσις 19-20 — με τον Barnes
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με τον σαφή ερμηνευτικό τρόπο του Άλμπερτ Μπάρνες, αυτό το μάθημα αντλεί από τις Σημειώσεις του στην Αγία Γραφή για να παρακολουθήσει την δίκαιη κρίση επί των Σοδόμων και το συνεχές ταξίδι του Αβραάμ στην Γεράρα. Ο Μπάρνες οδηγεί τους αναγνώστες μέσα από την επίσημη καταγραφή της θείας απελευθέρωσης και προειδοποίησης, δείχνοντας πώς η γραμμή της διαθήκης παραμένει υπό την άγρυπνη φροντίδα του Κυρίου. Η πραγματεία του τονίζει τόσο την αυστηρότητα της αμαρτίας όσο και το έλεος που επεκτείνεται στους δικαίους, προετοιμάζοντας τις καρδιές να δεχθούν τα διδάγματα αυτών των κεφαλαίων με ευλάβεια και πίστη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ήρεμη προσοχή, διαβάστε τα κεφάλαια δεκαεννέα και είκοσι της Γενέσεως. Ακούστε την αντίθεση μεταξύ των πόλεων της πεδιάδας και του οίκου του Αβραάμ, σημειώνοντας πώς ο Κύριος διακρίνει μεταξύ των δικαίων και των ασεβών ενώ διατηρεί τις υποσχέσεις της διαθήκης του.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνες ανοίγει θέτοντας το πλαίσιο για την καταστροφή των Σοδόμων και της Γομόρρας.
Στίχοι 1-38. - Η Καταστροφή των Σοδόμων και της Γομόρρας 9. γες-χαλά, «προσέγγιση σε απομακρυσμένο σημείο», οπισθοχωρήστε. 11. σανβερίμ, «τύφλωση», που επηρεάζει περισσότερο την νοητική παρά την οφθαλμική όραση. 37. μοάβ, Μωάβ· μεάβ, «από πατέρα». βεν-αμί, Βεν-αμμί, «γιος του λαού μου». αμών, Αμμών, «του λαού». Αυτό το κεφάλαιο είναι η συνέχεια και το συμπέρασμα του προηγούμενου. Καταγράφει μέρος του παράξενου έργου του Θεού - παράξενο, επειδή συνίσταται στην τιμωρία, και επειδή είναι ξένο προς την διαθήκη της χάριτος. Ωστόσο συνδέεται στενά με την ιστορία του Αβραάμ, καθόσον αποτελεί σαφή παιδεία της ασεβείας στην γειτονιά του, μνημείο της δίκαιης κρίσεως του Θεού σε όλη την μεταγενέστερη γενιά του, και συγχρόνως αξιοσημείωτη απάντηση στο πνεύμα, αν όχι στο γράμμα, της μεσιτευτικής προσευχής του.Στη συνέχεια στρέφεται στην εναρκτήρια σκηνή του κεφαλαίου είκοσι και στην άφιξη του Αβραάμ στην Γεράρα.
Στίχοι 1-18. - Ο Αβραάμ στην Γεράρα 2. αβιμέλεχ, Αβιμέλεχ, «πατέρας του βασιλέως». 7. ναβί, «προφήτης», αυτός που ομιλεί από τον Θεό, περί του Θεού και προς τον Θεό, ο οποίος αναγγέλλει στους ανθρώπους όχι μόνον μέλλοντα πράγματα, αλλά και παρελθόντα και παρόντα που δεν είναι προφανή στην αίσθηση ή τον λόγο· σχετιζόμενο: «ρέω, εξέρχομαι». 13. χιτ’ού είναι πληθυντικός κατά την στίξη, συμφωνώντας γραμματικώς με ελοχίμ. Το β (w), όμως, μπορεί να θεωρηθεί ως το τρίτο ριζικό, και το ρήμα μπορεί έτσι πραγματικά να είναι ενικού. 16. νοκαχάτ ασυνήθιστος τύπος, είτε για νοκαχάτ το δεύτερο πρόσωπο ενικού θηλυκού αορίστου είτε για νοκεχά το τρίτο πρόσωπο ενικού θηλυκού αορίστου, από ρήμα που σημαίνει στο χιφίλ, «καθιστώ ευθύ, ορθό». 17. αμά, «θεραπαινίδα», ελεύθερη ή δούλη. σιφχά, «δούλη» Α’ Σαμουήλ 25:41. Η απόκρυψη της σχέσεώς του με την Σάρρα φέρνει στον νου παρόμοια πράξη του Αβραάμ που καταγράφεται λίγες σελίδες πριν.Ο Μπάρνες εξετάζει στη συνέχεια τον χαρακτηρισμό του Αβραάμ ως προφήτη στην μεσιτεία του υπέρ του Αβιμέλεχ.
Αυτό συνιστούσε συγχρόνως την βαρύτητα του παραπτώματος του Αβιμέλεχ Ψαλμοί 105:15, και το έδαφος της ελπίδος του για συγχώρηση. Είναι συγχρόνως βήμα προόδου πέρα από όλες τις προηγούμενες πνευματικές κατακτήσεις του Αβραάμ. Προφήτης είναι ο εκπρόσωπος του Θεού, ο οποίος εκφέρει με αυθεντία ορισμένα από τα πράγματα του Θεού Έξοδος 7:1· Έξοδος 4:15. Αυτό συνεπάγεται δύο πράγματα: πρώτον, τα πράγματα του Θεού είναι γνωστά μόνον σε αυτόν, και επομένως πρέπει να μεταδοθούν από αυτόν· δεύτερον, ο προφήτης πρέπει να καταστεί ικανός από τον Θεό να αναγγείλει με ορθούς όρους τα πράγματα που του έγιναν γνωστά. Αυτά τα πράγματα αναφέρονται όχι μόνον στο μέλλον, αλλά γενικώς σε όλα τα θέματα που εμπίπτουν στον σκοπό και την διαδικασία του Θεού. Μπορεί ακόμη να περιλαμβάνουν πράγματα άλλως γνωστά ή γνωρίσιμα από τον άνθρωπο, καθόσον είναι αναγκαία για την έκθεση του θείου θελήματος. Τώρα ο Αβραάμ έχει λάβει μέχρι τούδε πολλές επικοινωνίες από τον Θεό. Αλλά αυτό δεν τον κατέστησε προφήτη.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μπάρνες ολοκληρώνει την αφήγηση του Λωτ ανιχνεύοντας την καταγωγή του Μωάβ και του Αμμών.
Αλλά πρέπει να είχαν δει μερικούς από τους κατοίκους της Σωάρ μετά την καταστροφή των πόλεων· και η σαρκική συνάφεια μεταξύ γονέως και τέκνου πρέπει πάντοτε να ήταν αποκρουστική για την φύση. «Μέχρι της ημέρας ταύτης». Η φράση αυτή δηλώνει μεταβλητή περίοδο, από λίγα έτη έως λίγους αιώνες: λίγα έτη· όχι περισσότερο από επτά, ως Ιησούς του Ναυή 22:3· μέρος ζωής, ως Αριθμοί 22:30· Ιησούς του Ναυή 6:25· Γένεσις 48:15· και μερικούς αιώνες, ως Έξοδος 10:6. Το χωρίο αυτό μπορεί επομένως να έχει γραφεί από κάποιον πολύ προγενέστερο του Μωυσέως. Ο Μωάβ κατέλαβε αργότερα την περιοχή νότια του Αρνών, και ανατολικά της Αλμυράς Θαλάσσης. Ο Αμμών κατώκησε βορειοανατολικά του Μωάβ, όπου είχαν πρωτεύουσα ονομαζόμενη Ραββά. Και οι δύο τελικώς συγχωνεύθηκαν στην γενικότερη τάξη των Αράβων, ως δεύτερο στοιχείο Παλγιτών.Κλείνει το κεφάλαιο για την Γεράρα καταγράφοντας την αποκατάσταση που δόθηκε μέσω της προσευχής του Αβραάμ.
Γένεσις 20:17-18 Οι στίχοι αυτοί καταγράφουν το γεγονός της μεσιτείας του Αβραάμ υπέρ του Αβιμέλεχ, και εξηγούν με ποια έννοια ήταν έτοιμος να αποθάνει (Γένεσις 20:3). «Εγέννησαν» σημαίνει ότι κατέστησαν πάλι ικανοί να γεννήσουν τέκνα, και κατά την φυσική πορεία των πραγμάτων το έπραξαν. Το ρήμα είναι στον αρσενικό τύπο, επειδή και άρρενες και θήλεις εμπλέκονταν σε αυτήν την δικαστική ασθένεια. Το όνομα Γιαχβέ χρησιμοποιείται στο τέλος του κεφαλαίου, επειδή η σχέση του Δημιουργού και Συντηρητού προς την Σάρρα είναι εκεί προεξάρχουσα.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η απελευθέρωση του Λωτ από τον Κύριο ενισχύει την εμπιστοσύνη σας στην φροντίδα του για τους δικαίους; Με ποιους τρόπους μπορεί η προηγούμενη συμφωνία του Αβραάμ με την Σάρρα να διαμορφώσει ακόμη την άποψή σας για την συνετή συμπεριφορά μεταξύ ξένων; Πού βλέπετε το έλεος του Θεού να εμφανίζεται σαφέστερα σε αυτά τα κεφάλαια;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε ὁ Θεός, βλέπομεν ἐν τῷ λόγῳ σου τὴν δικαίαν κρίσιν σου ἐκχυθεῖσαν ἐπὶ τὴν ἁμαρτίαν τῶν Σοδόμων καὶ τὴν τρυφερὰν εὐσπλαγχνίαν σου ἐκταθεῖσαν πρὸς τοὺς ἐπικαλουμένους σε. Κράτησον ἡμᾶς ἀπὸ παντὸς συμβιβασμοῦ ὅστις λυπεῖ τὸ Πνεῦμά σου, καὶ δίδαξον ἡμᾶς νὰ μεσιτεύωμεν ὑπὲρ ἄλλων μετὰ τῆς τόλμης τὴν ὁποίαν ἔδειξεν ὁ Ἀβραάμ. Διὰ τῆς δυνάμεως τοῦ Πνεύματός σου, κάμε τὸν λόγον σου νὰ φέρῃ καρπὸν ἐν ἁγίαις ζωαῖς αἵτινες δοξάζουσι τὸν Υἱόν σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →